Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Л. Гарошка
А на трэці дзень было вяселле ў Кане Галілейскай, і Маці Езуса была там.
На трэці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай і была там Ісусава Маці.
Быў запрошаны на вяселле таксама Езус і вучні Ягоныя.
Быў запрошаны на вясельле так-жа Ісус і Ягоныя вучні.
Калі скончылася віно, Маці Езуса сказала Яму: «Не маюць віна».
І як не хапала віна, Маці Ісусава кажа Яму: віна ня маюць.
Адказаў Ёй Езус: «Ці гэта Мая або Твая справа, жанчына? Яшчэ не прыйшла гадзіна Мая».
Кажа ёй Ісус: што Мне і Табе, жанчына? Яшчэ ня прыйшла Мая гадзіна.
Маці Яго сказала слугам: «Тое, што Ён скажа вам, зрабіце».
Ягоная Маці сказала слугам: што вам скажа, зрабеце.
Было ж там шэсць каменных збаноў, пастаўленых для юдэйскага ачышчэння, якія змяшчалі дзве або тры меры.
Было-ж там шэсьць каменных судзінаў для вады, пастаўленых дзеля жыдоўскага ачышчэньня, умяшчаючых кожная па два, або тры вядры.
Сказаў ім Езус: «Напоўніце збаны вадою». І напоўнілі іх аж даверху.
Ісус сказаў ім: напоўніце судзіны вадою. І напоўнілі іх аж да верху.
І кажа ім: «Цяпер чэрпайце і нясіце кіраўніку вяселля». І яны занеслі.
І кажа ім: цяпер чэрпайце і занясеце свату. І занясьлі.
Калі ж кіраўнік вяселля пакаштаваў вады, што стала віном (а ён не ведаў, адкуль яно, ведалі толькі слугі, якія чэрпалі ваду), паклікаў жаніха
Калі-ж сват пакаштаваў вады, што сталася віном, а ён ня ведаў аднуль яно; слугі-ж што чэрпалі ваду, ведалі — паклікаў маладога
і сказаў яму: «Кожны чалавек падае спачатку добрае віно, а калі нап’юцца, тады горшае. Ты ж збярог добрае віно аж дагэтуль».
і сказаў яму: кожны чалавек перш ставіць добрае віно, а як падап’юць, тады горшае; ты-ж дагэтуль захаваў добрае віно.
Такі пачатак знакаў учыніў Езус у Кане Галілейскай і паказаў славу сваю, і паверылі ў Яго вучні Ягоныя.
Так Ісус зрабіў пачатак цудоў у Кане Галілейскай і выявіў сваю славу, і ўверылі ў Яго Ягоныя вучні.
Пасля гэтага прыйшоў у Кафарнаум, Ён і Маці Ягоная, і браты, і вучні Ягоныя, і прабылі там некалькі дзён.
Пасьля гэтага Ён прыйшоў у Капэрнаум Сам і Ягоная Маці і Ягоныя вучні і там аставаліся некалькі дзён.
Набліжалася юдэйская Пасха, і Езус увайшоў у Ерузалем.
І была блізка жыдоўская Пасха, і пайшоў Ісус у Ерузалім;
У святыні знайшоў тых, хто гандляваў валамі, авечкамі і галубамі, а таксама мянялаў, якія сядзелі там.
і знайшоў у сьвятыні прадаўцаў валоў, авец, галубоў і там-жа сядзелі мяняйлы.
Ён зрабіў біч з вяровак, павыганяў усіх са святыні, і авечак, і валоў, і грошы мянялаў парассыпаў, а сталы перавярнуў.
І зрабіў з вяровак біч, выгнаў з сьвятыні ўсіх, так-жа і авец і валоў, ды рассыпаў грошы мяняйлам і абярнуў іхныя сталы
А гандлярам галубамі сказаў: «Забярыце гэта адсюль! Не рабіце дом Айца Майго домам гандлю».
і сказаў прадаўцом галубоў: вынесьце гэнае адгэтуль; не рабеце дому Майго Айца домам гандлю.
І прыгадалі вучні Ягоныя, што напісана: «Руплівасць аб доме Тваім паглынае Мяне».
І ўспомнілі Ягоныя вучні, што напісана: Руплівасьць аб Тваім доме зьядае мяне (Пс. 68:10).
На гэта юдэі сказалі Яму ў адказ: «Якім знакам пакажаш нам, што так можаш рабіць?»
Азваліся жыды і сказалі Яму: які знак дасі нам, што так робіш?
Езус сказаў ім у адказ: «Зруйнуйце святыню гэтую, і Я за тры дні ўзвяду яе».
Ісус-жа адказаў ім, мовячы: зруйнуйце гэтую сьвятыню і Я ў тры дні адбудую яе.
Юдэі сказалі: «Сорак шэсць гадоў будавалася гэтая святыня, а Ты за тры дні ўзвядзеш яе?»
І сказалі жыды: гэтая сьвятыня будавалася сорак шэсьць гадоў, а ты ў тры дні адбудуеш яе?
Ён жа казаў пра святыню свайго цела.
А Ён гаварыў гэтае аб сьвятыні свайго цела.
І калі Ён уваскрос, успомнілі вучні Ягоныя, што Ён гэта казаў, і паверылі Пісанню і слову, якое казаў Езус.
І як уваскрос з мёртвых, прыпомнілі Ягоныя вучні, што Ён сказаў гэтае і паверылі Пісаньню і слову, якое сказаў Ісус.
А калі Ён быў у Ерузалеме на свята Пасхі, многія паверылі ў імя Ягонае, бачачы знакі, якія Ён чыніў.
Калі-ж Ён быў у Ерузаліме на Пасху ў сьвяточным дні, дык многія, бачучы цуды, якія рабіў, уверылі ў імя Яго.
Але сам Езус не адкрываўся ім; Ён ведаў усіх
Але Сам Ісус не зьвяраўся ім, бо ведаў усіх
і не меў патрэбы, каб хто-небудзь сведчыў пра чалавека, бо сам ведаў, што было ў чалавеку.
і ня меў патрэбы, каб хто Яму сьведчыў аб чалавеку, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.