Яна 6 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Л. Гарошка
Пасля гэтага Езус адышоў за Галілейскае, або Тыберыядскае мора.
Пасьля гэтага пайшоў Ісус на той бок Галілейскага або Тывэрыядзкага мора.
Ішло за Ім мноства людзей, таму што бачылі знакі, якія чыніў над хворымі.
І йшло за Ім мноства народу, бо бачылі цуды, акія Ён учыніў з хворымі.
І ўзышоў Езус на гару, і сядзеў там са сваімі вучнямі.
І ўзыйшоў Ісус на ўзгорак і там сеў з Сваімі вучнямі.
А набліжалася Пасха, юдэйскае свята.
А было блізка жыдоўскае сьвята Пасхі.
Калі Езус узняў вочы і ўбачыў, што мноства людзей ідзе да Яго, сказаў Філіпу: «Дзе нам купіць хлеба, каб накарміць іх?»
Ісус падняўшы вочы і ўгледзеўшы, што да Яго йдзе многа народу, кажа Піліпу: дзе нам купіць хлеба, каб іх накарміць?
А казаў гэта, выпрабоўваючы яго, бо сам ведаў, што збіраўся рабіць.
Казаў-жа Ён гэта выведваючы ў яго, бо Сам ведаў, што хацеў зрабіць.
Філіп адказаў Яму: «Хлеба на дзвесце дынараў не хопіць ім, каб кожнаму дасталося хоць крыху!»
Піліп адказаў Яму: ім на дзьвесьце дынараў будзе мала хлеба, каб кожнаму з іх дасталося хоць па крысе.
Кажа Яму адзін з вучняў Ягоных, Андрэй, брат Сымона Пятра:
Адзін з Ягоных вучняў, Андрэй брат Сымона Пятра, кажа Яму:
«Ёсць тут адзін хлопец, які мае пяць ячменных хлябоў і дзве рыбіны, але што гэта для такога мноства?»
Тут ёсьць у аднаго хлапца пяць ячменных хлябоў і дзьве рыбы, але што гэта для такога мноства?
Езус сказаў: «Загадайце людзям сесці». А было на тым месцы шмат травы. І селі людзі, якіх было каля пяці тысяч.
Ісус сказаў: кажэце людзям пасядаць. Была-ж на тым мейсцы густая трава. І вось пасядалі мужчыны лікам каля пяцёх тысячаў.
Езус узяў хлябы і, узнёсшы падзяку, раздаў тым, хто сядзеў; таксама і рыбы, колькі хто хацеў.
І ўзяў Ісус хлебы і, аддаўшы хвалу, раздаў сядзеўшым; таксама і рыбы, колькі хто хацеў.
А калі насыціліся, кажа вучням сваім: «Збярыце кавалкі, што засталіся, каб нічога не змарнавалася».
І як пад’елі, сказаў Сваім вучням: пазьбірайце кускі, якія асталіся, каб нічога не прапала.
Яны сабралі і напоўнілі дванаццаць кашоў кавалкамі з пяці ячменных хлябоў, якія засталіся ў тых, хто еў.
І пазьбіралі і напоўнілі дзьвянаццаць кашоў кускамі ад пяцёх ячменных хлябоў, якія асталіся ў тых, што елі.
Калі ж людзі ўбачылі, які знак учыніў Езус, казалі: «Ён сапраўды прарок, які павінен прыйсці на свет!»
Людзі-ж, што бачылі цуд, які зрабіў Ісус, сказалі: гэта сапраўды той прарок, што мае прыйсьці ў сьвет.
Калі Езус даведаўся, што хочуць прыйсці і схапіць Яго, каб зрабіць каралём, зноў адышоў на гару адзін.
Ісус-жа, ведаючы, што хочуць прыйсьці і ўзяць Яго, каб зрабіць каралём, зноў адыйшоў на гару адзін.
Калі настаў вечар, вучні Ягоныя сышлі да мора і,
Калі-ж настаў вечар, дык Ягоныя вучні зыйшлі да мора
сеўшы ў човен, паплылі на другі бераг мора ў Кафарнаум. Ужо сцямнела, а Езус не прыходзіў да іх.
і ўвайшоўшы ў човен, паплылі на той бок мора ў Капэрнаум. Станавілася ўжо цёмна, а Ісус ня прыйходзіў да іх.
Ад моцнага ветру хвалявалася мора.
Мора-ж хвалявалася, бо дзьмуў моцны вецер.
Праплыўшы каля дваццаці пяці ці трыццаці стадыяў, убачылі Езуса, які ішоў па моры і набліжаўся да чоўна, і спалохаліся.
Праплыўшы каля дваццеці пяці, ці трыццаці стадыяў, яны ўбочылі Ісуса, як Ён ішоў па моры і збліжаўся да чаўна і спалохаліся.
Ён жа сказаў ім: «Гэта Я, не бойцеся!»
Але Ён сказаў ім: гэта Я, ня бойцеся!
Хацелі ўзяць Яго ў човен, але човен адразу прыстаў да берага, куды яны плылі.
Яны хацелі ўзяць Яго ў човен, але човен адразу прыстаў да зямлі, да якое плылі.
На наступны дзень натоўп, які заставаўся на другім беразе мора, заўважыў, што там быў толькі адзін човен і што Езус не сядаў у човен разам з вучнямі, а яны адплылі адны.
На наступны дзень грамада, якая стаяла на тым баку мора і бачыла, што там ня было другога чаўна, апрача аднаго, і што Ісус не ўвайходзіў разам з вучнямі ў той човен, але вучні адплылі самыя,
Таксама іншыя чаўны прыплылі з Тыберыяды непадалёк ад таго месца, дзе спажывалі хлеб, калі Пан узнёс падзяку.
а іншыя чаўны прыплылі з Тывэрыяды недалёка ад таго мейсца, дзе елі хлеб пасьля таго, як Госпад яго пабагаславіў.
Калі натоўп убачыў, што там няма ні Езуса, ні вучняў Ягоных, селі ў чаўны і прыплылі ў Кафарнаум, шукаючы Езуса.
Вось-же, калі народ угледзеў, што няма ні Ісуса, ні Ягоных вучнаў, то ўвайшлі ў чаўны і пераплылі ў Капэрнаум, шукаючы Ісуса.
Калі ж знайшлі Яго на другім беразе мора, сказалі Яму: «Раббі, калі Ты прыбыў сюды?»
І знайшоўшы Яго на другім баку мора, казалі Яму: Раббі, калі Ты сюды прыйшоў?
Езус адказаў ім: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: шукаеце Мяне не таму, што бачылі знакі, а таму, што з’елі хлеб і насыціліся.
І адказваючы ім Ісус сказаў: сапраўды, сапраўды кажу вам: шукаеце Мяне не таму, што бачылі знакі, але таму, што елі хлеб і насыціліся;
Дбайце не пра ежу, якая гіне, але пра ежу, што застаецца на жыццё вечнае, якую дасць вам Сын Чалавечы, бо Яго пазначыў Бог Айцец!»
працуйце-ж не дзеля ежы, якая гіне, але дзеля тае ежы, што трывае на вечнае жыцьцё, якую дасьць Сын Чалавечы, бо Яго азначыў сваею пячацьцю Айцец Бог.
А яны сказалі Яму: «Што нам рабіць, каб выконваць справы Божыя?»
Яны-ж сказалі Яму: што нам рабіць, каб выконваць Божыя справы?
Езус адказаў ім: «У тым справа Божая, каб вы верылі ў таго, каго Ён паслаў».
І адказваючы ім Ісус сказаў: справы Божыя ў тым, каб вы ўверылі ў Таго, Каго Ён паслаў.
Яны ж сказалі Яму: «Які ж Ты зробіш знак, каб мы ўбачылі і паверылі Табе? Што ўчыніш?
Яны-ж сказалі Яму: які-ж Ты дасі знак, каб мы ўбачылі і паверылі Табе? Што ўчыніш?
Айцы нашыя елі манну ў пустыні, як напісана: “Хлеб з неба даў ім есці”».
Нашыя бацькі елі манну ў пустыні, як пісана: "Хлеб з неба даў ім есьці".
Езус адказаў ім: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: не Майсей даў вам хлеб з неба, але Айцец Мой дае вам сапраўдны хлеб з неба.
Ісус-жа сказаў ім: сапраўды, сапраўды кажу вам: не Майсей даў вам хлеб з неба, але Мой Айцец дае вам праўдзівы хлеб з неба,
Бо хлеб Божы — гэта той, хто сыходзіць з неба і дае жыццё свету».
бо Божы хлеб ёсьць той, што зыходзіць з неба і дае жыцьцё сьвету.
Тады сказалі Яму: «Пане, давай нам заўсёды такі хлеб».
Яны-ж сказалі Яму: Госпадзе! давай нам заўсёды такі хлеб.
Езус адказаў ім: «Я — хлеб жыцця; хто прыходзіць да Мяне, не будзе галодны, і хто верыць у Мяне, ніколі не будзе прагнуць.
Ісус жа сказаў ім: Я ёсьць хлеб жыцця; хто прыходзіць да Мяне, ня будзе галадаваць, і хто веруе ў Мяне, ня будзе смагнуць ніколі.
Але Я сказаў вам, што вы таксама бачылі Мяне, але не верыце.
Але Я сказаў вам, што вы і бачылі Мяне, і ня верыце.
Усё, што дае Мне Айцец, да Мяне прыйдзе, і таго, хто прыходзіць да Мяне, Я не адкіну,
Усё, што дае Мне Айцец, прыйдзе да Мяне, і таго, што прыходзіць да Мяне, ня выганю вон,
бо Я сыйшоў з неба не для таго, каб чыніць сваю волю, але волю таго, хто Мяне паслаў.
бо Я зыйшоў з неба не дзеля таго, каб чыніць Маю волю, але волю Таго, што паслаў Мяне;
А воля таго, хто паслаў Мяне, такая, каб з усяго, што Ён даў Мне, Я нічога не страціў, але каб уваскрасіў у апошні дзень.»
воля-ж паслаўшага Мяне ёсьць тая, каб з таго, што Ён Мне даў, нічога не загубіць, але ўсё гэтае ўваскрасіць у апошні дзень.
Бо такая воля Айца Майго, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў жыццё вечнае. І Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Воля паслаўшага Мяне Айца ёсьць тая, каб кожны, хто бачыць Сыне і веруе ў Яго, меў вечнае жыцьцё, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Абурыліся на Езуса юдэі за тое, што Ён сказаў: «Я — хлеб, які сышоў з неба»,
Жыды абурыліся на Яго за тое, што сказаў: Я хлеб жыцьця, што зыйшоў з неба.
і казалі: «Ці не Езус гэта, сын Юзафа, бацьку якога і маці мы ведаем? Як жа Ён кажа: “Я сышоў з неба”?»
І гаварылі: ці-ж ня ёсьць гэта Ісус сын Язэпа, Якога мы знаем бацьку і матку? Дык як-жа Ён кажа: Я зыйшоў з неба?
Езус сказаў ім у адказ: «Не абурайцеся паміж сабою.
Ісус-жа адказаў ім і сказаў: не абурайцеся між сабою;
Ніхто не можа прыйсці да Мяне, калі Айцец, які паслаў Мяне, не прыцягне яго, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі Айцец, што паслаў Мяне, ня прыцягне яго, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
У Прарокаў напісана: “Усе будуць навучаны Богам”. Кожны, хто пачуў ад Айца і навучыўся, прыходзіць да Мяне.
У прарокаў ёсьць напісана: І ўсе будуць навучаны Богам. Кожны, хто чуў ад Айца і навучыўся, той прыходзіць да Мяне.
І не таму, што хтосьці бачыў Айца; толькі той, хто ад Бога, бачыў Айца.
Не таму быццам нехта бачыў Айца акрамя Таго, хто ад Бога, той бачыў Айца,
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто верыць у Мяне, мае жыццё вечнае.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто веруе ў Мяне, мае вечнае жыцьцё.
Я — хлеб жыцця.
Я хлеб жыцьця.
Айцы вашыя елі манну ў пустыні і памерлі.
Вашыя бацькі елі манну ў пустыні і паўміралі,
Гэта — хлеб, які сыходзіць з неба, каб той, хто з’есць яго, не памёр.
хлеб-жа, які зыходзіць з неба, такі, што не памрэ, хто есьць яго.
Я — хлеб жывы, які сышоў з неба. Калі хто будзе спажываць гэты хлеб, будзе жыць вечна. А хлеб, які Я дам, — гэта Цела Маё дзеля жыцця свету».
Я хлеб жывы, што зыйшоў з неба: хто есьць гэты хлеб, будзе жыць вечна. Хлеб-жа, які Я дам, ёсьць Маё цела, каторае Я аддам за жыцьцё сьвету.
Юдэі спрачаліся паміж сабою, кажучы: «Як Ён можа даць нам есці сваё цела?»
І спрачаліся між сабою жыды, кажучы: як Ён можа даць нам есьці Сваё цела?
Езус жа сказаў ім: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі не будзеце спажываць Цела Сына Чалавечага і піць Крыві Ягонай, не будзеце мець у сабе жыцця.
Ісус-жа сказаў ім: сапраўды, сапраўды кажу вам: калі ня будзеце есьці цела Чалавечага Сына і піць Ягонае крыві, то ня будзеце мець у сабе жыцьця.
Хто спажывае Маё Цела і п’е Маю Кроў, мае жыццё вечнае, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Хто есьць Маё цела і п’е Маю кроў, мае вечнае жыцьцё і ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Бо Цела Маё — праўдзівы спажытак, а Кроў Мая — праўдзівы напой.
Бо Маё цела сапраўды ёсьць ежа, і Мая кроў сапраўды ёсьць напітак;
Хто спажывае Маё Цела і п’е Маю Кроў, трывае ўва Мне, а Я ў ім.
і хто есьць Маё цела і п’е Маю кроў, ува Мне прабывае і Я ў ім.
Як паслаў Мяне Айцец, які жыве, а Я жыву праз Айца, так і той, хто спажывае Мяне, будзе жыць праз Мяне.
адсутнічае
Гэта той хлеб, які сышоў з неба, а не той, які елі айцы вашыя і памерлі. Хто спажывае гэты хлеб, будзе жыць навекі».
адсутнічае
Гэта Ён сказаў у сінагозе, калі навучаў у Кафарнауме.
адсутнічае
Пачуўшы гэта, многія з вучняў Ягоных сказалі: «Цяжкая гэтая мова! Хто можа яе слухаць?»
адсутнічае
Але Езус, ведаючы, што вучні Ягоныя абураюцца, сказаў ім: «Ці гэта вас спакушае?
адсутнічае
А калі ўбачыце Сына Чалавечага, які будзе ўзыходзіць туды, дзе быў раней?
адсутнічае
Дух ажыўляе, цела ж ні на што не прыдатнае. Словы, якія Я кажу вам, ёсць Духам і жыццём.
адсутнічае
Аднак ёсць сярод вас тыя, хто не верыць». Бо Езус ад пачатку ведаў, хто не верыць і хто Яго выдасць.
адсутнічае
І сказаў: «Для таго гаварыў вам, што ніхто не можа прыйсці да Мяне, калі гэта не будзе дадзена яму Айцом».
адсутнічае
З гэтага часу многія вучні Ягоныя адышлі ад Яго і ўжо не хадзілі з Ім.
адсутнічае
Тады Езус сказаў Дванаццаці: «Ці і вы таксама хочаце адысці?»
адсутнічае
Адказаў Яму Сымон Пётр: «Пане, да каго мы пойдзем? Ты маеш словы вечнага жыцця.
адсутнічае
А мы паверылі і пазналі, што Ты ёсць Святы Бога».
адсутнічае
Адказаў ім Езус: «Ці не дванаццаць Я вас выбраў? І адзін з вас — д’ябал».
адсутнічае
Казаў жа пра Юду Сымона Іскарыёта, бо той меўся выдаць Яго, будучы адным з Дванаццаці.
адсутнічае
