Яна 6 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Л. Гарошка
Пасьля гэтага адыйшоў Ісус на другі бок мора Галілейскага, значыцца, Тыбэрыядзкага.
Пасьля гэтага пайшоў Ісус на той бок Галілейскага або Тывэрыядзкага мора.
І ішоў за Ім шматлікі натоўп, бо бачылі знакі, якія Ён учыняў адносна нядужых.
І йшло за Ім мноства народу, бо бачылі цуды, акія Ён учыніў з хворымі.
І ўзыйшоў Ісус на гару, і там сядзеў з вучнямі Сваімі.
І ўзыйшоў Ісус на ўзгорак і там сеў з Сваімі вучнямі.
А была блізка Пасха, сьвята юдэйскае.
А было блізка жыдоўскае сьвята Пасхі.
Тады Ісус, падняўшы вочы і ўгледзеўшы, што вялікі натоўп ідзе да Яго, кажа Філіпу: «Дзе мы купім хлеба, каб яны пад’елі?»
Ісус падняўшы вочы і ўгледзеўшы, што да Яго йдзе многа народу, кажа Піліпу: дзе нам купіць хлеба, каб іх накарміць?
Казаў жа Ён гэта, выпрабоўваючы яго, бо Сам ведаў, што меўся зрабіць.
Казаў-жа Ён гэта выведваючы ў яго, бо Сам ведаў, што хацеў зрабіць.
Адказаў Яму Філіп: «Ім на дзьвесьце дынараў ня хопіць хлеба, каб кожны з іх атрымаў хоць нешта».
Піліп адказаў Яму: ім на дзьвесьце дынараў будзе мала хлеба, каб кожнаму з іх дасталося хоць па крысе.
Кажа Яму адзін з вучняў Ягоных, Андрэй, брат Сымона Пятра:
Адзін з Ягоных вучняў, Андрэй брат Сымона Пятра, кажа Яму:
«Тут ёсьць адзін хлопчык, які мае пяць хлябоў ячменных і дзьве рыбы; але што гэта для такога мноства?»
Тут ёсьць у аднаго хлапца пяць ячменных хлябоў і дзьве рыбы, але што гэта для такога мноства?
Ісус сказаў: «Скажыце людзям узьлегчы». Было ж на тым месцы шмат травы. Тады ўзьлеглі мужчыны лікам каля пяці тысячаў.
Ісус сказаў: кажэце людзям пасядаць. Была-ж на тым мейсцы густая трава. І вось пасядалі мужчыны лікам каля пяцёх тысячаў.
І ўзяў Ісус хлябы, і, падзякаваўшы, раздаў вучням, а вучні — тым, якія ўзьляглі, падобным чынам і рыбы, колькі хто хацеў.
І ўзяў Ісус хлебы і, аддаўшы хвалу, раздаў сядзеўшым; таксама і рыбы, колькі хто хацеў.
Калі ж яны насыціліся, Ён кажа вучням Сваім: «Зьбярыце кавалкі, якія засталіся, каб нічога не прапала».
І як пад’елі, сказаў Сваім вучням: пазьбірайце кускі, якія асталіся, каб нічога не прапала.
Тады сабралі і напоўнілі дванаццаць кашоў кавалкамі ад пяці ячменных хлябоў, што засталіся ў тых, якія елі.
І пазьбіралі і напоўнілі дзьвянаццаць кашоў кускамі ад пяцёх ячменных хлябоў, якія асталіся ў тых, што елі.
Людзі ж, убачыўшы знак, які ўчыніў Ісус, казалі: «Гэта сапраўды Прарок, Які прыходзіць у сьвет».
Людзі-ж, што бачылі цуд, які зрабіў Ісус, сказалі: гэта сапраўды той прарок, што мае прыйсьці ў сьвет.
Ісус жа, даведаўшыся, што яны маюць прыйсьці і ўзяць Яго, каб зрабіць Яго валадаром, ізноў адыйшоў на гару адзін.
Ісус-жа, ведаючы, што хочуць прыйсьці і ўзяць Яго, каб зрабіць каралём, зноў адыйшоў на гару адзін.
Калі надыйшоў вечар, вучні Ягоныя зыйшлі да мора
Калі-ж настаў вечар, дык Ягоныя вучні зыйшлі да мора
і, увайшоўшы ў човен, паплылі на другі бок мора ў Капэрнаум. І было ўжо цёмна, і Ісус не прыйшоў да іх.
і ўвайшоўшы ў човен, паплылі на той бок мора ў Капэрнаум. Станавілася ўжо цёмна, а Ісус ня прыйходзіў да іх.
А мора хвалявалася, бо дзьмуў моцны вецер.
Мора-ж хвалявалася, бо дзьмуў моцны вецер.
Праплыўшы каля дваццаці ці трыццаці стадыяў, яны бачаць Ісуса, Які ідзе па моры і ўжо недалёка ад чаўна, і спалохаліся.
Праплыўшы каля дваццеці пяці, ці трыццаці стадыяў, яны ўбочылі Ісуса, як Ён ішоў па моры і збліжаўся да чаўна і спалохаліся.
Ён жа кажа ім: «Гэта Я, ня бойцеся!»
Але Ён сказаў ім: гэта Я, ня бойцеся!
Яны хацелі ўзяць Яго ў човен, і адразу човен прыстаў да берагу, да якога плылі.
Яны хацелі ўзяць Яго ў човен, але човен адразу прыстаў да зямлі, да якое плылі.
На заўтра натоўп, які стаяў на другім баку мора, убачыў, што там не было другога чаўна, апрача аднаго, у які ўвайшлі вучні Ягоныя, і што Ісус не ўваходзіў у човен з вучнямі Сваімі, але адплылі адны вучні Ягоныя.
На наступны дзень грамада, якая стаяла на тым баку мора і бачыла, што там ня было другога чаўна, апрача аднаго, і што Ісус не ўвайходзіў разам з вучнямі ў той човен, але вучні адплылі самыя,
Другія ж чаўны прыплылі з Тыбэрыяды, паблізу ад таго месца, дзе елі хлеб, за які дзякаваў Госпад.
а іншыя чаўны прыплылі з Тывэрыяды недалёка ад таго мейсца, дзе елі хлеб пасьля таго, як Госпад яго пабагаславіў.
Калі натоўп убачыў, што там няма ані Ісуса, ані вучняў Ягоных, дык увайшлі ў чаўны і прыплылі ў Капэрнаум, шукаючы Ісуса.
Вось-же, калі народ угледзеў, што няма ні Ісуса, ні Ягоных вучнаў, то ўвайшлі ў чаўны і пераплылі ў Капэрнаум, шукаючы Ісуса.
І, знайшоўшы Яго на другім баку мора, сказалі Яму: «Раббі, калі Ты сюды прыйшоў?»
І знайшоўшы Яго на другім баку мора, казалі Яму: Раббі, калі Ты сюды прыйшоў?
Адказаў ім Ісус і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: вы шукаеце Мяне не таму, што бачылі знак, але таму, што елі хлеб і наеліся.
І адказваючы ім Ісус сказаў: сапраўды, сапраўды кажу вам: шукаеце Мяне не таму, што бачылі знакі, але таму, што елі хлеб і насыціліся;
Працуйце ж ня дзеля ежы, што зьнішчаецца, але дзеля ежы, якая застаецца ў жыцьцё вечнае, якое дасьць вам Сын Чалавечы, бо на Ім паставіў пячатку Айцец Бог».
працуйце-ж не дзеля ежы, якая гіне, але дзеля тае ежы, што трывае на вечнае жыцьцё, якую дасьць Сын Чалавечы, бо Яго азначыў сваею пячацьцю Айцец Бог.
Тады сказалі Яму: «Што нам рабіць, каб рабіць справы Божыя?»
Яны-ж сказалі Яму: што нам рабіць, каб выконваць Божыя справы?
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Гэта ёсьць справа Божая, каб вы верылі ў Таго, Каго Ён паслаў».
І адказваючы ім Ісус сказаў: справы Божыя ў тым, каб вы ўверылі ў Таго, Каго Ён паслаў.
Тады яны сказалі Яму: «Які тады зробіш знак, каб мы ўбачылі і паверылі Табе? Што ўчыніш?
Яны-ж сказалі Яму: які-ж Ты дасі знак, каб мы ўбачылі і паверылі Табе? Што ўчыніш?
Бацькі нашыя елі манну ў пустыні, як напісана: “Хлеб з неба даў ім есьці”».
Нашыя бацькі елі манну ў пустыні, як пісана: "Хлеб з неба даў ім есьці".
Сказаў тады ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: не Майсей даў вам хлеб з неба, але Айцец Мой дае вам праўдзівы хлеб з неба,
Ісус-жа сказаў ім: сапраўды, сапраўды кажу вам: не Майсей даў вам хлеб з неба, але Мой Айцец дае вам праўдзівы хлеб з неба,
бо хлеб Божы ёсьць Той, Які зыходзіць з неба і дае жыцьцё сьвету».
бо Божы хлеб ёсьць той, што зыходзіць з неба і дае жыцьцё сьвету.
Тады сказалі Яму: «Госпадзе! Давай нам заўсёды такі хлеб».
Яны-ж сказалі Яму: Госпадзе! давай нам заўсёды такі хлеб.
Ісус жа сказаў ім: «Я ёсьць хлеб жыцьця. Хто прыходзіць да Мяне, ня будзе галодны, і хто верыць у Мяне, ня будзе смагнуць ніколі.
Ісус жа сказаў ім: Я ёсьць хлеб жыцця; хто прыходзіць да Мяне, ня будзе галадаваць, і хто веруе ў Мяне, ня будзе смагнуць ніколі.
Але Я сказаў вам, што вы бачылі Мяне, і ня верыце.
Але Я сказаў вам, што вы і бачылі Мяне, і ня верыце.
Усё, што дае Мне Айцец, да Мяне прыйдзе, і таго, хто прыходзіць да Мяне, ня выганю прэч.
Усё, што дае Мне Айцец, прыйдзе да Мяне, і таго, што прыходзіць да Мяне, ня выганю вон,
Бо Я зыйшоў з неба не дзеля таго, каб чыніць Маю волю, але волю Таго, Хто паслаў Мяне.
бо Я зыйшоў з неба не дзеля таго, каб чыніць Маю волю, але волю Таго, што паслаў Мяне;
А гэта ёсьць воля Айца, Які паслаў Мяне, каб з таго, што Ён Мне даў, нічога не загубіць, але ўваскрасіць усё ў апошні дзень.
воля-ж паслаўшага Мяне ёсьць тая, каб з таго, што Ён Мне даў, нічога не загубіць, але ўсё гэтае ўваскрасіць у апошні дзень.
Гэта ж ёсьць воля Таго, Хто паслаў Мяне, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў жыцьцё вечнае, і Я ўваскрашу Яго ў апошні дзень».
Воля паслаўшага Мяне Айца ёсьць тая, каб кожны, хто бачыць Сыне і веруе ў Яго, меў вечнае жыцьцё, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Тады Юдэі пачалі наракаць на Яго, бо Ён сказаў: «Я ёсьць хлеб, які з неба зыйшоў»,
Жыды абурыліся на Яго за тое, што сказаў: Я хлеб жыцьця, што зыйшоў з неба.
і гаварылі: «Ці ж Ён не Ісус, сын Язэпаў, бацьку і маці Якога мы ведаем? Як жа Ён кажа: “Я зыйшоў з неба”?»
І гаварылі: ці-ж ня ёсьць гэта Ісус сын Язэпа, Якога мы знаем бацьку і матку? Дык як-жа Ён кажа: Я зыйшоў з неба?
Тады адказаў Ісус і сказаў ім: «Не наракайце між сабою.
Ісус-жа адказаў ім і сказаў: не абурайцеся між сабою;
Ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі Айцец, Які паслаў Мяне, не прыцягне яго, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі Айцец, што паслаў Мяне, ня прыцягне яго, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Напісана ў Прарокаў: “І будуць усе навучаны Богам”. Дык кожны, хто пачуў ад Айца і навучыўся, прыходзіць да Мяне.
У прарокаў ёсьць напісана: І ўсе будуць навучаны Богам. Кожны, хто чуў ад Айца і навучыўся, той прыходзіць да Мяне.
Не таму, што нехта бачыў Айца, акрамя Таго, Які ў Бога, Ён бачыў Айца.
Не таму быццам нехта бачыў Айца акрамя Таго, хто ад Бога, той бачыў Айца,
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто верыць у Мяне, мае жыцьцё вечнае.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто веруе ў Мяне, мае вечнае жыцьцё.
Я — хлеб жыцьця.
Я хлеб жыцьця.
Бацькі вашыя елі манну ў пустыні і паўміралі.
Вашыя бацькі елі манну ў пустыні і паўміралі,
Хлеб жа, які з неба зыходзіць, такі, што той, хто будзе есьці яго, не памрэ.
хлеб-жа, які зыходзіць з неба, такі, што не памрэ, хто есьць яго.
Я — хлеб жывы, які з неба зыйшоў. Хто будзе есьці хлеб гэты, жыць будзе на вякі. Хлеб жа, які Я дам, ёсьць Цела Маё, якое Я аддам за жыцьцё сьвету».
Я хлеб жывы, што зыйшоў з неба: хто есьць гэты хлеб, будзе жыць вечна. Хлеб-жа, які Я дам, ёсьць Маё цела, каторае Я аддам за жыцьцё сьвету.
І спрачаліся між сабою Юдэі, кажучы: «Як Ён можа даць нам есьці Цела Сваё?»
І спрачаліся між сабою жыды, кажучы: як Ён можа даць нам есьці Сваё цела?
Тады сказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі ня будзеце есьці Цела Сына Чалавечага і піць Кроў Ягоную, ня будзеце мець жыцьця ў сабе.
Ісус-жа сказаў ім: сапраўды, сапраўды кажу вам: калі ня будзеце есьці цела Чалавечага Сына і піць Ягонае крыві, то ня будзеце мець у сабе жыцьця.
Хто есьць Цела Маё і п’е Кроў Маю, мае жыцьцё вечнае, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Хто есьць Маё цела і п’е Маю кроў, мае вечнае жыцьцё і ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Бо Цела Маё сапраўды ёсьць ежа, і Кроў Мая сапраўды ёсьць пітво.
Бо Маё цела сапраўды ёсьць ежа, і Мая кроў сапраўды ёсьць напітак;
Хто есьць Цела Маё і п’е Кроў Маю, у-ва Мне ёсьць, і Я ў ім.
і хто есьць Маё цела і п’е Маю кроў, ува Мне прабывае і Я ў ім.
Як паслаў Мяне жывы Айцец, і Я жыву праз Айца, так і той, хто есьць Мяне, жыць будзе праз Мяне.
адсутнічае
Гэта і ёсьць хлеб, які з неба зыйшоў. Ня так, як бацькі вашыя елі манну і паўміралі. Хто есьць гэты хлеб, жыць будзе на вякі».
адсутнічае
Гэта гаварыў Ён у сынагозе, навучаючы ў Капэрнауме.
адсутнічае
Многія з вучняў Ягоных, якія чулі гэта, казалі: «Жорсткае гэта слова. Хто можа слухаць яго?»
адсутнічае
Ісус жа, ведаючы ў Сабе, што вучні Ягоныя наракаюць адносна гэтага, сказаў ім: «Ці гэта вас згаршае?
адсутнічае
А калі ўбачыце Сына Чалавечага, Які ўзыходзіць туды, дзе быў раней?
адсутнічае
Дух ажыўляе, а цела не прыносіць аніякай карысьці. Словы, якія Я вам кажу, ёсьць дух і жыцьцё.
адсутнічае
Але ёсьць некаторыя сярод вас, якія ня вераць». Бо Ісус ад пачатку ведаў, што ёсьць тыя, якія ня вераць, і хто выдасьць Яго.
адсутнічае
І сказаў: «Дзеля гэтага і сказаў Я вам, што ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі яму ня будзе дадзена Айцом Маім».
адсутнічае
З таго часу многія з вучняў Ягоных пайшлі назад і ўжо не хадзілі з Ім.
адсутнічае
Тады Ісус сказаў Дванаццаці: «Ці ня хочаце і вы зыйсьці?»
адсутнічае
Адказаў тады Яму Сымон Пётар: «Госпадзе! Да каго нам ісьці? Ты маеш словы жыцьця вечнага.
адсутнічае
І мы паверылі, і пазналі, што Ты — Хрыстос, Сын Бога Жывога».
адсутнічае
Адказаў ім Ісус: «Ці ня вас дванаццаць Я выбраў? Але адзін з вас — д’ябал».
адсутнічае
Гаварыў жа Ён пра Юду Сымонавага Іскарыёта, бо той меўся выдаць Яго, хоць быў адзін з Дванаццаці.
адсутнічае
