Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Л. Гарошка
І на трэці дзень спраўлялася вяселле ў Кане Галілейскай, і была там Маці Ісуса.
На трэці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай і была там Ісусава Маці.
Таксама Ісус разам з вучнямі Яго быў пакліканы на вяселле.
Быў запрошаны на вясельле так-жа Ісус і Ягоныя вучні.
А калі не хапіла віна, Маці Ісуса кажа Яму: «Віна не маюць».
І як не хапала віна, Маці Ісусава кажа Яму: віна ня маюць.
І кажа Ёй Ісус: «Што Мне і Табе, жанчына? Яшчэ не прыйшла Мая гадзіна».
Кажа ёй Ісус: што Мне і Табе, жанчына? Яшчэ ня прыйшла Мая гадзіна.
Кажа тады Маці Яго паслугачам: «Зрабіце, што вам загадае».
Ягоная Маці сказала слугам: што вам скажа, зрабеце.
А было там шэсць каменных глякоў, што стаялі дзеля абмывання юдэяў, і кожны з іх змяшчаў па два або па тры меры.
Было-ж там шэсьць каменных судзінаў для вады, пастаўленых дзеля жыдоўскага ачышчэньня, умяшчаючых кожная па два, або тры вядры.
Кажа ім Ісус: «Напоўніце глякі вадой». І напоўнілі іх аж да краёў.
Ісус сказаў ім: напоўніце судзіны вадою. І напоўнілі іх аж да верху.
І кажа ім: «Чэрпайце цяпер і занясіце маршалку». І занеслі.
І кажа ім: цяпер чэрпайце і занясеце свату. І занясьлі.
А калі маршалак пакаштаваў ваду, якая замянілася ў віно, — а не ведаў, адкуль узялося віно, паслугачы ж, што чэрпалі ваду, ведалі, — пазваў маршалак маладога
Калі-ж сват пакаштаваў вады, што сталася віном, а ён ня ведаў аднуль яно; слугі-ж што чэрпалі ваду, ведалі — паклікаў маладога
і кажа яму: «Кожны чалавек дае найперш добрае віно, а калі нап’юцца, тады горшае: ты ж захаваў добрае віно аж дасюль».
і сказаў яму: кожны чалавек перш ставіць добрае віно, а як падап’юць, тады горшае; ты-ж дагэтуль захаваў добрае віно.
Такі вось пачатак знакаў учыніў Ісус у Кане Галілейскай і аб’явіў славу Сваю, і паверылі ў Яго вучні Яго.
Так Ісус зрабіў пачатак цудоў у Кане Галілейскай і выявіў сваю славу, і ўверылі ў Яго Ягоныя вучні.
Пасля таго пайшоў Сам, і Маці, і браты, і вучні Яго ў Кафарнаўм, і там заставаліся некалькі дзён.
Пасьля гэтага Ён прыйшоў у Капэрнаум Сам і Ягоная Маці і Ягоныя вучні і там аставаліся некалькі дзён.
І блізка была Пасха юдэйская, дык Ісус узышоў у Ерузалім.
І была блізка жыдоўская Пасха, і пайшоў Ісус у Ерузалім;
І знайшоў у святыні тых, што прадавалі валоў, авец і галубоў, і мянялаў грошай, што сядзелі.
і знайшоў у сьвятыні прадаўцаў валоў, авец, галубоў і там-жа сядзелі мяняйлы.
І, зрабіўшы з вяровак біч, павыганяў усіх са святыні, таксама авечак і валоў, і грошы мянялаў рассыпаў і сталы перакуліў;
І зрабіў з вяровак біч, выгнаў з сьвятыні ўсіх, так-жа і авец і валоў, ды рассыпаў грошы мяняйлам і абярнуў іхныя сталы
і тым, што прадавалі галубоў, сказаў: «Выносьце гэта адсюль! Не рабіце дома Айца Майго домам гандлю».
і сказаў прадаўцом галубоў: вынесьце гэнае адгэтуль; не рабеце дому Майго Айца домам гандлю.
І прыпомнілі вучні Яго, што напісана: «Руплівасць пра дом Твой з’ядае Мяне».
І ўспомнілі Ягоныя вучні, што напісана: Руплівасьць аб Тваім доме зьядае мяне (Пс. 68:10).
Тады юдэі, адказваючы, сказалі Яму: «Які знак пакажаш нам, што гэта робіш?»
Азваліся жыды і сказалі Яму: які знак дасі нам, што так робіш?
Ісус, адказваючы, сказаў ім: «Зруйнуйце гэтую святыню, і Я ў тры дні адбудую яе».
Ісус-жа адказаў ім, мовячы: зруйнуйце гэтую сьвятыню і Я ў тры дні адбудую яе.
Дык сказалі тады юдэі: «Сорак шэсць гадоў будавалі гэтую святыню, а Ты ў тры дні адбудуеш яе?»
І сказалі жыды: гэтая сьвятыня будавалася сорак шэсьць гадоў, а ты ў тры дні адбудуеш яе?
Але Ён гаварыў пра святыню цела Свайго.
А Ён гаварыў гэтае аб сьвятыні свайго цела.
Дык калі ўваскрос з мёртвых, вучні Яго прыпомнілі, што ім пра гэта казаў, і ўверылі Пісанню і словам, якія сказаў Ісус.
І як уваскрос з мёртвых, прыпомнілі Ягоныя вучні, што Ён сказаў гэтае і паверылі Пісаньню і слову, якое сказаў Ісус.
А калі быў Ён у Ерузаліме ў дзень святочны на Пасху, многія паверылі ў імя Яго, бачачы знакі, якія Ён чыніў.
Калі-ж Ён быў у Ерузаліме на Пасху ў сьвяточным дні, дык многія, бачучы цуды, якія рабіў, уверылі ў імя Яго.
Але Сам Ісус не давяраўся ім, таму што ведаў усіх,
Але Сам Ісус не зьвяраўся ім, бо ведаў усіх
і не меў патрэбы, каб хто сведчыў аб чалавеку: бо Ён ведаў, што ёсць у чалавеку.
і ня меў патрэбы, каб хто Яму сьведчыў аб чалавеку, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.
