Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Пятроўскага
І на трэці дзень спраўлялася вяселле ў Кане Галілейскай, і была там Маці Ісуса.
На трэйці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай; і маці Ісусава была тамака.
Таксама Ісус разам з вучнямі Яго быў пакліканы на вяселле.
Гэтаксама Ісус і вучні Ягоныя былі пазваныя на вясельле.
А калі не хапіла віна, Маці Ісуса кажа Яму: «Віна не маюць».
І калі не хапіла віна, маці Ісусава кажа Яму: віна ня маюць.
І кажа Ёй Ісус: «Што Мне і Табе, жанчына? Яшчэ не прыйшла Мая гадзіна».
Ісус кажа ёй: што Мне і табе, жанчына? Гадзіна Мая яшчэ не надыйшла.
Кажа тады Маці Яго паслугачам: «Зрабіце, што вам загадае».
Маці Ягоная сказала слугам: штоколечы скажа вам, зрабеце гэта.
А было там шэсць каменных глякоў, што стаялі дзеля абмывання юдэяў, і кожны з іх змяшчаў па два або па тры меры.
Было-ж тамака шэсьць каменных судзін да вады, якія стаялі ў сузгоднасьці зь юдэйскім звычаем ачышчэньня, зьмяшчаючых па дзьве ці па тры. меры.
Кажа ім Ісус: «Напоўніце глякі вадой». І напоўнілі іх аж да краёў.
Кажа ім Ісус: напоўніце судзіны вадою. І напоунілі іх да верху.
І кажа ім: «Чэрпайце цяпер і занясіце маршалку». І занеслі.
І кажа ім: чэрпайце цяперака і нясеце да даглядчыка. І панесьлі.
А калі маршалак пакаштаваў ваду, якая замянілася ў віно, — а не ведаў, адкуль узялося віно, паслугачы ж, што чэрпалі ваду, ведалі, — пазваў маршалак маладога
І калі-ж даглядчык пакаштаваў вады, што віном сталася, — а ён ня ведаў, скуль яно, слугі-ж, што налівалі ваду, ведалі, — кліча маладога.
і кажа яму: «Кожны чалавек дае найперш добрае віно, а калі нап’юцца, тады горшае: ты ж захаваў добрае віно аж дасюль».
І кажа яму: кажны чалавек перш падае добрае віно, а як нап’юцца, тады горшае; ты-ж добрае віно захаваў дагэтуль.
Такі вось пачатак знакаў учыніў Ісус у Кане Галілейскай і аб’явіў славу Сваю, і паверылі ў Яго вучні Яго.
Гэтак зрабіў Ісус пачатак цудам у Кане Галілейскай і выявіў славу Сваю, і ўверавалі ў Яго вучні Ягоныя.
Пасля таго пайшоў Сам, і Маці, і браты, і вучні Яго ў Кафарнаўм, і там заставаліся некалькі дзён.
Пасьля гэтага прыйшоў Ён у Капэрнаум, Ён і маці Ягоная, і браты Ягоныя, і вучні Ягоныя, і прабылі там некалькі дзён.
І блізка была Пасха юдэйская, дык Ісус узышоў у Ерузалім.
І была блізка Пасха юдэйская, і ўвайшоў Ісус ў Ерузалім;
І знайшоў у святыні тых, што прадавалі валоў, авец і галубоў, і мянялаў грошай, што сядзелі.
І знайшоў у сьвятыні тых, што прадавалі валоў, авец, галубоў, і сядзелі тамака мянялы.
І, зрабіўшы з вяровак біч, павыганяў усіх са святыні, таксама авечак і валоў, і грошы мянялаў рассыпаў і сталы перакуліў;
І зрабіўшы зь вяровак бізун, выгнаў са сьвятыні усіх, гэтаксама і авец і валоў, ды рассыпаў грошы мянялаў і сталы іхныя абярнуў;
і тым, што прадавалі галубоў, сказаў: «Выносьце гэта адсюль! Не рабіце дома Айца Майго домам гандлю».
І сказаў тым, што прадавалі галубоў: забярэце ўсе гэныя рэчы згэтуль: не рабеце дому Айца Майго домам гандлю.
І прыпомнілі вучні Яго, што напісана: «Руплівасць пра дом Твой з’ядае Мяне».
І прыпомні вучні Ягоныя, што пра гэта было напісана: рупатлівасьць пра дом Твой пажырае Мяне.
Тады юдэі, адказваючы, сказалі Яму: «Які знак пакажаш нам, што гэта робіш?»
Тады Юдэі, адказваючы, сказалі Яму: які знак нам дасі, чаму гэтае робіш:
Ісус, адказваючы, сказаў ім: «Зруйнуйце гэтую святыню, і Я ў тры дні адбудую яе».
Ісус, адказваючы ім, сказаў: зруйнуйце сьвятыню гэтую, і Я у тры дні адбудую яе.
Дык сказалі тады юдэі: «Сорак шэсць гадоў будавалі гэтую святыню, а Ты ў тры дні адбудуеш яе?»
Тады Юдэі сказалі; сьвятыня гэтая будавалася сорак і шэсьць гадоў, а Ты ў тры дні адбудуеш яе?
Але Ён гаварыў пра святыню цела Свайго.
Але Ён гаварыў гэтае пра сьвятыню цела Свайго.
Дык калі ўваскрос з мёртвых, вучні Яго прыпомнілі, што ім пра гэта казаў, і ўверылі Пісанню і словам, якія сказаў Ісус.
Затым, як уваскрос Ён ізь мертвых, вучні Ягоныя прыпомнілі, што Ён казаў гэтае, і паверылі пісаньню і слову, што Ісус сказаў.
А калі быў Ён у Ерузаліме ў дзень святочны на Пасху, многія паверылі ў імя Яго, бачачы знакі, якія Ён чыніў.
Цяпер-жа, калі быў Ён ў Ерузаліме на Пасху, у дню сьвяткаваньня, дык шматлікія, бачучы цуды, якя Ён чыніў, уверылі ў імя Ягонае.
Але Сам Ісус не давяраўся ім, таму што ведаў усіх,
Але сам Ісус не давяраўся ім, бо ведаў усіх.
і не меў патрэбы, каб хто сведчыў аб чалавеку: бо Ён ведаў, што ёсць у чалавеку.
І ня меў патрэбы, каб хто-небудзь сьведчыў пра чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.