Яна 7 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Пятроўскага
І пасля таго Ісус хадзіў па Галілеі, бо Ён не хацеў хадзіць па Юдэі, бо юдэі імкнуліся забіць Яго.
Пасьля гэтага Ісус хадзіў па Галлеі; па Юдэі не хацеў хадзіць, бо Юдэі шукалі, як-бы забіць Яго,
І быў паблізу юдэйскі святочны дзень палатак.
Блізка-ж было сьвята юдэйскае — стаўленьне Табэрнакаў.
Сказалі затым Яму браты Яго: «Адыдзіся адгэтуль і ідзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі справы Твае, якія робіш.
Тады браты Ягоныя сказалі Яму: выйдзі адгэтуль і ідзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі дзеяньні, якія Ты творыш.
Бо ніхто не робіць чаго-колечы тайна, а і сам хоча паказацца на людзях. Калі такія рэчы чыніш, пакажы Сябе свету».
Бо ніхто ня тоіць таго, што ён чыніць, калі ён хоча быць ведамым. Калі Ты творыш гэтакія рэчы, тады пакажы Самога Сябе сьвету;
Бо і браты Яго не верылі ў Яго.
Бо і браты Ягоныя ня верылі ў Яго.
Кажа ім тады Ісус: «Яшчэ не надышоў Мой час, а ваш час заўсёды ёсць гатовы.
Тады Ісус сказаў ім: Мой час яшчэ не надыйшоў, а для вас заўсёды адпаведны час.
Вас свет не можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сведчу аб ім, што яго ўчынкі ліхія.
Сьвет ня можа ненавідзець вас, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу аб ім, што учынкі ягоныя благія.
Вы ідзіце на свята, а Я яшчэ не пайду на гэтае свята, бо час Мой яшчэ не споўніўся».
Ідзеце вы на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, час бо мой яшчэ ня выпаўніўся.
І, калі сказаў гэта ім, Сам застаўся ў Галілеі.
І сказаўшы гэта ім, астаўся у Галілеі.
Але калі браты Яго адправіліся на свята, то і Ён пайшоў на свята, не яўна, але быццам употай.
Але як браты Ягоныя пайшл! на сьвята, тады і Ён пайшоў на сьвята, але Ён, аднак, не пайшоў яўна, але быццам патайком.
А ў час свята шукалі Яго юдэі і казалі: «Дзе Ён?»
Юдэі-ж шукалі Яго на сьвяты і казалі: дзе Ён?
І шмат спрэчак пра Яго было ў натоўпе. Адны казалі: «Ён добры!»; а другія казалі: «Не, але зводзіць людзей».
І шмат было гутаркі пра Яго ў народзе: адны казалі, што Ён добры, а іншыя казалі: не, бо зводзіць народ.
Але ніхто не гаварыў пра Яго яўна дзеля страху перад юдэямі.
Але ніхто не гаварыў пра Яго яўна, бо баяліся Юдэяў.
І ўжо а палове святочнага дня Ісус увайшоў у святыню і стаў навучаць.
У палове-ж сьвята ўвайшоў Ісус у сьвятыню і навучаў.
А юдэі дзівіліся, кажучы: «Адкуль Ён ведае Пісанне, хаця не вучыўся?»
І дзівіліся Юдэі, кажучы: як Ён ведае пісаньні, ніколі ня вучыўшыся?
Дык адказаў ім Ісус і казаў: «Мая навука не Мая, але Таго, Хто Мяне паслаў.
Ісус-жа адказаў ім і сказаў: Мая навука не Мая, але Таго, Хто паслаў Мяне.
Калі хто хоча выконваць волю Яго, той з навукі пазнае, ці яна ад Бога, ці Я Сам ад Сябе гавару.
Хто хоча чыніць Ягоную волю, той даведаецца пра навуку, ці ад Бога яна, ці Я сам ад Сябе гавару.
Хто з сябе самога гаворыць, той сваёй славы шукае, але Хто шукае славы Таго, Хто Яго паслаў, Той праўдамоўны ды няма ў ім беззаконня.
Хто гаворыць сам ад сябе, той шукае для сябе славы, а хто шукае славы Таго, Хто паслаў Яго, Той праўдзівы і няма ў Ім няпраўды.
Ці не Майсей даў вам закон? Але ніхто з вас не робіць па законе. Чаму імкнецеся Мяне забіць?»
Ці ня даў вам Майсей права, і ніхто ня жыве паводля права. Чаму шукаеце прычыну забіць Мяне?
Адказалі людзі, кажучы: «Дэмана маеш! Хто імкнецца Цябе забіць?»
І народ адказаў: ці ня дэмана маеш у Сабе? Хто шукае забіць Цябе?
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Я зрабіў адну справу, а ўсе дзівіцеся.
І адказваючы, Ісус сказаў ім: адзін учынак Я выканаў, і ўсе вы дзівуецеся.
Вось, Майсей перадаў вам абразанне, хоць яно не ад Майсея, але ад вашых продкаў, і вы абразаеце ў суботу чалавека.
Майсей даў вам абрэзаньне, — не каб яно было ад Майсея, але ад бацькоў, — і усё-ж у сыботу вы абрэзваеце чалавека.
Калі чалавек прымае абразанне ў суботу і не парушаецца закон Майсея, дык чаму злуецеся на Мяне, калі Я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?
Калі чалавек атрымлівае абрэзаньне ў сыботу, каб ня было нарушана права Майсея, чаму-ж, тады, нездаволены вы Мною, што Я аздаравіў чалазека ў сыботу?
Ды не судзіце па знешнасці, але судзіце справядлівым судом».
Ня судзеце паводля спазору, але судзеце судом справядлівым.
Дык некаторыя з ерузалімцаў казалі: «Ці гэта Той, Якога імкнуцца забіць?
Тады сказалі некаторыя зь Ерузалімцаў: ці ня ёсьць гэта Той, Каторага шукалі, каб забіць?
Бо вось яўна прамаўляе, і нічога Яму не кажуць. Ці, можа, пераканаліся кіраўнікі, што Ён — сапраўды Хрыстос?
Вось, Ён гаворыць яўна, і нічога ня кажуць Яму. Ці не пераканаліся нашыя кіраўнікі, што Ён ёсьць запраўды Хрыстос?
Але мы ведаем Яго, адкуль Ён родам, а калі прыйдзе Хрыстос, ніхто не ведае, адкуль Ён прыйдзе».
Але мы ведаем Яго, і скуль Ён; калі-ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ведаць, скуль Ён.
А Ісус, навучаючы ў святыні, усклікнуў, кажучы: «І Мяне ведаеце, і ведаеце, адкуль Я есць. І Я Сам ад Сябе не прыйшоў, але праўдзівы Той, Хто Мяне паслаў, а Якога вы не ведаеце.
І загаварыў тады голасна Ісус у сьвятыні навучаючы і кажучы: і Мяне ведаеце, і ведаеце скуль Я, і прыйшоў Я не Сам ад Сябе, але праўдзівы Той, Каторы паслаў Мяне, ды Яго вы ня ведаеце.
А Я ведаю Яго, бо Я ад Яго есць, і Ён Мяне паслаў».
Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.
Дык імкнуліся Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі, бо яшчэ не прыйшла Яго гадзіна.
І шукалі, як-бы ўзяць Яго, але ніхто не ўсклаў на Яго рукі, затым, што яшчэ ня прыйшла Ягоная гадзіна.
І многія з грамады паверылі ў Яго, і яны казалі: «Ці ж, калі Хрыстос прыйдзе, болей знакаў учыніць, чым Ён учыніў?»
Але многія з народу ўверавалі ў Яго, і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няужо-ж Ён зробіць болей цудаў, чымся Гэты зрабіў?
А калі фарысеі пачулі, што людзі так пра Яго гавораць, дык паслалі фарысеі і першасвятары паслугачоў, каб Яго ўзяць.
Фарысэі чулі гэтакія гутаркі пра Яго ў народзе; і паслалі фарысэі і архірэі слуг сваіх, каб узялі Яго.
Сказаў тады Ісус ім: «Кароткі толькі час буду з вамі і пайду да Таго, Хто Мяне паслаў.
Тады Ісус сказаў ім: яшчэ ня доўга Мне быць з вамі, і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне.
Будзеце Мяне шукаць і не знойдзеце, і, дзе Я ёсць, вы туды не можаце прыйсці».
Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.
Дык сказалі юдэі адзін аднаму: «Куды ж Ён пойдзе, што мы Яго не знойдзем? Няўжо Ён пойдзе ў расцярушанне да грэкаў ды будзе грэкаў навучаць?
І гаварылі Юдэі між сабою: куды гэта хоча Ён ісьці, што мы ня знойдзем Яго? Ці не ў гэльленістычнае расьсяленьне хоча Ён ісьці і навучаць Гэльленаў?
Што ж гэта за слова, якое сказаў: “Шукаць Мяне будзеце і не знойдзеце”, ды: “Туды, дзе Я, вы не можаце прыйсці”?»
Што гэта за выражэньне, калі Ён кажа: будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьц!?
А ў апошні вялікі дзень свята стаў Ісус і ўсклікнуў, кажучы: «Калі хто смагне, хай прыходзіць да Мяне і п’е;
У вапошні-ж дзень гэтага вялікага сьвята Ісус стаяу і клікаў, кажучы: хто смагу мае, ідзі да Мяне і пі.
хто верыць у Мяне. Як кажа Пісанне, рэкі жывой вады пацякуць з нутра яго».
Хто веруе ў Мяне, у таго, як сказана ў Пісаньні, з сэрца пацякуць рэкі жывае вады.
А так казаў аб Духу, Якога мелі атрымаць тыя, што вераць у Яго. Бо не было яшчэ на іх Духа Святога, бо Ісус не быў яшчэ ўслаўлены.
Гэта сказаў Ён пра Духа, Каторага меліся прыняць веруючыя ў Яго: бо ня было яшчэ на іх Духа Сьвятога, бо Ісус ня быў яшчэ ўслаўлены.
І многія з тых людзей, калі пачулі гэтыя словы, казалі: «Гэта сапраўды прарок»;
Многія з народу, чуўшы гэтыя словы, казалі: запраўды Ён прарок.
іншыя ж казалі: «Гэта Хрыстос»; а яшчэ іншыя гаварылі: «Ці ж Хрыстос прыходзіць з Галілеі?
Іншыя казалі: гэта Хрыстос. А яшчэ іншыя гаварылі: ці-ж з Галілеі прыйдзе Хрыстос?
Ці ж Пісанне не сказала: “З роду Давіда, з селішча Бэтлехэм, адкуль быў Давід, прыходзіць Хрыстос”»?
Ці-ж ня сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе з насеньня Давідавага і з сяла Бэтлеему, скуль паходзіў Давід?
І ўзнікла спрэчка наконт Яго ў натоўпе.
Дык і ўзьнялася што да Яго спрэчка між людзьмі.
Дык некаторыя з іх хацелі Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі.
Некаторыя зь іх хацелі ўзяць Яго, але ніхто не падняў рук на Яго.
Прыйшлі затым паслугачы да першасвятароў і фарысеяў, і тыя сказалі ім: «Чаму вы Яго не прывялі?»
І вярнуліся слугі да архірэяў і фарысэяў і тыя сказалі ім: чаму вы-не прывялі: Яго:
Паслугачы адказалі: «Ніколі чалавек так не гаварыў, як гэты Чалавек».
Слугі адказалі: ніколі чалавек не гаварыў гэтак, як гэты чалавек.
Дык адказалі ім фарысеі: «Ці і вы Ім зведзены?
Фарысэі сказалі ім: няўжо-ж і вас зьвялі?
Ці ўверыў у Яго хоць хто з начальнікаў або фарысеяў?
Ці ўвераваў хто-небудзь з нашых старшынь і фарысэяў?
А гэты натоўп, які не ведае закону, пракляты».
Бо пракляты гэты народ, які ня ведае права.
Кажа ім Нікадэм, той, што прыйшоў да Яго ўначы і што быў адным з іх:
І кажа ім Нікадэм адзін зь іх, што прыходзіў да Яго ў начы:
«Ці ж закон наш асуджае чалавека, перш чым яго не паслухае і не спазнае, што ён робіць?»
Ці судзіць нашае права чалавека, ня выслухаўшы перш яго і не даведаўшыся, што ён робіць?
Адказалі яму і сказалі: «Ці і ты не з Галілеі? Даследуй і пабач, што прарок не паўстае з Галілеі».
На гэта адказалі яму і сказалі: ці і ты не з Галілеі? Дасьледзь права і даведайся, што някі прарок ня прыходзіў з Галілеі.
Ды вярнуліся кожны ў свой дом.
І разыйшліся да дамоў сваіх.