Яна 7 разьдзел

 

 

Пасьля гэтага Ісус хадзіў па Галілеі, бо па Юдэі хадзіць не хацеў, таму што Юдэі намышлялі забіць Яго.

 

Пасьля гэтага Ісус хадзіў па Галлеі; па Юдэі не хацеў хадзіць, бо Юдэі шукалі, як-бы забіць Яго,

Набліжалася сьвята Юдэйскае — Кучкі.

 

Блізка-ж было сьвята юдэйскае — стаўленьне Табэрнакаў.

Тады браты Ягоныя сказалі Яму: выйдзі адгэтуль і йдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі дзеі, што Ты ўчыняеш;

 

Тады браты Ягоныя сказалі Яму: выйдзі адгэтуль і ідзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі дзеяньні, якія Ты творыш.

бо ніхто ня робіць чаго-небудзь употай, і стараецца сам быць вядомым; калі Ты чыніш такія дзеі, дык яві Сябе сьвету.

 

Бо ніхто ня тоіць таго, што ён чыніць, калі ён хоча быць ведамым. Калі Ты творыш гэтакія рэчы, тады пакажы Самога Сябе сьвету;

Бо і браты Ягоныя ня верылі ў Яго.

 

Бо і браты Ягоныя ня верылі ў Яго.

На гэта Ісус ім сказаў: Мой час яшчэ не настаў, а вам заўсёды час;

 

Тады Ісус сказаў ім: Мой час яшчэ не надыйшоў, а для вас заўсёды адпаведны час.

Вас сьвет ня можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу пра яго, што дзеі ягоныя ліхія;

 

Сьвет ня можа ненавідзець вас, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу аб ім, што учынкі ягоныя благія.

вы ідзеце на сьвята гэтае, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ не настаў.

 

Ідзеце вы на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, час бо мой яшчэ ня выпаўніўся.

Гэта сказаўшы ім, застаўся ў Галілеі.

 

І сказаўшы гэта ім, астаўся у Галілеі.

Але як прыйшлі браты Ягоныя, тады і Ён прыйшоў на сьвята, не адкрыта, а як бы таемна.

 

Але як браты Ягоныя пайшл! на сьвята, тады і Ён пайшоў на сьвята, але Ён, аднак, не пайшоў яўна, але быццам патайком.

А Юдэі шукалі Яго на сьвяце і казалі: дзе Ён?

 

Юдэі-ж шукалі Яго на сьвяты і казалі: дзе Ён?

І многа было гаманы пра Яго ў народзе: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: не, Ён зводзіць людзей.

 

І шмат было гутаркі пра Яго ў народзе: адны казалі, што Ён добры, а іншыя казалі: не, бо зводзіць народ.

Аднак ніхто не гаварыў пра Яго адкрыта, баючыся Юдэяў.

 

Але ніхто не гаварыў пра Яго яўна, бо баяліся Юдэяў.

Але ўжо а палавіне сьвята ўвайшоў Ісус у храм і вучыў.

 

У палове-ж сьвята ўвайшоў Ісус у сьвятыню і навучаў.

І дзівавалі Юдэі, кажучы: як Ён ведае Пісаньні, ня вучыўшыся?

 

І дзівіліся Юдэі, кажучы: як Ён ведае пісаньні, ніколі ня вучыўшыся?

Ісус, адказваючы ім, сказаў: Маё вучэньне — не Маё, а Таго, Хто паслаў Мяне;

 

Ісус-жа адказаў ім і сказаў: Мая навука не Мая, але Таго, Хто паслаў Мяне.

хто хоча чыніць волю Ягоную, той даведаецца пра гэтае вучэньне, ці ад Бога яно, ці я Сам ад Сябе кажу;

 

Хто хоча чыніць Ягоную волю, той даведаецца пра навуку, ці ад Бога яна, ці Я сам ад Сябе гавару.

хто гаворыць сам ад сябе, шукае славы сабе; а Хто шукае славы Таму, Хто паслаў Яго, Той сапраўдны, і няма няпраўды ў Ім.

 

Хто гаворыць сам ад сябе, той шукае для сябе славы, а хто шукае славы Таго, Хто паслаў Яго, Той праўдзівы і няма ў Ім няпраўды.

Ці ня даў вам Майсей закона? і ніхто з вас ня жыве паводле закона. Завошта ж намышляеце забіць Мяне?

 

Ці ня даў вам Майсей права, і ніхто ня жыве паводля права. Чаму шукаеце прычыну забіць Мяне?

Людзі сказалі ў адказ: ці ня дэман у Табе? Хто намышляе забіць Цябе?

 

І народ адказаў: ці ня дэмана маеш у Сабе? Хто шукае забіць Цябе?

Ісус, прамаўляючы далей, сказаў ім: адну дзею ўчыніў Я, і ўсе вы дзівуеце;

 

І адказваючы, Ісус сказаў ім: адзін учынак Я выканаў, і ўсе вы дзівуецеся.

Майсей даў вам абразаньне, — хоць яно не ад Майсея, а ад бацькоў, — і ў суботу вы абразаеце чалавека;

 

Майсей даў вам абрэзаньне, — не каб яно было ад Майсея, але ад бацькоў, — і усё-ж у сыботу вы абрэзваеце чалавека.

калі ў суботу прыймае чалавек абразаньне, каб ня быў парушаны закон Майсееў, — ці не на Мяне гневаецеся за тое, што Я ўсяго чалавека ацаліў у суботу?

 

Калі чалавек атрымлівае абрэзаньне ў сыботу, каб ня было нарушана права Майсея, чаму-ж, тады, нездаволены вы Мною, што Я аздаравіў чалазека ў сыботу?

Ня судзеце паводле выгляду, а судзеце судом справядлівым.

 

Ня судзеце паводля спазору, але судзеце судом справядлівым.

Тут некаторыя зь Ерусалімцаў казалі: ці ня Той гэта, Якога спрабуюць забіць?

 

Тады сказалі некаторыя зь Ерузалімцаў: ці ня ёсьць гэта Той, Каторага шукалі, каб забіць?

Вось, Ён гаворыць адкрыта, і нічога ня кажуць Яму: ці ўпэўніліся начальнікі, што Ён сапраўды Хрыстос?

 

Вось, Ён гаворыць яўна, і нічога ня кажуць Яму. Ці не пераканаліся нашыя кіраўнікі, што Ён ёсьць запраўды Хрыстос?

Але мы ведаем Яго, адкуль Ён; а Хрыстос, калі прыйдзе, ніхто ня будзе ведаць, адкуль Ён.

 

Але мы ведаем Яго, і скуль Ён; калі-ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ведаць, скуль Ён.

Тады Ісус усклікнуў у храме, вучачы і кажучы: і ведаеце Мяне, і ведаеце, адкуль Я; і Я прыйшоў ня Сам ад Сябе, але ў ісьціне Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы ня ведаеце;

 

І загаварыў тады голасна Ісус у сьвятыні навучаючы і кажучы: і Мяне ведаеце, і ведаеце скуль Я, і прыйшоў Я не Сам ад Сябе, але праўдзівы Той, Каторы паслаў Мяне, ды Яго вы ня ведаеце.

Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.

 

Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.

І намышлялі схапіць Яго, але ніхто не наклаў на Яго рукі, бо яшчэ не настала гадзіна Ягоная.

 

І шукалі, як-бы ўзяць Яго, але ніхто не ўсклаў на Яго рукі, затым, што яшчэ ня прыйшла Ягоная гадзіна.

А многія зь людзей уверавалі ў Яго і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няўжо створыць болей азнакаў, чым колькі Гэты стварыў?

 

Але многія з народу ўверавалі ў Яго, і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няужо-ж Ён зробіць болей цудаў, чымся Гэты зрабіў?

Пачулі фарысэі такія перасуды пра Яго ў народзе, і паслалі фарысэі і першасьвятары служак — схапіць Яго.

 

Фарысэі чулі гэтакія гутаркі пра Яго ў народзе; і паслалі фарысэі і архірэі слуг сваіх, каб узялі Яго.

А Ісус сказаў ім: яшчэ нядоўга быць Мне з вамі, і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне;

 

Тады Ісус сказаў ім: яшчэ ня доўга Мне быць з вамі, і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне.

будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.

 

Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.

Пры гэтым Юдэі гаварылі паміж сабою: куды Ён хоча ісьці, так што мы ня знойдзем Яго? ці ня хоча Ён ісьці ў Элінскае расьсеяньне і вучыць Элінаў?

 

І гаварылі Юдэі між сабою: куды гэта хоча Ён ісьці, што мы ня знойдзем Яго? Ці не ў гэльленістычнае расьсяленьне хоча Ён ісьці і навучаць Гэльленаў?

Што азначаюць гэтыя словы, якія Ён сказаў: «будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце; і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці»?

 

Што гэта за выражэньне, калі Ён кажа: будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьц!?

У апошні ж вялікі дзень сьвята стаяў Ісус і ўсклікнуў, кажучы: хто прагне, ідзі да Мяне і пі;

 

У вапошні-ж дзень гэтага вялікага сьвята Ісус стаяу і клікаў, кажучы: хто смагу мае, ідзі да Мяне і пі.

хто веруе ў Мяне, у таго, як сказана ў Пісаньні, «з чэрава пацякуць рэкі вады жывое».

 

Хто веруе ў Мяне, у таго, як сказана ў Пісаньні, з сэрца пацякуць рэкі жывае вады.

Гэта сказаў Ён пра Духа, Якога меліся прыняць тыя, што верылі ў Яго: бо яшчэ ня было на іх Духа Сьвятога, бо Ісус яшчэ ня быў праслаўлены.

 

Гэта сказаў Ён пра Духа, Каторага меліся прыняць веруючыя ў Яго: бо ня было яшчэ на іх Духа Сьвятога, бо Ісус ня быў яшчэ ўслаўлены.

Многія людзі, пачуўшы гэтыя словы, казалі: Ён сапраўды прарок.

 

Многія з народу, чуўшы гэтыя словы, казалі: запраўды Ён прарок.

Другія казалі: гэта Хрыстос. А іншыя казалі: хіба з Галілеі Хрыстос прыйдзе?

 

Іншыя казалі: гэта Хрыстос. А яшчэ іншыя гаварылі: ці-ж з Галілеі прыйдзе Хрыстос?

ці ня сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе ад насеньня Давідавага і зь Віфляема, з таго месца, адкуль быў Давід?

 

Ці-ж ня сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе з насеньня Давідавага і з сяла Бэтлеему, скуль паходзіў Давід?

І вось адбылася наконт Яго спрэчка ў народзе.

 

Дык і ўзьнялася што да Яго спрэчка між людзьмі.

Некаторыя зь іх хацелі схапіць Яго; але ніхто не наклаў на Яго рук.

 

Некаторыя зь іх хацелі ўзяць Яго, але ніхто не падняў рук на Яго.

І вось служкі вярнуліся да першасьвятароў і фарысэяў, і гэтыя сказалі ім: чаму вы не прывялі Яго?

 

І вярнуліся слугі да архірэяў і фарысэяў і тыя сказалі ім: чаму вы-не прывялі: Яго:

Служкі адказвалі: ніколі чалавек не гаварыў так, як Гэты Чалавек.

 

Слугі адказалі: ніколі чалавек не гаварыў гэтак, як гэты чалавек.

Фарысэі сказалі ім: няўжо і вы ўведзены ў зман?

 

Фарысэі сказалі ім: няўжо-ж і вас зьвялі?

Ці паверыў у Яго хто з начальнікаў, альбо з фарысэяў?

 

Ці ўвераваў хто-небудзь з нашых старшынь і фарысэяў?

Але гэты народ невук у законе, пракляты ён.

 

Бо пракляты гэты народ, які ня ведае права.

Мікадым, які прыходзіў да Яго ўначы, будучы адным зь іх, кажа ім:

 

І кажа ім Нікадэм адзін зь іх, што прыходзіў да Яго ў начы:

ці судзіць закон наш чалавека, калі папярэдне ня выслухаюць яго і не даведаюцца, што ён робіць?

 

Ці судзіць нашае права чалавека, ня выслухаўшы перш яго і не даведаўшыся, што ён робіць?

На гэта сказалі яму: і ты ці не з Галілеі? паглядзі, і ўбачыш, што з Галілеі ня прыходзіць прарок.

 

На гэта адказалі яму і сказалі: ці і ты не з Галілеі? Дасьледзь права і даведайся, што някі прарок ня прыходзіў з Галілеі.

І разыйшліся ўсе па дамах.

 

І разыйшліся да дамоў сваіх.