Яна 20 разьдзел

 

 

А ў першы дзень тыдня Марыя Магдаліна прыхо́дзіць ра́на, калі было́ яшчэ цёмна, да магілы і бачыць, што ка́мень адва́лены ад магілы;

 

А ў першы дзень тыдня Марыя Магдаліна прыходзіць рана, яшчэ поцемкам, да магілы і бачыць, што камень узяты ад грабніцы.

тады бяжы́ць яна і прыхо́дзіць да Сíмана Пятра і да другога вучня, якога любíў Іісус, і кажа ім: узялí Госпада з магілы, і не ведаем, дзе пакла́лі Яго.

 

Бяжыць і прыходзіць яна да Сімана Пятра і да другога вучня, якога любіў Ісус, і кажа ім: «Узялі Госпада з грабніцы і не ведаем, дзе паклалі Яго».

Вы́йшаў тады Пётр і другі вучань, і пайшлі да магілы;

 

Выйшаў тады Пятро і другі вучань і кінуліся да грабніцы.

яны бе́глі або́два разам, але другі вучань бег хутчэ́й за Пятра і прыйшоў першым да магілы,

 

Беглі яны абодва разам, але другі вучань бег хутчэй і абагнаў Пятра і прыйшоў першы да грабніцы,

і, нахілíўшыся, бачыць, што ляжаць пало́тны; аднак не ўвайшоў.

 

і, нахіліўшыся, бачыць, што ляжаць палотны, аднак ён не ўвайшоў (у грабніцу).

Прыхо́дзіць тады Сíман Пётр усле́д за ім і ўвахо́дзіць у магілу, і бачыць, што ляжа́ць пало́тны

 

Прыходзіць таксама і Сіман Пятро, услед за ім. І ўвайшоў ён у грабніцу і бачыць, што палотны ляжаць,

і што ху́ста, якая была́ на галаве Яго, не з пало́тнамі ляжы́ць, а асо́бна скру́чаная на іншым ме́сцы.

 

і што хустка, якая была на яго галаве, не з палотнамі ляжыць, але асобна скручаная на сваім месцы.

Тады ўвайшоў і другі вучань, што першым прыйшо́ў да магілы, і ўбачыў ён, і ўве́раваў;

 

Тады ўвайшоў і другі вучань, што прыйшоў першы да грабніцы, і ўбачыў і паверыў.

бо яны яшчэ не ведалі з Пісання, што нале́жыць Яму з мёртвых уваскрэ́снуць.

 

Бо яны яшчэ не ведалі Пісання, што Ён павінен уваскрэснуць з мёртвых.

Тады пайшлі вучні зноў да сябе.

 

І вось пайшлі зноў да сябе вучні.

Марыя ж стаяла зво́нку каля магілы, пла́чучы; і калі плакала, яна нахілíлася да магілы

 

Марыя ж стаяла каля грабніцы знадворку і плакала. І вось, калі плакала, нахілілася яна ў грабніцу,

і бачыць двух Ангелаў у белым адзе́нні, якія сядзя́ць адзін у галава́х, другі ў нага́х, дзе ляжа́ла было́ це́ла Іісусава.

 

і бачыць, што сядзяць там два анёлы ў белым, адзін у галавах, другі ля ног, дзе ляжала Ісусава цела.

І яны кажуць ёй: жанчына! чаго ты пла́чаш? Яна кажа ім: узялí Госпада майго, і не ведаю, дзе пакла́лі Яго.

 

І кажуць яны ёй: «Жанчына, чаго ты плачаш?» Кажа ім: «Таму што ўзялі Госпада майго і не ведаю, дзе паклалі Яго».

Сказа́ўшы гэта, яна абярну́лася назад і ўба́чыла, што стаíць Іісус, але не пазна́ла, што гэта Іісус.

 

Сказаўшы гэта, яна азірнулася назад і бачыць, што стаіць Ісус. І не ведала яна, што гэта Ісус.

Кажа ёй Іісус: жанчына! чаго ты пла́чаш? каго шука́еш? Яна, ду́маючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: гаспада́р! калі ты ўзяў Яго, скажы мне, дзе ты пакла́ў Яго, і я вазьму Яго.

 

Кажа ёй Ісус: «Жанчына, чаго ты плачаш? Каго шукаеш?» Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: «Пане, калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе ты паклаў Яго, і я Яго вазьму».

Кажа ёй Іісус: Марыя! Яна, абярну́ўшыся, кажа Яму: Раввунí! што значыць: Вучыцель!

 

Кажа ёй Ісус: «Марыя!» Азірнуўшыся, яна гаворыць яму паяўрэйску: «Раввуні!» (што азначае «Настаўнік»).

Кажа ёй Іісус: не дакрана́йся да Мяне, бо Я яшчэ не ўзышо́ў да Айца Майго, але ідзі да братоў Маіх і скажы ім: узыхо́джу да Айца Майго і Айца вашага, і Бога Майго і Бога вашага.

 

Кажа ёй Ісус: «Не дакранайся да Мяне, бо Я яшчэ не ўзышоў да Бацькі; але ідзі да Маіх братоў і скажы ім: узыходжу да Майго Бацькі і вашага Бацькі і да Майго Бога і вашага Бога».

Прыхо́дзіць Марыя Магдалíна і абвяшча́е ву́чням, што ба́чыла Госпада і што Ён гэта сказаў ёй.

 

Прыходзіць Марыя Магдаліна і абвяшчае вучням, што бачыла Госпада, і Ён гэта сказаў ёй.

І ўве́чары таго ж першага дня тыдня, калі дзве́ры там, дзе сабра́ліся вучні, былí замкнёныя з-за стра́ху перад Іудзеямі, прыйшо́ў Іісус і стаў пасярэ́дзіне, і кажа ім: мір вам!

 

Вечарам, у той дзень, у першы дзень тыдня, калі са страху перад іудзеямі дзверы былі зачынены там, дзе былі вучні, прыйшоў Ісус і стаў пасярэдзіне і кажа ім: «Мір вам».

І, сказаўшы гэта, паказаў ім ру́кі і бок Свой. І ўзра́даваліся ву́чні, уба́чыўшы Госпада.

 

І, сказаўшы гэта, Ён паказаў ім рукі і бок.

Іісус жа зноў сказаў ім: мір вам! як паслаў Мяне Айцец, так і Я пасыла́ю вас.

 

Сказаў ім [Ісус] зноў: «Мір вам! Як паслаў мяне Бацька і Я пасылаю вас».

Сказаўшы гэта, дзьму́хнуў і кажа ім: прымíце Духа Святога;

 

І, сказаўшы гэта, дзьмухнуў і кажа ім: «Прыміце Святога Духа.

каму адпу́сціце грахí, таму будуць адпу́шчаны; на кім пакíнеце, на тым застану́цца.

 

Калі каму адпусціце грахі, адпусцяцца ім, калі ж затрымаеце на кім, затрымаюцца».

А Фама́, адзін з двана́ццаці, называ́ны Блізню́к, не быў з імі, калі прыхо́дзіў Іісус;

 

Фама ж, адзін з Дванаццаці, называны Блізнюк, не быў з імі, калі прыходзіў Ісус.

казалі яму іншыя вучні: мы бачылі Госпада. Але ён сказаў ім: калі не ўбачу на рука́х Яго ран ад цвіко́ў і не ўкладу́ пальца майго ў ра́ны ад цвіко́ў, і не ўкладу́ рукí маёй у бок Яго, не паве́ру.

 

Казалі яму другія вучні: «Мы бачылі Госпада». А ён сказаў ім: «Калі не ўбачу на руках Яго знаку ад цвікоў і не ўкладу свайго пальца ў месца цвікоў і не ўкладу сваёй рукі ў Яго бок, ані не паверу».

І праз восем дзён зноў былí ў доме вучні Яго і Фама́ з імі. Прыхо́дзіць Іісус, калі дзверы былí замкнёныя; стаў пасярэ́дзіне і сказаў: мір вам!

 

І праз восем дзён зноў былі вучні ў доме і Фама з імі. Прыходзіць Ісус, калі дзверы былі зачыненыя; стаў пасярэдзіне і сказаў: «Мір вам!»

Потым кажа Фаме́: дай палец твой сюды́ і паглядзí на ру́кі Мае́; і дай руку́ тваю і ўкладзí ў бок Мой; і не будзь няве́руючым, а будзь ве́руючым.

 

Пасля кажа Фаме: «Дай свой палец сюды і паглядзі на Мае рукі, і дай сваю руку і ўкладзі ў Мой бок, і не будзь нявернікам, але вернікам».

У адказ Фама́ сказаў Яму: Гасподзь мой і Бог мой!

 

Адказаў Фама і сказаў Яму: «Госпадзе Мой і Божа Мой!»

Кажа яму Іісус: ты ўве́раваў, таму што ўбачыў Мяне; блажэ́нныя тыя, якія не бачылі і ўве́равалі.

 

Кажа яму Ісус: «Ты паверыў, што ўбачыў Мяне, шчаслівыя тыя, што не бачылі і ўверавалі».

Многа яшчэ зрабіў Іісус перад вучнямі Сваімі і іншых цу́даў, пра якія не напíсана ў кнíзе гэтай;

 

Шмат і іншых знакаў учыніў Ісус перад вучнямі Сваімі, аб якіх не напісана ў гэтай кнізе.

а гэта напíсана, каб вы ўве́равалі, што Іісус ёсць Хрыстос, Сын Божы, і каб, ве́руючы, жыццё ме́лі ў імя́ Яго.

 

Пра гэтыя ж напісана, каб вы веравалі, што Ісус Хрыстос — Сын Божы, і каб, веруючы, мелі жыццё ў Імя Яго.