Яна 20 разьдзел

Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка

 
 

Першага ж дня тыдня Марыя Магдалена прыходзе да гробу рана нараніцы, як яшчэ было цемна, і бача — камень адкочаны ад гробу.
 
А ў першы дзень тыдня Марыя Магдаліна прыходзіць рана, яшчэ поцемкам, да магілы і бачыць, што камень узяты ад грабніцы.

Дык бяжыць і прыходзе да Сымона Пётры а да другога вучаніка, каторага любіў Ісус, і кажа ім: «Узялі Спадара з гробу, і ня ведаем, ідзе паклалі».
 
Бяжыць і прыходзіць яна да Сімана Пятра і да другога вучня, якога любіў Ісус, і кажа ім: «Узялі Госпада з грабніцы і не ведаем, дзе паклалі Яго».

Тады вышаў Пётра а другі вучанік і прышлі да гробу.
 
Выйшаў тады Пятро і другі вучань і кінуліся да грабніцы.

І абодва беглі разам, але другі вучанік бег баржджэй за Пётру, і прышоў да гробу першы.
 
Беглі яны абодва разам, але другі вучань бег хутчэй і абагнаў Пятра і прыйшоў першы да грабніцы,

І, нахінуўшыся, абачыў палотны лежачыя; але ня ўвыйшоў.
 
і, нахіліўшыся, бачыць, што ляжаць палотны, аднак ён не ўвайшоў (у грабніцу).

Тады прыходзе Сымон Пётра, ідучы за ім, і ўвыйшоў у гроб, і бача палотны лежачыя.
 
Прыходзіць таксама і Сіман Пятро, услед за ім. І ўвайшоў ён у грабніцу і бачыць, што палотны ляжаць,

А хустку, што была на галаве Ягонай, не з палотнамі лежачую, але складзеную асобна.
 
і што хустка, якая была на яго галаве, не з палотнамі ляжыць, але асобна скручаная на сваім месцы.

Тады ўвыйшоў і другі, што ўперад прышоў да гробу, і абачыў, і ўверыў.
 
Тады ўвайшоў і другі вучань, што прыйшоў першы да грабніцы, і ўбачыў і паверыў.

Бо яны яшчэ ня зналі Пісьма, што Яму належыла ўскрэсьці зь мертвых.
 
Бо яны яшчэ не ведалі Пісання, што Ён павінен уваскрэснуць з мёртвых.

Дык вучанікі пайшлі ізноў двору.
 
І вось пайшлі зноў да сябе вучні.

Але Марыя стаяла знадворку ля гробу, плачучы. І як плакала, нахінулася да гробу.
 
Марыя ж стаяла каля грабніцы знадворку і плакала. І вось, калі плакала, нахілілася яна ў грабніцу,

І бача двух ангілаў, у белі седзячых, адзін ля ўзгалоўя, а другі ля ног, ідзе ляжала цела Ісусава.
 
і бачыць, што сядзяць там два анёлы ў белым, адзін у галавах, другі ля ног, дзе ляжала Ісусава цела.

І яны кажуць ёй: «Жонка, чаго ты плачаш?» Кажа ім: «Бо ўзялі Спадара майго, і ня ведаю, ідзе паклалі Яго».
 
І кажуць яны ёй: «Жанчына, чаго ты плачаш?» Кажа ім: «Таму што ўзялі Госпада майго і не ведаю, дзе паклалі Яго».

Сказаўшы гэта, яна абярнулася назад і бача, што стаіць Ісус, але ня ведала, што гэта быў Ісус.
 
Сказаўшы гэта, яна азірнулася назад і бачыць, што стаіць Ісус. І не ведала яна, што гэта Ісус.

Ісус кажа ёй: «Жонка, чаго ты плачаш? каго шукаеш?» Думаючы, што гэта гараднічы, кажа Яму: «Спадару, калі ты вынес Яго адгэтуль, скажы імне, ідзе паклаў Яго, і я вазьму Яго».
 
Кажа ёй Ісус: «Жанчына, чаго ты плачаш? Каго шукаеш?» Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: «Пане, калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе ты паклаў Яго, і я Яго вазьму».

Кажа ёй Ісус: «Марыя!» Абярнуўшыся, яна кажа пагэбрэйску: «Рабуні!», што знача: «Вучыцелю!
 
Кажа ёй Ісус: «Марыя!» Азірнуўшыся, яна гаворыць яму паяўрэйску: «Раввуні!» (што азначае «Настаўнік»).

Ісус кажа ёй: «Не дакранайся да Мяне, бо Я яшчэ ня ўзьнёсься да Айца Свайго; але йдзі да братоў Маіх і скажы ім: узыходжу да Айца Свайго і да Айца вашага, і да Бога Свайго і да Бога вашага».
 
Кажа ёй Ісус: «Не дакранайся да Мяне, бо Я яшчэ не ўзышоў да Бацькі; але ідзі да Маіх братоў і скажы ім: узыходжу да Майго Бацькі і вашага Бацькі і да Майго Бога і вашага Бога».

Прыходзе Марыя Магдалена, наказуючы вучанікам, што бачыла Спадара, і Ён гэта сказаў ёй.
 
Прыходзіць Марыя Магдаліна і абвяшчае вучням, што бачыла Госпада, і Ён гэта сказаў ёй.

Увечары таго дня, што быў першым днём тыдня, із страху перад Юдэямі, дзьверы былі замкнёныя, ідзе былі вучанікі, прышоў Ісус, і стаў пасярэдзіне, і кажа ім: «Супакой вам!»
 
Вечарам, у той дзень, у першы дзень тыдня, калі са страху перад іудзеямі дзверы былі зачынены там, дзе былі вучні, прыйшоў Ісус і стаў пасярэдзіне і кажа ім: «Мір вам».

І, сказаўшы гэта, Ён паказаў ім рукі а бок. І ўсьцешыліся вучанікі, абачыўшы Спадара.
 
І, сказаўшы гэта, Ён паказаў ім рукі і бок.

Тады сказаў ім узноў: «Супакой вам! як Мяне паслаў Айцец, і Я пасылаю вас».
 
Сказаў ім [Ісус] зноў: «Мір вам! Як паслаў мяне Бацька і Я пасылаю вас».

І сказаўшы гэта, дыхнуў на іх, і кажа ім: «Прыйміце Духа Сьвятога.
 
І, сказаўшы гэта, дзьмухнуў і кажа ім: «Прыміце Святога Духа.

Каму даруеце грахі, дараваныя ім; каму задзяржыце, задзяржаныя».
 
Калі каму адпусціце грахі, адпусцяцца ім, калі ж затрымаеце на кім, затрымаюцца».

Хама ж, адзін із двананцацёх, званы Блізьнюк, ня быў зь імі, як прыходзіў Ісус.
 
Фама ж, адзін з Дванаццаці, называны Блізнюк, не быў з імі, калі прыходзіў Ісус.

Казалі яму іншыя вучанікі: «Мы бачылі Спадара». Ён жа сказаў ім: «Калі не абачу на руках Ягоных знаку ад гваздоў, і не ўкладу палца свайго ў раны ад гваздоў, і не ўкладу рукі свае ў бок Ягоны, не паверу».
 
Казалі яму другія вучні: «Мы бачылі Госпада». А ён сказаў ім: «Калі не ўбачу на руках Яго знаку ад цвікоў і не ўкладу свайго пальца ў месца цвікоў і не ўкладу сваёй рукі ў Яго бок, ані не паверу».

І за восьмі дзён ізноў былі вучанікі ў доме, і Хама зь імі. Прыходзе Ісус, як дзьверы былі замкнёныя; і стаў пасярэдзіне, і сказаў: «Супакой вам!»
 
І праз восем дзён зноў былі вучні ў доме і Фама з імі. Прыходзіць Ісус, калі дзверы былі зачыненыя; стаў пасярэдзіне і сказаў: «Мір вам!»

Адлі кажа Хаме: «Выцягні палец свой сюды, і глянь на рукі Мае, і выцягні руку сваю, і ўкладзі ў бок Мой; і ня будзь нявернікам, але вернікам».
 
Пасля кажа Фаме: «Дай свой палец сюды і паглядзі на Мае рукі, і дай сваю руку і ўкладзі ў Мой бок, і не будзь нявернікам, але вернікам».

Адказаў Хама і сказаў Яму: «Спадар мой і Бог мой!»
 
Адказаў Фама і сказаў Яму: «Госпадзе Мой і Божа Мой!»

Кажа яму Ісус: «Ты ўверыў, бо абачыў Мяне; дабраславёныя, што ня бачылі і ўверылі».
 
Кажа яму Ісус: «Ты паверыў, што ўбачыў Мяне, шчаслівыя тыя, што не бачылі і ўверавалі».

Шмат іншых знакоў учыніў таксама Ісус перад вучанікамі Сваімі, каторыя не запісаныя ў кнізе гэтай.
 
Шмат і іншых знакаў учыніў Ісус перад вучнямі Сваімі, аб якіх не напісана ў гэтай кнізе.

Але гэтыя запісаныя, каб вы верылі, што Ісус ё Хрыстос, сын Божы, і каб, верачы, мелі жыцьцё ў імя Ягонае.
 
Пра гэтыя ж напісана, каб вы веравалі, што Ісус Хрыстос — Сын Божы, і каб, веруючы, мелі жыццё ў Імя Яго.