Яна 7 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І хадзіў Ісус пасьля гэтага па Галілеі, бо не хацеў хадзіць па Юдэі, таму што Юдэі шукалі забіць Яго.
І пасля гэтага хадзіў Ісус па Галілеі; бо па Іудзеі Ён не хацеў хадзіць, таму што іудзеі шукалі Яго забіць.
Было ж блізка сьвята юдэйскае, [сьвята] Намётаў.
А набліжалася іудзейскае свята — стаўленне Буданоў.
Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адсюль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі справы Твае, якія Ты робіш.
Тады Яго браты сказалі Яму: «Пайдзі адсюль і ідзі ў Іудзею, каб і Твае вучні ўбачылі ўчынкі Твае, што Ты робіш;
Бо ніхто нічога таемна ня робіць, і сам імкнецца быць вядомым. Калі робіш гэткае, зьяві Сябе сьвету».
Бо ніхто нічога не робіць употай, а сам стараецца быць вядомым. Калі Ты гэта робіш, з’явіся свету».
Бо і браты Ягоныя таксама ня верылі ў Яго.
Бо і Яго браты не верылі ў Яго.
Ісус жа кажа ім: «Час Мой яшчэ не прыйшоў, а для вас заўсёды час.
Кажа тады ім Ісус: «Мая пара яшчэ не надышла, а для вас заўсёды пара.
Вас сьвет ня можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу пра яго, што справы ягоныя злыя.
Свет не можа ненавідзець вас, Мяне ж ён ненавідзіць, бо Я сведчу пра яго, што яго ўчынкі ліхія.
Вы ідзіце на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ ня споўніўся».
Вы ідзіце на свята; Я яшчэ не пайду на гэтае свята, таму што мая пара яшчэ не прыспела».
Сказаўшы ім гэта, застаўся ў Галілеі.
І, сказаўшы гэта, Ён астаўся ў Галілеі.
Калі ж пайшлі браты Ягоныя, тады і Ён пайшоў на сьвята, ня яўна, але як быццам таемна.
Калі ж Яго браты пайшлі на свята, тады і Сам Ён пайшоў: не адкрыта, а [як бы] употай.
А Юдэі шукалі Яго на сьвяце і гаварылі: «Дзе Ён?»
Іудзеі ж шукалі Яго на свяце і казалі: «Дзе Той?»
І шмат размоваў было адносна Яго ў натоўпах: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: «Не, бо Ён падманвае грамаду».
І шмат гаманы было пра Яго ў народзе: адны казалі: «Ён добры», іншыя [ж] казалі: «Не, толькі зводзіць народ».
Аднак ніхто не гаварыў адносна Яго яўна дзеля страху перад Юдэямі.
Ніхто, аднак, адкрыта не казаў пра Яго з-за боязі перад іудзеямі.
Але ў палове сьвята Ісус увайшоў у сьвятыню і навучаў.
А калі свята было ўжо на палавіне, увайшоў Ісус у святыню і вучыў.
І зьдзіўляліся Юдэі, кажучы: «Як Ён ведае Пісаньні, не вучыўшыся?»
І здзіўляліся іудзеі, кажучы: «Як Ён ведае Пісанне, не вучыўшыся?»
Адказаў ім Ісус і сказаў: «Маё вучэньне не Маё, але Таго, Хто паслаў Мяне.
У адказ ім Ісус сказаў: «Маё вучэнне не Маё, а Таго, Хто паслаў Мяне.
Калі хто хоча выконваць волю Яго, той зразумее адносна вучэньня гэтага, ці ад Бога яно, ці Я ад Сябе гавару.
Калі хто хоча Яго волю чыніць, той даведаецца пра вучэнне, ад Бога яно, ці Я ад Сябе Самога кажу.
Хто гаворыць сам ад сябе, той шукае сваёй славы, а Хто шукае славы Таго, Хто паслаў Яго, Той праўдзівы, і няма ў Ім няправеднасьці.
Хто гаворыць ад самога сябе, той уласнай славы шукае; а хто славы шукае Таму, Хто паслаў Яго, Той праўдзівы, і няпраўды ў Ім няма.
Ці ня даў вам Майсей Закону? І ніхто з вас не выконвае Закон. За што шукаеце забіць Мяне?»
Ці не Майсей вам даў Закон? Ды і ніхто з вас не выконвае Закона. За што вы шукаеце забіць Мяне?»
Натоўп адказаў і сказаў: «Дэмана Ты маеш. Хто шукае забіць Цябе?»
Адказаў народ: «Дэман у Табе; хто Цябе шукае забіць?»
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Адну справу Я зрабіў, і вы ўсе зьдзіўляецеся.
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Адзін учынак Я зрабіў, і вы ўсе здзіўляецеся.
Майсей даў вам абразаньне; хоць яно і не ад Майсея, але ад бацькоў, і ў суботу вы абразаеце чалавека.
Майсей даў вам абразанне, — хоць яно не ад Майсея, але ад бацькоў, — вы і ў суботу абразаеце чалавека.
Калі ў суботу абразаецца чалавек, каб ня быў парушаны закон Майсееў, чаму ж вы незадаволеныя Мною, што Я ўсяго чалавека зрабіў здаровым у суботу?
Калі чалавек прымае абразанне ў суботу, каб не быў парушаны Закон Майсееў, чаму на Мяне злуяцеся, што Я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?
Не судзіце па зьнешнасьці, але судзіце судом справядлівым».
Не судзіце з выгляду, але судзіце справядлівым судом».
Казалі тады некаторыя з Ерусалімцаў: «Ці ж гэта ня Той, Якога шукаюць, каб забіць?
Казалі тады некаторыя з ерусалімлян: «Ці не Той гэта, Каго шукаюць забіць?
І вось Ён яўна гаворыць, і нічога ня кажуць Яму. Ці не пераканаліся начальнікі, што Ён сапраўды Хрыстос?
І вось Ён адкрыта гаворыць, і нічога Яму не кажуць. Няўжо даведаліся начальнікі, што гэта сапраўды Хрыстос?
Але мы ведаем Яго, адкуль Ён. Калі ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ведаць, адкуль Ён».
Але ж мы ведаем Гэтага, адкуль Ён. А калі Хрыстос прыйдзе, ніхто не будзе ведаць, адкуль Ён».
Усклікнуў тады Ісус у сьвятыні, навучаючы і кажучы: «І Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я, і Я прыйшоў ня Сам ад Сябе, але праўдзівы Той, Які паслаў Мяне, Якога вы ня ведаеце.
Усклікнуў тады ў святыні Хрыстос, навучаючы і кажучы: «І ведаеце Мяне і ведаеце, адкуль Я; але Я прыйшоў не ад Самога Сябе, ды праўдзівы ж Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы не ведаеце;
А Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён Мяне паслаў».
Я ведаю Яго, таму што Я ад Яго, і Ён Мяне паслаў».
І шукалі, каб схапіць Яго, і ніхто не ўзлажыў на Яго рукі, бо яшчэ не прыйшла гадзіна Ягоная.
І шукалі схапіць Яго, ды ніхто не паклаў на Яго рукі, бо яшчэ не надышла Яго гадзіна.
Многія ж з натоўпу паверылі ў Яго і казалі: «Хрыстос, калі прыйдзе, няўжо ўчыніць больш знакаў, чым Гэты ўчыніў?»
З натоўпу ж многія ўверавалі ў Яго і казалі: «Хрыстос, калі прыйдзе, няўжо болей створыць цудаў, чым Гэты стварыў?»
Пачулі фарысэі натоўп, які гэтак гаварыў адносна Яго; і паслалі фарысэі і першасьвятары паслугачоў, каб схапілі Яго.
Пачулі фарысеі гэтыя погаласкі пра Яго ў натоўпе, і паслалі першасвятары і фарысеі слуг, каб схапіць Яго.
Ісус жа сказаў ім: «Яшчэ трохі часу Я буду з вамі, і пайду да Таго, Які паслаў Мяне.
Сказаў тады Ісус: «Яшчэ нядоўга пабуду Я з вамі і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне.
Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе Я буду, вы ня можаце прыйсьці».
Будзеце шукаць Мяне, і не знойдзеце [Мяне], і, дзе буду Я, туды вы не можаце пайсці».
Гаварылі тады Юдэі між сабою: «Куды Ён мае ісьці, што мы ня знойдзем Яго? Ці ня мае Ён ісьці да грэцкага расьцярушаньня і навучаць Грэкаў?
Сказалі тады іудзеі адзін аднаму: «Куды Ён збіраецца ісці, што мы не знойдзем Яго? Ці не збіраецца Ён ісці да высяленцаў сярод грэкаў і навучаць грэкаў?
Што мае значыць гэтае слова, якое Ён сказаў: “Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе Я буду, вы ня можаце прыйсьці”? »
Што за слова, якое Ён сказаў: «Будзеце шукаць Мяне і не знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы не зможаце пайсці?»
А ў апошні вялікі дзень сьвята Ісус стаяў і ўсклікнуў, кажучы: «Калі хто смагне, няхай прыйдзе да Мяне і п’е.
У апошні ж, вялікі дзень Свята стаяў Ісус і ўсклікнуў, кажучы: «Калі прагне хто з вас, хай ідзе да Мяне і п’е.
Хто верыць у Мяне, як сказана ў Пісаньні, у таго з жывата пацякуць рэкі вады жывое».
Хто веруе ў Мяне, як кажа Пісанне, рэкі жывой вады пацякуць з яго ўлоння».
Гэта сказаў Ён пра Духа, Якога меліся прыняць тыя, якія вераць у Яго, бо не было яшчэ Духа Сьвятога, бо ня быў яшчэ Ісус праслаўлены.
Гэта ж Ён сказаў пра Духа, што павінны былі атрымаць тыя, што веравалі ў Яго. Бо яшчэ не было на іх Духа, таму што Ісус яшчэ не быў праслаўлены.
Многія з натоўпу, пачуўшы гэта слова, казалі: «Ён, сапраўды, — прарок».
Тады з натоўпу, пачуўшы гэтыя словы, казалі: «Гэта сапраўды прарок».
Другія казалі: «Ён — Хрыстос». А іншыя казалі: «Хіба з Галілеі прыйдзе Хрыстос?
Іншыя казалі: «Гэта Хрыстос». А іншыя яшчэ: «Хіба з Галілеі прыйдзе Хрыстос?
Ці ж не сказана ў Пісаньні, што з насеньня Давідавага і з Бэтлеему, мястэчка, адкуль быў Давід, прыйдзе Хрыстос?»
Ці не ў Пісанні сказана, што ад патомства Давідавага і з Віфлеема, таго паселішча, адкуль быў Давід, прыйдзе Хрыстос?»
І стаўся дзеля Яго падзел у натоўпе.
І пачаўся з-за Яго разлад у натоўпе;
А некаторыя з іх хацелі схапіць Яго, але ніхто не ўзлажыў на Яго рукі.
А некаторыя з іх хацелі схапіць Яго, але ніхто не наклаў на Яго рук.
Тады вярнуліся паслугачы да першасьвятароў і фарысэяў, і тыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»
Дык прыйшлі паслугачы да першасвятароў і фарысеяяў і тыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»
Паслугачы адказалі: «Ніколі чалавек не гаварыў так, як Гэты Чалавек».
Адказалі паслугачы: «Ніколі так не казаў чалавек [як Гэты чалавек]».
Фарысэі тады адказалі ім: «Няўжо і вы падманутыя?
І адказалі ім фарысеі: «Няўжо і вас звялі?
Ці паверыў у Яго хто з начальнікаў ці з фарысэяў?
Хіба хто-небудзь з начальнікаў ці з фарысеяў увераваў у Яго?
Але гэты натоўп, які ня ведае Закону, ён пракляты».
Але гэты натоўп не ведае Закону, пракляты ён».
Кажа ім Нікадэм, адзін з іх, які прыходзіў да Яго ўначы:
Кажа ім Мікодым, што прыходзіў да Яго раней і быў адзін з іх:
«Няўжо судзіць наш Закон чалавека, ня выслухаўшы яго спачатку і не даведаўшыся, што ён робіць?»
«Хіба наш Закон судзіць чалавека, не выслухаўшы яго спярша і не даведаўшыся, што ён робіць?»
Адказалі і сказалі яму: «Няўжо і ты з Галілеі? Дасьледуй і пабач, што з Галілеі прарок не паўставаў».
У адказ сказалі яму: «Ці і ты не з Галілеі? Даследуй і пабач, што з Галілеі прарок не прыходзіць».
І пайшоў кожны ў дом свой.
І пайшоў кожны ў свой дом.
