Яна 13 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
А перад сьвятам Пасхі Ісус, ведаючы, што прыйшла Яго гадзіна перайсьці з гэтага сьвету да Айца, палюбіўшы Сваіх, якія ў гэтым сьвеце, да канца ўзьлюбіў іх.
А перад святам Пасхі, Ісус ведаючы, што надышла Яго гадзіна перайсці з гэтага свету да Бацькі, палюбіўшы Сваіх, на свеце, палюбіў іх да канца.
І калі была вячэра і д’ябал улажыў ужо ў сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта выдаць Яго,
І пад час вячэры, калі д’ябал ужо зараніў у сэрца Юды Сіманавага Іскарыёта, каб ён выдаў Яго,
Ісус, ведаючы, што Айцец усё аддаў у рукі Ягоныя і што Ён ад Бога выйшаў і да Бога ідзе,
Ён, ведаючы, што Бацька ўсё даў Яму ў рукі і што Ён ад Бога выйшаў і да Бога ідзе, —
устае ад вячэры, скідвае з Сябе адзеньне і, узяўшы ручнік, падперазаўся.
Устае з вячэры і здымае адзенне і, узяўшы ручнік, апаясаўся;
Потым налівае вады ва ўмывальніцу і пачынае абмываць ногі вучням і выціраць ручніком, якім быў падперазаны.
Пасля лье ваду ва ўмывальніцу і пачаў мыць ногі вучням і выціраць ручніком, якім быў апаясаны.
Тады падыходзіць да Сымона Пятра, і той кажа Яму: «Госпадзе! Ці ж Табе абмываць ногі гэтыя?»
І падыходзіць да Сімана Пятра; той кажа Яму: «Госпадзе, Ты мне мыеш ногі?»
Адказаў Ісус і сказаў яму: «Што Я раблю, ты цяпер ня ведаеш, але даведаешся пасьля».
У адказ Ісус сказаў яму: «Што Я раблю, ты не ведаеш цяпер, але пасля зразумееш».
Пётар кажа Яму: «Не абмыеш ног маіх да веку». Адказаў яму Ісус: «Калі не абмыю цябе, ня будзеш мець часткі са Мною».
Кажа Яму Пятро: «Не памыеш маіх ног вавек». Адказаў яму Ісус: «Калі не памыю цябе, то не маеш ты часткі са Мною».
Кажа Яму Сымон Пётар: «Госпадзе, ня толькі ногі мае, але і рукі, і галаву».
Кажа Яму Сіман Пятро: «Госпадзе, не толькі мае ногі, але і рукі і галаву!».
Кажа яму Ісус: «Памытаму трэба толькі ногі абмыць, бо ён увесь чысты; і вы чыстыя, але ня ўсе».
Кажа яму Ісус: «Памытага няма патрэбы мыць, толькі ногі, ён жа чысты ўвесь; і вы чыстыя, ды не ўсе».
Бо ведаў, хто выдасьць Яго, таму сказаў: «Ня ўсе вы чыстыя».
Бо Ён ведаў Свайго прадажніка; таму сказаў: «Не ўсе вы чыстыя».
Калі ж Ён абмыў ногі іхнія і ўзяў адзеньне Сваё, узьлёгшы ізноў, сказаў ім: «Ці разумееце, што Я зрабіў вам?
Калі ж Ён памыў ім ногі [і] узяў сваё адзенне і ўзлёг зноў, Ён сказаў ім: «Ці ведаеце Вы, што Я зрабіў вам?
Вы клічаце Мяне “Настаўнік” і “Госпад”, і слушна кажаце, бо гэта Я і ёсьць.
Вы называеце Мяне Настаўнікам і Госпадам і правільна кажаце, бо Я і ёсць такі.
Дык калі Я, Госпад і Настаўнік, абмыў вашыя ногі, дык і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,
Калі ж Я, Госпад і Настаўнік, памыў вам ногі, — то і вы павінны адзін аднаму мыць ногі.
бо Я даў вам прыклад, каб, як Я зрабіў вам, і вы рабілі.
Бо Я даў вам прыклад, каб, як зрабіў вам, і вы рабілі.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: слуга ня большы за гаспадара свайго, і пасланец ня большы за таго, хто яго паслаў.
Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Раб не большы за свайго пана, ані пасланец большы за таго, хто паслаў яго.
Калі гэтае ведаеце, шчасьлівыя вы, калі гэта робіце.
Калі гэта ведаеце, то шчаслівыя вы, калі гэта робіце.
Не пра ўсіх вас кажу. Я ведаю тых, каго выбраў, але каб споўнілася Пісаньне: “Той, хто есьць са Мною хлеб, падняў на Мяне пяту сваю”.
Не пра ўсіх вас кажу; Я ведаю, каго выбраў, але хай спраўдзіцца Пісанне: «Хто спажывае хлеб са Мною, падняў на Мяне сваю пяту».
Цяпер кажу вам, раней, чым гэта сталася, каб, калі станецца, вы паверылі, што гэта Я ёсьць.
Ужоцяпер кажу вам гэта, перш чым збылося, каб вы ўверавалі калі збудзецца, што гэта Я.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто прыймае таго, каго Я паслаў, Мяне прыймае, а хто Мяне прыймае, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне».
Папраўдзе, папраўдзе кажу Вам: Хто прымае Майго пасланца, Мяне прымае, прымае Таго, Хто паслаў Мяне».
Сказаўшы гэтае, Ісус усхваляваўся ў духу, і засьведчыў, і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам, што адзін з вас выдасьць Мяне!»
Сказаўшы гэта, Ісус затрывожыўся духам і засведчыў, кажучы: «Папраўдзе, папраўдзе кажу Вам: адзін з вас прадасць Мяне».
Тады вучні паглядалі адзін на аднаго, збянтэжаныя, пра каго Ён кажа.
Глядзелі адзін на аднаго вучні, не разумеючы, пра каго Ён кажа.
Адзін з вучняў Ягоных, якога Ісус любіў, узьлягаў на ўлоньні Ісуса.
Узлягаў адзін з Яго вучняў ля Ісусавых грудзей: той, каго любіў Ісус.
Яму дае знак Сымон Пётар, каб спытаўся, хто той, пра каго Ён кажа.
Дык ківае яму Сіман Пятро, каб уведаў: «Хто ж гэта, пра каго Ён кажа?»
Той жа, прыхіліўшыся да грудзей Ісуса, кажа Яму: «Госпадзе! Хто гэта?»
І той, прыпаўшы да Ісусавых грудзей, кажа Яму: «Госпадзе, хто гэта?»
Адказвае Ісус: «Гэта той, каму Я дам, абмачыўшы, лусту». І, абмачыўшы лусту, дае Юдзе Сымонаваму Іскарыёту.
Адказвае Ісус: «Той, каму Я абмакнуўшы кавалачак». І абмакнуўшы кавалачак, [бярэ і] дае Юду Іскрарыёту.
І за лустаю ўвайшоў у яго шатан. Тады кажа яму Ісус: «Што робіш, рабі хутчэй».
І тады, пасля гэтага кавалачка, увайшоў у таго гэтага кавалачка, увайшоў у таго сатана. І кажа яму Ісус: «Што робіш, рабі хутчэй».
Ніхто з тых, якія ўзьлягалі, таго не зразумеў, дзеля чаго Ён гэта сказаў яму.
[Але] ніводзін з тых, што ўзлягалі, не зразумеў для чаго Ён сказаў яму гэта.
А як у Юды была каліта, некаторыя думалі, што Ісус кажа яму: «Купі, што трэба нам на сьвята», ці каб даў нешта ўбогім.
Бо некаторыя думалі, таму што ў Юды была скарбонка, — то і кажа яму Ісус: «Купі, што нам трэба на Свята» ці каб даў што-небудзь убогім.
Той жа, узяўшы лусту, адразу выйшаў; а была ноч.
А той, узяўшы кавалачак, адразу выйшаў. Была ж ноч.
Калі ён выйшаў, кажа Ісус: «Цяпер праслаўлены Сын Чалавечы, і Бог праслаўлены ў Ім.
Тады, калі ён выйшаў, кажа Ісус: «Цяпер праслаўлены: Чалавечы Сын, і Бог праслаўлены ў Ім.
Калі Бог праслаўлены ў Ім, Бог праславіць Яго ў Сабе, і неўзабаве праславіць Яго.
[Калі Бог праслаўлены ў Ім], то и Бог праславіць Яго ў Сабе, і зараз праславіць Яго.
Дзеткі, яшчэ трохі Я ёсьць з вамі. Будзеце шукаць Мяне і, як Я сказаў Юдэям: “Куды Я іду, вы ня можаце прыйсьці”, — так кажу цяпер і вам.
Дзеткі, яшчэ нядоўга Я з вамі. Будзеце шукаць Мяне, і, як Я сказаў іудзеям: «Куды Я іду, вы не можаце пайсці», так і вам кажу цяпер.
Новае прыказаньне даю вам, каб вы любілі адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы любіце адзін аднаго.
Новую запаведзь даю вам: «Любіце аднаго, як Я вас пабіў, і вы любіце адзін аднаго».
Па гэтым даведаюцца ўсе, што вы — Мае вучні, калі будзеце мець любоў адзін да аднаго».
Па гэтым пазнаюць усе, што вы Мае вучні, калі будзеце мець любоў між сабою».
Кажа Яму Сымон Пётар: «Госпадзе, куды Ты ідзеш?» Адказаў яму Ісус: «Куды Я іду, ты ня можаш цяпер за Мною ісьці; але ўрэшце пойдзеш за Мною».
Кажа Яму Сіман Пятро: «Госпадзе, куды Ты ідзеш?» Адказаў [яму] Ісус: «Куды Я іду, ты не можаш цяпер пайсці ўслед за Мною, але пойдзеш услед за Мною пасля».
Кажа Яму Пётар: «Госпадзе! Чаму я не магу ісьці за Табою цяпер? Я душу маю палажу за Цябе».
Кажа Яму Пятро: «Госпадзе, чаму я не магу пайсці ўслед за Табою цяпер! Я сваё жыццё за Цябе пакладу».
Адказаў яму Ісус: «Душу сваю за Мяне паложыш? Сапраўды, сапраўды кажу табе: не прапяе певень, як тройчы адрачэшся ад Мяне.
Адказвае Ісус: «Сваё жыццё не пакладзеш? Папраўдзе, падзе кажу табе: певень не прапяе, як ты тройчы ад Мяне адрачэшся.
