Да Галятаў 3 разьдзел

 

 

О, няразумныя галяты! хто вас зачараваў, каб ня карыцца праўдзе, у якіх перад вачамі Ісус Хрыстос быў выяўлены так, быццам быў раскрыжаваны паміж вамі?

 

О, неразумныя Галяты! Хто вас зачараваў ня слухацца праўды, вас, перад вачыма якіх апісаны быў Езус Хрыстос, укрыжаваны?

Гэтае толькі хачу даведацца ад вас: ці праз учынкі Закону вы атрымалі Духа ці ад пачутага ў веры?

 

Гэтага аднаго хачу ад вас даведацца: Ці праз учынкі закону атрымалі вы Духа, ці праз слуханьне?

Як гэта вы настолькі атупелі, што пачаўшы паводля духу, цяпер заканчваеце паводля цела?

 

Няўжо вы такія неразумныя, што пачаўшы Духам, канчаеце целам?

І няўжо марна вы так многа перацярпелі? Калі б і сапраўды толькі марна!

 

Столькі вы нацярпеліся, і надарма? Калі б толькі бяз выніку!

Але Той, Хто дае вам Духа і чыніць цуды між вамі, ці праз учынкі Закону (робіць гэта), ці паводля паслушэнства ў веры?

 

Той, хто вам дае Духа і робіць цуды ў вас, з выпаўненьня закону (творыць) гэта ці ад слуханьня веры?

Як Абрагам паверыў Богу, і гэта было залічана яму ў праведнасьць,

 

Як Абрагам паверыў Богу, і гэта залічана яму за справядлівасьць.

так і вы ведайце, што тыя, каторыя ад веры, гэтыя ёсьць сыны Абрагама.

 

Дык ведайце, што толькі тыя, хто з веры, ёсьць сынамі Абрагама.

І Пісаньне, прадбачачы, што Бог апраўдвае паганаў паводля веры, прадве́сьціла Абрагаму: «у табе будуць багаславёны ўсе народы».

 

Таму прадбачыла Пісаньне, што будзе Бог апраўдваць народы верай, і прадвесьціла Абрагаму: "У табе будуць багаслаўлены ўсе народы".

Так што тыя, якія паводля веры, зьяўляюцца багаславёнымі разам зь верным Абрагамам.

 

Дык багаслаўлены будуць з верным Абрагамам усе веручыя.

Бо ўсе, хто жыве паводля дзеяў Закону, знаходзяцца пад пракляцьцем. Бо напісана: «пракляты ўсякі, хто ня доўжыць ва ўсім паступаць так, як напісана ў скрутку Закону».

 

Бо тыя, што абапіраюцца на выпаўненьне закону, знаходзяцца пад праклёнам. Бо напісана: " Пракляты ўсякі, хто не трывае ў тым, што напісана ў Законе, каб рабіць гэтае".

Таму што Законам ніхто ня бывае апраўданым перад Богам; таму ясна, што праведны па прычыне веры жыў будзе.

 

А калі ж законам ніхто не апраўдваецца перад Богам, ясна, што справядлівы верай жыць будзе.

А Закон ня дзейнічае на аснове веры; але чалавек, які выконвае яго, жыў будзе ім.

 

Закон не абапіраецца на веру, але хто будзе спаўняць яго, той ім жыць будзе.

Хрыстос адкупіў нас ад пракляцьця Закону, стаўшыся за нас пракляцьцем, бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто вісіць на дрэве»,

 

Хрыстос адкупіў нас ад праклёну закону, стаўшыся за нас праклятым, як напісана: "Пракляты кожны, хто завіс на дрэве",

каб багаславеньне Абрагама ў Хрысьце Ісусе сталася на паганаў, каб абяцаньне Духа атрымаць нам праз веру.

 

каб багаславенства Абрагама праз Хрыста Езуса перайшло і на паганаў, каб абяцаньне Духа атрымалі мы праз веру.

Браты! кажу як чалавек: нават чалавекам зацьверджаны запавет ніхто ня адкідае або ня дадае (да яго).

 

Браты, як чалавек кажу, што нават чалавекам зацьверджанага запавету ніхто не адкідае або не дадае (да яго).

А абяцаньні былі дадзены Абрагаму і Насеньню ягонаму. Бог ня кажа: «і нашчадкам», як бы пра многіх, але як пра Аднаго: «і Насеньню твайму», Якое ёсьць Хрыстос.

 

Вось жа Абрагаму дадзены былі абяцаньні і насеньню ягонаму. Не сказана: "I насеньням", быццам многім, але як аднаму: "I насеньню твайму", якім ёсьць Хрыстос.

Я ж кажу тое, што Запавету аб Хрысьце, які быў сьцьверджаны Богам раней (Закону), Закон, які зьявіўся праз чатырыста трыццаць гадоў, ня адмяняе, каб ня згубіла законную сілу абяцаньне.

 

Гэта вось кажу: Запавету, Богам зацьверджанага, закон, дадзены праз чатырыста трыццаць гадоў, і не адкідае, каб зьнішчыць абяцаньне.

Бо калі спадчына паводля Закону, дык тады ўжо ня паводля абяцаньня; а Абрагама Бог шчодра надарыў па абяцаньню.

 

Бо каб спадчына абапіралася на закон, то не была б абяцаньнем. Абрагама ж надарыў Бог праз абяцаньне.

Дык навошта тады Закон? А ён (Закон) быў дадзены з прычыны злачынстваў, і да таго часу, калі прыйдзе Насеньне, які Ён абвясьціў загадаўшы цераз Ангелаў рукою пасярэдніка.

 

Нашто тады закон? Ён дзеля праступкаў устаноўлены да часу, пакуль ня зьявіцца патомак, якому дадзена абяцаньне, перададзенае праз анёлаў у рукі пасярэдніка.

Але пасярэдніка ў аднаго ня бывае. А Бог — Адзін.

 

Пасярэднік пры адным не бывае, а Бог адзін.

Дык што, Закон супраць абяцаньняў Бога? Хай ня станецца! Бо калі б быў даны Закон, які можа ажывіць, дык сапраўды праведнасьць была б ад Закону;

 

Ці ж закон працівіцца абяцаньням Божым? Ніякім чынам. Калі б дадзены быў закон, які мог бы даць жыцьцё, то, сапраўды, з закону вынікала б справядлівасьць.

але Пісаньне замкнула ўсё пад грэхам, каб абяцаньне было да́на веручым праз веру Ісуса Хрыста.

 

Але Пісаньне замкнула ўсё пад грэхам, каб моцай веры ў Езуса Хрыста абяцаньне было дадзена веручым.

Перш, чым прыйшла вера, мы былí замкнёны пад Законам дзеля веры, якая мусіла быць адкрытай.

 

Перш чым прыйшла вера, былі мы замкнутымі пад аховай закону, чакаючы той веры, якая павінна была быць нам аб'яўлена.

Так што Закон для нас быў як павадыр дзяцей, які вёў да Хрыста, каб апраўданымі нам стаць паводля веры;

 

Дык закон быў нашым настаўнікам у Хрысьце, каб моцаю веры былі мы апраўданы.

а як прыйшла вера, дык мы ўжо (сталіся) ня пад павадыром.

 

Дык калі прыйшла ў нас вера, мы ўжо не пад настаўнікам.

Бо ўсе вы паводля веры ў Хрыста Ісуса зьяўляецеся сынамі Бога;

 

Усе бо вы сталіся дзецьмі Божымі праз веру ў Хрыста Езуса.

бо ўсе вы, што ахрышчаны ў Хрыста, у Хрыста апрануліся.

 

Бо тыя, што ў Хрыста ахрысьціліся, у Хрыста апрануліся.

Няма ні жыда́, ні элліна; няма ні раба, ні вольнага; няма ні мужчынскага, ні жаночага полу: бо ўсе вы ёсьць адно ў Хрысьце Ісусе.

 

Няма ўжо Юдэя або Грэка, няма ўжо нявольніка або вольнага, няма ўжо мужчыны або жанчыны, бо ўсе вы сталіся адно ў Хрысьце Езусе.

Калі ж вы Хрыстовыя, дык вы ёсьць насеньне Абрагама, і па абяцаньню — спадкаемцы.

 

Калі ж вы Хрыстовыя, дык вы — патомства Абрагама, спадкаемцы паводле абяцаньня.