1 Пятра 2 разьдзел
Першае пасланьне Пятра
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Дык адклаўшы ўсякую злосьць і ўсякую падступнасьць, і крывадушнасьць, і зайздрасьць і ўсякае ліхаслоўе,
Дык адкінуўшы ўсякае ліха і ўсякую падступнасць, і крывадушнасць, зайздрасць ды ўсякае ачарненне,
як нованароджаныя дзеці моцна ўзжадайце чыстае моўнае малако, каб у ім былí вы ўзрошчаны,
як нованароджаныя дзеткі запрагніце духоўнага і непадробленага малака, каб ад яго вы ўзраслі да збаўлення,
калі праўда тое, што вы паспробавалі, што Госпад міласэрны.
бо вы пакаштавалі, які салодкі Госпад.
Прыступаючы да Яго, Ка́меня жывога, людзьмі адкінутага, але Богам выбранага, найкаштоўнейшага,
Прыступаючы да Яго, жывога каменя, адкінутага людзьмі, але выбранага Богам і каштоўнага,
і самі як каменьні жывыя, будуйцеся ў дом духовы, сьвятарства сьвятое, каб прыно́сіць духовыя ахвяры, прыемныя Богу цераз Ісуса Хрыста.
і вы самі, як жывыя камяні, будуйцеся ў дом духоўны, у святарства святое, каб складаць духоўныя ахвяры, мілыя Богу праз Ісуса Хрыста.
Пагэтаму і сказана ў Пісаньні: вось кладу ў Сыёне Камень вуглавы, выбраны, найкаштоўнейшы; і хто верыць у Яго, ня будзе асаромлены.
Пра гэта сказана ў Пісанні: «Вось, Я кладу на Сіёне вуглавы камень, выбраны і дарагі, і, хто верыць у Яго, не будзе асаромлены».
Для вас жа, веручых, Ён — каштоўнасьць; а для няверучых — Камень, Які адкінулі будаўнічыя, Ён стаўся Галавою вугла
Дык Ён для вас, веруючых, — гонар, а для няверуючых «камень, які адкінулі будаўнікі, які стаўся галавою вугла»
і Каменем спатыканьня, і Скалою спакусы, каторыя спатыкаюцца аб Слове, ня пакараючыся Яму, на што яны і пакінены.
ды ёсць «каменем спатыкнення і каменем згаршэння»; аб яго спатыкаюцца няверуючыя Слову, на што і прызначаны.
Але вы род выбраны, карале́ўскае сьвятарства, народ сьвяты, людзі ўзятыя ва ўдзел, каб абвяшчаць цноты Таго, Хто паклікаў вас із цемры ў цудоўнае Сваё Сьвятло;
Але вы — выбранае племя, валадарнае святарства, святы народ, люд набыты, каб абвяшчалі магутнасць Таго, Хто паклікаў вас з цемры ў цудоўнае святло Сваё;
некалі ня народ, а цяпер народ Бога, (некалі) ня памíлаваныя, а цяпер памíлаваныя.
вы, калісьці не народ, а цяпер народ Божы, якія былі не дасягнуўшымі міласэрнасці, а цяпер дасягнулі міласэрнасці.
Любасныя! прашу вас як прышэльцаў і выгнаньнікаў, ухіляйцеся ад цялесных пажаданьняў, якія ваююць супраць душы,
Умілаваныя, прашу вас, як прыхадняў і падарожнікаў, паўстрымацца цялесных пажаданняў, якія ваююць супраць душы.
жыцьцё вашае паміж паганамі хай будзе добрае, каб за тое, за што ліхасловяць вас, як злачынцаў, убачыўшы вашыя добрыя ўчынкі, яны праславілі Бога ў дзень адведзінаў.
Паводзіны вашы сярод паганаў хай будуць добрыя, каб тыя, што ставяцца да вас як да злачынцаў, бачачы вашы добрыя ўчынкі, славілі Бога ў дзень адведзінаў.
Дык будзьце паслухмянымі ўсякім чалавечым уладам дзеля Госпада: калі каралю, дык як найвышшаму,
Падпарадкоўвайцеся кожнай людской уладзе дзеля Госпада: ці гэта цару, як вышэйшаму валадару,
калі начальнікам — дык як ад яго пасыланым дзеля караньня злачынцаў і дзеля заахвочаньня робячых дабро, —
ці то намеснікам, што праз яго пасланы дзеля пакарання злачынцаў або дзеля пахвалы тых, што дабро робяць,
бо гэткая ёсьць Воля Бога: (каб мы) робячы дабро, затыкалі вусны нявуцтву няразумных людзей.
бо такая воля Божая, каб вы добрымі ўчынкамі затыкалі вусны невуцтву неразумных людзей,
Як вольныя, ды ня як маючыя волю дзеля прыкрыцьця зла, але як слугі Бога.
як людзі свабодныя, ды не як тыя, для якіх свабода ёсць покрыва зла, але як паслугачы Божыя.
Усіх паважайце, брацтва любіце, Бога бойцеся, караля шануйце.
Усіх паважайце, братоў любіце, Бога бойцеся, цара шануйце!
Слугі, з усенькім стра́хам пакарайцеся гаспадарам, ня толькі добрым і лагодным, але і нясправядлівым.
Нявольнікі! З усім страхам падпарадкоўвайцеся гаспадарам, і не толькі добрым і спагадным, але таксама і суровым.
Бо гэта прыемна Богу, калі хто, ўсьведамляючы Бога, пераносе гора, паку́туючы нясправядліва.
Бо гэта ласка, калі хто ў імя Бога пераносіць гора, церпячы несправядліва.
Якая ж пахвала (вам), калі вы будзеце цярпець і пераносіць пабоі саграшаючы? Але, калі робячы дабро і будзеце цярпець паку́туючы, (то) гэта заўгодна Богу.
Бо што гэта за слава, калі вас за грахі б’юць па твары? Але калі церпіце, робячы дабро, дык гэта ласка ў Бога.
Бо вы да гэтага пакліканы, таму што і Хрыстос пацярпеў за нас, пакінуўшы нам прыклад, каб вам пасьледаваць па сьлядох Ягоных:
Вы ж на гэта пакліканы; бо і Хрыстос цярпеў за вас, пакідаючы вам прыклад, каб ішлі вы Яго слядамі:
Ён ня зрабіў ніякага грэху, ня было знойдзена подступу ў вуснах Ягоных.
Ён не ўчыніў граху, і ў Яго вуснах не знойдзена подступу.
Ён, будучы зьняважаемы, ня зьняважаў узаемна, паку́туючы ня пагражаў, але перадаваў Таму, Хто судзіць справядліва.
Ён, зняважаны, не зневажаў, церпячы, не пагражаў, але ўсё перадаў справядліваму Суддзі.
Ён грахі нашыя Сам узьнёс у Целе Сваім на дрэва, каб збавіўшыся ад грахоў, жылі мы для праведнасьці; крывавымі ранамі Ягонымі вы аздароўлены.
Ён Сам у Сваім целе занёс нашы грахі на дрэва, каб мы, забыўшыся на грэх, жылі дзеля справядлівасці; Яго ранамі выаздароўлены.
Бо вы былі як авечкі блукаючыя, але вернуты цяпер да Пастуха і Ахоўніка душаў вашых.
Бо вы былі, як заблукаўшыя авечкі, але цяпер вярнуліся да Пастыра і Вартаўніка душ вашых.
