2 да Карынфянаў 11 разьдзел

 

 

О, калі б вы хоць крыху ўмілажаліліся з маёй неразумнасьці! Але вы і мілажальныя да мяне.

 

О, каб вы маглі сцярпець крыху маю неразумнасць! Але ж вы і падтрымайце мяне!

Бо я руплюся за вас руплівасьцю Божаю, таму што я заручыў вас з адзіным мужам, каб зьявіць Хрысту чыстаю дзевай.

 

Бо руплюся я дзеля вас Божаю руплівасцю, бо заручыў я вас з адным мужам, каб завесці да Хрыста, як чыстую дзявіцу.

Але баючыся, каб, як зьмей хітрасьцю сваёй змусьціў Еву, так і вашыя думкі каб не панесьлі шкоды і вы ня збочылі ад прастаты і чысьціні ў Хрысьце.

 

Але баюся, каб, як змей звёў Еву сваёю хітрасцю, гэтак і вашыя думкі не адвярнуліся ад прастаты і чыстасці, якая ў Хрысце.

Бо, калі б хто прыйшоў і пачаў прапаведаваць другога Ісуса, якога мы не прапаведавалі, альбо калі б атрымалі іншага Духа, якога не атрымалі, альбо іншае Дабравесьце, якога ня прымалі, — дык вы былі б вельмі мілажальныя да таго.

 

Бо калі б хто прыйшоў і стаў прапаведаваць другога Ісуса, Якога мы не прапаведавалі, або калі б вы прынялі іншага Духа, Якога вы не прынялі, або іншае Евангелле, якое не атрымалі, — вы б гэта цярпліва зносілі.

Але я думаю, што я ні ў чым не адстаў ад тых «вышэйшых апосталаў»:

 

Але я думаю, што і я зрабіў не менш за вялікіх апосталаў,

хоць я і невук у слове, але не ў спазнаньні. Урэшце, мы ва ўсім дасканала вядомыя вам.

 

бо хоць я не вопытны ў красамоўстве, але не ў ведах, і мы ў кожным і ва ўсім адкрыліся вам.

Ці зграшыў я тым, што прыніжаў сябе, каб узвысіць вас: бо без узнагароды вам прапаведаваў Дабравесьце Божае?

 

Ці ж я саграшыў, паніжаючы сябе, каб павысіць вас, бо прынёс вам дарма дабравесце Божае?

Другім цэрквам я нарабіў выдаткаў, бяручы зь іх утрыманьне на служэньне вам; і, калі быў у вас, хоць і трываў нястачу, нікому не дакучаў,

 

Абіраў я іншыя цэрквы, беручы на пражытак дзеля служэння вам.

бо нястачы мае пакрылі браты, якія прыйшлі з Македоніі; ды і ва ўсім я стараўся і пастараюся ня быць вам цяжарам.

 

І, калі быў у вас і апынуўся ў нястачы, нікому не быў я цяжарам, бо калі мне чаго не хапала, дык дапаўнялі браты, што прыйшлі з Мацэдоніі; і нічым не абцяжарваў вас і не буду абцяжарваць.

Па праўдзе Хрыстовай ува мне скажу, што пахвала гэтая не адымецца ў мяне ў землях Ахаіі.

 

Як Хрыстовая праўда ўва мне, так гэтае пахвалы ніхто ад мяне не адыме ў землях Ахаі.

Чаму ж так раблю? Ці таму, што ня люблю вас? Богу вядома! Але як раблю, так і буду рабіць,

 

Чаму? Ці можа таму, што вас не люблю? Бог ведае!

каб ня даць прычыны тым, якія шукаюць поваду, каб яны, чым хваляцца, у тым аказаліся такімі самымі, як і мы.

 

Што я раблю, тое і буду рабіць, каб адсячы повад у тых, хто шукае поваду; каб аказаліся і мы такімі, з чаго яны выхваляюцца.

Бо такія ілжэапосталы, падступныя работнікі, што ўдаюць зь сябе апосталаў Хрыстовых.

 

Бо тыя фальшывыя апосталы — гэта крывадушныя працаўнікі, якія прыкідваюцца Хрыстовымі апосталамі.

І якое тут дзіва: бо сам сатана строіць зь сябе анёла сьвятла,

 

Ды не дзіва, бо нават сам шатан прыкідваецца анёлам святла.

а таму не вялікая справа, калі і слугі ягоныя ўдаюць зь сябе слуг праведнасьці; але канец іхні будзе паводле дзеяў іхніх.

 

Таму нічога незвычайнага, што і яго слугі прыкідваюцца слугамі справядлівасці, але канец іх будзе паводле іх учынкаў.

Яшчэ скажу: хай не палічыць хто-небудзь мяне неразумным; а калі ня так, дык прымеце мяне, хоць якога неразумнага, каб і мне хоць крыху пахваліцца.

 

І зноў кажу: хай ніхто не лічыць мяне за неразумнага! У адваротным выпадку прыміце мяне, хоць як неразумнага, каб мог і я хоць крыху пахваліцца.

Што скажу, тое скажу ня ў Госпадзе, а як бы ва ўтрапёнасьці, якая дадае мне адвагі хваліцца.

 

Што гавару, тое гавару не па волі Госпада, але як бы ў неразумнасці ў гэтай форме пахвалы.

Як многія хваляцца з прычыны цялеснай, так і я буду хваліцца.

 

Калі вось многія хваляцца паводле цела, дык і я буду хваліцца.

Бо вы, людзі разумныя, ахвоча церпіце неразумных,

 

Бо ахвотна вы церпіце неразумных, хаця самі разумныя.

вы церпіце, калі хто вас панявольвае, калі хто аб’ядае, калі хто абірае, калі хто вас за нікчэмнасьць мае, калі хто б’е вас па твары.

 

Церпіце, калі хто бярэ вас у няволю, калі хто вас аб’ядае, калі хто абірае, калі хто над вамі выносіцца, калі хто б’е вас па твары.

На сорам кажу, што на гэта ў нас неставала сілы; а калі хто мае адвагу хваліцца чым-небудзь, дык скажу зь неразуменьня, набяруся адвагі і я.

 

Кажу гэта на сорам, як быццам мы нядужыя былі; нехта мае ў гэтым адвагу, кажу ў неразумнасці, дык і я адважуся.

Яны Габрэі? і я. Ізраільцяне? і я. Насеньне Абрагамавае? і я.

 

Яны Гебраі? Дык і я! Яны Ізраэльцы? Дык і я! Яны семя Абрагама? Дык і я!

Хрыстовыя слугі? у неразуменьні кажу: я больш. Я намнога больш быў у працы, бязьмерна больш у ранах, больш у цямніцах і шмат разоў пры сьмерці.

 

Слугі Хрыста? Здурэўшы кажу, дык і я куды больш: у большай спрацаванасці, у шматлікіх вязніцах, звыш меры ў плягах, часта ў небяспецы смерці;

Ад Юдэяў пяць разоў далі мне былі па сорак удараў без аднаго.

 

ад Юдэяў пяць разоў атрымаў па сорак удараў без аднаго,

тройчы мяне білі палкамі, аднойчы камянямі пабівалі, тры разы я цярпеў караблекрушэньне, ноч і дзень прабыў у бездані марской;

 

тры разы быў біты палкамі, раз каменаваны, тройчы пацярпеў караблекрушэнне, ноч і дзень быў у глыбінях мора.

шмат разоў быў у падарожжах, у небясьпеках на рэках, у небясьпеках ад разбойнікаў, у небясьпеках ад адзінапляменцаў, у небясьпеках ад язычнікаў, у небясьпеках у горадзе, у небясьпеках у пустыні, у небясьпеках на моры, у небясьпеках сярод фальшывых братоў,

 

Часта ў падарожжах, у небяспеках на рэках, у небяспеках ад разбойнікаў, у небяспеках ад народу, у небяспеках ад паганаў, у небяспеках у горадзе, у небяспеках у пустыні, у небяспеках на моры, у небяспеках ад фальшывых братоў,

у працы і ў зьнемажэньні, часта ў недасыпаньні, у голадзе і смазе, часта ў посьце, на сьцюжы і ў галечы.

 

у працы і знямозе, у частым чуванні, у голадзе і смазе, у многіх пастах, у холадзе і галізне,

Акрамя згаданых прыгодаў, у мяне штодзень зборы людзей, клопат за ўсе цэрквы.

 

і, апрача ўсяго іншага, мая штодзённая турбота, клопат пра ўсе цэрквы.

Хто зьнемагае, з кім бы і я не зьнемагаў? Хто ўпадае ў змусты, за каго б я не ўспалымняўся?

 

Хто знемагаецца, а я не знемагаюся? Хто горшыцца, а мяне не ўзрушае?

Калі мусова мне хваліцца, дык буду хваліцца нямогласьцю маёю.

 

Калі належыцца хваліцца, буду і я хваліцца са сваіх немачаў.

Бог і Айцец Госпада нашага Ісуса Хрыста, дабраславёны навекі, ведае, што я не маню.

 

Бог і Айцец Госпада нашага Ісуса Хрыста, Які бласлаўлёны навекі, ведае, што я не хлушу.

У Дамаску абласны правіцель цара Арэты пільнаваў горад Дамаск, каб схапіць мяне; і я ў кашы быў спушчаны з вакна па сьцяне і пазьбег ягоных рук.

 

У Дамаску намеснік цара Арэты пільнаваў горад дамасцаў, каб мяне схапіць,