Дзеі 20 разьдзел

 

 

Калі спыніўся бунт, Павал, паклікаўшы вучняў і даўшы ім настаўленьні і разьвітаўшыся зь імі, выйшаў у Македонію.

 

По уставленіи же молвы сея, призвавъ Павелъ ученики, потешив е и целовавъ их, изыйде, дабы шолъ во Макидонию •

Прайшоўшы тыя землі і наставіўшы вернікаў шчодрымі словамі, прыйшоў у Эладу;

 

И внегда прошолъ страны тыя напоминая христианъ словом мноземъ приде во Елладу,

Там прабыў ён тры месяцы; калі ж, з прычыны ўзрушэньня супраць яго Юдэяў ён хацеў выправіцца ў Сырыю, дык прыйшло яму на думку вярнуцца праз Македонію.

 

пребы же ту месеце три, Іудеи же учинили нань залогу, егда хотел везтися въ Сирию • И совещаша ему возвратитися сквозе Макидонию •

Зь ім сьледавалі да Асіі Сасіпатр Піраў, Вэрыянін, і Фесалонікійцы Арыстарх, Сэкунд, і Гаій Дэрвянін і Цімафей, і Асійцы Тыхік і Трахім.

 

И провожаху его даже до Асіи, Сопатръ Берянин • Селуняне же, Аристархъ, и Секундъ, и Гаіе Дервянин, и Тимофей • Асіане пак Тихикъ, и Трофим •

Яны, апярэдзіўшы, чакалі нас у Траадзе.

 

Сіи пак прежде пришедше ждаху насъ во Троаде •

А мы пасьля дзён праснаковых адплылі зь Філіпаў і дзён за пяць прыбылі да іх у Трааду, дзе прабылі сем дзён.

 

Мы же отвезохомся по днехъ опресночных от Филиппъ и пріидохом к нимъ во Троаду за дней пят идеже пребыхомъ дней седмъ •

У першы ж дзень тыдня, калі вучні сабраліся на ламаньне хлеба, Павал, намерыўшыся выправіцца на другі дзень, гутарыў зь імі і прадоўжыў слова да поўначы.

 

Во едину же от субот егда собралися ученици преломити хлебъ • Павел же розмолвяше с ними • Хотяй изыйти назаутрей прочь, и продолжилъ ест слова даже до полунощи •

У сьвятліцы, дзе мы сабраліся, было многа сьвяцільнікаў.

 

Было же свещъ много у горниници, идеж бехом собрани •

Падчас доўгай гутаркі Паўлавай адзін юнак, якога звалі Яўціх і які сядзеў на акне, забыўся ў глыбокім сьне і, пахіснуўшыся, сонны выпаў уніз з трэйцяга паверха і падняты быў мёртвы.

 

Седя же некто юноша именемъ Евътихъ при оконци, одержимъ сномъ тяжкимъ • Павелъ пакъ о мнозехъ глаголаше, преклонься от сна, паде от трикровника долу • И взяша его мертва •

Павал, сышоўшы, прыпаў да яго і, абняўшы яго, сказаў: ня трывожцеся, бо душа ягоная ў ім.

 

Сошед же Павел долов, наклонился нань и притуливъ его к собе рече: не смутитеся, ибо душа его в немъ ест •

Падняўшыся ўгору і разламаўшы хлеб і з’еўшы, гутарыў доўга, аж да сьвітаньня, і потым пайшоў.

 

И воступивъ паки на горницу, преломи хлебъ и яде • И доволно беседовавъ даже до зоре, тако изыде •

Тым часам хлопца прывялі жывога, і нямала ўцешыліся.

 

И приведоша отрока жива, и утешишеся немало •

Мы пайшлі наперад на карабель і паплылі ў Ас, каб забраць адтуль Паўла; бо ён так загадаў нам, маючы ў намеры сам ісьці пеша.

 

Мы пакъ вошедше въ корабль отвезохомся во Ассонъ, оттоле хотяще пояти Павла • Тако бо нам повелел хотя самъ пешъ ити •

а калі ён сышоўся з намі ў Асе, дык, узяўшы яго, мы прыбылі ў Матыліну.

 

Якоже снайдохомся во Ассоне воземши его, пріидохом во Митилинъ •

І адплыўшы адтуль, на другі дзень мы спыніліся насупраць Хіёса, а яшчэ на другі прысталі да Самоса і, пабываўшы ў Трагіліі, на другі дзень прыбылі ў Міліт;

 

И оттоле отвезшеся во утрей придохомъ во Антикрихи • Во другый пакъ день приплыхомъ в Самон • И пребывше во Тругиліи, во настоящій же день придохом въ Милитъ •

бо Паўлу надумалася абмінуць Эфэс, каб не замарудзіцца яму ў Асіі, таму што ён сьпяшаўся, калі можна, у дзень Пяцідзясятніцы быць у Ерусаліме.

 

Умыслил же былъ Павел минути Ефес дабы не замедлил во Асіи • И поспешался ест, абы могъ быти во день Пятдесятнице въ Ерусалиме •

А зь Міліта паслаўшы ў Эфэс, ён заклікаў прасьвітараў царквы,

 

От Милита пакъ послалъ во Ефесъ, призвати старейшины церковныя •

і, калі яны прыйшлі да яго, ен сказаў ім: вы ведаеце, як я зь першага дня, калі прыйшоў у Асію, увесь час быў з вамі,

 

Ониже внегда пришли к нему • Рече имъ: вы весте яко от перваго дня, в онъже пріидох во Асию, како с вами по вся времена быхъ,

працуючы Госпаду з усякай пакорнай мудрасьцю і многімі сьлязьмі, сярод спакушэньняў, якія выпалі мне празь ліхія намыслы Юдэяў;

 

работая Господеви со всем сміренодушиемъ, и многими слезами, и напастьми, прилучившихъся мне от Іудейскихъ ненавистей •

як я не прапусьціў нічога карыснага, пра што вам не прапаведаваў бы і чаму ня вучыў бы вас прылюдна і ў дамах,

 

Яко не затаих пред вами ничего потребного, егоже бых не сказалъ вамъ, навчая васъ явне и по домохъ,

абвяшчаючы Юдэям і Элінам пакаяньне перад Богам і веру ў Госпада нашага Ісуса Хрыста.

 

засведетелствуя Іудеомъ, и Еллиномъ еже къ Богу покаяние, и веру еже къ Господу нашему Ісусу Христу •

І вось, сёньня я пабуджаны Духам іду ў Ерусалім, ня ведаючы, што там здарыцца са мною;

 

И ныне се азъ связанъ Духомъ иду во Ерусалимъ, яже в немъ прилучатся мне не ведый

толькі Дух Сьвяты ва ўсіх гарадах сьведчыць, кажучы, што кайданы і пакуты чакаюць мяне.

 

толико еже Дух Святый по всехъ градехъ сведетелствуеть глаголя, яко узы, и скорби ждуть мене во Ерусалиме •

Але я ні на што не зважаю і не даражу сваім жыцьцём, толькі б з радасьцю зьдзейсьніць абавязак мой і служэньне, якое я прыняў ад Госпада Ісуса, прапаведаваць Дабравесьце мілаты Божай.

 

Но ничим ся тымъ не стыжу, а ниже имам животъ мой честенъ собе • Толико да искончаю теченье мое с радостию • И службу юже приахъ от Господа Ісуса • Засведетельствовати Еввангелие благодати Божия •

І сёньня, вось, я ведаю, што ўжо не пабачыце болей аблічча майго ўсе вы, сярод якіх хадзіў я, прапаведуючы Царства Божае.

 

И ныне се азъ вемъ яко к тому не узрите лица моего вы вси, между ими же ходих, проповедуя о Царствіи Божіи •

Таму сьведчу вам у дзень сёньняшні, што чысты я ад крыві ўсіх;

 

Темже сведетелствую вамъ во днешній день, яко чистъ есмъ азъ от крови всехъ •

бо я ня ўхіляўся абвяшчаць вам усю волю Божую.

 

Не сокрих бо ся еже не сказати вамъ всю волю Божию •

Дык вось, пільнуйце сябе і ўвесь статак, у якім Дух Сьвяты паставіў вас ахавальнікамі, пасьвіць Царкву Госпада і Бога, якую Ён здабыў Сабе Крывёю Сваёю.

 

Будьте ж себе пильни, и всего стада, во немже васъ Духъ Святый поставилъ посетителе, пасти Церковь Господа Бога, юже истяжа Своею Кровию •

Бо я ведаю, што пасьля адыходу майго ўвойдуць да вас лютыя ваўкі, якія не шкадуюць статку;

 

Азъ убо вемъ сее, яко по отшествіи моемъ, вніидуть волци тяжци въ вас, не щадяще стада •

і з вас саміх паўстануць людзі, якія будуць казаць навыварат, каб павесьці вучняў за сабою.

 

И от вас самыхъ востануть мужие, глаголюще развращеная, еже оттръгати ученики воследъ себе •

Таму чувайце, памятаючы, што я тры гады дзень і ноч бесьперастанку са сьлязьмі вучыў кожнага з вас.

 

Того для бдите поминающе, яко за три лета нощъ, и день не престаахъ уча, со слезами единого каждого з васъ •

І сёньня даручаю вас, браты, Богу і слову мілаты Ягонай, Які можа станавіць вас болей і даць вам спадчыну з усімі асьвечанымі.

 

И ныне предаю васъ братия Богови, и слову милости Его, Онже моценъ ест надделати и дати вамъ наследие посреди святыхъ въсехъ •

Ні срэбра, ні золата, ні ўбраньня я ні ад кога не зажадаў:

 

Злата пакъ, ани сребра, или ризъ ни единого пожадахъ,

самі ведаеце, што патрэбам маім і патрэбам тых, што былі са мною, паслужылі рукі мае гэтыя.

 

якож и сами весте ко требованию же моему, и тых еже суть со мною, послужиста руце мои •

Ва ўсім паказаў я вам, што, працуючы, трэба падтрымліваць слабых і памятаць словы Госпада Ісуса, бо Ён Сам сказаў: «больш дабрашчасна — даваць, чым браць».

 

Сия вся сказах вамъ, да и вы потому же тружающеся имате спомагати немощныя • И поминати слово Господа Ісуса, яко благославенее ест паче давати, нежли пріимати •

Сказаўшы гэта, ён стаў на калені свае і з усімі імі памаліўся.

 

И сия рекъ, преклони колени своя со всеми ими и помолися •

Тады вялікі плач быў ва ўсіх, і, прыпадаючы Паўлу на грудзі, цалавалі яго,

 

Мног же бысть плачь всем и нападающе на шию Павлу целоваху его,

смуткуючы найболей ад сказанага ім слова, што ўжо не пабачаць аблічча ягонага. І праводзілі яго да карабля.

 

жалующе найболей слова того еже глаголалъ, яко къ тому лица его не имають узрети • И провожаху его вси въ корабль •