1 Яна 4 разьдзел

Першае пасланьне Яна
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Умілаваныя! ня кажнаму духу верце, але спробуйце духоў, ці ад Бога яны, бо шмат хвальшывых прарокаў зьявілася на сьвеце.
 
Улюбёныя! Ня ўсякаму духу верце, але выпрабоўвайце духаў, ці ад Бога яны, бо шмат фальшывых прарокаў прыйшло ў сьвет.

Духа Божага пазнавайце гэтак: кажны дух, каторы вызнавае Ісуса Хрыста, прышлага ў целе, ёсьць ад Бога;
 
З гэтага вы пазна́еце Духа Божага: усякі дух, які прызнае́ Ісуса Хрыста, Які прыйшоў у целе, ёсьць ад Бога,

А кажны дух, што не вызнавае Ісуса Хрыста, прышлага ў целе, ня ёсьць ад Бога, але гэта дух антыхрыстаў, праз каторага вы чулі, што ён прыходзе, і цяпер ёсьць ужо на сьвеце.
 
а ўсякі дух, які не прызнае́ Ісуса Хрыста, Які прыйшоў у целе, ня ёсьць ад Бога, і гэта [дух] антыхрыста, пра якога вы чулі, што ён прыйдзе, і цяпер ёсьць ужо ў сьвеце.

Дзеткі, вы з Бога, і перамаглі іх; бо вялікшы Тый, хто ў вас, за тога, хто на сьвеце.
 
Дзеткі! Вы — ад Бога, і вы перамаглі іх, бо Той, Які ў вас, большы за таго, які ў сьвеце.

Яны ізь сьвету, затым і гукаюць празь сьвет, і сьвет слухае іх.
 
Яны — ад сьвету, дзеля гэтага гавораць ад сьвету, і сьвет слухае іх.

Мы ад Бога: хто знае Бога, слухае нас; хто ня знае Бога, ня слухае нас. З гэтага пазнаем духа праўды й духа аблуду.
 
Мы — ад Бога. Хто ведае Бога, той слухае нас; хто не ад Бога, той ня слухае нас. З гэтага мы пазнае́м духа праўды і духа падма́ну.

Умілаваныя! Мілуйма адзін аднаго, бо міласьць ад Бога, і кажны, хто мілуе, з Бога нарадзіўся й знае Бога;
 
Улюбёныя! Будзем любі́ць адзін аднаго, бо любоў — ад Бога, і кожны, хто лю́біць, народжаны ад Бога і ведае Бога.

Хто ня мілуе, тый не пазнаў Бога, бо Бог ё міласьць.
 
Хто ня лю́біць, той не пазнаў Бога, бо Бог ёсьць любоў.

У тым міласьць Божая да нас аб’явілася, што Бог паслаў на сьвет адзінароджанага Сына Свайго, каб мы жылі перазь Яго.
 
У гэтым выявілася любоў Божая да нас, што Бог паслаў у сьвет Сына Свайго Адзінароднага, каб мы жылі праз Яго.

У тым міласьць, ня што мы ўмілавалі Бога, але што Ён умілаваў нас і паслаў Сына Свайго на залашчаньне за грахі нашы.
 
У гэтым любоў, што ня мы палюбілі Бога, але што Ён палюбіў нас і паслаў Сына Свайго як перамольваньне за грахі нашыя.

Умілаваныя! калі Бог так умілаваў нас, мы таксама маем мілаваць адзін аднаго.
 
Улюбёныя! Калі Бог гэтак палюбіў нас, і мы павінны любі́ць адзін аднаго.

Бога ніхто ніколі ня бачыў. Калі мы мілуем адзін аднаго, дык Бог перабывае ў нас, і міласьць Ягоная дасканаліцца ў нас.
 
Бога ніхто ніколі ня бачыў. Калі мы любім адзін аднаго, Бог у нас застаецца, і любоў Ягоная дасканалая ў нас.

З тога пазнаем, што мы перабываем у Ім, а Ён у нас, што Ён даў нам із Духа Свайго.
 
З гэтага мы пазнае́м, што мы застаемся ў Ім, і Ён — у нас, што Ён даў нам ад Духа Свайго.

І мы бачылі й сьветчылі, што Айцец паслаў Сына, Спаса сьвету.
 
І мы бачылі і сьведчым, што Айцец паслаў Сына як Збаўцу сьвету.

Хто вызнавае, што Ісус ё Сын Божы, у тым перабывае Бог, і ён у Богу.
 
Хто прызна́е, што Ісус ёсьць Сын Божы, у тым застаецца Бог, і ён — у Богу.

І мы пазналі і ўверылі ў міласьць, каторую Бог мае да нас. Бог ё міласьць, і тый, хто трывае ў міласьці, трывае ў Богу, і Бог у ім.
 
І мы пазналі і паверылі ў любоў, якую ма́е да нас Бог. Бог ёсьць любоў, і хто застаецца ў любові, застаецца ў Богу, і Бог — у ім.

У тым удасканальнілася міласьць у нас, каб мы мелі адвагу ў дзень суду, бо які Ён, такія мы на гэтым сьвеце.
 
Дзеля гэтага дасканаліцца любоў сярод нас, каб мы мелі адвагу ў дзень суду, бо які Ён, гэткія і мы ў сьвеце гэтым.

Няма страху ў міласьці, але міласьць дасканальная праганяе страх, бо ў страху ё мука. Хто баіцца, тый не дасканальны ў міласьці.
 
Страху няма ў любові, але дасканалая любоў прэч выганяе страх, бо ў страху ёсьць мучэньне; а хто баіцца, той у любові недасканалы.

Мы мілуем Яго, бо Ён уперад умілаваў нас.
 
Мы любім Яго, бо Ён першы палюбіў нас.

Калі хто кажа: «Я мілую Бога», а брата свайго ненавідзе, тый маныш; бо калі ня любе брата свайго, каторага бача, як можа любіць Бога, Каторага ня бача?
 
Калі хто кажа: «Я люблю Бога», і брата свайго ненавідзіць, той хлус, бо хто ня лю́біць брата свайго, якога бачыць, як можа любі́ць Бога, Якога ня бачыць?

І мы маем ад Яго гэтае расказаньне, каб тый, хто мілуе Бога, мілаваў і брата свайго.
 
І мы маем ад Яго гэткае прыказаньне, каб той, хто лю́біць Бога, любіў і брата свайго.