Да Эфэсянаў 2 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

І вас, мертвых у выступах а грахох вашых,
 
І вас, мёртвых праз праступкі і грахі вашыя,

У каторых вы некалі хадзілі, подле звычаю сьвету гэтага, подле дзяржаўцы ўлады ў паветру, духа, што цяпер дзее ў сынох непаслухменства,
 
у якіх вы некалі хадзілі паводле веку гэтага сьвету, па волі князя, які валадарыць у паветры, духа, які дзейнічае цяпер у сынах непакорнасьці, —

Памеж каторых і мы ўсі жылі калісь у жадах цела нашага, робячы зычэньне цела й разуменьня, і з прыроды былі дзецьмі гневу, як і іншыя,
 
між якімі і мы ўсе жылі некалі ў пажаданьнях цела нашага, выконваючы волю цела і думак, і былі па прыродзе дзецьмі гневу, як і іншыя, —

Бог, багаты міласэрдзям, зь вялікае міласьці Свае, каторай умілаваў нас,
 
Бог, багаты міласэрнасьцю, праз вялікую любоў Сваю, якою палюбіў нас,

І нас, мертвых у выступах, ажывіў з Хрыстом,
 
і нас, мёртвых праз праступкі, ажывіў разам з Хрыстом, — ласкай Божай вы збаўленыя, —

І ўскрысіў разам, і пасадзіў у нябёсах у Хрысту Ісусу,
 
і ўваскрасіў, і пасадзіў у нябёсах у Хрысьце Ісусе,

Каб паказаць у прыйдучых вякох нязьмернае багацьце ласкі Свае з дабрыні да нас у Хрысту Ісусу.
 
каб зьявіць у вяках, якія прыходзяць, бязьмернасьць багацьця ласкі Сваёй у ласкавасьці да нас у Хрысьце Ісусе.

Бо вы спасёны ласкаю перазь веру, і гэта не ад вас, Божы дар:
 
Бо ласкаю Божай вы збаўленыя праз веру; і гэта не ад вас — Божы дар:

Не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
 
не праз учынкі, каб ніхто не хваліўся.

Бо мы — твор Ягоны, створаны ў Хрысту Ісусу да добрых учынкаў, каторыя Бог наканаваў, каб мы хадзілі ў іх.
 
Бо мы — твор Ягоны, створаныя ў Хрысьце Ісусе на добрыя ўчынкі, якія Бог загадзя прыгатаваў, каб мы ў іх хадзілі.

Дык памятуйце, што вы, калісь пагане подле цела, каторых звалі неабразанымі званыя абразаньням на целе, зробленым рукамі,
 
Дзеля гэтага памятайце, што вы, некалі пагане целам, называныя неабрэзанымі праз тых, якія завуцца абрэзанымі целам [абразаньнем], зробленым рукамі,

Што вы былі таго часу бяз Хрыста, аддаленыя ад грамадзтва Ізраельскага, чужыя да ўмоваў абятніцы, надзеі нямаючыя, і бяз Бога на сьвеце;
 
што вы былі ў той час без Хрыста, адлучаныя ад грамадзянства Ізраіля і чужыя запаветам абяцаньня, ня маючы надзеі і бязбожнікі ў сьвеце.

А цяпер у Хрысту Ісусу вы, што былі калісь далёкія, сталі блізкія крывёю Хрыстоваю.
 
А цяпер у Хрысьце Ісусе вы, што былі некалі далёка, сталіся блізкімі праз кроў Хрыста.

Бо Ён ё супакой наш, Каторы ўчыніў з абодвых адно і паламіў перагародку, што стаяла пасярэдзіне,
 
Бо Ён — супакой наш, Які ўчыніў з абодвух адно і зруйнаваў загарадку, што стаяла пасярэдзіне,

Памярцьвіў непрыязьньства целам Сваім, Закон расказаньняў у вуставах Ён абурыў, каб із двух учыніць у Сабе Самым аднаго новага чалавека, робячы супакой,
 
зьнішчыўшы варожасьць Целам Сваім, Закон прыказаньняў, які быў у пастановах, каб з двух стварыць у Сабе аднаго новага чалавека, прыносячы супакой,

І ў вадным целе пагадзіць абодвых із Богам пераз крыж, забіўшы непрыязьньства на ім;
 
і ў адным целе пагадзі́ць абодвух з Богам праз крыж, забіўшы на ім варожасьць.

І, прышоўшы, абяшчаў Дабравесьць супакою вам, далёкім і блізкім,
 
І, прыйшоўшы, Ён дабравесьціў супакой вам, якія далёка і якія блізка,

Бо перазь Яго абодвы маем прыступ да Айца, у вадным духу.
 
бо праз Яго абодва маем доступ да Айца ў адным Духу.

Дык вы ўжо не чужнікі ані чужаземцы, але суграмадзяне сьвятых і дамовы Божае,
 
Дык вы ўжо не чужынцы і ня прыхадні, але суграмадзяне сьвятым і хатнія ў Бога,

Быўшы пабудаваныя на подзе апосталаў а прарокаў, маючы вугольным каменям самога Ісуса Хрыста,
 
збудаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста за ку́тні каме́нь,

На Каторым уся будоўля, тарнуючыся разам, вырастае ў сьвяты дом Спадароў,
 
на якім уся пабудова, разам змацаваная, расьце ў сьвятую бажніцу ў Госпадзе,

У каторым і вы будуецеся разам на сялібу Божую ў Духу.
 
на якім і вы разам будуецеся на жытло Божае Духам.