Марка 2 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
І ўзноў прышоў Ён да Капернауму за колькі дзён; і пачулі, што Ён у доме.
I pa dniach jon iznoŭ uwajšoŭ u Kaparnaum, i pačuli, što jon jość u domie.
Зараз зьберлася шмат, ажно ўжо й ля дзьвярэй ня было месца; і Ён казаў ім слова.
I zyjšłosia mnoha, tak što nie chwatała miesca nawat kala dźwiarej, i jon hawaryŭ da ich słowa.
І прышлі да Яго, нясучы хворага на паляруш, каторага чатырох несьлі.
I pryjšli da jaho, niasučy sparalizawanaha, jakoha niaśli čatyroch.
І, як не маглі прынесьці да Яго з прычыны груду, раскрылі страху, ідзе Ён быў, і, адкрыўшы, спусьцілі ложак, на каторым ляжаў паляржаваны.
I nia mohučy jaho pałažyć pierad im dziela hramady, razabrali dach, dzie jon byŭ i zrabiŭšy dziru, spuścili łoža, na katorym lažaŭ sparalizawany.
Як Ісус абачыў веру іхную, Ён сказаў паляржаванаму: «Дзяцё, дараваны табе грахі твае».
Kali-ž Jezus ubačyŭ ich wieru, skazaŭ sparalizawanamu: Synie, adpuščajucca tabie hrachi twaje.
Тут сядзелі некатрыя з кніжнікаў і разважалі ў сэрцах сваіх:
Byli-ž tam niekatoryja z knižnikaŭ, siedziačy i dumajučy ŭ sercach swaich:
«Чаму Ён так гукае — блявузґае? хто можа дараваць грахі, толькі адзін Бог?»
Što heta jon haworyć? Jon bluźnić. Chto moža adpuścić hrachi, aprača adnaho Boha?
Ісус, якга пазнаўшы ў Духу Сваім, што яны так разважаюць у сабе, сказаў ім: «Чаму гэтак разважаеце ў сэрцах сваіх?
Jezus, zaraz paznaŭšy hetaje ducham swaim, što jany hetak u sabie, skazaŭ im: Našto wy heta dumajecie ŭ sercach wašych?
Што лацьвей? ці сказаць паляржаванаму: "Даруюцца табе грахі"? ці сказаць: "Устань, вазьмі ложак свой і хадзі"?
Što lahčej skazać sparalizawanamu: "Adpuščajucca tabie hrachi", ci skazać: "Ustań, waźmi łoža twajo i chadzi".
Але каб вы ведалі, што ўладу мае Сын Людзкі дараваць грахі на зямлі, (кажа паляржаванаму:)
Ale kab wy wiedali, što Syn čaławiečy maje ŭładu na ziamli adpuščać hrachi — skazaŭ sparalizawanamu:
Табе кажу: устань, вазьмі ложак свой і йдзі да дому свайго».
Tabie kažu: Ustań, waźmi łoža twajo i idzi ŭ dom twoj.
І ўстаў, і, якга ўзяўшы ложак, вышаў перад усімі, так што ўсі зумяваліся й славілі Бога, кажучы: «Ніколі нічога такога мы ня бачылі».
I toj zaraz-ža ŭstaŭ, i padniaŭšy łoža, pajšoŭ pierad usimi, tak što dziwilisia ŭsie i sławili Boha, kažučy: Što nikoli my hetak nia bačyli.
І вышаў ізноў над мора; і ўвесь груд пайшоў да Яго, і Ён вучыў іх.
I wyjšaŭ iznoŭ da mora, a ŭsia hramada prychodziła da jaho i jon wučyŭ ich.
Праходзячы, абачыў Ён Лева Алфеявага, што сядзеў ля збору мыта, і кажа яму: «Ідзі за Імною». І, устаўшы, пайшоў за Ім.
I prachodziačy, uhledzieŭ Lewija Alfejawaha, siadziačaha pry mytnicy i skazaŭ jamu: Idzi za mnoju. I jon ustaŭšy, pajšoŭ za im.
І сталася, як Ісус узьляжаў за сталом у доме ягоным, што й шмат якія мытнікі а грэшнікі ўзьляжалі разам ізь Ісусам а з вучанікамі Ягонымі, бо шмат было, і яны йшлі за ім.
I stałasia, kali siadzieŭ za stałom u jahonym domie, mnoha mytnikaŭ i hrešnikaŭ siadzieła razam z Jezusam i wučniami jaho, bo ich mnoha było, što išli za im.
Кніжнікі а фарысэі, абачыўшы, што Ён есьць із мытнікамі а грэшнікамі, гукалі вучанікам Ягоным: «Чаму Ён есьць а п’ець із мытнікамі а грэшнікамі?»
A knižniki i faryzei, bačačy, što jon jeŭ z mytnikami i hrešnikami, kazali jahonym wučniam: Čamu z mytnikami i hrešnikami jeść i pje waš wučyciel?
Пачуўшы, Ісус кажа ім: «Не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя. Я ня прышоў прыгукаць справядлівых, але грэшнікаў да каяты».
Jezus, pačuŭšy hetaje, skazaŭ im: Zdarowym nia treba lekara, ale chworym, bo ja nia pryjšoŭ klikać sprawiadliwych, ale hrešnych.
Вучанікі Яанавы а фарысэйскія поставалі. Прыходзяць і кажуць Яму: «Чаму вучанікі Яанавы а фарысэйскія постуюць, а твае вучанікі ня постуюць?»
A wučni Jana i faryzei paścili. I pryjšli i skazali jamu: Čamu wučni Janawy i faryzejawy pościać, a twaje wučni nia pościać?
І сказаў ім Ісус: «Ці могуць поставаць сынове вясельнага палацу, як малады зь імі? Пакуль ізь імі малады, яны ня могуць поставаць.
I skazaŭ im Jezus: Ci-ž mohuć wiasielnyja hości paścić, pakul z imi jość małady? Pakul jany majuć z saboju maładoha, nia mohuć paścić.
Але настануць дні, калі адыймуць у іх маладога, і тады будуць поставаць таго дня.
Ale pryjduć dni, kali zabiaruć ad ich maładoha i tady buduć paścić u henyja dni.
«Ніхто ня прышывае лапіка зь няваленага сукна да старога адзецьця, бо новапрышытае аддзярэцца ад старога, і дзірка будзе яшчэ большая.
Nichto nie pryšywaje łaty z syroha sukna da staroje adziežy, bo inakš nowaja łata adrywaje ad staroha i robicca bolšaja dzira.
Ніхто ня ільлець віна маладога ў скураныя мяхі старыя, бо маладое віно прарвець мяхі, і віно выцяча, і мяхі зглумяцца; але віно маладое надабе ліць у мяхі новыя».
I nichto nia lje nowaha wina ŭ staryja miachi, bo inakš wino razarwie miachi, i wino razaljecca, i miachi prapaduć. Ale nowaje wino treba lić u nowyja miachi.
І прылучылася Яму праходзіць у сыботу пераз засеяньні, і вучанікі Ягоныя дарогаю пачалі каласаваць.
I iznoŭ stałasia, kali Pan prachodziŭ u subotu praz zboža i wučni jahony pačali iści i rwać kałasy.
І фарысэі сказалі Яму: «Глянь, чаму яны робяць у сыботу, што бяспраўна?»
A faryzei kazali jamu: Woś što jany robiać u subotu, čaho nia možna.
Ён сказаў ім: «Няго ж вы ніколі ня чыталі, што зрабіў Давід, як меў патрэбу і быў выгаладніўшыся сам а бытыя зь ім?
I skazaŭ im: Ci-ž wy nikoli nia čytali, što zrabiŭ Dawid, kali byŭ u patrebie i zachacieŭ jeści sam i tyja, što z im byli?
Як увыйшоў ён у дом Божы за найвышшага сьвятара Авафара, і еў букаткі пакладаныя, каторых ня меў права есьці ніхто, апрача сьвятароў, і даў таксама бытым ізь ім?»
Jak jon uwajšoŭ u dom Božy za Abijatara, archiświatara i jeŭ achwiarnyja chlaby, jakich nia možna było jeści, jak tolki świataram, i daŭ tym, što z im byli?
І сказаў ім: «Сыбота дзеля чалавека, а не чалавек дзеля сыботы.
I skazaŭ im: Subota ŭstanoŭlena dla čaławieka, a nie čaławiek dla suboty.
Затым Сын Людзкі ё Спадаром і сыботы».
I tak Syn čaławiečy jość panam tak-ža i suboty.
