Псалтыр 58 псалом

Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Анатоля Клышкi

 
 

Кіраўніку хору. Подле «Не загубі». Пісань Давідава.
 

Ці запраўды цішком гукаеце вы справядлівасьць і пасьціва судзіце, сынове людзкія?
 

Наадварот, вы ў сэрцу бяспраўе чыніце, — глабаньне на зямлі важаць рукі вашы.
 

Ужо ад улоньня бязбожныя адчураліся, ад жывата блудзілі гукаючыя ману.
 

У яго атрута, як атрута гадава, як глухога гада, што затыкае вуха свае,
 

Што ня чуе голасу чараўніка, чараўніцтва чараў мудрага.
 

Божа! пакрышы зубы ў роце яму; кутнія зубы левянятам разьбі, Божа!
 

Няхай расплывецца, як вада, што расьцякаецца; як пусьце ён стрэлы свае, хай будуць, як зломленыя;
 

Хай будзе, як сьлімак, што тае, і няма яго, як ськідыш жонкі, што ня бачыў сонца.
 

Уперад чымся гаршкі вашы пачуюць цернь, няхай як сырога альбо абгарэлага яго зьмяцець.
 

Справядлівы будзе цешыцца, як будзе аглядаць помсту; ён абмые ногі свае ў крыві бязбожнага.
 

І скажа чалавек: «Напэўна гэта плод справядліваму; напэўна там ё Бог, Каторы судзе на зямлі».