Марка 16 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Міцкевіча (Прускага)

 
 

Як мінула сыбота, Марыя Магдалена а Марыя Якавава а Салома купілі пахаў, каб ісьці, намасьціць Яго.
 
Калі адыйшла сыбота, Марыя Магдалена й Марыя Якубава й Саламія, купіўшы пахучых масьцяў, каб намасьціць Цела Ісуса.

І вельма рана нараніцы, першага дня тыдня, прышлі да гробу ўсходам сонца.
 
Вельмі рана, на ўсходзе сонца, у першы дзень тыдня прыходзяць да гробу.

І гукалі мяжсобку: «Хто адкоце нам камень ад дзьвярэй гробу?»
 
I гавораць між сабою: «Хто нам адваліць камень ад дзьвярэй гробу?» А узглянуўшы, убачылі, што камень адвалены, а быў ён вельмі вялікі.

І, глянуўшы, бачаць, што камень адкочаны; а ён быў вельма вялікі.
 
Увайшоўшы-ж да гробу, яны ўбачылі юнака; ён сядзеў з правага боку, адзеты ў белую вопратку, і жахнуліся.

І, увыйшоўшы ў гроб, абачылі маладзёна, на правым баку седзячага, адзеўшыся ў даўгое белае адзецье; і зжахнуліся.
 
I сказаў ён ім: «Ня бойцеся, шукаеце Ісуса Назараніна ўкрыжаванага?

Ён жа сказаў ім: «Не жахайцеся. Ісуса шукаеце Назарэцяніна, што быў укрыжаваны; Ён ускрэс, Яго няма тут. Во месца, ідзе Ён быў пакладзены.
 
Ён уваскрос, Яго няма тут, вось месца, дзе быў паложаны.

Але йдзіце, накажыце вучанікам Ягоным а Пётру, што Ён выперадзе вас да Ґалілеі; там абачыце Яго, як Ён сказаў вам».
 
Але йдзеце й скажэце вучням Яго й Пятру, што апярэдзіць вас у Галілеі, там Яго ўбачыце, як і казаў вам».

І яны борзда вышлі, і ўцяклі ад гробу, бо яны дрыжэлі й былі зумеўшыся, і нічога нікому не сказалі, бо баяліся.
 
I яны, выйшаўшы, пабеглі ад гробу; праняў іх жах, і дрыжэлі ад страху, і нікому нічога не сказалі, бо баяліся.

Ускрэсшы рана першага дня тыдня, Ён сьпярша зьявіўся Марыі Магдалене, з каторае быў выгнаўшы сямёх нячысьцікаў.
 
Iсус, уваскросшы раніцай першага дня тыдня, зьявіўся перш Марыі Магдалене, зь якое выгнаў сем злыдухаў.

Яна пайшла й наказала тым, што былі зь Ім, каторыя былі ў жалобе й плакалі.
 
Яна-ж пайшла й абвесьціла тым, якія былі зь Ім, а цяпер тужылі й плакалі.

Але тыя, пачуўшы, што Ён жывы, і яна бачыла Яго, не нялі веры.
 
Але яны, пачуўшы, што Ён жывы й што яна бачыла Яго, — не паверылі.

Просьле гэтага Ён зьявіўся ў іншым выглядзе двум ізь іх на дарозе, як яны йшлі да сяла.
 
Пасьля гэтага зьявіўся ў іншым вобразе двум зь іх у дарозе, калі яны йшлі ў паселішча.

Яны йшлі й наказалі засталым; і гэтыя не нялі веры.
 
I тыя, вярнуўшыся, абвясьцілі іншым, але й ім не далі веры.

І потым зьявіўся адзінанцацём, як узьляжалі за сталом, і ўпікаў ім за няверу іхную а калянасьць сэрца, бо не нялі веры тым, каторыя бачылі Яго ўскрэслага.
 
Урэшце зьявіўся самім адзінаццацём, калі яны былі за сталом, і дакараў ім за нявер'е й жорсткасьць сэрца, што не паверылі тым, якія бачылі Яго ўваскросшага.

І сказаў ім: «Ідучы па ўсім сьвеце, абяшчайце Евангелю ўсяму стварэньню.
 
І сказаў ім: «Ідзеце па ўсім сьвеце й абвяшчайце Евангельле ўсякаму стварэньню.

Хто будзе верыць і ахрысьціцца, спасён будзе; а хто ня будзе верыць, будзе засуджаны.
 
Хто паверыць і ахрысьціцца, збавёны будзе, а хто не паверыць, асуджаны будзе.

І гэтыя знакі злучацца з тымі, што вераць: імям Маім будуць выганяць нячысьцікаў; будуць гукаць новымі мовамі;
 
А тым, хто паверыць, будуць прыданыя гэткія знаменьні: Імём Маім будуць выганяць злыдухаў, будуць гаварыць новымі мовамі

Будуць браць гады; а калі б што атрутнае пілі, не пашкодзе ім; на хворых будуць ускладаць рукі, і добра ім будзе».
 
I будуць браць зьмей, і калі што мяртвячае вып’юць, не зашкодзіць ім, пакладуць рукі на хворых, і здаровымі стануць».

Гэтак Спадар, просьле гутаркі зь імі, быў узяты на неба й сеў па правіцы Божай.
 
Госпад-жа, пасьля размовы зь імі, узьнёсься на неба й сеў праваруч Бога.

А тыя пайшлі й абяшчалі ўсюдых, і Спадар судзеяў зь імі, і слова іхнае мацніў знакамі, злучанымі зь імі. Амін.
 
А яны, выйшаўшы, вешчавалі ўсюды з успамогай Госпада і з пацьверджанем знаменьнямі слова іхнага. Амін.