А калі прыйшоў нейкі госць да багатага, той, шкадуючы браць з авечак сваіх і з валоў сваіх, каб прыгатаваць ежу таму падарожніку, які прыбыў да яго, узяў авечку беднага чалавека і прыгатаваў страву чалавеку, які прыйшоў да яго».
Які не глядзіць на асобы князёў і не зважае на багатага, калі ён судзіцца з бедным? Бо ўсе яны — справа рук Яго.
Маёмасць багатага — горад крэпасці яго; пагібель бедных — беднасць іх.
Маёмасць багатага — трывалы горад яго, яна — быццам мур высокі ў думцы яго.
і зрабіў сабе вадаёмы для арашэння гаю, багатага на дрэвы.
Салодкі сон працаўніка, ці ён мала, ці многа пад’еў, але сытасць багатага не дае яму спаць.
У думцы сваёй не зневажай цара, і ў сховах спальні сваёй не праклінай багатага, бо нават птушкі нябесныя занясуць голас твой і хто мае крылы — абвесціць сказанае.
Не пагарджай чалавекам справядлівым і бедным ды не ўзвялічвай чалавека грэшнага і багатага.
Які мір гіены з сабакам? Або якое спачуванне багатага да беднага?
пыхлівага жабрака, багатага лгуна, распуснага старога, ды пазбаўленага розуму.
