І цяпер няхай выглядзе Фараон мужа кемнага а мудрага, і няхай пастанове яго над зямлёю Ягіпецкай.
І сказаў Фараон Язэпу: «Просьле тога, што Бог паведаміў табе ўсе гэта, дык няма нікога такога кемнага а мудрага, як ты.
І вось, Я даў яму Аголява Агісамашонка, з пакаленьня Дановага, і ў сэрца кажнага мудрага сэрцам улажу мудрасьць, і яны зробяць усе, што я расказаў табе:
І гукнуў Масей Бецал-эля, і Аголява, і кажнага мудрага сэрцам, катораму СПАДАР даў мудрасьць у сэрца ягонае, кажнага, каго прынукала сэрца прыступіць да работы й рабіць.
Як пачуў Гірам словы Салямонавы, вельма ўзрадаваўся, і сказаў: «Дабраславёны цяпер СПАДАР, Каторы даў Давіду сына мудрага над людам вялікім гэтым».
Дык цяпер прышлі імне чалавека мудрага рабіць із золата а із срэбра а ізь медзі а ізь зялеза а з пурпуры а із шкарлату а ізь сіні, і каторы ўмеў бы выразаць рэзьбы з мудрымі людзьмі, што ў мяне ў Юдэі а ў Ерузаліме, каторых прыгатаваў Давід, айцец мой.
І сказаў Гурам: «Дабраславёны СПАДАР, Бог Ізраеляў, Каторы ўчыніў нябёсы й зямлю, Каторы даў Давіду каралю мудрага сына, што мае розум а цямлівасьць, каторы пастанове дом СПАДАРУ і дом свайму каралеўству.
І цяпер я паслаў чалавека мудрага, цямлівага ад Гурама, айца майго,
Але вы ўсі, зьвярніцеся й прыходзьце, калі ласка, і не знайду я мудрага меж вас.
Што ня чуе голасу чараўніка, чараўніцтва чараў мудрага.
Права мудрага — жарало жыцьця, ад пасадак сьмерці адхінаючае.
Зычлівасьць каралеўская да мудрага слугі, але гнеў ягоны на тога, што прычыняе сорам.
Вусны мудрага сеюць веду, але сэрца неразумных не такое.
Мудрага сэрцам назавуць разважным, і саладзіня вуснаў павялічае навуку.
Сэрца мудрага вуча вусны ягоныя і вуснам ягоным дадаець веды.
Вайцяньне працінае болей мудрага, чымся сто вытняў дурня.
Нават дурнога, як маўчыць, маюць за мудрага; закрываючага вусны — за разумнага.
Як караюць насьміханьніка, просты мудрэе; а як навучаюць мудрага, ён адзержуе веданьне.
Скарб жаданы будзе й алей у гасподзе мудрага, але неразумны чалавек праглынець іх.
Будзе вельма цешыцца айцец справядлівага, і хто нарадзіў мудрага, будзе мець радасьць ізь яго.
Ці бачыў чалавека, мудрага ў ваччу сваім? Болей надзеі ў неразумнага, чымся ў яго.
У мудрага вочы ў галаве ягонай, а дурны ходзе ў цямноце. І пазнаў я, таксама я, што адна прыгода прыгаджаецца ўсім ім.
Бо мудрага ня будуць памятаваць вечна, як, і неразумнага; у прыйдучыя дні ўсе чыста забудзецца, і як памрэць мудры, так памрэць неразумны.
Якая перавага мудрага над неразумным, беднага, што ўмее абыходзіцца, перад жывучымі?
Валей чалавеку слухаць упікі мудрага, чымся чалавеку слухаць песьню неразумных;
Уціск напэўна дурніць мудрага, і падарак губе сэрца.
Мудрасьць мацуе мудрага болей, як дзесяцёх валадароў, што былі ў месьце;
Хто дзяржыць расказаньне, не дазнае ніякага ліха; і час і суд знае сэрца мудрага;
Сэрца мудрага на правым баку ў яго, але сэрца неразумнага на левым.
Словы з вуснаў мудрага зычлівыя, а вусны неразумнага губяць яго ж:
Хто бедны на аброк, тый выбірае нябуцьвеючае дзерва, шукае мудрага майстру, зрабіць выразанага балвана, што ня хістаўся б.
І ў вусіх справах мудрага разуменьня, што кароль пытаўся ў іх, ён знайшоў іх дзесяць разоў лепшымі за ўсіх чараўнікоў, гвездароў, што ў вусім каралеўстве ягоным.
