І прышлі ўсі мудрыя, што рабілі ўсялякія работы сьвятыні, кажны ад свае работы, якою яны займаліся,
І зрабілі ўсі мудрыя сэрцам, што займаліся работаю вітальні: дзесяць спонаў із суканага цянюсенькага палатна й з васільковае а пурпуровае а чырвовае воўны; херуваў умелай работаю зрабілі на іх.
О, калі б яны былі мудрыя, яны зразумелі б гэта й уважалі б на свой апошні канец!
Што мудрыя азнаймілі і не ўтаілі гэтага ад бацькоў сваіх,
«Слухайце, мудрыя, словы мае, і, ведаючыя, нахініце вуха да мяне;
Але, ён абача, што мудрыя паміраюць разам із дурнымі, а недасьціпны гіне й пакідае іншым багацьце свае.
Паслухайце навукі, і будзьце мудрыя, і не адхінайце яе.
Мудрыя заховуюць веду, але вусны дурных блізка згубы.
Мудрыя жонкі ладзяць дом, але дурныя бураюць яго рукамі сваімі.
Зьдзеклівыя прыносяць месту пасадку, але мудрыя адварачаюць злосьць.
Во чатыры малюсенькія на зямлі, але надзвычайна мудрыя:
Вось усе тое, на што я зьвярнуў сэрца свае і ясна зразумеў усе гэта, што справядлівыя а мудрыя і дзейнасьць іхная ў руццэ Божай, як любоў, так ненавіднасьць; ня ведае чалавек усяго, што перад ім наперадзе;
«Бо недасьціпны люд Мой, яны ня знаюць Мяне, яны дурныя дзеці, і яны ня маюць добрага розуму; яны мудрыя рабіць ліха, але рабіць дабро ня ўмеюць».
Як вы кажаце: "Мы мудрыя, і Права СПАДАРОВА з намі"? Запраўды вось, на ману зрабіла манлівае пяро кніжнікаў.
Гэтак кажа СПАДАР войскаў: «Разважча й гукніце галашэньніцы, каб яны прышлі; пашліце па мудрыя жанкі, каб яны прышлі.
«Вось, я пасылаю вас, як авечкі сярод ваўкоў; дык будзьце мудрыя, як гады, і нявінныя, як галубы.
Мудрыя ж узялі алівы ў судзінах ізь лянпамі сваімі.
А мудрыя адказалі: "Калі б нам і вам ня стала, валей пайдзіце да прадаўнікоў і купіце сабе’.
Майце тую самую павагу адны да адных; не мудрагельце высака, але да нізкіх хініцеся; ня будзьце мудрыя ў вачох сваіх;
Бо вы, людзі мудрыя, ахвотна церпіце неразумных.
