Тады сабраліся ўсе мудрыя рамеснікі, кожны ў сваім рамястве з-за святыні,
І мудрыя сэрцам паміж майстроў скініі зрабілі дзесяць палотнаў з кручанага вісону, і з гіяцынту, і з пурпуру, і з чырвані, з херубінамі, вытканымі стракатай работаю;
пра што мудрыя сведчаць і чаго не ўтаілі ад іх бацькі іх:
Не шматгадовыя — мудрыя, і не старыя разумеюць праўду.
«Мудрыя, выслухайце словы мае і, адукаваныя, прыхіліце вушы,
Бо ўбачыць ён, што памруць мудрыя і аднолькава гінуць неразумны і дурань, пакідаючы свае багацці чужым людзям.
мудрыя будуць мець славу, веліч бязглуздых — ганьба.
Мудрыя зберагаюць веды, а вусны бязглуздага — блізкія да пагібелі.
Людзі небяспечныя горад раз’ядноўваюць, а мудрыя — утаймоўваюць абурэнне.
Усё гэта сабраў я ў сэрцы маім, каб дэталёва асэнсаваць, што справядлівыя і мудрыя і іх учынкі — у руцэ Божай. Што любоў, а што нянавісць, — чалавек зусім не ведае: усё — перад ім.
Гора тым, хто мудрыя ў сваіх вачах і разважлівыя ва ўласным уяўленні.
Якія ж неразумныя князі танейскія! Мудрыя дараднікі фараона далі раду дурную, як жа скажаце фараону: “Я — сын мудрацоў, сын даўніх цароў?”»
“Бо неразумны народ Мой, не ведаюць Мяне; сыны дурныя і безразважныя; мудрыя, каб чыніць ліхоцце, але добрага рабіць не ўмеюць”.
Як жа вы кажаце: “Мы — мудрыя, і закон Госпада — з намі”? Сапраўды, падманнае пяро пісараў зрабіла яго хлуснёю.
Мудрыя асаромлены, спалоханы і схоплены, бо адкінулі яны слова Госпада і няма ў іх ніякай мудрасці.
