Але з усяго народа абяры сабе людзей мудрых і богабаязных, у якіх ёсць праўда і якія ненавідзяць хцівасць; і прызнач з іх тысячнікаў, і сотнікаў, і кіраўнікоў над пяццюдзесяццю чалавекамі, і кіраўнікоў над дзесяццю чалавекамі,
Абярыце сабе людзей мудрых і богабаязных, лад жыцця якіх выпрабаваны ў пакаленнях вашых, і я пастаўлю іх кіраўнікамі вашымі».
Дык выбраў я тады з вашых пакаленняў мужоў мудрых і выпрабаваных, і паставіў іх князямі над вамі: тысячнікамі, сотнікамі, кіраўнікамі над пяццюдзесяццю, кіраўнікамі над дзесяццю і загадчыкамі працы для пакаленняў вашых.
Дзеля таго выправіў я Эліязэра, і Арыэля, і Сямэю, і Ёярыба, і Эльнатана, і Натана, і Захарыю, і Масалу, — мудрых кіраўнікоў.
Які ловіць мудрых у хітрасці іх і змову нягоднікаў разбівае.
зверне ўвагу на прытчу і алегорыю, словы мудрых і іх загадкі.
Ёсць той, што гаворыць неабдумана, і ён, быццам мечам, ударае, а язык мудрых — здароўе.
У вуснах бязглуздага — дубец пыхлівасці, а вусны мудрых берагуць іх.
Вянок мудрых — іх багацце, а неразумнасць бязглуздых — глупства.
Язык мудрых лье веды, вусны бязглуздых выкрыкваюць бязглуздасць.
Вусны мудрых распаўсюдзяць веды; сэрца бязглуздых — не будзе вернае.
Насмешнік не любіць таго, хто яго абвінавачвае, і да людзей мудрых не ходзіць.
Вуха, якое слухае папрокі жыцця, застанецца сярод мудрых.
Сэрца разважлівае будзе валодаць ведамі, і вуха мудрых шукае ведаў.
Нахілі вуха сваё і слухай словы мудрых; а сэрца сваё прыкладзі да маіх ведаў,
І гэта таксама ёсць у мудрых: вылучаць чалавека на судзе — нядобра.
Ёсць на зямлі чатыры самыя малыя істоты, але яны мудрэйшыя за мудрых:
Сэрца мудрых — у доме жалобы, а сэрца неразумных — у доме весялосці.
Спакойныя словы мудрых выслухоўваюць лепш, чым крык начальнікаў сярод неразумных.
Словы мудрых — як джалы і, як цвікі, умацаваныя парадамі настаўніка; усе яны дадзены адным пастырам.
таму, вось, Я яшчэ раз учыню здзіўленне гэтаму народу — цудам вялікім і дзівосным: загублю мудрасць мудрых, і кемлівасць разумных знішчу».
Я той, што неістотнымі раблю знакі варажбітоў і выяўляю неразумнасць прадказальнікаў, назад адкідаю мудрых і мудрасць іх раблю марнай.
«Ці ж не станецца ў той дзень, — кажа Госпад, — што Я выгублю мудрых у Эдоме і разумных на гары Эзава?
У той самы час, адказваючы, Ісус сказаў: «Слаўлю Цябе, Ойча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты прыхаваў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў гэта малым дзецям.
Таму вось Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў, і адных з іх вы заб’яце і ўкрыжуеце, а іншых будзеце бічаваць у сінагогах вашых ды будзеце гнаць іх з горада ў горад,
Я даўжнік грэкаў і барбараў, як мудрых, так і неразумных.
Бо напісана: «Загублю мудрасць мудрых і кемлівасць разумных знішчу».
Дык вы, браты, паглядзіце на ваша пакліканне, што няшмат з вас мудрых паводле цела, нямнога магутных, няшмат высакародных;
але Бог выбраў неразумнае свету, каб пасароміць мудрых, і кволае свету, каб пасароміць магутных,
Бо мудрасць гэтага свету ёсць глупства перад Богам, бо напісана: «Ён зловіць мудрых у іх хітрасці»
Мноства ж мудрых — гэта збаўленне свету, і цар мудры — гэта апора народа.
О, каб даў мне Бог выказаць думку і зразумець належна тое, што даручана мне, Ён бо Правадыр Мудрасці, і Настаўнік мудрых;
Сэрца разумнага зразумее словы мудрых, і вуха слухаючага зажадае мудрасці.
Не пагарджай апавяданнем мудрых старцаў і цікаўся іх размовамі;
Па магчымасці тваёй добра абыходзься з блізкім тваім і прасі парады ў мудрых і разважлівых.
Вусны неразумных раскажуць глупствы, словы ж мудрых будуць адважаны па вазе.
У вуснах неразумных — іх сэрцы, а ў сэрцы мудрых — іх вусны.
Сярод неразумных скарачай час, а пасярод мудрых — падаўжай.
