Да Галятаў 3 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2003
О, бяздумныя Галяты! Хто зачараваў не пакарацца праўдзе вас, перад вачыма якіх быў раней апісаны Ісус Хрыстос, [нібыта] ў вас укрыжаваны?
О неразумныя Галаты! Хто зачараваў вас, перад вачамі якіх апісаны быў Ісус Хрыстос укрыжаваны?
Гэтае толькі хачу даведацца ад вас: ці праз учынкі Закону вы атрымалі Духа, ці праз слуханьне веры?
Гэта адно хачу ад вас даведацца: ці праз учынкі закону атрымалі вы Духа, ці праз слуханне веры?
Ці вы гэткія бяздумныя, што, пачаўшы духам, цяпер сканчваеце целам?
Няўжо вы такія неразумныя, што Духам пачалі, а цяпер целам завяршаеце?
Ці гэтулькі перацярпелі вы надарма? Дый каб жа надарма!
Столькі вы нацярпеліся, і безвынікова? Дый калі б безвынікова!
Дык ці Той, Які дае вам Духа і робіць між вамі цуды, праз учынкі Закону [робіць] ці праз слуханьне веры?
Той, хто вам дае Духа і робіць цуды ў вас, праз учынкі закону [творыць гэта] ці ад слухання веры?
Як Абрагам паверыў Богу, і залічана яму за праведнасьць,
Як Абрагам паверыў Богу, і гэта залічана яму за справядлівасць.
гэтак і вы разумейце, што тыя, хто з веры, гэтыя ёсьць сыны Абрагама.
Дык ведайце, што толькі тыя, хто з веры, ёсць сыны Абрагама.
А Пісаньне, прадбачачы, што з веры Бог апраўдвае паганаў, раней дабравесьціла Абрагаму: «У табе будуць дабраслаўлёныя ўсе народы».
Таму прадбачыла Пісанне, што будзе Бог апраўдваць народы з веры, і прадвесціла Абрагаму: «У табе будуць бласлаўлёны ўсе народы».
Так што тыя, хто з веры, дабраслаўляюцца разам з верным Абрагамам.
Дык бласлаўлёны будуць з верным Абрагамам усе, хто з веры.
Бо ўсе тыя, хто праз учынкі Закону, тыя пад праклёнам. Бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто не трывае ў-ва ўсім, што напісана ў кнізе Закону, каб рабіць гэтае».
Бо тыя, што абапіраюцца на ўчынкі закону, знаходзяцца пад праклёнам. Бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто не трывае ў тым, што напісана ў кнізе закона, каб рабіць гэта».
А што Законам ніхто не апраўдаецца перад Богам, зразумела, бо: «Праведны з веры жыць будзе».
А калі ж законам ніхто не апраўдваецца перад Богам, ясна, што справядлівы з веры жыць будзе.
А Закон ня ёсьць з веры, але: «Чалавек, які спаўняе яго, жыць будзе ім».
Закон жа не з веры, але хто будзе спаўняць яго, той жыць будзе ім.
Хрыстос адкупіў нас ад праклёну Закону, стаўшыся за нас праклёнам, бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто вісіць на дрэве»,
Хрыстос адкупіў нас ад праклёну закону, стаўшыся за нас праклятым, як напісана: «Пракляты кожны, хто вісіць на дрэве»,
каб дабраслаўленьне Абрагама ў Хрысьце Ісусе сталася на паганаў, каб абяцаньне Духа мы атрымалі праз веру.
каб блаславенства Абрагама праз Хрыста Ісуса перайшло і на паганаў, каб абяцанне Духа атрымалі мы праз веру.
Браты, па-чалавечаму кажу: нават чалавекам засьведчанага запавету ніхто не адкідае, ані не дадае [да яго].
Браты, як чалавек кажу, што нават чалавекам зацверджанага запавету ніхто не адкідае або не дадае.
Абяцаньні ж былі сказаныя Абрагаму і насеньню ягонаму. Ня кажа: «і насеньням», як пра многіх, але як пра аднаго: «і насеньню твайму», якое ёсьць Хрыстос.
Вось жа Абрагаму выказаны былі абяцанні і семю яго. Не сказана: «I семям», быццам многім, але як аднаму: «I семю твайму», якім ёсць Хрыстос.
Я вось кажу тое, што запавет пра Хрыста, раней засьведчаны Богам, Закон, які стаўся праз чатырыста трыццаць гадоў, не пазбаўляе сілы, каб зьнішчыць абяцаньне.
Гэта вось кажу: запавету, Богам зацверджанага, закон, які з’явіўся праз чатырыста трыццаць гадоў, не адкідае, каб знішчыць абяцанне.
Бо калі спадчына праз Закон, дык ужо не праз абяцаньне; а Абрагаму Бог падараваў [яе] праз абяцаньне.
Бо калі спадчына з закону, то ўжо не з абяцання. Абрагама ж надарыў Бог праз абяцанне.
Дык навошта Закон? Ён дадзены з прычыны парушэньняў, пакуль прыйдзе насеньне, пра якое дадзена абяцаньне, загаданае праз анёлаў рукою пасярэдніка.
Нашто тады закон? Ён дзеля праступкаў устаноўлены да часу, пакуль не прыйдзе семя, якому дадзена абяцанне; перададзены праз анёлаў рукою пасярэдніка.
Пасярэднік жа ня ёсьць пры адным, а Бог адзін.
Пасярэднік пры адным не бывае, а Бог адзін.
Дык ці Закон супраць абяцаньняў Божых? Няхай ня станецца! Бо калі б быў дадзены закон, які можа ажыўляць, праўдзіва, праведнасьць была б з закону.
Ці ж закон працівіцца абяцанням Божым? Ніякім чынам. Калі б дадзены быў закон, які мог бы ажыўляць, то, сапраўды, з закону вынікала б справядлівасць.
Але Пісаньне замкнула ўсё пад грэхам, каб абяцаньне з веры Ісуса Хрыста было дадзена тым, якія вераць.
Але Пісанне замкнула ўсё пад грахом, каб абяцанне з веры ў Ісуса Хрыста было дадзена веруючым.
А перш, чым прыйшла вера, мы былі пад аховаю Закону, замкнёныя дзеля [атрыманьня] веры, якая мела адкрыцца.
Перш чым прыйшла вера, былі мы замкнутымі пад аховай закону, [чакаючы] веры, якая павінна была быць нам аб’яўлена.
Так што Закон стаўся нашым выхавацелем да Хрыста, каб нам быць апраўданымі з веры.
Дык закон быў нашым настаўнікам у Хрысце, каб з веры былі мы апраўданы.
А калі прыйшла вера, мы ўжо не пад выхавацелем,
Дык калі прыйшла да нас вера, мы ўжо не пад настаўнікам.
бо ўсе вы — сыны Божыя праз веру ў Хрыста Ісуса.
Бо ўсе вы сталіся дзецьмі Божымі праз веру ў Хрыста Ісуса.
Бо ўсе тыя, хто ў Хрыста ахрысьціліся, у Хрыста апрануліся.
Бо вы, тыя, што ў Хрыста ахрысціліся, у Хрыста апрануліся.
Няма ані Юдэя, ані Грэка; няма ані слугі, ані свабоднага; няма ані мужчыны, ані жанчыны, бо ўсе вы адно ў Хрысьце Ісусе.
Няма ўжо Юдэя або Грэка, няма ўжо нявольніка або вольнага, няма ўжо мужчыны або жанчыны: бо ўсе вы сталіся адно ў Хрысце Ісусе.
А калі вы — Хрыстовыя, дык вы — насеньне Абрагама і паводле абяцаньня — спадкаемцы.
Калі ж вы Хрыстовыя, дык вы — семя Абрагама, спадкаемцы паводле абяцання.
