Дзеі 22 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
«Мужы браты і бацькі! Паслухайце цяпер маю перад вамі абарону».
Мужие братия и отци, услыште мой ныне къ вам ответъ •
Пачуўшы, што ён прамовіў да іх на гебрайскай мове, яны больш замаўчалі і ён сказаў:
И егда услышали яко еврейским языком возъгласи к нимъ, радее приложиша безмолвие • И рече:
«Я сам Юдэй, народжаны ў Тарсе Кілікійскім, а ўзгадаваны ў горадзе гэтым ля ног Гамаліэля, старанна дысцыплінаваны ў Законе бацькоў, руплівец дзеля Бога, як і вы ўсе сёньня.
Азъ убо есмъ мужъ Іудеанин, рожен во Тарсе Киликійстем • Воспитанъ же во граде семъ, и при ногу Гамалеилову наученъ справедливе отческаго закону, миловник сый Божій, якоже и вы вси есте днесь •
Я перасьледаваў шлях гэты ажно да сьмерці, зьвязваючы і аддаючы ў вязьніцу мужчынаў і жанчынаў,
Иже сіи путь гоних даже до смерти, вяжа, и предая в темницу, мужи и жены •
як засьведчыць пра мяне і першасьвятар, і ўсе старшыні, ад якіх я, узяўшы пасланьні да братоў, пайшоў у Дамаск, каб і тых, якія там былі, прывесьці зьвязаных у Ерусалім дзеля пакараньня.
Якоже архиерей сведетельствуеть мне, и вси старейшины • От нихже и листы возем ко братіи, идох в Дамаскъ привести еже тамо суть, связаных во Ерусалим, да мучени будуть •
Сталася ж, калі я ішоў і набліжаўся да Дамаску, каля паўдня неспадзявана агарнула мяне вялікае сьвятло з неба.
Бысть же идущу мне, и приближающуся къ Дамаску в полудне • И внезапу с небеси облиста мя свет многъ,
І я ўпаў на зямлю, і пачуў голас, які гаварыў да мяне: “Саўле, Саўле, чаму ты перасьледуеш Мяне?”
падох же на землю, и слышахъ глас глаголющ ми: Савле, Савле что Мя гониши?
А я адказаў: “Хто Ты, Госпадзе?” І Ён сказаў да мяне: “Я — Ісус з Назарэту, Якога ты перасьледуеш”.
Азъ же отвещах: Кто еси Господи? Рече ко мне: Азъ есмъ Ісусъ Назорей, Егоже ты гониши •
Тыя ж, што былі са мною, бачылі сьвятло і перапалохаліся, а голасу Таго, Які гаварыў да мяне, ня чулі.
Тые пак еже со мною быша убояшеся, свет убо видеша, гласа же не слышаша Глаголющего ко мне •
А я сказаў: “Што мне рабіць, Госпадзе?” Госпад жа сказаў да мяне: “Устаўшы, ідзі ў Дамаск, і там будзе табе сказана ўсё, што вызначана табе рабіць”.
Рекохъ же: что учиню Господи? Господь же рече ко мне: воставъ иди в Дамаскъ, и тамо исповесть ти ся о всемъ еже повелено тобе чинити •
А як ад славы сьвятла гэтага я ня бачыў, дык прыйшоў у Дамаск, ведзены за руку тымі, што былі са мною.
И якоже не видехъ от славы света оного, за руку бехъ веденъ от сущих со мною, и вніидохъ в Дамаскъ •
А нейкі Ананія, муж пабожны паводле Закону, засьведчаны ўсімі тамтэйшымі Юдэямі,
Анания же некто, мужъ богобойный, и по закону сведетельствован от всехъ живущих в Дамасце Іудеи •
прыйшоўшы да мяне і стаўшы, сказаў мне: “Саўле, браце! Глядзі!” І я ў тую ж гадзіну ўгледзеў яго.
Пришедъ ко мне и ставъ рече мне: Савле брате прозри • И азъ в той часъ прозревъ погледелъ нань •
А ён сказаў: “Бог бацькоў нашых выбраў цябе, каб ты пазнаў волю Ягоную, і ўбачыў Праведнага, і пачуў голас з вуснаў Ягоных,
Он же рече ко мне: Богъ отець нашихъ изволи тя разумети хотение Его, и познати Праведника, и услышати гласъ от устъ Его •
бо ты будзеш сьведкам Яму перад усімі людзьмі пра тое, што ты бачыў і чуў.
Яко будеши Ему сведетель ко всемъ человекомъ тыхъ речей еже еси виделъ и слышалъ,
І цяпер што ты марудзіш? Устаўшы, ахрысьціся і змый грахі твае, прызваўшы імя Госпада”.
и ныне что продлеваеши? Воставъ крестися и омый грехи своя, нарекъ имя Господьне •
Сталася ж, як я вярнуўся ў Ерусалім і маліўся ў сьвятыні, ахапіла мяне захапленьне
Бысть же потомъ навратившу ми ся в Ерусалим и молящуся во церкви быти во ужасе,
і я ўбачыў Яго, Які казаў да мяне: “Сьпяшайся і ідзі хутчэй з Ерусаліму, бо ня прымуць сьведчаньня твайго пра Мяне”.
и видети глаголющего ко мне: поспеши и изыди скоро от Ерусалима, яко не приимуть сведетельства твоего о Мне •
А я сказаў: “Госпадзе, яны ведаюць, што гэта я арыштоўваў і біў у сынагогах тых, якія вераць у Цябе.
И азъ рекохъ: Господи, они ведять яко азъ бехъ въсажая в темницу, и бия по сонмищехъ верующих въ Тя •
І калі пралівана была кроў Стэфана, сьведкі Твайго, і я быў [там], стоячы і згаджаючыся на забойства яго, і пільнуючы адзеньне тых, што забівалі яго”.
И егда выливали кровь Стефана сведетеля Твоего азъ былъ при том поущая на убійство его, стрежа ризъ побиваюмъ и •
І Ён сказаў да мяне: “Ідзі, бо Я да паганаў далёка пашлю цябе”».
И рече ко мне: иди, яко Азъ во языкы далекия пошлю тя •
А яны слухалі яго да гэтага слова, і ўзьнялі голас свой, кажучы: «Забяры з зямлі такога! Бо не належыцца жыць яму!»
Послушаху же его даже до сего словеси • И воздвигоша гласъ свой глаголюще: возми от земли таковаго, не подобает убо ему живу быти •
А як яны крычалі, і кідалі адзеньне, і пыл падкідалі ў паветра,
Вопиющим же имъ, и пометающим с себе ризы своя, и прахъ кидающим на воздух •
тысячнік загадаў весьці яго ў табар, сказаўшы тартураваць яго, каб даведацца, дзеля якое віны гэтак крычалі на яго.
Повеле тысещникъ въвести и у полкъ и приказалъ ранами спытати его, дабы ведалъ за кою вину тако вопиаху нань •
А калі расьцягнулі яго рамянямі, сказаў Павал да сотніка, які стаяў: «Ці ж можна вам тартураваць Рымскага чалавека, і без суду?»
И егда связали его вервьми, рече Павелъ ко стоящему ту сотнику: естъ ли же человека Римлянина неосуженна лепо вамъ ест бити?
Пачуўшы ж гэта, сотнік, пайшоўшы, паведаміў тысячніку, кажучы: «Глядзі, што ты маеш рабіць. Бо гэты чалавек — Рымлянін».
Сия услышавъ сотникъ, приступи ко тысещнику, и поведа ему, глаголя: виж что хощеши учинити, человекъ бо сей Римлянинъ ест •
Падыйшоўшы, тысячнік сказаў яму: «Скажы мне, ці ты Рымлянін?» А ён прамовіў: «Так».
Приступивъ же тысещникъ ко Павлу рече: поведь ми аще ты Римлянин еси? Он же рече: есмъ •
І адказаў тысячнік: «Я здабыў гэтае грамадзянства за вялікія грошы». А Павал прамовіў: «А я нарадзіўся [ў ім]».
И отвеща тысещникъ: азъ многою ценою мещанство града сего достахъ • Павелъ пакъ рече: азъ же и родился в немъ •
Дык адразу адступіліся ад яго тыя, што меліся тартураваць яго. І тысячнік спалохаўся, даведаўшыся, што ён Рымлянін і што яны былі зьвязаўшы яго.
И тогож часу отступили от него хотящеи его мучити • И тысещникъ убояся уведевъ яко Римлянин ест Павелъ, и яко повелелъ былъ его свезати •
А назаўтра, хочучы даведацца напэўна, у чым абвінавачваюць яго Юдэі, зьняў з яго путы і загадаў прыйсьці першасьвятарам і ўсяму сынэдрыёну іхняму, і, вывеўшы Паўла, паставіў перад імі.
Назаутрей же хотяй разумети истее тысещникъ, для чего оклеветается от Іудеи развяза его от юзъ • И повеле сойтися архиерею со всим соборомъ • И выведши Павла постави между ними •
