Дзеі 5 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А нейкі муж, на імя Ананія, з Сапфіраю, жонкаю сваёю, прадаў маёмасьць сваю,
Мужъ некій Ананіа именем, со Самфирою женою своею продал село
і прыхаваў з цаны з ведама жонкі сваёй, і, прынёсшы нейкую частку, палажыў ля ног апосталаў.
и втаи от цены сведуще и жене его, и принесъ часть некую пред ногами Апостолъ положи •
А Пётар сказаў: «Чаму напоўніў шатан сэрца тваё, каб схлусіць Духу Сьвятому ды прыхаваць з цаны за поле?
Рече же Петръ: Анание почто исполни сатана серце твое, солгати Духу Святому, и утаіти от цены села?
Ці ж не тваё было, што ты меў, і праданае ці ж не ў тваёй уладзе было? Навошта ты палажыў рэч гэтую ў сэрца сваё? Ты схлусіў ня людзям, але Богу».
Не власное ли твое бе, и продано во твоей же области бяше? Почто положилъ еси во серци своемъ вещъ сию? Не солгалъ есь человекомъ но Богу •
Пачуўшы словы гэтыя, Ананія ўпаў нежывы. І вялікі страх стаўся на ўсіх, якія чулі гэта.
Слышав же Ананія словеса сия, падъ изъдше • И бысть страхъ великъ на всех слышащих сия •
А юнакі, устаўшы, узялі яго і, вынесшы, пахавалі.
И воставши юноше отвлекоша его, и изнесше погребоша •
Сталася ж гадзіны праз тры, прыйшла і жонка ягоная, ня ведаючы, што сталася.
Бысть же яко тремъ часом минувшимъ, и жена его не ведяще бывшего вниде •
А Пётар спытаўся ў яе: «Скажы мне, ці за гэтулькі аддалі вы поле?» Яна ж сказала: “Так, за гэтулькі”.
Отвещав же ей Петръ: рци ми естъ ли ж за толико село продасте? Она же рече: ей за толико •
А Пётар сказаў да яе: «Навошта змовіліся вы спакусіць Духа Госпадавага? Вось, пры дзьвярах ногі тых, якія пахавалі мужа твайго, і яны вынясуць цябе».
Рече к ней Петръ: что яко согласистеся искусити Духъ Господень? Се ногы погребших мужа твоего при дверехъ и изнесут тя,
Яна ж адразу ўпала ля ног ягоных нежывая. А юнакі, увайшоўшы, знайшлі яе мёртвую і, вынесшы, пахавалі каля мужа яе.
паде же скоро пред ногама его и изъдше • Вошедши же юноша обретоша ю мертву, и изънесше погребоша у мужа ея •
І стаўся вялікі страх на ўсёй царкве і на ўсіх, якія чулі гэта.
И бысть страх велик всему собранию и всемъ слышащим сия •
А праз рукі апосталаў рабілася шмат знакаў і цудаў у народзе, і былі ўсе аднадушна ў прысенку Салямонавым.
Рукама ж Апостолъскима быша знамения, и чудеса в людехъ многа • И бяху единодушно вси во притворе Саломонове •
А з іншых ніхто не адважваўся прыстаць да іх, але ўзьвялічваў іх народ.
Инии пакъ никтоже смеаху примешатися къ ним, но величаху их людие,
А тых, што вераць у Госпада, дадавалася яшчэ больш, мноства мужчынаў і жанчынаў,
и более прібывало верующих Господеви множество мужей и женъ •
так што выносілі хворых на вуліцы і лажылі на ложках і насілках, каб хоць цень Пятра, які ішоў, ацяніў каго з іх.
Тако иже на улице выносили недужныя, и полагали на постелях и на носилах, да идущу Петру поне стен осенить некоего от нихъ •
Зыйшлося таксама ў Ерусалім мноства з навакольных гарадоў, несучы хворых і апанаваных нячыстымі духамі, якія ўсе былі аздароўленыя.
Схожашеся же множество от околних градов во Ерусалім приносяще немощныя, и стражъдущия от духовъ нечистых, они же исцелеваху вси •
А першасьвятар і ўсе, што з ім, якія былі з герэзіі садукейскай, паўстаўшы, напоўніліся зайздрасьцю,
Востав же архиерей и вси с нимъ суще ереси саддукеіския, и исполнишеся зависти,
і ўсклалі рукі свае на апосталаў, і зьмясьцілі іх у вастрог грамадзкі.
и возложиша руки своя на Апостолы, и поставиша их во соблюдение общее.
А анёл Госпада ўначы адчыніў дзьверы вязьніцы і, вывеўшы іх, сказаў:
Ангел же Господень в нощи отвръзе двери темъніце, и изведъ их вонъ, рече:
«Ідзіце і, стаўшы, гаварыце ў сьвятыні да народу ўсе словы жыцьця гэтага».
Идете и ставши во церкви глаголите людемъ вся слова жизни сея •
Пачуўшы гэта, яны ўвайшлі раніцаю ў сьвятыню і навучалі. А першасьвятар і тыя, што з ім, прыйшоўшы, склікалі сынэдрыён і ўсю старшызну сыноў Ізраіля і паслалі ў вязьніцу прывесьці іх.
Слышавше же сия Апостоли, внидоша на свитаніи во церковъ и вчааху • Пришед же архиерей, и еже с нимъ беша, собраша собор, и вся стареішины сынов Ізраилевыхъ • И послаша до темніце привести е •
Паслугачы ж, прыйшоўшы, не знайшлі іх у вязьніцы і, вярнуўшыся, паведамілі,
Слугы же шедше не знайдоша их в темници, возвратившеся возвестиша
кажучы: «Вязьніцу знайшлі мы замкнёную надзейна і вартаўнікоў, якія звонку стаялі перад дзьвярыма; але, адчыніўшы, усярэдзіне нікога не знайшлі».
глаголюще: яко темницу обретохом замкнену со всяким утвержениемъ, и стражев стоящих пред дверми отворивши же внутрь ни единого обретохом •
Калі ж пачулі словы гэтыя сьвятар, і начальнік варты сьвятыні, і першасьвятары, зьбянтэжыліся, што б гэта сталася?
Якоже слышаша словеса сия, свещенникъ, и воевода церковный, и архиерей, недоумеяхуся о них что убо будеть сее •
А нехта, прыйшоўшы, паведаміў ім, кажучы, што вось мужы, якіх вы зьмясьцілі ў вязьніцу, стаяць у сьвятыні і навучаюць народ.
И пришедъ единъ возвесті имъ, яко се мужие их же всадисте в темніцу суть во церъкви стояще, и учаще людей •
Тады начальнік варты, пайшоўшы з паслугачамі, прывёў іх бяз гвалту, бо баяліся народу, каб не ўкаменаваў іх.
Тогда шедъ воевода со слугами и приведе их • Но не с нуждею, бояху бо ся людей да не побиють их камениемъ •
А прывёўшы, паставілі іх у сынэдрыёне; і спытаўся ў іх першасьвятар,
Приведше же е поставиша на соборе, и пыташе их архиерей глаголя:
кажучы: «Ці не пагрозамі забаранілі мы вам навучаць пра імя гэтае? І вось, вы напоўнілі Ерусалім вучэньнем вашым і хочаце сьцягнуць на нас кроў Чалавека Гэтага».
Не запрещеем ли запретихомъ вамъ не учити о имени семъ, и се исьполнисте Ерусалимъ учениеамъ вашимъ, и хощете навести на насъ кровь Человека Сего •
І, адказваючы, Пётар і апосталы сказалі: «Больш трэба слухацца Бога, чым людзей.
Отвещав же Петръ и Апостоли рекоша: послушати подобаеть Богови более нежели человекомъ •
Бог бацькоў нашых уваскрасіў Ісуса, Якога вы забілі, павесіўшы на дрэве.
Богъ отець наших воздвіже Ісуса, Егоже вы убисте повесивше на древе,
Яго, Начальніка і Збаўцу, Бог правіцай Сваёй узвысіў, каб даць Ізраілю навяртаньне і адпушчэньне грахоў.
Сего Богъ Началника и Спаса вознесе десницею Своею, дати покаание Ізраилеви, и оставление грехом,
І сьведкі Ягоныя на словы гэтыя — мы і Дух Сьвяты, Якога Бог даў тым, што слухаюцца Яго».
и мы есмо Ему сведетели словомъ симъ, и Духъ Святый, Егоже далъ Богъ веровавшим Ему •
Тыя ж, пачуўшы, раз’юшыліся і пастанавілі пазабіваць іх.
Они же внегда слышаху сия надымахуся, и совещаваху убити их •
А адзін фарысэй у сынэдрыёне, на імя Гамаліэль, законавучыцель, знаны ўсяму народу, устаўшы, загадаў на трохі [часу] вывесьці апосталаў,
Воставъ же некий от собора фарисей іменемъ Гамаліилъ, закону учитель, честен всемъ людемъ • Повеле Апостолом вонъ мало что выступити •
і сказаў ім: «Мужы Ізраільцяне, сьцеражыцеся адносна людзей гэтых, што маеце ўчыніць.
Рече же к нимъ: мужие Ізраильтяне, розмысльте собе о человецехъ сихъ что хощете вчинити •
Бо перад гэтымі днямі паўстаў Тэўда, кажучы пра сябе як пра некага, і да яго прыстаў лік мужоў каля чатырохсот; ён быў забіты, і ўсе, што слухаліся яго, расьцярушыліся і сталіся нічым.
Пред сими бо деньми воста Феудасъ глаголя нечим себе быти емуже прилепишеся мужей яко четыреста онже убиенъ ест, и вси елици вероваша ему разыдошеся, и быша во ничтоже •
Пасьля гэтага ў дні перапісу паўстаў Юда Галілеец і пацягнуў за сабою даволі народу; і ён загінуў, і ўсе, што слухаліся яго, рассыпаліся.
По сих воста Иуда Галилеанин во дни написания, и отвлече люди многи воследъ себе, и той погыбе и вси елици послушаша его разсыпашеся •
І цяпер кажу вам: адыйдзіцеся ад гэтых людзей і пакіньце іх; бо калі ад людзей рада гэтая ці справа гэтая, будзе зьнішчаная,
И ныне глаголю вам, воздержитеся от человекъ сихъ, и оставте их отыти • Ест ли же будеть от людей советъ сей, или дело се, разорится •
а калі ад Бога, вы ня здолееце зьнішчыць яе, і каб не апынулася, што вы ваюеце з Богам».
Аще ли же от Бога ест, не можете разорити того • Но к тому и Богу противници обрящетеся •
Яны ж паслухаліся яго і, паклікаўшы апосталаў, зьбіўшы, загадалі ім не гаварыць пра імя Ісуса, і вызвалілі іх.
Призволиша же ему, и позвавши Апостолы бивше е запретиша не глаголати о имени Ісусове, и отпустиша их •
Тыя ж пайшлі ад аблічча сынэдрыёна, радуючыся, што сталіся вартымі зьняважаньня за імя Ягонае.
Они же убо идяху радующеся от лица собору, яко для имени Господа Ісуса сподобишеся безчестие прияти •
І кожны дзень у сьвятыні і дома не пераставалі навучаць і дабравесьціць пра Ісуса Хрыста.
По вся же дни во церкви и в домехъ не престааху учаще, и благовестующе Ісуса Христа •
