Дзеі 5 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Але якісь муж, імям Ананя, із жонкаю сваёй Сапфіраю, прадаўшы двор,
Мужъ некій Ананіа именем, со Самфирою женою своею продал село
Прысабечыў з цаны зь ведзі й жонкі свае, а некатрую часьць прынёс і паклаў ля ног апостальскіх.
и втаи от цены сведуще и жене его, и принесъ часть некую пред ногами Апостолъ положи •
Пётра ж сказаў: «Ананя, чаму шайтан напоўніў сэрца твае, каб ты зманіў Духу Сьвятому й прысабечыў з цаны зямлі?
Рече же Петръ: Анание почто исполни сатана серце твое, солгати Духу Святому, и утаіти от цены села?
Ціж тое, што ты меў, не твае было, і праданае ці не заставалася ў тваёй уладзе? Чаму ты паклаў гэту справу ў сэрцу сваім? Ты зманіў ня людзём, але Богу».
Не власное ли твое бе, и продано во твоей же области бяше? Почто положилъ еси во серци своемъ вещъ сию? Не солгалъ есь человекомъ но Богу •
Пачуўшы гэтыя словы, Ананя паў і сканаў; і жах працяў усіх, што чулі гэта.
Слышав же Ананія словеса сия, падъ изъдше • И бысть страхъ великъ на всех слышащих сия •
І, устаўшы, маладзёны завярцелі яго да пахову і, вынесшы, пахавалі.
И воставши юноше отвлекоша его, и изнесше погребоша •
І сталася ў прамежку трох гадзінаў, што ўвыйшла жонка ягоная, ня ведаючы, што прыгадзілася.
Бысть же яко тремъ часом минувшимъ, и жена его не ведяще бывшего вниде •
Пётра ж папытаўся ў яе: «Скажы імне, ці за толькі прадалі вы зямлю?» Яна сказала: «Але, за толькі».
Отвещав же ей Петръ: рци ми естъ ли ж за толико село продасте? Она же рече: ей за толико •
Пётра ж сказаў ёй: «Што гэта згадзіліся вы спакусіць Духа Спадаровага? вось, ногі тых, што пахавалі мужа твайго, ля дзьвярэй; і цябе вынясуць».
Рече к ней Петръ: что яко согласистеся искусити Духъ Господень? Се ногы погребших мужа твоего при дверехъ и изнесут тя,
І якга яна пала й сканала. І маладзёны, увыйшоўшы, знайшлі яе мертвую, і, вынесшы, пахавалі ля мужа ейнага.
паде же скоро пред ногама его и изъдше • Вошедши же юноша обретоша ю мертву, и изънесше погребоша у мужа ея •
І вялікі страх працяў усю царкву і ўсіх, што чулі гэта.
И бысть страх велик всему собранию и всемъ слышащим сия •
Рукамі ж апосталаў дзеялася памеж люду шмат знакоў а чудосаў; і ўсі згодна бывалі на ґанку Салямонавым.
Рукама ж Апостолъскима быша знамения, и чудеса в людехъ многа • И бяху единодушно вси во притворе Саломонове •
Зь іншых жа ніхто ня важыўся прытачацца да іх, а люд ўзьвялічаў іх.
Инии пакъ никтоже смеаху примешатися къ ним, но величаху их людие,
Вернікаў жа балей а балей прылучалася да Спадара, множасьць мужчынаў і жанок;
и более прібывало верующих Господеви множество мужей и женъ •
Так што выносілі хворых на вуліцы й клалі на пасьцелях а ложках, каб прынамся сьцень Пётраў, як ён праходзіў, кідаўся на некатрых ізь іх.
Тако иже на улице выносили недужныя, и полагали на постелях и на носилах, да идущу Петру поне стен осенить некоего от нихъ •
І шмат таксама з акалічных местаў зыходзіліся да Ерузаліму, нясучы хворых і нячыстымі духамі апанаваных, каторыя былі ўсі ўздараўляны.
Схожашеся же множество от околних градов во Ерусалім приносяще немощныя, и стражъдущия от духовъ нечистых, они же исцелеваху вси •
А найвышшы сьвятар паўстаў і ўсі зь ім, каторыя сэкты садукейскае, напоўніліся завідасьцяй,
Востав же архиерей и вси с нимъ суще ереси саддукеіския, и исполнишеся зависти,
І наклалі рукі на апосталаў, і пасадзілі іх да грамадзкое вязьніцы.
и возложиша руки своя на Апостолы, и поставиша их во соблюдение общее.
Але ангіл Спадароў адчыніў ночы дзьверы вязьніцы і, вывеўшы іх, сказаў:
Ангел же Господень в нощи отвръзе двери темъніце, и изведъ их вонъ, рече:
«Ідзіце і, стаўшы ў сьвятыні, кажыце люду ўсі словы жыцьця гэтага».
Идете и ставши во церкви глаголите людемъ вся слова жизни сея •
Яны ж, выслухаўшы гэта, увыйшлі вельмі рана ў сьвятыню й навучалі. Найвышшы ж сьвятар і тыя, што былі зь ім, прышоўшы, згукалі раду а ўвесь сынэдрыён із сыноў ізраельскіх і паслалі да вязьніцы прывесьці іх.
Слышавше же сия Апостоли, внидоша на свитаніи во церковъ и вчааху • Пришед же архиерей, и еже с нимъ беша, собраша собор, и вся стареішины сынов Ізраилевыхъ • И послаша до темніце привести е •
Як жа паслугачыя прышлі, не знайшлі іх у вязьніцы і, зьвярнуўшыся, здалі лічбу,
Слугы же шедше не знайдоша их в темници, возвратившеся возвестиша
Кажучы: «Мы знайшлі вязьніцу замкнёную з усёй абачлівасьцяй і вартаўнікоў стаячых ля дзьвярэй; але, адчыніўшы, не знайшлі ў ёй нікога».
глаголюще: яко темницу обретохом замкнену со всяким утвержениемъ, и стражев стоящих пред дверми отворивши же внутрь ни единого обретохом •
Як пачулі словы гэтыя сьвятар а вартаўнічы сьвятыні а найвышшыя сьвятары, былі ў клопатным парушэньню што да тога, як гэта магло стацца.
Якоже слышаша словеса сия, свещенникъ, и воевода церковный, и архиерей, недоумеяхуся о них что убо будеть сее •
І хтось, прышоўшы, наказаў ім: «Гля, людзі, каторых вы пасадзілі ў вязьніцу, ёсьць у сьвятыні, стаяць і навучаюць люд».
И пришедъ единъ возвесті имъ, яко се мужие их же всадисте в темніцу суть во церъкви стояще, и учаще людей •
Тады вартаўнічы, пайшоўшы з паслугачымі, прывёў іх, але бяз прынукі, бо баяліся люду, каб ня быць укаменаванымі.
Тогда шедъ воевода со слугами и приведе их • Но не с нуждею, бояху бо ся людей да не побиють их камениемъ •
І прывёўшы іх, паставілі іх у сынэдрыёне. І пытаўся ў іх найвышшы сьвятар,
Приведше же е поставиша на соборе, и пыташе их архиерей глаголя:
Кажучы: «Ці ня стродка мы забаранілі вам навучаць у імя гэта? і вось, вы напоўнілі Ерузалім вашай навукаю і маніцеся навесьці на нас кроў Гэтага Чалавека».
Не запрещеем ли запретихомъ вамъ не учити о имени семъ, и се исьполнисте Ерусалимъ учениеамъ вашимъ, и хощете навести на насъ кровь Человека Сего •
Адказуючы ж, Пётра а апосталы сказалі: «Валей належа слухаць Бога, чымся людзёў.
Отвещав же Петръ и Апостоли рекоша: послушати подобаеть Богови более нежели человекомъ •
Бог айцоў нашых ускрысіў Ісуса, Каторага вы забілі, засіліўшы на дзерве.
Богъ отець наших воздвіже Ісуса, Егоже вы убисте повесивше на древе,
Яго Бог вывышыў правіцаю Сваёй як начэльніка а Спаса, каб даць Ізраелю каяту й дараваньне грахоў.
Сего Богъ Началника и Спаса вознесе десницею Своею, дати покаание Ізраилеви, и оставление грехом,
І мы сьветкі гэтага, а таксама Дух Сьвяты, Каторага Бог даў тым, што слухаюць Яго».
и мы есмо Ему сведетели словомъ симъ, и Духъ Святый, Егоже далъ Богъ веровавшим Ему •
Яны ж, пачуўшы гэта, надта зазлаваліся й маніліся забіць іх.
Они же внегда слышаху сия надымахуся, и совещаваху убити их •
Тады ўстаў у радзе адзін фарысэй, імям Ґамаліель, вучыцель права, паважаны ўсім людам, і расказаў вывесьці людзёў на часінку,
Воставъ же некий от собора фарисей іменемъ Гамаліилъ, закону учитель, честен всемъ людемъ • Повеле Апостолом вонъ мало что выступити •
А ім сказаў: «Мужы ізраельскія, разважча самы із сабою што да людзёў гэтых, што вы маніцеся зь імі рабіць.
Рече же к нимъ: мужие Ізраильтяне, розмысльте собе о человецехъ сихъ что хощете вчинити •
Бо перад гэтымі днямі паўстаў Феўда, кажучы празь сябе, што ён штось, да каторага прылучылася каля чатырыста чалавекау; але ён быў забіты, і ўсі, колькі слухала яго, рассыпаліся й абярнуліся ў нішто.
Пред сими бо деньми воста Феудасъ глаголя нечим себе быти емуже прилепишеся мужей яко четыреста онже убиенъ ест, и вси елици вероваша ему разыдошеся, и быша во ничтоже •
ІІросьле яго ў часе сьпісаньня паўстаў Юда Ґалілеянін і пацягнуў люд за сабою; але ён загінуў, і ўсі, колькі слухала яго, рассыпаліся.
По сих воста Иуда Галилеанин во дни написания, и отвлече люди многи воследъ себе, и той погыбе и вси елици послушаша его разсыпашеся •
І цяпер кажу вам: адлезьце ад гэтых людзёў і пакіньце іх, бо калі рада гэтая альбо справа гэтая ад людзёў, яна зьнішчыцца;
И ныне глаголю вам, воздержитеся от человекъ сихъ, и оставте их отыти • Ест ли же будеть от людей советъ сей, или дело се, разорится •
А калі ад Бога, вы ня зможаце зьнішчыць яе; каб і вам не апынуцца ходаньнікамі з Богам».
Аще ли же от Бога ест, не можете разорити того • Но к тому и Богу противници обрящетеся •
І яны паслухалі рады ягонае, і, пагукаўшы апосталаў, набілі іх, і забаранілі ім гукаць у імя Ісусава, і адпусьцілі іх.
Призволиша же ему, и позвавши Апостолы бивше е запретиша не глаголати о имени Ісусове, и отпустиша их •
Яны ж пайшлі із сынэдрыёну, цешачыся, што былі гожыя быць паганбены за гэта імя.
Они же убо идяху радующеся от лица собору, яко для имени Господа Ісуса сподобишеся безчестие прияти •
І кажнага дня ў сьвятыні і з дому да дому не пераставалі навучаць а агалашаць дабравесьць, што Ісус — Хрыстос.
По вся же дни во церкви и в домехъ не престааху учаще, и благовестующе Ісуса Христа •
