Дзеі 9 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Саўла ж, яшчэ дыхаючы пагрозамі а забіўствам на вучанікаў Спадаровых,
Савулъ пакъ еще дыхая грозами, и битиемъ на ученики Господьня • Приступи ко архиерею,
Дабліжыўся да найвышшага сьвятара і папрасіў у яго лістоў да бажніцаў у Дамашку, каб, калі знойдзе каго, хто быў бы гэтае Дарогі, мужчынаў і жанкі, прыводзіць зьвязаных да Ерузаліму.
и выпросилъ от него листы въ Дамаскъ ко соборищам, естъ ли бы некие знашолъ в нем сего пути мужи ли, жены ли • Связаны да приведеть во Ерусалимъ •
Як жа ён падарожжаваў, дабліжаючыся да Дамашку, сталася — зьнецікі зазьзяла навокал яго сьвятліня зь неба;
Внегда же идяше путемъ, и приближашеся къ Дамаску, скоро облиста его светъ с небеси •
І, паўшы на зямлю, ён пачуў голас, кажучы яму: «Саўле, Саўле, чаму ты Мяне перасьлядуеш?»
И падъ на землю слыша гласъ глаголющъ ему: Савле, Савле что Мя гоніши?
І ён сказаў: «Хто Ты Спадару?» Ён жа сказаў: «Я Ісус, Каторага ты перасьлядуеш. Цяжка табе йсьці супроці восьцяў».
Рече же: кто еси Господи? Господь же рече: Азъ есмъ Ісусъ Егоже ты гониши • Жестоко ест тобе противу остъну въспетчевати •
Ён жа ў дрыгоце а жаху сказаў: «Спадару, што кажаш імне рабіць?» Спадар яму: «Устань а йдзі да места; і сказана будзе табе, што маеш рабіць».
И трепетенъ и боязненъ рече: Господи что ми велиши чинити? Рече же ему Господь: востани и вниди во градъ, и тамо речет ти ся что имаши чинити •
Мужы ж, што падарожжавалі зь ім, стаялі бязмоўныя, чуючы запраўды гук, але нікога ня бачачы.
Мужие пакъ идущие с нимъ стоаху чудящеся, слышали убо гласъ, никого же видеша •
Саўла ж устаў ізь зямлі і з адчыненымі ачыма нічога ня бачыў. І, вядучы за руку, прывялі яго да Дамашку.
Въсталъ же ест Савлъ от земля, и отверстома очима ничтоже видяше • И понявши его за руку, въведоша в Дамаскъ •
І быў ён тры дні бязь відзеньня, і ня еў ані піў.
И былъ ту тры дни не видя, и не яде, и не пие •
І быў адзін вучанік у Дамашку, імям Ананя; і Спадар у відзені сказаў яму: «Ананя!» І ён сказаў: «Во Я, Спадару».
Бе же некто ученикъ въ Дамаску, именемъ Анания • И рече к нему Господь во виденіи: Анание • Он же рече: се азъ Господи •
Спадар жа яму: «Устань а йдзі на вуліцу, званую Простая, і шукай у доме Юдзіным Тарсяніна, імям Саўла, бо вось, ён моліцца,
Господь же рече к нему: воставъ иди на улицу нарицаему Правую, и знаіди в дому Іудове Савла іменемъ Тарсянина, сей убо молитву дееть,
І бачыў у відзені мужа, на ймя Ананя, што прышоў і ўзлажыў руку сваю на яго, каб ён празерыў».
и видел ест во виденіи мужа именем Ананию въшедша и возложивша нань руку да прозрить •
Ананя ж адказаў: «Спадару, я чуў ад шмат каго ўзглядам гэтага чалавека, як шмат ліха ён зрабіў сьвятым у Ерузаліме;
Отвещал же ест Анания: Господи слышалъ есмъ от многихъ о мужи сем колико зла починил святымъ Твоимъ во Ерусалиме,
І тут мае ўладу ад найвышшых сьвятароў вязаць усіх, што гукаюць імя Твае».
и изде имат власть от архиереи связати всехъ нарицающих имя Твое •
І сказаў яму Спадар: «Ідзі, бо ён абраная судзіна Імне, каб насіць імя Мае перад народамі а каралямі а сынамі Ізраелявымі.
Рече же к нему Господь: иди яко сосудъ изъбран Ми естъ сей, пронести имя Мое предъ народы, и цари, и сынми Ізраилевыми •
Я ж пакажу яму, колькі ён мае выцярпець за імя Мае».
Азъ убо скажу ему елико мусить онъ для имени Моего претерпети •
І Ананя пайшоў, і ўвыйшоў у дом, і, узлажыўшы на яго рукі свае, сказаў: «Браце Саўле, Спадар паслаў мяне, Ісус, што зьявіўся табе на дарозе, па каторай ты йшоў, каб ты празерыў і напоўніўся Сьвятога Духа».
Пойде же Анания, и вниде во храмину • И возложивъ нань руце, рече: Савле брате, Господь Ісусъ послал мя, явивыйся тобе на пути им же шолъ еси, яко да прозриши, и исполнишися Духа Свята •
І якга, бы луска, спала з аччу ягоных, і ён празерыў, і, устаўшы, быў ахрышчаны.
И скоро отпадоша от очию его яко чешуя и прозре, и въставъ крестися и приемъ пищу укрепися •
І, пасілкаваўшыся, стаў дужы. І быў з вучанікамі, што ў Дамашку, колькі дзён.
Пребываше же Саулъ со вченики бывъшими въ Дамаску за неколико дней •
І зараз абяшчаў у бажніцах Ісуса, што Ён сын Божы.
И не медля вошедъ во сонмище проповедаше Ісуса яко Сей ест Сынъ Божій •
І ўсі, што чулі, зумяваліся й казалі: «Ці ня тый ён, што губіў у Еарузаліме гукаючых імя гэтае, дый сюды прышоў із заданьням прыводзіць іх зьвязаных да найвышшых сьвятароў?».
Дивляху же ся вси слухающие его, и глаголаху: не сей ли естъ разгонявый во Ерусалиме нарецающихъ имя сее, и сезде на то приде да связаных приведет их ко архиереемъ?
А Саўла балей мацаваўся й прыводзіў у зямятню Жыдоў, што жылі ў Дамашку, даводзячы, што Гэты ё Хрыстос.
Савулъ же более крепляшеся, и препирааше Іудеи живущих в Дамасце, сознавая яко Сей ест Христосъ •
Як жа мінула шмат дзён, Жыды зрадзіліся забіць яго.
Внегда же наполнилися дни многы, совет учиниша Іудеи убити его,
Але Саўла даведаўся праз змову іхную. А яны назіралі дзень і ноч ля брамы, каб зьнішчыць яго.
и доведался ест Савулъ о совете их, стрежаху бо вратъ градовых во дни, и в нощи, дабы забили его •
Але вучанікі ўзялі яго ночы і спусьцілі ў кашу перазь сьцяну.
Тогда поемъши и вченици в нощи выпустили изъ града, по стене свесивши в кошници •
Прыбыўшы ж да Ерузаліму, ён сілаваўся прылучыцца да вучанікаў, але ўсі баяліся яго, ня верачы, што ён вучанік.
И егда пришел ест Савулъ во Ерусалимъ покушался прилучитися ко ученикомъ • И вси бояхуся его не веряще абы былъ ученик •
Варнава ж узяў яго, і прывёў яго да апосталаў, і паведаў ім, як ён бачыў Спадара ў дарозе, і што Ён казаў яму, і як у Дамашку ён гукаў адважна ў імя Ісусава.
Варнава же поемъ его приведе ко Апостолом, и поведа имъ, како на пути виде Господа, и что глаголалъ к нему, и яко в Дамаску дръжаше о имени Ісусове •
І быў ён ізь імі, уходзячы й выходзячы ў Ерузаліме,
И былъ с ними вхожая и исхожая во Ерусалиме, и смеле вызнавая имя Господа Ісуса •
І гукаючы адважна ў імя Ісусава. Таксама гукаў і сьперачаўся з Гэленістымі; а яны прабавалі забіць яго.
Глаголаше же и препирашеся со Еллины • Они пакъ искали убити его •
Браты ж, ведаючы гэта, прывялі яго да Цэсарэі і паслалі яго да Тарсу.
Разумевши ж то братия сведоша и во Кесарію, и отослали его въ Тарсъ •
Цэрквы тады па ўсёй Юдэі а Ґалілеі а Самары мелі супакой, будучы навучаныя і ходзячы ў боязьні Спадаровай; і пацяшэньням Духа Сьвятога мнажыліся.
Церкви же по всей Іудеи, и Галилеи, и Самареи имеяху миръ, созідающеся, и ходяще во страсе Господьні, и утешением Святого Духа умножахуся •
Прыгадзілася ж, што Пётра, абходзячы ўсіх, зышоў таксама да сьвятых, што жыхарылі ў Лідзьдзе;
І бысть внегда Петръ прейде посещая всехъ, сниде ко святымъ живущим въ Лидде •
І засьпеў там аднаго чалавека, на ймя Эней, што восьмі год ляжаў у пасьцелі паляржаваны.
И знайде ту человека некоего, именемъ Енею, от осми летъ лежаща на одре, онже бе раслабленъ •
І сказаў яму Пётра: «Энею, Ісус Хрыстос уздараўляе цябе; устань і пасьцялі сабе»; і ён якга ўстаў.
И рече к нему Петръ: Енея исцеляеть тя Ісусъ Христосъ, востани и постели собе, и скоро въсталъ •
І бачылі гэта ўсі, што жыхарылі ў Лідзьдзе а ў Сароне, каторыя й навярнуліся да Спадара.
И видеша его вси живущие во Лидде, и во Ассароне, они ж и навратишася къ Господу •
І ў Ёппе была адна вучаніца, на ймя Тавіта, што знача Сэрна; яна была поўная добрых справаў і чыніла убожніну.
Во Оппии пакъ бе неякая ученица именемъ Тавифа, еже сказаема глаголется серна, сия была полна добрыхъ делъ, и милостыне юже даяше •
І сталася тых дзён, што яна захварэла й памерла; і, памыўшы, паклалі яе ў верхнім пакою.
Бысть же во дни ты рознемоглася и умерла, омывши же ю положиша во горници •
А як Лідда была блізка да Ёппы, вучанікі, пачуўшы, што Пётра быў там, паслалі двух мужоў да яго, просячы яго: «Не адвалакай прыйсьці да нас».
И бе близко Лидда градъ одъ Оппии, и слышавше ученици яко Петръ ест в ней • Послаша къ нему два мужа, молящеся да не обленится пріити до нихъ •
І Пётра, устаўшы, пайшоў зь імі; як ён прышоў, прывялі яго да верхняга пакою, і ўсі ўдовы сталі перад ім, плачучы й паказуючы яму сарочкі а адзецьце, каторыя шыла Сэрна, як жыла зь імі.
И воставъ Петръ иде с ними, и егда пришол возведоша и в горницу, и оступили его вси вдовице, плачуще и показующе ризы и одежа еже чинивала с німи будучи Тавіфа •
Пётра ж, выправіўшы іх усіх вонкі і ўклякшы, памаліўся; і, зьвярнуўшыся да цела, сказаў: «Тавіта, устань!» І яна адчыніла вочы свае і, абачыўшы Пётру, села.
И выгнав вонъ всехъ Петръ, преклонивъ колене помолися • И обратився ко телу рече: Тавіфа востани • Она же отверзе очи своя, и видевши Петра сяде,
І, падаўшы ёй руку, падняў яе; і, пагукаўшы сьвятых а ўдовы, пастанавіў ім яе жывую.
подавъ же ей руку воздвиже ю, и призвавъ христианы, и вдовица постави ю живу •
І гэта сталася ведамным па ўсёй Ёппе, і шмат уверыла ў Спадара.
Уведено же бысть сее по всей Іоппіи, и мнози вероваша въ Господа •
І было, што ён заставаўся шмат дзён у Ёппе ў якогась Сымона кажамякі.
Бысть же за многы дни пребываше Петръ у Воппіи, въ некоего Симона кожедела •
