Дзеі 9 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А Саўл, усё яшчэ ды́хаючы пагро́заю і замышля́ючы забо́йства вучняў Гасподніх, прыйшоў да першасвятара́
Савулъ пакъ еще дыхая грозами, и битиемъ на ученики Господьня • Приступи ко архиерею,
і вы́прасіў у яго лісты́ ў Дамаск да сінагог, каб, калі зно́йдзе каго з паслядо́ўнікаў гэтага вучэ́ння, і мужчы́н, і жанчы́н, звя́зваць і прыво́дзіць у Іерусалім.
и выпросилъ от него листы въ Дамаскъ ко соборищам, естъ ли бы некие знашолъ в нем сего пути мужи ли, жены ли • Связаны да приведеть во Ерусалимъ •
Калі ж ён ішоў, ста́лася так, што пры набліжэ́нні да Дамаска раптам ахіну́ла яго святло з неба;
Внегда же идяше путемъ, и приближашеся къ Дамаску, скоро облиста его светъ с небеси •
і ён, упа́ўшы на зямлю́, пачуў голас, які гаварыў яму: Саўл, Саўл, чаму ты Мяне гоніш?
И падъ на землю слыша гласъ глаголющъ ему: Савле, Савле что Мя гоніши?
Ён жа сказаў: хто Ты, Госпадзі? А Гасподзь сказаў: Я Іісус, Якога ты гоніш; цяжка табе су́праць ражна́ ісці.
Рече же: кто еси Господи? Господь же рече: Азъ есмъ Ісусъ Егоже ты гониши • Жестоко ест тобе противу остъну въспетчевати •
І ён у трымце́нні і жа́ху сказаў: Госпадзі! што Ты хочаш, каб я рабіў? Гасподзь адказаў яму: устань і ўвайдзі ў горад, і ска́зана будзе табе, што нале́жыць табе рабіць.
И трепетенъ и боязненъ рече: Господи что ми велиши чинити? Рече же ему Господь: востани и вниди во градъ, и тамо речет ти ся что имаши чинити •
Людзі ж, якія ішлі разам з ім, стаялі зняме́лыя, бо чулі голас, але ніко́га не бачылі.
Мужие пакъ идущие с нимъ стоаху чудящеся, слышали убо гласъ, никого же видеша •
Саўл устаў з зямлі і, хоць вочы яго былі расплю́шчаны, ніко́га не бачыў; і яго, узя́ўшы за руку́, прывялі ў Дамаск;
Въсталъ же ест Савлъ от земля, и отверстома очима ничтоже видяше • И понявши его за руку, въведоша в Дамаскъ •
і тры дні ён быў невіду́шчым, і не еў, і не піў.
И былъ ту тры дни не видя, и не яде, и не пие •
Быў жа ў Дамаску адзін вучань íмем Ана́нія; і сказаў яму Гасподзь у відзе́нні: Ана́нія! Ён жа сказаў: вось я, Госпадзі.
Бе же некто ученикъ въ Дамаску, именемъ Анания • И рече к нему Господь во виденіи: Анание • Он же рече: се азъ Господи •
І Гасподзь кажа яму: устань і ідзі на вуліцу, што называ́ецца Про́стаю, і пашука́й у доме Іудавым Тарся́ніна па імені Саўл; ён цяпер мо́ліцца
Господь же рече к нему: воставъ иди на улицу нарицаему Правую, и знаіди в дому Іудове Савла іменемъ Тарсянина, сей убо молитву дееть,
і бачыў у відзе́нні му́жа, íмем Ана́нія, які ўвайшоў і ўсклаў руку́ на яго, каб ён стаў віду́шчым.
и видел ест во виденіи мужа именем Ананию въшедша и возложивша нань руку да прозрить •
Ана́нія ж адказа́ў: Госпадзі! я чуў ад многіх пра чалавека гэтага, колькі зла ўчынíў ён святы́м Тваім у Іерусаліме;
Отвещал же ест Анания: Господи слышалъ есмъ от многихъ о мужи сем колико зла починил святымъ Твоимъ во Ерусалиме,
і тут ён ма́е ўладу ад першасвятаро́ў вяза́ць ўсіх, хто прызыва́е імя́ Тваё.
и изде имат власть от архиереи связати всехъ нарицающих имя Твое •
Але Гасподзь сказаў яму: ідзі, бо ён — Мой абра́ны сасу́д, каб пране́сці імя́ Маё перад народамі, і цара́мі, і сына́мі Ізра́ілевымі;
Рече же к нему Господь: иди яко сосудъ изъбран Ми естъ сей, пронести имя Мое предъ народы, и цари, и сынми Ізраилевыми •
і Я пакажу яму, колькі нале́жыць яму за імя́ Маё адпаку́таваць.
Азъ убо скажу ему елико мусить онъ для имени Моего претерпети •
Ананія пайшоў і ўвайшоў у дом і, ускла́ўшы ру́кі на яго, сказаў: брат Саўл! Гасподзь Іісус, Які явіўся табе на дарозе, па якой ты ішоў, пасла́ў мяне, каб ты стаў віду́шчым і напо́ўніўся Ду́хам Святы́м.
Пойде же Анания, и вниде во храмину • И возложивъ нань руце, рече: Савле брате, Господь Ісусъ послал мя, явивыйся тобе на пути им же шолъ еси, яко да прозриши, и исполнишися Духа Свята •
І раптам нíбы луска́ з вачэ́й яго апа́ла, і ён адразу стаў бачыць, і, уста́ўшы, ахрысцíўся,
И скоро отпадоша от очию его яко чешуя и прозре, и въставъ крестися и приемъ пищу укрепися •
і, пад’е́ўшы, набра́ўся сіл. І застава́ўся Саўл з тымі вучнямі, што былí ў Дамаску, некалькі дзён;
Пребываше же Саулъ со вченики бывъшими въ Дамаску за неколико дней •
і адразу ў сінагогах пачаў прапаве́даваць Іісуса, што Ён — Сын Божы.
И не медля вошедъ во сонмище проповедаше Ісуса яко Сей ест Сынъ Божій •
І ўсе, хто чуў, здзіўля́ліся і гаварылі: ці гэта не той, які гнаў у Іерусаліме тых, што прызыва́лі імя́ гэтае, ды і сюды прыйшоў дзе́ля таго, каб звя́зваць іх і прыво́дзіць да першасвятаро́ў?
Дивляху же ся вси слухающие его, и глаголаху: не сей ли естъ разгонявый во Ерусалиме нарецающихъ имя сее, и сезде на то приде да связаных приведет их ко архиереемъ?
А Саўл усё больш умацо́ўваўся і бянтэ́жыў Іудзеяў, якія жылí ў Дамаску, — ён перако́нваў, што гэта Хрыстос.
Савулъ же более крепляшеся, и препирааше Іудеи живущих в Дамасце, сознавая яко Сей ест Христосъ •
Калі ж прайшло даво́лі часу, змо́віліся Іудзеі забіць яго,
Внегда же наполнилися дни многы, совет учиниша Іудеи убити его,
але Саўл даве́даўся пра змо́ву іх; яны ж пільнава́лі каля бра́мы дзень і ноч, каб забіць яго;
и доведался ест Савулъ о совете их, стрежаху бо вратъ градовых во дни, и в нощи, дабы забили его •
але вучні ўначы́ ўзялí яго і перапра́вілі праз сцяну, спусціўшы ў кашы́.
Тогда поемъши и вченици в нощи выпустили изъ града, по стене свесивши в кошници •
Саўл прыйшоў у Іерусалім і спрабава́ў далучы́цца да вучняў; але ўсе баяліся яго, не ве́рачы, што ён вучань.
И егда пришел ест Савулъ во Ерусалимъ покушался прилучитися ко ученикомъ • И вси бояхуся его не веряще абы былъ ученик •
Варна́ва ж падтрыма́ў яго, прывёў да Апосталаў і расказаў ім, як у дарозе ён ба́чыў Госпада, і што Гасподзь размаўляў з ім, і як у Дамаску ён адважна прапаве́даваў у імя́ Іісусава.
Варнава же поемъ его приведе ко Апостолом, и поведа имъ, како на пути виде Господа, и что глаголалъ к нему, и яко в Дамаску дръжаше о имени Ісусове •
І быў ён разам з імі ў Іерусаліме, увахо́дзячы і выхо́дзячы ў імя́ Госпада Іісуса.
И былъ с ними вхожая и исхожая во Ерусалиме, и смеле вызнавая имя Господа Ісуса •
Ён гаварыў таксама і спрача́ўся з Элінíстамі; а яны імкну́ліся забіць яго.
Глаголаше же и препирашеся со Еллины • Они пакъ искали убити его •
Браты́ ж, даве́даўшыся пра гэта, адвялі яго ў Кесары́ю і вы́правілі яго ў Тарс.
Разумевши ж то братия сведоша и во Кесарію, и отослали его въ Тарсъ •
Цэрквы ж па ўсёй Іудзеі, і Галілеі, і Самары́і былí ў спакоі, усталёўваючыся і хо́дзячы ў стра́ху Гасподнім, і праз суцяшэ́нне Духа Святога памнажа́ліся.
Церкви же по всей Іудеи, и Галилеи, и Самареи имеяху миръ, созідающеся, и ходяще во страсе Господьні, и утешением Святого Духа умножахуся •
І давяло́ся Пятру, абыхо́дзячы ўсіх, прыйсці і да святых, што жылí ў Лíддзе;
І бысть внегда Петръ прейде посещая всехъ, сниде ко святымъ живущим въ Лидде •
знайшоў ён там чалавека нейкага па імені Эне́й, які восем гадоў ляжаў у ложку, бу́дучы спаралізава́ным.
И знайде ту человека некоего, именемъ Енею, от осми летъ лежаща на одре, онже бе раслабленъ •
І сказаў яму Пётр: Эне́й, ацаля́е цябе Іісус Хрыстос; устань з пасцелі тваёй. І той адразу ўстаў;
И рече к нему Петръ: Енея исцеляеть тя Ісусъ Христосъ, востани и постели собе, и скоро въсталъ •
і бачылі яго ўсе, хто жыў у Лíддзе і ў Саро́не, якія і навярну́ліся да Госпада.
И видеша его вси живущие во Лидде, и во Ассароне, они ж и навратишася къ Господу •
У Іаппíі была́ адна вучаніца па імені Тавíфа, што ў перакла́дзе азнача́е «са́рна». Жыццё яе было́ поўнае добрых учы́нкаў і спраў міласэ́рнасці, якія яна рабіла.
Во Оппии пакъ бе неякая ученица именемъ Тавифа, еже сказаема глаголется серна, сия была полна добрыхъ делъ, и милостыне юже даяше •
І ста́лася ў тыя дні, што яна захварэ́ла і паме́рла. Яе абмы́лі і пакла́лі ў ве́рхнім пакоі.
Бысть же во дни ты рознемоглася и умерла, омывши же ю положиша во горници •
А пако́лькі Лíдда недалёка ад Іаппíі, то вучні, дачу́ўшыся, што Пётр там, пасла́лі да яго двух мужоў з просьбай, каб неадкла́дна прыйшоў да іх.
И бе близко Лидда градъ одъ Оппии, и слышавше ученици яко Петръ ест в ней • Послаша къ нему два мужа, молящеся да не обленится пріити до нихъ •
Пётр устаў і пайшоў з імі; і калі ён прыйшоў, завялі яго ў верхні пакой, і абступілі яго ўсе ўдовы, пла́чучы і пака́зваючы спо́дняе і ве́рхняе адзе́нне, якое рабіла Са́рна, пакуль была́ з імі.
И воставъ Петръ иде с ними, и егда пришол возведоша и в горницу, и оступили его вси вдовице, плачуще и показующе ризы и одежа еже чинивала с німи будучи Тавіфа •
Вы́правадзіўшы ўсіх адтуль, Пётр стаў на калені, памаліўся і, павярну́ўшыся да це́ла, сказаў: Тавíфа, устань! І яна расплю́шчыла вочы свае і, уба́чыўшы Пятра, се́ла.
И выгнав вонъ всехъ Петръ, преклонивъ колене помолися • И обратився ко телу рече: Тавіфа востани • Она же отверзе очи своя, и видевши Петра сяде,
І ён, пада́ўшы ёй руку́, падня́ў яе; і, паклíкаўшы святы́х і ўдоў, паставіў перад імі яе жыву́ю.
подавъ же ей руку воздвиже ю, и призвавъ христианы, и вдовица постави ю живу •
Гэта стала вядо́ма па ўсёй Іаппíі, і многія ўве́равалі ў Госпада.
Уведено же бысть сее по всей Іоппіи, и мнози вероваша въ Господа •
А яму давяло́ся даволі доўга прабы́ць у Іаппíі ў нейкага Сíмана-гарбара́.
Бысть же за многы дни пребываше Петръ у Воппіи, въ некоего Симона кожедела •
