Дзеі 9 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Саўл жа, дышучы пагрозай ды забойствам на вучняў Гасподніх, прыйшоўшы да архірэя,
Савулъ пакъ еще дыхая грозами, и битиемъ на ученики Господьня • Приступи ко архиерею,
выпрасіў у яго пісьмы ў Дамаск да сынагогаў, каб, калі знойдзе каго таго-ж напрамку, мужчын ды жанчын, зьвязаўшы, вясьці ў Ерузалім.
и выпросилъ от него листы въ Дамаскъ ко соборищам, естъ ли бы некие знашолъ в нем сего пути мужи ли, жены ли • Связаны да приведеть во Ерусалимъ •
Калі-ж ён ішоў, сталася, падыходзячы к Дамаску, зьнячэўку абняло яго сьвятло́ з неба;
Внегда же идяше путемъ, и приближашеся къ Дамаску, скоро облиста его светъ с небеси •
і, паваліўшыся на зямлю, пачуў голас, які гаварыў яму: Саўл, Саўл, чаму перасьле́дуеш мяне́?
И падъ на землю слыша гласъ глаголющъ ему: Савле, Савле что Мя гоніши?
Ён жа сказаў: Хто Ты, Госпадзе? А Госпад сказаў: Я — Ісус, якога ты перасьле́дуеш. Цяжка табе́ проці ражна ўпірацца.
Рече же: кто еси Господи? Господь же рече: Азъ есмъ Ісусъ Егоже ты гониши • Жестоко ест тобе противу остъну въспетчевати •
Ён жа, дрыжучы ад жаху, сказаў: Госпадзе, што хочаш, каб я рабіў? І Госпад да яго: Устань ды йдзі да ме́ста, і будзе табе́ сказана, што трэ’ табе́ рабіць.
И трепетенъ и боязненъ рече: Господи что ми велиши чинити? Рече же ему Господь: востани и вниди во градъ, и тамо речет ти ся что имаши чинити •
Людзі-ж, што йшлі разам з ім, стаялі здуме́ўшыся: бо чулі голас, ды нікога ня бачылі.
Мужие пакъ идущие с нимъ стоаху чудящеся, слышали убо гласъ, никого же видеша •
Саўл устаў з зямлі. Калі-ж расчыніліся вочы ягоныя, ня бачыў нікога; дык, узяўшы за руку, завялі яго ў Дамаск.
Въсталъ же ест Савлъ от земля, и отверстома очима ничтоже видяше • И понявши его за руку, въведоша в Дамаскъ •
І тры дні быў сьляпы, і ня е́ў ды ня піў.
И былъ ту тры дни не видя, и не яде, и не пие •
Быў жа ў Дамаску адзін вучань на ймя Ананія; і сказаў да яго Госпад у зьяве: Ананія! Ён жа сказаў: Вось я, Госпадзе!
Бе же некто ученикъ въ Дамаску, именемъ Анания • И рече к нему Господь во виденіи: Анание • Он же рече: се азъ Господи •
І Госпад да яго: Устань ды йдзі на вуліцу, называную Простай, і пашукай у Юдавым доме Тарсяніна на ймя Саўл; бо вось ён моліцца
Господь же рече к нему: воставъ иди на улицу нарицаему Правую, и знаіди в дому Іудове Савла іменемъ Тарсянина, сей убо молитву дееть,
ды бачыў у зьяве мужа, на ймя Ананія, які ўвайшоў і ўзлажыў руку, каб ізноў відзеў.
и видел ест во виденіи мужа именем Ананию въшедша и возложивша нань руку да прозрить •
Ананія-ж адказаў: Госпадзе, ад многіх чуў я аб чалаве́ку гэтым, колькі благога зрабіў ён сьвятым Тваім у Ерузаліме;
Отвещал же ест Анания: Господи слышалъ есмъ от многихъ о мужи сем колико зла починил святымъ Твоимъ во Ерусалиме,
дый тутака мае ўладу ад архірэяў вязаці ўсіх, хто імя Твае́ прызывае.
и изде имат власть от архиереи связати всехъ нарицающих имя Твое •
І прамовіў да яго Госпад: Ідзі, бо ён Мне́ выбраная судзіна, каб не́сьці імя Мае́ перад паганамі й царамі й сынамі Ізраілявымі:
Рече же к нему Господь: иди яко сосудъ изъбран Ми естъ сей, пронести имя Мое предъ народы, и цари, и сынми Ізраилевыми •
бо Я яму пакажу, колькі мусіць выцярпець за імя Мае́.
Азъ убо скажу ему елико мусить онъ для имени Моего претерпети •
І пайшоў Ананія і ўвайшоў у гэны дом ды, ускладаючы на яго рукі, сказаў: Саўле, браце, паслаў мяне́ Госпад, Ісус, што паказаўся табе́ на дарозе, па якой ты йшоў, каб ты йзноў відзеў і Духам Сьвятым напоўніўся.
Пойде же Анания, и вниде во храмину • И возложивъ нань руце, рече: Савле брате, Господь Ісусъ послал мя, явивыйся тобе на пути им же шолъ еси, яко да прозриши, и исполнишися Духа Свята •
І ўраз-жа нібы луска з вачэй яму апа́ла, і з тае́ часіны відзеў ізноў дый, устаўшы, ахрысьціўся
И скоро отпадоша от очию его яко чешуя и прозре, и въставъ крестися и приемъ пищу укрепися •
і, пае́ўшы, узмацаваўся. І быў Саўл колькі дзён з вучнямі, што ў Дамаску,
Пребываше же Саулъ со вченики бывъшими въ Дамаску за неколико дней •
і неўзабаве абвяшчаў у сынагогах Ісуса, што Ён ёсьць Сын Божы.
И не медля вошедъ во сонмище проповедаше Ісуса яко Сей ест Сынъ Божій •
І ўсе, чуючы, дзіваваліся й казалі: Няўжо-ж гэта той самы, што загубіў у Ерузаліме прызываючых імя гэтае дый сюды прыйшоў дзе́ля таго, каб іх, зьвязаўшы, вясьці да архірэяў?
Дивляху же ся вси слухающие его, и глаголаху: не сей ли естъ разгонявый во Ерусалиме нарецающихъ имя сее, и сезде на то приде да связаных приведет их ко архиереемъ?
А Саўл бале́й дужэў ды граміў Жыдоў, што жылі ў Дамаску, даводзячы, што гэта Хрыстос.
Савулъ же более крепляшеся, и препирааше Іудеи живущих в Дамасце, сознавая яко Сей ест Христосъ •
Калі-ж прайшло багата дзён, змовіліся Жыды забіці яго.
Внегда же наполнилися дни многы, совет учиниша Іудеи убити его,
Але Саўлу сталася ве́дама змова іхняя. А яны пілнавалі варотаў днямі й начамі, каб яго забіць.
и доведался ест Савулъ о совете их, стрежаху бо вратъ градовых во дни, и в нощи, дабы забили его •
І вучні, узяўшы яго ўначы, спусьцілі праз мур у карзіне.
Тогда поемъши и вченици в нощи выпустили изъ града, по стене свесивши в кошници •
Саўл жа, зьявіўшыся ў Ерузаліме, стараўся прыстаць да вучняў; але ўсе́ баяліся яго, ня ве́ручы, што ён вучань.
И егда пришел ест Савулъ во Ерусалимъ покушался прилучитися ко ученикомъ • И вси бояхуся его не веряще абы былъ ученик •
Варнава-ж, узяўшы яго, прывёў да Апосталаў і расказаў ім, як на дарозе ён бачыў Госпада, ды што́ прамаўляў да яго, ды як ён у Дамаску адважна прапаве́дываў у імя Ісусавае.
Варнава же поемъ его приведе ко Апостолом, и поведа имъ, како на пути виде Господа, и что глаголалъ к нему, и яко в Дамаску дръжаше о имени Ісусове •
І быў разам з імі ды выходзіў і прыходзіў у Ерузалім і адважна прапаве́дываў у імя Госпада Ісуса.
И былъ с ними вхожая и исхожая во Ерусалиме, и смеле вызнавая имя Господа Ісуса •
Гутарыў такжа й спрачаўся з Грэкамі; а тыя маніліся забіць яго.
Глаголаше же и препирашеся со Еллины • Они пакъ искали убити его •
Браты-ж, даве́даўшыся, завялі яго ў Кесарыю ды паслалі яго ў Тарс.
Разумевши ж то братия сведоша и во Кесарію, и отослали его въ Тарсъ •
Цэрквы-ж па ўсе́й Юдэі й Галіле́і й Самарыі ме́лі супакой, будуючыся й ходзячы ў страху Гасподнім, ды праз пацяшэньне Духа Сьвятога памнажаліся.
Церкви же по всей Іудеи, и Галилеи, и Самареи имеяху миръ, созідающеся, и ходяще во страсе Господьні, и утешением Святого Духа умножахуся •
Сталася-ж, Пётр, абходзячы ўсіх, прыйшоў і да сьвятых, што жылі ў Лідзьдзе.
І бысть внегда Петръ прейде посещая всехъ, сниде ко святымъ живущим въ Лидде •
Знайшоў-жа там аднаго чалаве́ка, на ймя Энэй, які восем гадоў ляжаў у ложку, бо быў спараліжаваны.
И знайде ту человека некоего, именемъ Енею, от осми летъ лежаща на одре, онже бе раслабленъ •
І сказаў яму Пётр: Энэй, цябе́ аздараўляе Ісус Хрыстос; устань ды пасьцялі сабе́. І ён ураз-жа ўстаў.
И рече к нему Петръ: Енея исцеляеть тя Ісусъ Христосъ, востани и постели собе, и скоро въсталъ •
І бачылі яго ўсе́, што жылі ў Лідзьдзе й Сароніі, і яны навярнуліся да Госпада.
И видеша его вси живущие во Лидде, и во Ассароне, они ж и навратишася къ Господу •
У Іоппе-ж была адна вучаніца, на ймя Тавіта, што ў перакладзе чытаецца Сарна. Яна была поўная добрых учынкаў ды міласьцінаў, што рабіла.
Во Оппии пакъ бе неякая ученица именемъ Тавифа, еже сказаема глаголется серна, сия была полна добрыхъ делъ, и милостыне юже даяше •
Сталася-ж у тыя дні, што, занядужаўшы, яна паме́рла. Яе́ памылі й палажылі ў сьвятліцы.
Бысть же во дни ты рознемоглася и умерла, омывши же ю положиша во горници •
А як Лідда недалека ад Іоппы, дык вучні, чуўшы, што тамака Пётр, паслалі двух людзе́й да яго з просьбай, каб неадкладаючы прыйшоў да іх.
И бе близко Лидда градъ одъ Оппии, и слышавше ученици яко Петръ ест в ней • Послаша къ нему два мужа, молящеся да не обленится пріити до нихъ •
І, устаўшы, Пётр прыйшоў да іх. І, як ён прыйшоў, завялі яго ў сьвятліцу; і абступілі яго ўсе́ ўдовы, плачучы й паказуючы вопраткі й адзе́жу, што паспраўляла Сарна, як была з імі.
И воставъ Петръ иде с ними, и егда пришол возведоша и в горницу, и оступили его вси вдовице, плачуще и показующе ризы и одежа еже чинивала с німи будучи Тавіфа •
Пётр жа, выслаўшы ўсіх, укле́нчыў і маліўся. І, зьвярнуўшыся да це́ла, сказаў: Тавіта, устань! Яна-ж расчыніла вочы свае́ і, угле́дзіўшы Пятра, се́ла.
И выгнав вонъ всехъ Петръ, преклонивъ колене помолися • И обратився ко телу рече: Тавіфа востани • Она же отверзе очи своя, и видевши Петра сяде,
І ён, даўшы е́й руку, падняў яе́; і, клікнуўшы сьвятых і ўдоў, паставіў яе́ перад імі жывую.
подавъ же ей руку воздвиже ю, и призвавъ христианы, и вдовица постави ю живу •
І сталася ве́дама па ўсе́й Іоніі, і многія ўве́равалі ў Госпада.
Уведено же бысть сее по всей Іоппіи, и мнози вероваша въ Господа •
Сталася-ж, што ён даволі дзён прабыў у не́йкага Сымона, гарбара.
Бысть же за многы дни пребываше Петръ у Воппіи, въ некоего Симона кожедела •
