Дзеі 21 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Калі-ж давялося нам, расстаўшыся з імі, адплыці, дык, ідучы нацянькі, прыплылі мы к Косу, назаўтрае-ж к Родосу і адтуль к Патары
И якоже бысть отвезтися намъ от них прямымъ бегомъ пріидохом въ Кос во другый же день въ Родосъ, и оттоле во Патару,
і, знайшоўшы карабель, які йшоў у Фінікію, узыйшлі на яго і паплылі.
и обретше корабль преходящъ во Финикию, волезше в онь везохомся,
Калі-ж паказаўся Кіпр, мы пакінулі яго зьле́ва й паплылі ў Сірыю ды прысталі ў Тыры, бо там караблю трэ’ было скінуць груз.
и вънегда приближахомся Кипру, оставивше и влеве, плыхомъ во Сирию • И пристахомъ въ Тире, ту бо бяше кораблю изъложити бремя •
І, знайшоўшы вучняў, прабылі тамака се́м дзён; тыя-ж праз Духа гаварылі Паўлу, каб ня йшоў у Ерузалім.
И знашедше ту ученики пребыхомъ с ними седмъ дней • Они же Павлови глаголаху Духомъ, не входити во Ерусалимъ •
Як-жа давялося нам пражыць гэныя дні, мы, выйшаўшы, пайшлі ў дарогу, і ўсе́ праводзілі нас з жонамі й дзяцьмі ажно за ме́ста. На беразе-ж, укле́нчыўшы, памаліліся.
Егда же бысть намъ скончати дни, и зъшедше идяхомъ, провожающим насъ всемъ со женами, и с детми до вне града • И поклонивше колене при мори, помолихомся,
І, разьвітаўшыся адны з аднымі, мы ўзыйшлі на карабе́ль, а яны вярнуліся дамоў.
и целовавше другъ друга внидохом въ корабль • Они же возвратишеся в домы своя •
Мы, скончыўшы плаваньне ад Тыру, прысталі к Птолемаідзе і, прывітаўшы братоў, асталіся ў іх на адзін дзе́нь.
Мы пакъ плавание наченъше от Тира, пристахомъ во Птоломаиде, и целовавше братию, пребыхом у нихъ день единъ •
Назаўтрае-ж Паўла й мы, што былі з ім, выйшаўшы прыйшлі ў Кесарыю; і, увайшоўшы ў дом Піліпа Эвангеліста, аднаго із сямёх, аставаліся ў яго.
Во утрей же мы еже быхомъ с Павлом пріидохомъ въ Кесарию • И вшедше в домъ Філиппа еивангелиста, суща единого от седми, пребыхом у него •
У яго-ж былі чатыры дочкі — дзяўчаты, якія прарочылі.
Сей имеаше четыре дщеры девице пророкующа •
Як-жа былі мы многа дзён, прыйшоў з Юдэі прарок не́йкі, на ймя Агаў,
И внегда пребывахом ту дни многы • Прииде некто от Іудея пророкъ, именемъ Агавъ •
і, увайшоўшы да нас ды ўзяўшы пояс Паўлы, зьвязаў сабе́ рукі й ногі і сказаў: Гэтак кажа Дух Сьвяты: чалаве́ка, чый гэты пояс, так зьвяжуць Жыды ў Ерузаліме і аддадуць у рукі паганаў.
И пришедъ к намъ взявъ поясъ Павловъ, связавши руце свои, и нозе рече: тако глаголеть Духъ Святый, мужа, егоже ест поясъ сей • Тако свяжуть его Іудеи во Ерусалиме, и предадуть в руце языкомъ,
Калі-ж мы пачулі гэтае, дык і мы, і тамтэйшыя прасілі, каб ён ня йшоў у Ерузалім.
якоже услышахомъ сия молихом его, и мы, и живущие на месте томъ, абы не ходилъ до Ерусалима •
Паўла-ж адказаў: Што вы робіце, плачучы й разрываючы мне́ сэрца? Я-ж ня толькі гатоў вязьнем стацца, але й паме́рці ў Ерузаліме за ймя Госпада Ісуса.
Отвеща же Павелъ и рече: что чините плачучи, и скорушаючи серце мое • Азъ бо не точию связан быти, но и умрети во Ерусаліме готов есмъ для имени Господа Ісуса •
Ня здолеўшы намовіць яго, мы супакоіліся ды сказалі: Хай станецца воля Гасподня!
Не повинующу же ся ему умолкохомъ, рекше: воля Господьня да будеть •
Па гэных днёх, прыгатаваўшыся, вырушылі мы ў Ерузалім.
По днех же сихъ зготовивъшеся възыдохомъ во Ерусалим •
Ішлі-ж з намі й некаторыя вучні із Кесарыі, вядучы да не́йкага Мназона, Кіпрыйца, старога вучня, каб у яго нам пагасьціць.
И идоша с нами неціи ученици от Кесареи, ведущи съ собою, неякого Мнасона Кипрянина, давного ученика, в негоже имамы на подворь пребыти •
Як-жа прыйшлі мы ў Ерузалім, браты прыязна прынялі нас.
Внегда же пріидохомъ во Ерусалим, любезно прияша насъ братия •
Наступнага-ж дня прыйшоў Паўла разам з намі да Якава; прыйшлі й усе старшыя.
Другого пакъ дня вниде Павел, и с нами ко Іакову, и вси ту собралися старшие,
І, прывітаўшы іх, падробна апавядаў, што ўчыніў Бог сярод паганаў праз служэньне ягонае.
ихъже целовавши, поведаше имъ по ряду вся, яже Богъ чинилъ ест во языцехъ служениемъ его •
Яны-ж, выслухаўшы, пахвалілі Бога і сказалі яму: Бачыш, браце, колькі ёсьць тысячаў Жыдоў, якія ўве́равалі, і ўсе́ яны — шчырыя слугі закону.
Они же слышавше славяху Бога, и рекоша ему: видиши брате колико тысещей ест Іудеі веровавших, а вси тые суть миловники закону •
Але дачуліся аб табе́, што навучаеш адступніцтва ад Майсе́я ўсіх Жыдоў, што жывуць між паганамі, кажучы, каб не абрэзывалі дзяце́й і ня трымаліся звычаяў.
Но о тобе слышали сут, яко ты отступлению учиши от закона Моисеова, сущих во языцех Іудеи глаголя имъ не обрезывати сыновъ своих, ни по обычаемъ закона ходити •
Дык што-ж гэта? Напэўна мусіць сабрацца народ, бо дачуюцца, што ты прыйшоў.
Что жъ убо естъ подобаеть всему множству сойтися понеже услышать о тобе яко пришолъ еси •
Вось-жа зрабі, што табе́ кажам: ёсьць у нас чатыры мужы, што маюць зарок на сабе́.
Сего деля учини то еже речемъ тобе • Суть у насъ мужи четыре слюбъ имуще, на собе,
Узяўшы іх, ачысьціся разам з імі ды вазьмі на сябе́ кошты за іх, каб паабстрыгалі галовы, і ўсе даве́даюцца, што тое, што даве́даліся аб табе́, ёсьць пустое, а ты ў парадку й сам пілнуеш закону.
сихъ поимъ очистися с ними, и вчини слюбъ, да острыжета главы свое • И уверять вси яко неправда ест, еже слышали о тобе, но ходиши и самъ храняй законъ •
Што-ж да ўве́раваўшых паганаў, дык мы пісалі, пастанавіўшы, каб нічога гэткага ня трымаліся, а толькі высьцерагаліся жэртваў ідалам, крыві й душанага, ды блуду.
Тымъ пакъ ониже веровалі сут от языковъ, писали есмо установивше, ничтож таковаго соблюдати имъ • Токмо хранити себе от треб идолских, и от крови и удавленины, и от блуду •
Тады Паўла, узяўшы мужоў гэных ды назаўтрае ачысьціўшыся з імі, увайшоў у храм, абвяшчаючы заканчэньне дзён ачышчэньня, як за кожнага з іх прыне́сена будзе ахвяра.
Тогда Павел во другый день появъ съ собою мужей, очистився с ними вниде во светилище • Являя выполнение дней очищения, дондеже принесено будет за единого каждого их приношение •
Як-жа ме́ліся скончыцца се́м дзён, Жыды, што былі із Азіі, убачыўшы яго ў храме, падбурылі ўве́сь народ і ўзлажылі на яго рукі,
И якоже хотяху седмъ дней искончати • Іудеи еже быша от Асіи, видевши Павла во светилищи, подвигоша весъ народъ, и возвръгоша нань руце
крычучы: Мужы Ізраільскія, памажэце! Вось чалаве́к, які ўсіх усюды навучае проці народу й проці закону й проці ме́сца гэтага; ды яшчэ й Грэкаў увёў у храм ды апаганіў гэтае ме́сца сьвятое
вопиюще: мужи Ізраильстіи помозите • Сей естъ человекъ иже на люди, и на закон, и на место сее, всехъ всюду учить, еще же и поганы воведе во храмъ, и оскверни светое место •
(бо перад гэтым яны бачылі з ім у горадзе Трахіма Эфэсца дый падумалі, што Паўла ўвёў яго ў храм).
Беху бо видели Трофима Ефесенина во граде с нимъ • Егоже мняху яко во храмъ вовелъ ест Павелъ •
Уве́сь горад узварушыўся, і пазьбягаўся народ. І, схапіўшы Паўлу, павалаклі яго вон із храму, ды ўраз дзьве́ры былі зачынены.
И тако порушился весь нарадъ, и бысть стечение людем, и емше Павла, влечаху его вонъ изъ светилища, и скоро затвориша двери •
Калі-ж хаце́лі забіць яго, да вайсковага тысячніка дайшла ве́стка, што збунтаваўся ўве́сь Ерузалім;
И внегда хотяху убити его • Возыде весть ко тысещнику полковъ, яко весь возмутися Ерусалимъ •
дык ён, узяўшы ўраз-жа жаўне́раў ды сотнікаў, пабе́г на іх. Яны-ж, убачыўшы тысячніка й жаўне́раў, перасталі біць Паўлу.
Он же не медля поемъ воины и сотники, притече на не • Они пакъ видевши тысещники и воіны, престаша бити Павла •
Тады, падыйшоўшы, тысячнік схапіў яго й загадаў зьвязаць двума ланцугамі ды пытаўся, хто ён і што зрабіў?
Приступив же тысещникъ и нялъ его, и повеле свезати и ретезми железными двема • И пыташе кто убо ест и что учинилъ ест •
У таўпе́-ж крычэлі кожын не́шта другое. Дык, ня маючы магчымасьці праз шум не́шта пэўнае даве́дацца, загадаў вясьці яго ў замак.
Друзіи же ино нечто вопиаху в народе • И егда не могъ доведатися истоты молвы ради, повеле вести его въ полкъ •
Калі-ж апынуўся ля ўсходаў, жаўне́рам прышлося на руках не́сьці яго дзеля натоўпу народнага,
Внегда же пріидоша на всход прилучися воздвижену быти ему от воинъ для насилия людей •
бо вялікая грамада народу йшла сьле́дам, крычучы: Сьме́рць яму!
Последовали бо множство народа кричаще згубити его •
Перад уваходам у замак Паўла кажа тысячніку: Ці магу не́шта сказаць табе́? Той жа сказаў: Ты ўме́еш па-грэцку?
И вънегда начаша во полкъ уводити Павла рече ко тысещнику: лепо ли ест мне что промолвити къ тобе • Он же рече ему: греческы умееши ли?
Дык ці ня ты той Эгіпцянін, што перад гэтымі днямі збунтаваў і вывеў у пустыню чатыры тысячы душ разбойнікаў?
Не ты ль еси Египтянинъ, вчинивый прежде сихъ дней брань, и изъвелъ во пустыню, четыре тысеще мужей, сикарей •
Паўла-ж сказаў: Я Жыд із Тарсу, грамадзянін слаўнага ме́ста Кілікійскага. Прашу-ж цябе́, дазволь мне́ прамовіць да народу.
Рече к нему Павелъ: азъ убо человекъ есмъ Іудеанин, Тарсянин с Киликие, знаема града гражанин, молю же тя допусти ми глаголати к людемъ •
Калі-ж той дазволіў, Паўла, стануўшы на ўсходах, даў знак народу рукою. Як-жа сталася вялікая ціша, прамовіў у Жыдоўскай мове, кажучы:
Допустившу же ему • Павелъ стоя на ступенех, и покива рукою • Многу же безмолвию бывшу возъгласи еврейскимъ языкомъ, глаголя:
