Дзеі 4 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Калі-ж яны гаварылі да народу, падыйшлі да іх сьвяшчэньнікі, і начальнік варты царкоўнае, і Саддуке́і,
Глаголющим же имъ к людемъ найдоша на них свещенници и воевода церковный, и саддукеи,
узлаваныя тым, што яны навучаюць народ ды прапаве́дуюць у Ісусе ўваскрасе́ньне із мёртвых;
жалующе того иже учать людей, и возвещають о імени Ісусове воскресение изъ мертвыхъ •
і палажылі на іх рукі, і аддалі іх пілнаваць да раніцы, бо быў ужо ве́чар.
И возтягоша на нихъ руце, и положиша их в соблюдение до утра, бе бо вечеръ уже •
Многа-ж із тых, што слухалі прамову, уве́равалі; і было гэткіх людзе́й лікам каля пяцёх тысячаў.
Мнози же отслышавших слово вероваша, и бысть число мужей яко пять тысещъ •
І сталася, нараніцы сабраліся ў Ерузалім павадыры іхнія ды старшыя й кніжнікі,
Бысть же наутрей • Собралися князи ихъ • И старейшины • И книжъници во Иерусалимъ,
і Анна архірэй, і Кайяфа, і Іоан, і Аляксандр, і колькі іх было з роду архірэйскага;
и Аннан архиерей, и Каіафа, и Іонна, и Алексадръ, и елици беша от рода архиерейска •
дый, паставіўшы гэных пасярод сябе́, пыталіся: Якою сілай, ці якім імем учынілі вы тое?
И поставльше их посреде вопрошаху: коею силою и коімъ именем сотвористе сее вы?
Тады Пётр, напоўніўшыся Духам Сьвятым, прамовіў да іх: Павадыры народу і старэйшыя Ізраілю!
Тогда Петръ исполнися Духа Свята, рече к нимъ: князи людстии, и старейшины Ізраилевы •
Калі ў нас сягоньня дапытываюцца аб добрым учынку нядужаму чалаве́ку, чым ён аздароўлены,
Естъ ли же насъ пытаете о добродеании человека хромого, о чемъ сей исцелися •
дык няхай ве́дама будзе ўсім вам ды ўсяму народу Ізраільскаму, што ў імя Ісуса Хрыста Назарэ́я, якога вы ўкрыжавалі, ды якога Бог ускрасіў із мёртвых, — праз Яго гэты стаіць перад вамі здаровы.
Разумно буди всемъ вамъ, и всемъ людемъ Ізраилевым • Яко во імя Ісуса Христа Назорея, Егоже вы распясте, Егоже Бог воскреси от мертвых • О Сем сей стоить пред вами здрав •
Ён — камень, зьняважаны вамі пры будове, што стаўся галавою вугла,
Сей естъ камень укореный от васъ зижущих бывый во главу углу, и несть о ином ни о единомъ спасения,
і ні ў кім іншым няма́шака збаўле́ньня, бо й няма іншага імя пад не́бам, да́дзенага людзям, якім бы нам спасьціся.
несть бо иного имени под небесем даного человеком о нем же подобает спастися намъ •
Бачучы-ж адвагу Пятра й Іоана ды ўцяміўшы, што яны людзі няўчоныя і простыя, зьдзівіліся; і пазналі іх, што былі з Ісусам.
Видящи же Петрово дръзновение, и Іоанново • И зразумевша яко человеци не книжни еста и прости, дивляхуся знаяху же их яко со Ісусом беста •
Бачучы-ж стаяўшага з імі аздароўленага чалаве́ка, не маглі нічога сказаць насупраць.
Человека же видеста с нима стояща исцелевъшаго, ничтоже можаху противу рещи •
Дык, загадаўшы ім выйсьці з сынэдрыону, ра́дзіліся паміж сабою,
Повелевшим же има вонъ изъ сонмища изыти стязахуся къ собе
кажучы: Што нам зрабіць з гэтымі людзьмі? Бо вялікі знак стаўся праз іх яўна для ўсіх, хто жыве ў Ерузаліме, і ня можам запярэчыць гэтаму.
глаголюще: что сотворим человекома сима? Яко убо разумно быст знамение, бывшее ими, всемъ живущим во Иерусалиме • Явно ест и не можемъ запрети,
Але, каб гэта больш не разыходзілася ў народзе, цьвёрда забаронім ім, каб дале́й не гаварылі ў імя гэтае нікому з людзе́й.
но да не более прострется в людехъ, прещениемъ да запретим има, къ тому не глаголати о имени семъ ни единому человеку •
І, паклікаўшы іх, загадалі ім зусім не гаварыць і не навучаць у імя Ісусавае.
И призвавше их заповедаша имъ отнудь не провещавати ни учити о имени Ісусове •
Пётр жа й Іоан, адказываючы ім, сказалі: Судзіце, ці справядліва перад Богам слухацца вас бале́й, чым Бога?
Петръ же и Іоаннъ отвещавше к нимъ, рекоша: праведно ли ест то пред Богомъ, васъ послушати более, нежли Бога, судите •
Мы-ж ня можам не гаварыць аб тым, што бачылі й чулі.
Не можем бо мы яже видехом и слышахом, не глаголати •
Дык яны, пагразіўшы ім, звольнілі іх, не знайшоўшы нічога, каб пакараць іх, дзеля народу; бо ўсе́ славілі Бога за тое, што сталася.
Они же пригрозивше имъ, пустиша е, ничтоже обретше како мучити их, людей ради, яко вси прославляху Бога о бывшемъ •
Бо больш за сорак гадоў было таму чалаве́ку, з якім стаўся цуд аздараўле́ньня.
Леты бо бяше множайшими четыридесяте человек той, о немже быстъ чудо сее исцеления •
Калі-ж іх звольнілі, яны пайшлі да сваіх і абвясьцілі тое, што да іх гаварылі архірэі й старшыя.
Отпущена ж бывша пріидоша ко своим и возвестиша елика к нимъ архиереи и старейшины реша •
Тыя-ж, пачуўшы, аднадушна паднялі голас к Богу і сказалі: Валада́ру! Ты Бог, што ўчыніў не́ба й зямлю й мора дый усё, што ў іх,
Они же слышавше единодушно воздвигоша гласъ къ Богу, и рекоша: Владыко Боже сотворивый небо, и землю, и море, и вся яже въ них •
што вуснамі Давіда, слугі Твайго, сказаў: Чаго збунтаваліся пагане, ды людзі марныя рэчы надумалі?
Иже усты Давыда отрока Своего рекый: въскую шаташеся языци, и людие повчишася тщетным?
Паўсталі цары зямныя, ды князі сабраліся разам насупраць Госпада й насупраць Хрыста Ягонага.
Предсташа царие земстіи, и князи собрашеся вкупе, на Господа и на Христа Его •
Бо-ж запраўды сабраліся супраць Сына Твайго Сьвятога, Ісуса, якога Ты памазаў, і Ірад, і Пілат Понцкі з паганамі й народам Ізраільскім,
Собрашеся воистинну во граде семъ на Святого Отрока Твоего Ісуса Егоже помаза • Иродъ, и Понтиский Пилатъ, со языки, и людми Ізраилевыми вчинити •
каб учыніць тое, чаму стацца напе́рад назначыла рука Твая й рада Твая.
Елика рука Твоя и советъ Твой прежде нарче быти •
І цяпе́р, Госпадзе, зірні на пагрозы іхнія і дай рабом Тваім з усе́й адвагай гаварыць слова Тваё
И ныне Господи призри на запрещения их, и дай жъ рабом Твоимъ со всем дръзновениемъ глаголати слово Твое •
ды працягні руку Тваю на аздараўле́ньне, каб рабіліся знакі й цуды праз імя Сьвятога Сына Твайго Ісуса.
Простри руку Твою да бывають исцеления, и знамения, и чудеса іменемъ Святымъ Сына Твоего Ісуса,
І, як памаліліся, захісталася ме́сца тое, дзе яны былі сабраўшыся, і ўсе напоўніліся Духам Сьвятым ды адважна гаварылі слова Божае.
и помолившимся имъ, подвижася место, идеже бяху собрани, и исполнишеся вси Духа Свята, и глаголаху слово Божие со деръзновениемъ •
У грамады́-ж ве́руючых было адно сэрца й адна душа, і ніхто нічога з маемасьці свае́й не называў сваім, але ўсё ў іх было супольнае.
Народу же веровавшему бе серце едино, и душа едина, и ни единъ же что от имения своего, поведаше свое быти • Но бяху имъ вся обща,
І з вялікай сілай давалі Апосталы сьвядо́цтва ўваскрасе́ньня Госпада Ісуса, і ла́ска вялікая была на ўсіх іх.
и велию силою воздаяху Апостоли сведетелство о воскресеніи Ісуса Христа • И милость велия была ест межи всеми ими,
І ня было сярод іх нікога, хто цярпе́ў бы недастатак, бо хто ме́ў зямлю ці дамы́, тыя, прадаўшы, прыносілі грошы за праданае
не бяше бо нищъ ни единъ в них, но елици быша господие селом, или домомъ, продающе приношаху цены продаемых,
і клалі к нагам Апосталаў; і кожнаму дава́лася тое, што яму было патрэбна.
и полагаху е пред ноги Апостолъ • И розделеваху единому каждому, еже аще кто что требоваше •
Гэтак Іосія, названы Апосталамі Варнавай (што ў перакладзе знача: сын пацяшэньня), лявіт, родам Кіпрыец,
Осій же нарицаемый от Апостолъ Варнава, еже исказуется сын утешенія с племеня Леввиева, Кипрянин родом
ме́ўшы поле, прадаў яго і прынёс грошы ды паклаў к нага́м Апосталаў.
имея село, продавъ принесе цену и положи пред ноги Апостолъ •
