Дзеі 11 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Апосталы-ж і браты, што былі ў Юдэі, пачулі, што й пагане прынялі слова Божае.
Слышали пакъ суть Апостоли, и братия живущие во Іудеи, яко и погани приняли слово Божие,
І калі Пётр прыйшоў у Ерузалім, абрэзаныя карылі яго,
и егда прішел Петръ во Ерусалим роптаху нань еже были от обрезания
кажучы: Да неабрэзаных ты хадзіў ды з імі е́ў!
глаголюще: почто вшолъ еси к мужемъ необрезаным, и елъ с ними?
І, пачаўшы, Пётр расказаў па парадку, гаворачы:
Начавъ же Петръ речь сперва, и по ряду сказываше имъ глаголя:
Я быў у ме́сьце Іоппе ды маліўся; і ў захапле́ньні ўбачыў зьяву: не́йкую судзіну, якая зыходзіла, быццам вялікі абрус, на чатырох канцох спусканы з не́ба, і прыйшла ажно да мяне́.
азъ бых во граде Іоппіистемъ моляся • И видехъ во захваченіи мысли, видение: сходящъ сосудъ некій яко плащеницу велию, от четырь краи висящу с небеси, и спустися даже до мене •
Я зірнуў у яе́ і, разгле́дзіўшы, убачыў чацьвераногіх зямлі, зьвяроў і гадаў і птахаў нябе́сных.
В нюже егда смотряхъ, видехъ четвероногие звери земли, и гады, и птице небесные •
І пачуў я голас, які гаварыў мне́: Устань, Пётр, забівай ды е́ш.
Слышах же и гласъ глаголющь ко мне: воставъ Петре заколи и ежь •
Я-ж сказаў: Не́, Госпадзе, бо нічога паганага й нячыстага ніколі не ўваходзіла ў вусны мае́.
Рекох же: никако Господи, всяко бо скерно и нечисто николи же вніиде во уста моя •
І адказаў мне́ паўторна голас з не́ба: Што Бог ачысьціў, ты не пагань.
Отвеща же ми вторицею гласъ с небеси глаголющъ: яже Богъ очистил ты не скверни,
І сталася гэта тройчы; і ізноў усё ўзьнялося на не́ба.
се же бысть и третицею, и потом взяшася вся на небо •
І вось у тую-ж часіну трое людзе́й спыніліся перад домам, дзе́ я быў, пасланыя да мяне́ з Кесарыі.
И се абие трие мужи сташа пред храміною в нейже бехъ, послани с Кесареи ко мне •
І сказаў мне́ Дух ісьці з імі, нічога не разьбіраючы. Пайшлі-ж са мной і гэтыя шэсьць братоў, і мы прыйшлі ў дом таго чалаве́ка.
Рече же ми Духъ ити с ними ничтоже разсужая • Шли ж со мною и шесть братіа сия • И вніидохом в домъ мужа •
І абвясьціў ён нам, як бачыў у доме сваім Ангела, які стаяў і гаварыў да яго: Пашлі ў Іоппу людзе́й ды пакліч Сымона, называнага Пятром;
Той же сказа намъ, како виде Ангела в дому своемъ ставши и рекша ему: пошли во Іоппию мужей, и призови Симона нарицаемаго Петра •
ён скажа табе́ словы, праз якія спасён будзеш ты і ўве́сь дом твой.
Онъ речеть къ тобе слова в нихже спасешися ты, и весь домъ твой •
Калі-ж я пачаў прамаўляць, зыйшоў на іх Дух Сьвяты, як і на нас напачатку.
Внегда же начахъ глаголати, нападе Духъ Святый на них, якоже и на нас вначале •
І прыпомніў я тады словы Госпада, як Ён казаў: Іоан хрысьціў вадою, вы-ж будзеце ахрышчаны Духам Сьвятым.
И воспомянухъ на слова Господьня, еже глаголаше: Іоаннъ убо крестилъ ест водою, вы же имате крестити Духом Святымъ •
Калі-ж Бог даў ім дар, роўны як і нам, што ўве́равалі ў Госпада Ісуса Хрыста, хто-ж я такі, каб пярэчыць Богу?
Понеже убо равный даръ далъ ест имъ Богъ, якож и нам, веровавтим въ Господа нашего Ісуса Христа • Азъ же кто бехъ возбранити Богу?
Пачуўшы-ж гэтае, супакоіліся ды славілі Бога, мовячы: Дык і паганам даў Бог пакаяньне дзеля жыцьця.
Слышавши же сия умолъкоша • И славяху Бога глаголюще: се убо и поганом далъ ест Богъ покаание въ жизнь •
А вось тыя, што расьцярушыліся пасьля няшчасьця, якое сталася з Сьцяпанам, разыйшліся ажно да Фінікіі і Кіпру й Антыохіі, гаворачы слова адно толькі Жыдом.
Тые пакъ еже были розъбеглися для скорби бывшее при Стефане, пріидоша до Фіникия, и до Кипра, и до Антиохіа • Ни къ единому глаголюще слова Божия, толико к самым Іудеомъ •
Былі-ж некаторыя із іх людзі Кіпрыйскія ды Кірэнэйскія, якія, прыйшоўшы ў Антыохію, прамаўдялі да Грэкаў, абвяшчаючы ім Госпада Ісуса.
Быша же неціи от нихъ мужие Кипрьстіи, и Киринеістіи, они же, пришедши во Антиохию глаголаху ко Еллиномъ, благовествующе Господа Ісуса,
І рука Гасподня была з імі, і вялікая лічба, уве́раваўшы, навярнулася да Госпада.
и бе рука Господьня с ними, много ж число веровавших обратишеся къ Господу •
І дайшло слова аб іх да вушэй царквы, што ў Ерузаліме; і паслалі Варнаву пайсьці ажно ў Антыохію.
И поведена бысть речь сия во уши сбору иже бе во Ерусалиме • И послали Варнаву до Антиохіи •
Ён, прыйшоўшы й пабачыўшы ласку Божую, узрадаваўся ды клікаў усіх, каб пры пастанове сэрца трывалі ў Госпадзе,
Онже внегда пришолъ тамо, и узрелъ ласку Божию возрадовался • И напоминалъ всехъ, дабы в умысле серца своего пребыли, прилучени къ Господу •
бо быў чалаве́к добры й поўны Духа Сьвятога ды ве́ры. І значная грамада прыхілілася да Госпада.
Былъ убо мужъ добръ, исполненъ Духа Свята, и веры • И приложися народъ мног Господеви •
Стуль-жа выйшаў Варнава ў Тарс пашукаць Саўла і, знайшоўшы яго, прывёў у Антыохію.
И оттоле иде Варнава во Тарсъ взыскати Савла, и знашедъ его приведе во Антиохию •
І сталася, што цэлы год зьбіраліся ў гэтай царкве́ ды навучалі значную грамаду; і вучні ў Антыохіі найперш пачалі называцца Хрысьціянамі.
Быша же ту целый годъ, собирающеся во церкви и научающе народъ многъ • Тако иже во Антиохіи напредъ ученици нарекошеся христиане •
У тыя-ж дні з Ерузаліму прыйшлі ў Антыохію Прарокі.
В тые жъ дни снидошеся пророци во Антиохию •
І адзін із іх, на ймя Агаў, устаўшы, праз Духа абвясьціў, што на ўсе́нькім сьве́це мае быць вялікі голад; і стаўся ён за ке́сара Кляўдыя.
Востав же единъ от них именем Агавъ, назнаменаше Духомъ гладъ велик быти по всей вселенней еже и бысть при Клавдие кесари •
З вучняў жа, колькі хто мог, пастанавіў кожын із іх паслаць на дапамогу братом, што жылі ў Юдэі.
Тогда ученици единый каждый водле можности своея, умыслили послати к употребе, живущим во Іудеи братиамъ •
І ўчынілі гэта, паслаўшы старшым праз рукі Варнавы і Саўла.
Еже и вчиниша пославше ко старейшимъ рукою Варнавлевою и Саулевою •
