Дзеі 12 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А ў тым часе падняў цар Ірад рукі, каб мучыць некаторых із царквы,
В той часъ послалъ Іродъ царь слугы, да погубять некия от церкви,
а Якава, брата Іоанавага, дык мячом забіў.
и убилъ ест Іакова брата Іоаннова, мечем •
І, бачучы, што гэта люба Жыдом, наважыўся ўзяць і Пятра (а былі дні праснакоў)
И видевъ яко любо тое бысть Іудеомъ • Приложи яти и Петра, бяху же дние опресночніи •
ды, злавіўшы, пасадзіў у вязьніцу, загадаўшы чатыром чацьвёркам жаўне́раў сьцерагчы яго, манючыся пасьля Пасхі вывясьці яго народу.
Егоже емъ всади во темницу • Предавъ двадесети воиномъ стеречи и, хотяй по Пасце вывести его к людем •
Гэтак вось Пятра пілнавалі ў вязьніцы; царква́-ж усьцяж малілася за яго Богу.
Петра убо стрежаху в темници, молитва же уставичная от христианъ бываше къ Богу о немъ •
Калі-ж Ірад маніўся вывясьці яго, у тую ноч Пётр спаў міжы двух жаўне́раў, апутаны двума ланцугамі, ды перад дзьвярыма варта пілнавала вязьніцу.
Егда же хотяше извести его Іродъ, в нощи той бе Петръ спя межи двемя воинома, связанъ железными ретезма двема, стражие же пред дверми стрежаху темницу •
І вось Ангел Гасподні стануў перад ім, і сьвятло зазьяла ў будынку. І, ткнуўшы Пятра ў бок, разбудзіў яго ды кажа: Устань хутчэй!
И се Ангелъ Господень пріиде, и светъ восия во храмине • Толъкнув же в ребра Петра, воздвиже его глаголя: востани скоро • И спадоша ретези с руку его •
І зваліліся з рук ягоных ланцугі. Ангел-жа сказаў да яго: Падперажыся й падвяжы пасталы твае́. Зрабіў і гэта. І кажа яму: Надзе́нь вопратку тваю і йдзі за мной.
Рече же Ангелъ к нему: препояшися, и въступи у вобувь свою • Вчинилъ же ест тако • И глагола ему: облецися в ризу свою, и пойди за мною •
І, выйшаўшы, пайшоў за ім. Ды ня ве́даў, ці праўда тое, што сталася праз Ангела, бо думаў, што бачыць прывід.
И вышедъ шолъ ест за нимъ • И не ведалъ яко истинна естъ бывшее от Ангела, но мнелъ сонъ зрети •
Абмінуўшы-ж пе́ршую варту і другую, яны падыйшлі да зяле́зных варотаў, што вялі да ме́ста ды самі сабой расчыніліся ім. І, выйшаўшы, яны прайшлі адну вуліцу, калі Ангел зьнячэўку адстаў ад яго.
Прешедъши же первую стражу, и вторую • Пріидоста ко вратомъ железнымъ воводящимъ во градъ, еже сами отверзошеся имъ • И изшедше прейдоша улицу едину, и таже отступи Ангелъ от него •
І Пётр, прыйшоўшы да сябе́, сказаў: Цяпе́р ве́даю запраўды, што Госпад паслаў Ангела свайго і вырваў мяне́ із рук Ірадавых ды з усяго, чаго ждаў народ Жыдоўскі.
Тогда Петръ привратився самъ к собе рече: ныне вемъ воистинну яко посла Богъ Ангела Своего, изят мя из руки Иродовы, и со всего чаанія людей Иудейских •
Аглядзе́ўшыся-ж, пайшоў к дому Марыі, маткі Іоана, называнага Маркам, гдзе многія сабраліся й маліліся.
Осмотревся же Петръ, пріиде в домъ Маріинъ матери Іоанновы, нарицаемаго Марка иде же беяху мнози собраний молящеся •
Калі-ж Пётр стукаўся ў дзьве́ры се́нцаў, падыйшла паслухаць дзяўчынка, на ймя Рода,
Толкнувшу же Петру во врата двора, вынійде рабыни слышати, именем Родія •
і, пазнаўшы голас Пятра, ад радасьці не адчыніла дзьве́раў, але, убе́гшы, абвясьціла, што Пётр стаіць перад уваходам.
И познавши гласъ Петров, от радости не отверзе вратъ, притекши ж сказа Петра стояща пред враты •
Тыя-ж сказалі да яе́: Ты ашале́ла. Але яна казала, што гэта так. Яны-ж гаварылі: гэта Ангел ягоны.
Они же к ней рекоша: мылишся • И она крепляаше тако быти • Тогда они рекли: Ангелъ его ест •
Пётр жа не пераставаў стукацца. Калі-ж адчынілі, убачылі яго і здуме́ліся.
Петр же пребывааше толкый • И внегда отворили двери, видевши его ужасошася •
Паказаўшы-ж рукой, каб маўчалі, расказаў ім; як Госпад вывеў яго із вязьніцы. І сказаў: Павядомце аб гэтым Якава і братоў. І, выйшаўшы, пайшоў у другое ме́сца.
И покивав на них рукою абы молчали, сказа имъ, како Господь вывел его с темнице • И рече: возвестите сия Іакову, и братиамъ • И изшедъ иде во ино место •
Калі-ж настаў дзе́нь, сярод жаўне́раў узьнялася трывога вялікая: што сталася з Пятром?
Бывшу же дню, бе молва немала во воинехъ о Петре что убо бысть ему •
Ірад жа, пашукаўшы ды не знайшоўшы яго, судзіў вартаўнікаў і загадаў сказьніць іх. І, перабраўшыся з Юдэі ў Кесарыю, жыў.
Иродъ же поискавъ его и не обрете, и спытавъ стражей, повеле отвести их • И изшедъ от Іудеи въ Кесарію живяше тамъ •
А Ірад маніўся ваяваць з Тырыйцамі й Сіданійцамі. Яны-ж, змовіўшыся, прыйшлі да яго і, скланіўшы Уласта, пасьце́льніка царскага, прасілі міру, бо іхняя краіна кармілася ад царскае.
Тогда Іродъ гневашеся на Тирянъ, и на Сидонян, они же единомыслено пришли к нему • И умоливше Власта постелника царева, просили миру, дабы могли брати пищу страны их от царствия его •
У вызначаны-ж дзе́нь Ірад, апрануўшыся ў царскія шаты ды се́ўшы на пасадзе, прамаўляў да іх,
Тогда уставивъ на то день, в онь же облекся Іродъ въ одежу царску • И седъ на престоле судищномъ молвяше к нимъ •
а народ крычэў: Голас Божы, а не чалаве́чы!
Народъ же стоящій возглашаше: гласъ Божій ест сее а не человеч •
Зьнячэўку Ангел Гасподні паразіў яго за тое, што не аддаў хвалы Богу, і, зае́дзены чэрвямі, ён паме́р.
И скоро поразилъ его ангелъ Божій, занеж не далъ хвалы Богу • И бысть черви источен изъдше •
Слова-ж Божае разрасталася й памнажалася.
Слово же Божие растяше, и множашеся •
А Варнава й Саўл, споўніўшы даручэньне, пайшлі назад з Ерузаліму, узяўшы з сабой такжа Іоана, называнага Маркам.
Варнава же, и Саулъ возвратишеся во Ерусалимъ, скончавши службу поемши съ собою Іоанна нарицаемаго Марка •
