Дзеі 12 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Таго часу Гірад кароль наклаў рукі на некатрых із царквы, каб зрабіць ім атугу.
В той часъ послалъ Іродъ царь слугы, да погубять некия от церкви,
І забіў Якава, брата Яанавага, мячом.
и убилъ ест Іакова брата Іоаннова, мечем •
А бачачы, што гэта прыемна Жыдом, дадаў, арыштаваўшы й Пётру. Тады былі дні праснакоў.
И видевъ яко любо тое бысть Іудеомъ • Приложи яти и Петра, бяху же дние опресночніи •
І, няўшы яго, пасадзіў у вязьніцу, паручыўшы чатыром чацьвёркам жаўнераў вартаваць яго, манючыся просьле Пасхі вывесьці яго люду.
Егоже емъ всади во темницу • Предавъ двадесети воиномъ стеречи и, хотяй по Пасце вывести его к людем •
Дык Пётра быў дзяржаны ў вязьніцы; але гарачую малітву царква чыніла Богу за яго.
Петра убо стрежаху в темници, молитва же уставичная от христианъ бываше къ Богу о немъ •
І як Гірад ішоў вывесьці, тае ночы Пётра спаў памеж двух жаўнераў, скаваны двума ланцугамі, і вартаўнікі ля дзьвярэй сьцераглі вязьніцу.
Егда же хотяше извести его Іродъ, в нощи той бе Петръ спя межи двемя воинома, связанъ железными ретезма двема, стражие же пред дверми стрежаху темницу •
І гля, ангіл Спадароў прышоў туды, і сьвятліня зазьзяла ў будоўлі, і, штырхнуўшы ў бок Пётру, пабудзіў яго, і сказаў: «Устань борзда». І ланцугі апалі з рук ягоных.
И се Ангелъ Господень пріиде, и светъ восия во храмине • Толъкнув же в ребра Петра, воздвиже его глаголя: востани скоро • И спадоша ретези с руку его •
І ангіл сказаў яму: «Паперажыся й азуйся». І ён зрабіў так. І кажа яму: «Апрані вопратку сваю і йдзі за імною».
Рече же Ангелъ к нему: препояшися, и въступи у вобувь свою • Вчинилъ же ест тако • И глагола ему: облецися в ризу свою, и пойди за мною •
І, вышаўшы, ішоў за ім, і ня ведаў, што гэта было запраўды роблена ангілам, але думаў, што відзе відзень.
И вышедъ шолъ ест за нимъ • И не ведалъ яко истинна естъ бывшее от Ангела, но мнелъ сонъ зрети •
І прайшоўшы першую а другую варту, яны прышлі да зялезнае брамы, што вяла да места, каторая сама адчынілася ім; і зышлі на вуліцу, і якга ангіл пакінуў яго.
Прешедъши же первую стражу, и вторую • Пріидоста ко вратомъ железнымъ воводящимъ во градъ, еже сами отверзошеся имъ • И изшедше прейдоша улицу едину, и таже отступи Ангелъ от него •
Тады Пётра, ачуціўшыся, сказаў: «Цяпер я ведаю запраўды, што Спадар паслаў ангіла Свайго ўзяць мяне з рукі Гірадавае і ўсяго спадзяваньня люду жыдоўскага».
Тогда Петръ привратився самъ к собе рече: ныне вемъ воистинну яко посла Богъ Ангела Своего, изят мя из руки Иродовы, и со всего чаанія людей Иудейских •
І, усьведаміўшы гэта, прышоў да дому Марыі, маці Яанавае, каторага мянушка была Марка, ідзе шмат зьбіралася й маліліся.
Осмотревся же Петръ, пріиде в домъ Маріинъ матери Іоанновы, нарицаемаго Марка иде же беяху мнози собраний молящеся •
І як ён пастукаў у варотцы брамы, служэбка, імям Рода, вышла паелухаць;
Толкнувшу же Петру во врата двора, вынійде рабыни слышати, именем Родія •
І, пазнаўшы голас Пётраў, з радасьці не адчыніла варотцаў, але, убегшы, паведаміла, што Пётра стаіць ля брамы.
И познавши гласъ Петров, от радости не отверзе вратъ, притекши ж сказа Петра стояща пред враты •
А яны сказалі ёй: «Ты здурэла». Але яна цьвердзіла, што так было. Яны ж сказалі: «Гэта ангіл ягоны».
Они же к ней рекоша: мылишся • И она крепляаше тако быти • Тогда они рекли: Ангелъ его ест •
Але Пётра далей стукаў. І, адчыніўшы, абачылі яго й зумеліся.
Петр же пребывааше толкый • И внегда отворили двери, видевши его ужасошася •
Даўшы ім знак рукою маўчаць, ён паведаў ім, як Спадар вывеў яго зь вязьніцы, і сказаў: «Накажыце праз гэта Якаву а братом». І вышаў, і пайшоў на іншае месца.
И покивав на них рукою абы молчали, сказа имъ, како Господь вывел его с темнице • И рече: возвестите сия Іакову, и братиамъ • И изшедъ иде во ино место •
А як разаднела, была немалая паруха памеж жаўнераў з тога, што сталася зь Пётрам.
Бывшу же дню, бе молва немала во воинехъ о Петре что убо бысть ему •
І шукаў яго Гірад, і не знайшоў; выпытаўшы вартаўнікоў, казаў завесьці іх на кару сьмерці. І зышоў зь Юдэі да Цэсарэі, і заставаўся там.
Иродъ же поискавъ его и не обрете, и спытавъ стражей, повеле отвести их • И изшедъ от Іудеи въ Кесарію живяше тамъ •
І быў ён злы на Тыран а Сыдонян; яны ж прышлі да яго згодна і, сьхінуўшы на свой бок Уласта, дворнага маршалку каралеўскага, шукалі міру, бо край іхны жывіўся з каралеўскага.
Тогда Іродъ гневашеся на Тирянъ, и на Сидонян, они же единомыслено пришли к нему • И умоливше Власта постелника царева, просили миру, дабы могли брати пищу страны их от царствия его •
Прызначанага ж дня, адзеўшыся ў вадзецьце каралеўскае і сеўшы на павышаным седаве, Гірад меў прынародную мову да іх;
Тогда уставивъ на то день, в онь же облекся Іродъ въ одежу царску • И седъ на престоле судищномъ молвяше к нимъ •
А люд гукаў: «Голас божы, а ня людзкі!»
Народъ же стоящій возглашаше: гласъ Божій ест сее а не человеч •
І якга ангіл Спадароў выцяў яго, бо ён ня даў хвалы Богу; і ён, сточаны чэрвямі, выпусьціў дух.
И скоро поразилъ его ангелъ Божій, занеж не далъ хвалы Богу • И бысть черви источен изъдше •
Слова ж Божае расло а пашыралася.
Слово же Божие растяше, и множашеся •
А Варнава а Саўла зьвярнуліся зь Ерузаліму, справіўшы службу, паручаную ім, узяўшы таксама із сабою Яана, мянушкаю Марка.
Варнава же, и Саулъ возвратишеся во Ерусалимъ, скончавши службу поемши съ собою Іоанна нарицаемаго Марка •
