Дзеі 21 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Як жа мы, расстаўшыся зь імі, адплылі, дык простай дарогаю прыплылі да Косу, назаўтрае да Родосу і стуль да Патары.
И якоже бысть отвезтися намъ от них прямымъ бегомъ пріидохом въ Кос во другый же день въ Родосъ, и оттоле во Патару,
І засьпеўшы караб, што йшоў да Фінікі, узышлі на яго й адплылі.
и обретше корабль преходящъ во Финикию, волезше в онь везохомся,
І відаць быў Кіпра, і, пакінуўшы яго палеве, мы плылі да Сыры, і выселі ў Тыру, бо там караб меў выкласьці свой наклад.
и вънегда приближахомся Кипру, оставивше и влеве, плыхомъ во Сирию • И пристахомъ въ Тире, ту бо бяше кораблю изъложити бремя •
І, засьпеўшы вучанікаў, заставаліся там сем дзён. Яны з Духа казалі Паўлу ня йсьці да Ерузаліму.
И знашедше ту ученики пребыхомъ с ними седмъ дней • Они же Павлови глаголаху Духомъ, не входити во Ерусалимъ •
Як жа скончыліся гэтыя дні, вышлі й пайшлі, і нас прапушчалі ўсі із жанкамі а дзецьмі аж да места; а на беразе, уклякшы, памаліліся.
Егда же бысть намъ скончати дни, и зъшедше идяхомъ, провожающим насъ всемъ со женами, и с детми до вне града • И поклонивше колене при мори, помолихомся,
І, разьвітаўшыся адзін із адным, мы ўзышлі на караб, а яны зьвярнуліся двору.
и целовавше другъ друга внидохом въ корабль • Они же возвратишеся в домы своя •
Мы ж, скончыўшы плаўбу, прыбылі з Тыру да Птолемаіды і, паздароваўшы братоў, засталіся адзін дзень ізь імі.
Мы пакъ плавание наченъше от Тира, пристахомъ во Птоломаиде, и целовавше братию, пребыхом у нихъ день единъ •
А назаўтрае Паўла а мы, бытыя зь ім, вышаўшы, прышлі да Цэсарэі і, увыйшоўшы ў дом Піліпа евангелістага, аднаго ізь сямёх, заставаліся ў яго.
Во утрей же мы еже быхомъ с Павлом пріидохомъ въ Кесарию • И вшедше в домъ Філиппа еивангелиста, суща единого от седми, пребыхом у него •
У яго былі чатыры дачкі дзявушчыя, праракаючыя.
Сей имеаше четыре дщеры девице пророкующа •
Прымеж тога, як мы заставаліся ў іх шмат дзён, прышоў зь Юдэі якісь прарока, на ймя Агаў;
И внегда пребывахом ту дни многы • Прииде некто от Іудея пророкъ, именемъ Агавъ •
І, увыйшоўшы да нас, узяў пояс Паўлаў і, зьвязаўшы сабе рукі й ногі, сказаў: «Гэтак кажа Дух Сьвяты: мужа, чый гэты пояс, гэтак зьвяжуць у Ерузаліме Жыды і выдадуць у рукі паган».
И пришедъ к намъ взявъ поясъ Павловъ, связавши руце свои, и нозе рече: тако глаголеть Духъ Святый, мужа, егоже ест поясъ сей • Тако свяжуть его Іудеи во Ерусалиме, и предадуть в руце языкомъ,
Як жа мы пачулі гэта, то й мы й тамашнія прасілі, каб ён ня йшоў да Ерузаліму.
якоже услышахомъ сия молихом его, и мы, и живущие на месте томъ, абы не ходилъ до Ерусалима •
Але Паўла адказаў: «Што вы робіце, плачучы а немарасьцячы сэрца мае? бо я гатоў ня толькі быць зьвязаным, але таксама памерці ў Ерузаліме за імя Спадара Ісуса».
Отвеща же Павелъ и рече: что чините плачучи, и скорушаючи серце мое • Азъ бо не точию связан быти, но и умрети во Ерусаліме готов есмъ для имени Господа Ісуса •
Ня здолеўшы ўмовіць яго, мы змоўклі, кажучы: «Станься воля Спадарова!»
Не повинующу же ся ему умолкохомъ, рекше: воля Господьня да будеть •
Просьле гэтых дзён, прыгатаваўшыся, пайшлі мы да Ерузаліму.
По днех же сихъ зготовивъшеся възыдохомъ во Ерусалим •
І з вучанікаў з Цэсарэі йшлі з намі, вядучы якогась Мнасона, Кіпраніна, даўнейшага вучаніка, у каторага мы былі б на гасподзе.
И идоша с нами неціи ученици от Кесареи, ведущи съ собою, неякого Мнасона Кипрянина, давного ученика, в негоже имамы на подворь пребыти •
А, як мы прыбылі да Ерузаліму, браты рада прынялі нас.
Внегда же пріидохомъ во Ерусалим, любезно прияша насъ братия •
А назаўтрае Паўла прышоў з намі да Якава, і ўсі старшыя прышлі туды.
Другого пакъ дня вниде Павел, и с нами ко Іакову, и вси ту собралися старшие,
І, паздароваўшы іх, ён паведаў з парадку ўсе, што Бог учыніў службаю ягонай.
ихъже целовавши, поведаше имъ по ряду вся, яже Богъ чинилъ ест во языцехъ служениемъ его •
Яны ж, пачуўшы, славілі Бога і сказалі яму: «Бачыш, браце, колькі тысячаў ёсьць із Жыдоў, што ўверылі, і ўсі рупатлівыя праз Закон.
Они же слышавше славяху Бога, и рекоша ему: видиши брате колико тысещей ест Іудеі веровавших, а вси тые суть миловники закону •
Але празь цябе маюць ведамку, што ты вучыш усіх Жыдоў, што памеж народаў, адступніцтва ад Масея, кажучы, што яны ня маюць абразаць дзеці свае ані заховаваць абычаі.
Но о тобе слышали сут, яко ты отступлению учиши от закона Моисеова, сущих во языцех Іудеи глаголя имъ не обрезывати сыновъ своих, ни по обычаемъ закона ходити •
Дык што ж? Множасьць канечне зьбярэцца, бо пачуюць, што ты прышоў.
Что жъ убо естъ подобаеть всему множству сойтися понеже услышать о тобе яко пришолъ еси •
Зрабі ж, што мы скажам тэ: ёсьць у нас чатыры чалавекі, што маюць на сабе абятніцы.
Сего деля учини то еже речемъ тобе • Суть у насъ мужи четыре слюбъ имуще, на собе,
Вазьмі іх, і ачысьціся зь імі, і заплаці выдаткі за іх, каб яны агалілі галавы свае, — і даведаюцца ўсі, што няма нічога праўдзівага з чутага імі празь цябе, але што й сам ты жывеш заховуючы Закон.
сихъ поимъ очистися с ними, и вчини слюбъ, да острыжета главы свое • И уверять вси яко неправда ест, еже слышали о тобе, но ходиши и самъ храняй законъ •
А ўзглядам тых, што ўверылі з паган, то мы пісалі, пастанавіўшы, каб яны ўзьдзержаваліся ад абраканага балваном, ад крыві, ад задушанага і ад бязулства».
Тымъ пакъ ониже веровалі сут от языковъ, писали есмо установивше, ничтож таковаго соблюдати имъ • Токмо хранити себе от треб идолских, и от крови и удавленины, и от блуду •
Тады Паўла, узяўшы тых мужоў, назаўтрае ачысьціўшыся, увыйшоў зь імі ў сьвятыню, асьвятчаючы, што дні ачышчэньня скончаны і абрэчаны аброк за кажнага зь іх.
Тогда Павел во другый день появъ съ собою мужей, очистився с ними вниде во светилище • Являя выполнение дней очищения, дондеже принесено будет за единого каждого их приношение •
Як жа сем дзён канчаліся, Жыды з Азі, абачыўшы яго ў сьвятыні, узрушылі ўсю гурбу і наклалі рукі на яго,
И якоже хотяху седмъ дней искончати • Іудеи еже быша от Асіи, видевши Павла во светилищи, подвигоша весъ народъ, и возвръгоша нань руце
Крычачы: «Мужы ізраельскія, памажыце! гэты чалавек усіх усюдых вуча супроці люду а Закону а месца гэтага, а нават прывёў Грэкаў у сьвятыню і збудзеніў сьвятое месца».
вопиюще: мужи Ізраильстіи помозите • Сей естъ человекъ иже на люди, и на закон, и на место сее, всехъ всюду учить, еще же и поганы воведе во храмъ, и оскверни светое место •
Бо перад тым яны бачылі зь ім у месьце Трахіма Ефэсяніна й думалі, што Паўла быў увёўшы яго ў сьвятыню.
Беху бо видели Трофима Ефесенина во граде с нимъ • Егоже мняху яко во храмъ вовелъ ест Павелъ •
І ўсе места ўзрушылася, і зьбегліся людзі; і, схапіўшы Паўлу, пацягнулі яго вон ізь сьвятыні, і якга замкнёны былі дзьверы.
И тако порушился весь нарадъ, и бысть стечение людем, и емше Павла, влечаху его вонъ изъ светилища, и скоро затвориша двери •
Як жа яны хацелі забіць яго, ведамка прышла да тысячніка аддзелу, што ўвесь Ерузалім узрушыўся.
И внегда хотяху убити его • Возыде весть ко тысещнику полковъ, яко весь возмутися Ерусалимъ •
Ён, зараз узяўшы жаўнераў а сотнікаў, пабег на іх. Яны ж, абачыўшы тысячніка а жаўнераў, перасталі біць Паўлу.
Он же не медля поемъ воины и сотники, притече на не • Они пакъ видевши тысещники и воіны, престаша бити Павла •
Тады тысячнік, прышоўшы, узяў яго й казаў закаваць двума ланцугамі, і пытаўся, хто ён і што зрабіў.
Приступив же тысещникъ и нялъ его, и повеле свезати и ретезми железными двема • И пыташе кто убо ест и что учинилъ ест •
У гурбе ж крычэлі адныя адно, другія другое. Ён жа, ня могучы з прычыны сумятні даведацца нічога пэўнага, расказаў весьці яго да гораду.
Друзіи же ино нечто вопиаху в народе • И егда не могъ доведатися истоты молвы ради, повеле вести его въ полкъ •
Як жа ён быў на ўсходках, жаўнерам давялося несьці яго з прычыны ўсілства гурбы,
Внегда же пріидоша на всход прилучися воздвижену быти ему от воинъ для насилия людей •
Зо множасьць люду йшла за ім, крычачы: «Вон яго!»
Последовали бо множство народа кричаще згубити его •
Ля ўходу ў горад Паўла сказаў тысячніку: «Ці можна імне сказаць тэ штось?» А гэты сказаў: «Ты знаеш пагрэцку?
И вънегда начаша во полкъ уводити Павла рече ко тысещнику: лепо ли ест мне что промолвити къ тобе • Он же рече ему: греческы умееши ли?
Дык ці ня ты тый Егіпцянін, што надоечы ўзьняў бунт і вывеў на пустыню чатыры тысячы чалавекаў, гэных разбойнікаў (Сыкоран)».
Не ты ль еси Египтянинъ, вчинивый прежде сихъ дней брань, и изъвелъ во пустыню, четыре тысеще мужей, сикарей •
Паўла ж сказаў: «Я Жыд, Тарсянін, грамадзянін не апошняга места кіліцкага; дык, калі ласка, дазволь імне прамовіць да люду».
Рече к нему Павелъ: азъ убо человекъ есмъ Іудеанин, Тарсянин с Киликие, знаема града гражанин, молю же тя допусти ми глаголати к людемъ •
Як жа тый дазволіў, Паўла, стоячы на ўсходках, кінуў рукою люду і, як сталася вялікая цішыня, прамовіў да іх гэбрэйскай моваю, кажучы:
Допустившу же ему • Павелъ стоя на ступенех, и покива рукою • Многу же безмолвию бывшу возъгласи еврейскимъ языкомъ, глаголя:
