Дзеі 18 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Просьле гэтага, пакінуўшы Атэны, ён прышоў да Карынту.
По сих же изыде Павелъ от Афінъ, и приде въ Коринфъ •
І знайшоўшы якогась Жыда, на ймя Аквіла, родам із Понту, што кагадзе прыбыў з Італі, і Прыськілу, жонку ягоную (бо Кляўд казаў усім Жыдом пакінуць Рым), прышоў да іх;
И обрете некоего Евреянина, именемъ Акилу Понтянина родомъ, новопришелца от Италія и Прискилу жену его • Занеж Клавдие поведелъ отлучитися всемъ Евреомъ от Рима и приде к нимъ •
І, быўшы аднолькавага рамяства, застаўся ў іх і рабіў; бо рамяством іхным было гатаваць буданы.
Понеже тогож ремесла бяху, пребысть же у них и делааше • И были суть мастерства того ониже шатры ткаху •
Кажную ж сыботу ён разважаў у бажніцы і пераконаваў Жыдоў а Грэкаў.
Стязашеся же на сонмищех по вся суботы, и учиша Іудея, и Елліны •
А як зышлі з Македоні Сіла а Цімох, Паўла, ацяжараны ў духу словам, урочыста сьветчыў Жыдом, што Ісус ё Хрыстос.
И яко придоша от Макидония Сила, и Тимофей, тужаше дохом Павелъ, сведетелствуя Иудеомъ Христа Ісуса,
Але як яны працівіліся й блявузґалі, ён атрос адзецьце свае й сказаў ім: «Кроў ваша на галаву вашу; я чысты; адгэтуль пайду да паган».
противящим же ся имъ и хулящимъ • Оттрясъ ризы своя рече къ нимъ: кровь ваша да будеть на главы ваше, чистъ азъ • Отныне же во языки иду •
І, адышоўшы стуль, прышоў да дому аднаго чалавека, на ймя Юст, што сьціў Бога, каторага дом стыкаўся з бажніцаю.
И прешедъ оттуду пріиде в домъ человека некоего Тита праведнаго, чтуща Бога егоже храм бе возле сонмища •
Крысп жа, начэльнік бажніцы, уверыў у Спадара з усім домам сваім, і шмат хто з Корынцян, слухаючы, уверылі й ахрысьціліся.
Тогда Криспъ началникъ собору верова со всем домомъ своимъ • И мнози от Коринфянъ вероваху, и крещахуся •
Спадар жа сказаў у відзені ночы Паўлу: «Ня бойся, але кажы і не змаўкай;
Рече же Господь во виденіи в нощи Павлови: не бойся но глаголи, и да не умолкнеши,
Бо Я з табою, і ніхто ня ўкрыўдзе цябе; бо ў Мяне шмат людзёў у гэтым месьце».
зане Азъ есмъ с тобою • И никтоже приложит озлобити тя, яко люди Мне суть мнози во граде семъ •
І ён заставаўся год а шэсьць месяцаў, вучачы іх слова Божага.
И пребылъ ест ту Павелъ полтора лета, навчая их слова Божия •
А як Ґалё быў праконсулам ув Ахаі, Жыды згодна паўсталі на Паўлу і прывялі яго да трыбуналу,
Галиону же градову судіи сущу во Ахаіи, нападоша единодушно Іудеи на Павла, и приведоша его на суд
Кажучы: «Гэты пераконуе людзёў сьціць Бога супроці Закону».
глаголюще, яко противу закона сей развращаеть чести Бога •
Як жа Паўла хацеў адчыніць вусны, Ґалё сказаў Жыдом: «Жыды! калі б запраўды была якая крыўда, альбо выступнасьць, я цярпеў бы вас.
Хотящу же Павлу отворити уста своя • Рече Галионъ ко Іудеомъ: естъ ли бы кривда была некая, или проступка злая о Іудеи, справне быхъ послухалъ васъ •
Але калі будзе сьпярэчка праз слова а ймёны а Закон вашы, разглядайце самы: я не манюся быць судзьдзёю ў гэтым».
Естъ ли же гадания суть о словехъ, о именехъ, или о законе вашемъ, ведайтеся сами • Судиею убо азъ симъ не хощу быти,
І прагнаў іх ад суду.
и изгна их от судилища •
А ўсі Грэкі, схагііўілы Сосьфена, начэльніка бажніцы, білі яго перад трыбуналам; і Ґалё ані не парушаўся гэтым.
Тогда вси Еллини немъше Состена собороначалника, бияху его предъ судищемъ, и Галионъ о томъ ничтоже деаше •
Паўла ж, пабыўшы яшчэ шмат дзён, разьвітаўся з братамі і паплыў да Сыры, — і зь ім Прыськіла а Аквіла, — агаліўшы галаву ў Кенхрэях, бо ўчыніў абятніцу.
Павелъ пак пребывши ту еще дни многы, розставшися з братиею, плавился въ Сирию • И с нимъ Прискила, и Акила • И острыже главу свою во Кехрехъ, имяше бо слюбъ •
Прыбыўшы да Ефэсу, пакінуў іх там, сам жа, увыйшоўшы да бажніцы, даводзіў Жыдом.
Присташа же во Ефесе, и техъ остави ту • Сам же вошедъ в сонмище гадашеся со Іудеи •
А як яны прасілі яго пабыць даўжэй, ён не згадзіўся,
Молящимъ же имъ его дабы должейшее время пребылъ у них • Не обещася
Але разьвітаўся зь імі, кажучы: «Я маю канечне сьвяткаваць надыходзячае сьвята ў Ерузаліме; да вас ізноў зьвярнуся, калі будзе Божая воля»; і адплыў зь Ефэсу (Аквіла ж а Прыськіла засталіся ў Ефэсе).
но розстался с німи глаголя: яко подобаеть ми на сес празникъ пріидущій быти во Ерусалиме, паки же навращуся к вамъ Богу хотящу • И отвезеся от Ефеса, Акилу ж оставиша во Ефесе •
Высеўшы ў Цэсарэі, ён прышоў, паздароваў царкву і зышоў да Антыёхі.
І пришедъ во Кесарею въступи и целова хрестианъ • И оттоле шолъ до Анътиохіи,
Правёўшы там якісь час, адышоў і хадзіў зь месца да месца з парадку па краю Ґаляцкім а Фрыґі, мацнячы ўсіх вучанікаў.
и пребылъ в ней время некое, оттоле же прохажаше по ряду, Галатіискую страну, и Фригію утвержая вся ученики •
І якісь Жыд, на ймя Аполёс, родам із Аляксандры, муж вымоўны, моцны ў Пісьме, прыбыў да Ефэсу.
Іудеанин же некто Аполосъ именемъ, изъ Александрие родомъ, мужъ вымовный и навченый во книгахъ, приехалъ во Ефесъ •
Ён быў навучаны дарогі Спадаровае і, палаючы духам, гукаў а вучыў дакладна празь Ісуса, знаючы толькі хрэст Яанаў.
Сей былъ наставлен пути Господьню, и горя духомъ • Глаголаше, и вчаше с пилностию яже о Господи • Ведый толико крещение Іоанново •
І ён пачаў адважна гукаць у бажніцы. Паслухаўшы яго, Прыськіла а Аквіла прынялі яго і дакладней зьясьнілі яму Дарогу Спадарову.
И сей началъ смеле глаголати на сонъмищи • Внегда же услышали его Акила, и Прискила прияша и к собе, и истее сказаху ему путь Господень,
І як ён маніўся йсьці да Ахаі, браты пісалі да вучанікаў, сьхінаючы іх сардэчна прыняць яго; і ён, прышоўшы туды, шмат памагаў тым, што ўверылі пераз ласку;
хотящу пак оному прейти во Ахайю, предпослаша братия написавше ученикомъ прияти его • Онже пришедъ тамо, бысть на помощ велию, веровавшим благодатию •
Бо ён прынародна моцна зьбіваў цьверджаньні жыдоўскія, даводзячы Пісьмом, што Ісус быў Хрыстос.
Твердо бо Іудеи обличаше предъ людми, исказуя от Писанией быти Христа Ісуса •
