Дзеі 4 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І як яны гукалі да люду, прыступілі да іх сьвятарове а ўраднікі сьвятыні а садукеі,
Глаголющим же имъ к людемъ найдоша на них свещенници и воевода церковный, и саддукеи,
Надта парушаючыся з тае прычыны, што яны наўчаюць люд і абяшчаюць у Ісусу ўскрысеньне зь мертвых.
жалующе того иже учать людей, и возвещають о імени Ісусове воскресение изъ мертвыхъ •
І наклалі на іх рукі, і пасадзілі іх да вязьніцы да раньня, бо ўжо быў вечар.
И возтягоша на нихъ руце, и положиша их в соблюдение до утра, бе бо вечеръ уже •
Але шмат хто з тых, што чулі слова, уверылі, і быў лік мужоў каля пяцёх тысячаў.
Мнози же отслышавших слово вероваша, и бысть число мужей яко пять тысещъ •
І сталася назаўтрае нараніцы, што зьберліся ў Ерузаліме начэльнікі іхныя а старцы а кніжнікі.
Бысть же наутрей • Собралися князи ихъ • И старейшины • И книжъници во Иерусалимъ,
А Ганна, найвышшы сьвятар, а Каяпа а Яан а Аляксандра, і колькі было іх із роду найвышшага сьвятара;
и Аннан архиерей, и Каіафа, и Іонна, и Алексадръ, и елици беша от рода архиерейска •
І, пастанавіўшы іх пасярэдзіне, пыталіся: «Якой сілаю альбо ў якім іменю вы ўчынілі гэта?»
И поставльше их посреде вопрошаху: коею силою и коімъ именем сотвористе сее вы?
Тады Пётра, напоўніўшыся Духа Сьвятога, сказаў ім: «Начэльнікі люду а старцы,
Тогда Петръ исполнися Духа Свята, рече к нимъ: князи людстии, и старейшины Ізраилевы •
Калі мы сядні выпытаваны ўзглядам добрага ўчынку калеку, як ён быў уздароўлены;
Естъ ли же насъ пытаете о добродеании человека хромого, о чемъ сей исцелися •
Няхай будзе ведама вам усім і ўсяму люду ізраельскаму, што ў іменю Ісуса Хрыста Назарэцкага, Каторага вы ўкрыжавалі, Каторага Бог ускрысіў зь мертвых, у Ім пастаноўлены ён тут перад вамі здаровы.
Разумно буди всемъ вамъ, и всемъ людемъ Ізраилевым • Яко во імя Ісуса Христа Назорея, Егоже вы распясте, Егоже Бог воскреси от мертвых • О Сем сей стоить пред вами здрав •
Ён ё камень, пагрэбаваны вамі будаўнічымі, Каторы стаў галаўным каменям,
Сей естъ камень укореный от васъ зижущих бывый во главу углу, и несть о ином ни о единомъ спасения,
І няма ні ў кім іншым спасеньня; бо няма іншага імені пад небам, данага людзём, каторым мы маглі б спасьціся».
несть бо иного имени под небесем даного человеком о нем же подобает спастися намъ •
І бачачы адвагу Пётраву а Яанаву, і зацеміўшы, што яны някніжныя а простыя, яны дзіваваліся; і пазналі, што яны былі зь Ісусам;
Видящи же Петрово дръзновение, и Іоанново • И зразумевша яко человеци не книжни еста и прости, дивляхуся знаяху же их яко со Ісусом беста •
Бачачы ж стаячага зь імі ўздароўленага чалавека, нічога не маглі сказаць напярэк.
Человека же видеста с нима стояща исцелевъшаго, ничтоже можаху противу рещи •
І, расказаўшы ім выйсьці з рады, разважалі мяжсобку,
Повелевшим же има вонъ изъ сонмища изыти стязахуся къ собе
Кажучы: «Што нам рабіць із гэтымі людзьмі? бо, што запраўды яўны знак стаўся перазь іх, ведама ўсім жыхарам Ерузаліму, і мы ня можам заперачыць гэтага.
глаголюще: что сотворим человекома сима? Яко убо разумно быст знамение, бывшее ими, всемъ живущим во Иерусалиме • Явно ест и не можемъ запрети,
Але, каб далей гэта не пашыралася памеж люду, стродка прыгразіма ім наперад у гэтым імені нікому ня гукаць».
но да не более прострется в людехъ, прещениемъ да запретим има, къ тому не глаголати о имени семъ ни единому человеку •
І, гукнуўшы іх, абавязалі не вымаўляць ані вучыць у імені Ісусавым.
И призвавше их заповедаша имъ отнудь не провещавати ни учити о имени Ісусове •
Але Пётра а Яан, адказуючы, сказалі ім: «Ці справядліва гэта перад Богам валей вас слухаць, чымся Бога? рассудзіце.
Петръ же и Іоаннъ отвещавше к нимъ, рекоша: праведно ли ест то пред Богомъ, васъ послушати более, нежли Бога, судите •
Што да нас, мы ня можам узьдзяржацца ад гуканьня таго, што мы бачылі й чулі».
Не можем бо мы яже видехом и слышахом, не глаголати •
А яны, пагразіўшы балей ім, адпусьцілі іх, не знаходзячы спосабу пакараць іх, з прычыны люду; бо ўсі славілі Бога за сталае.
Они же пригрозивше имъ, пустиша е, ничтоже обретше како мучити их, людей ради, яко вси прославляху Бога о бывшемъ •
Бо звыш сараку год было таму чалавеку, што зь ім стаўся гэты знак уздараўленьня.
Леты бо бяше множайшими четыридесяте человек той, о немже быстъ чудо сее исцеления •
І, будучы адпушчаныя, яны прышлі да сваіх і паведамілі ўсе, што старшыя сьвятары а старцы казалі ім.
Отпущена ж бывша пріидоша ко своим и возвестиша елика к нимъ архиереи и старейшины реша •
Яны ж, пачуўшы, згодна ўзьнялі голас свой да Бога й сказалі: «Спадару, Ты Тый, што ўчыніў неба й зямлю й мора і ўсе, што ў іх!
Они же слышавше единодушно воздвигоша гласъ къ Богу, и рекоша: Владыко Боже сотворивый небо, и землю, и море, и вся яже въ них •
Ты вуснамі айца нашага Давіда, слугі Свайго, сказаў Духам Сьвятым: "Чаго пыхата шалеюць народы, і люды выдумляюць пустое?
Иже усты Давыда отрока Своего рекый: въскую шаташеся языци, и людие повчишася тщетным?
Каралёве земныя а дзяржаўцы зьберліся разам на Спадара а на Хрыста".
Предсташа царие земстіи, и князи собрашеся вкупе, на Господа и на Христа Его •
Бо запраўды зьберліся ў месьце гэтым на Сьвятое Дзяцё Твае Ісуса, памазанага Табою, Гірад а Понт Пілат із паганамі й людам ізраельскім,
Собрашеся воистинну во граде семъ на Святого Отрока Твоего Ісуса Егоже помаза • Иродъ, и Понтиский Пилатъ, со языки, и людми Ізраилевыми вчинити •
Каб зрабіць тое, што рука Твая а рада Твая наканавала, каб сталася.
Елика рука Твоя и советъ Твой прежде нарче быти •
А цяпер, Спадару, глянь на пагрозы іхныя і дай слугам Сваім адважна казаць слова Твае,
И ныне Господи призри на запрещения их, и дай жъ рабом Твоимъ со всем дръзновениемъ глаголати слово Твое •
У каторым Ты выцягуеш руку Сваю на ўздараўленьне а на ўчыненьне знакоў а чудосаў імям Сьвятога Дзіцяці Твайго Ісуса».
Простри руку Твою да бывають исцеления, и знамения, и чудеса іменемъ Святымъ Сына Твоего Ісуса,
І як яны маліліся, затрэслася месца, на каторым яны былі зьбершыся, і ўсі напоўніліся Духам Сьвятым, і казалі слова Божае адважна.
и помолившимся имъ, подвижася место, идеже бяху собрани, и исполнишеся вси Духа Свята, и глаголаху слово Божие со деръзновениемъ •
І ў множасьці тых вернікаў было адно сэрца й адна душа; і ніхто не казаў, што што-лень з тога, што ён меў, было ягонае собскае, але ўсе ў іх было супольнае.
Народу же веровавшему бе серце едино, и душа едина, и ни единъ же что от имения своего, поведаше свое быти • Но бяху имъ вся обща,
І зь вялікай моцаю апосталы сьветчылі праз ускрысеньне Спадара Ісуса, і вялікая ласка была на іх усіх.
и велию силою воздаяху Апостоли сведетелство о воскресеніи Ісуса Христа • И милость велия была ест межи всеми ими,
Ня было памеж іх нікога патрабуючага; бо каторыя былі собсьнікамі земляў альбо дамоў, прадаючы іх, прыносілі цэны праданых,
не бяше бо нищъ ни единъ в них, но елици быша господие селом, или домомъ, продающе приношаху цены продаемых,
І клалі ля ног апосталаў; і дзялілі на кажнага подле яго патрэбы.
и полагаху е пред ноги Апостолъ • И розделеваху единому каждому, еже аще кто что требоваше •
Гэтак Язэп, катораму апосталы далі мянушку Варнава, што знача «Сын пацяшэньня», Левіт, родам Кіпрыянін,
Осій же нарицаемый от Апостолъ Варнава, еже исказуется сын утешенія с племеня Леввиева, Кипрянин родом
Маючы зямлю, прадаўшы яе, прынёс грошы і паклаў іх ля ног апостальскіх.
имея село, продавъ принесе цену и положи пред ноги Апостолъ •
