Дзеі 4 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Калі ж яны прамаўлялі да народа, падышлі да іх святары і начальнік святыні ды садукеі,
Глаголющим же имъ к людемъ найдоша на них свещенници и воевода церковный, и саддукеи,
наракаючы, што яны вучаць народ ды што абвяшчаюць у Ісусе ўваскрэсенне з мёртвых.
жалующе того иже учать людей, и возвещають о імени Ісусове воскресение изъ мертвыхъ •
Дык усклалі на іх рукі і даручылі іх варце да наступнага дня, бо быў ужо вечар.
И возтягоша на нихъ руце, и положиша их в соблюдение до утра, бе бо вечеръ уже •
А многія з тых, што слухалі слова, уверылі; і было іх лікам каля пяці тысяч мужоў.
Мнози же отслышавших слово вероваша, и бысть число мужей яко пять тысещъ •
І сталася на наступны дзень, што сабраліся ў Ерузаліме іх начальнікі, старэйшыны і кніжнікі,
Бысть же наутрей • Собралися князи ихъ • И старейшины • И книжъници во Иерусалимъ,
і першасвятар Анна, і Каяфа, і Ян, і Аляксандр ды колькі іх было са святарскага роду
и Аннан архиерей, и Каіафа, и Іонна, и Алексадръ, и елици беша от рода архиерейска •
і, паставіўшы іх пасярэдзіне, пыталіся: «Якою моцай ці ў чыё імя вы гэта зрабілі?»
И поставльше их посреде вопрошаху: коею силою и коімъ именем сотвористе сее вы?
Тады Пётра, напоўнены Святым Духам, сказаў ім: «Правадыры народа і старэйшыны Ізраэля!
Тогда Петръ исполнися Духа Свята, рече к нимъ: князи людстии, и старейшины Ізраилевы •
Калі сёння вы дапытваеце нас пра дабрадзейства хвораму чалавеку, праз якое ён быў аздароўлены,
Естъ ли же насъ пытаете о добродеании человека хромого, о чемъ сей исцелися •
дык хай будзе ведама ўсім вам ды ўсяму народу Ізраэля, што ў імя Ісуса Хрыста Назарэя, Якога вы ўкрыжавалі і Якога Бог уваскрасіў з мёртвых, у Яго імя гэты чалавек стаіць перад вамі здаровы.
Разумно буди всемъ вамъ, и всемъ людемъ Ізраилевым • Яко во імя Ісуса Христа Назорея, Егоже вы распясте, Егоже Бог воскреси от мертвых • О Сем сей стоить пред вами здрав •
Ён — камень, які вы, будаўнікі, адкінулі і які стаўся галавою вугла.
Сей естъ камень укореный от васъ зижущих бывый во главу углу, и несть о ином ни о единомъ спасения,
І няма ў нікім іншым збаўлення, бо няма іншага імя пад небам, дадзенага людзям, у якім маглі б мы быць збаўлены».
несть бо иного имени под небесем даного человеком о нем же подобает спастися намъ •
Яны, бачачы адвагу Пётры і Яна і зразумеўшы, што яны людзі простыя і неадукаваныя, здзівіліся і пазналі іх, што яны былі з Ісусам.
Видящи же Петрово дръзновение, и Іоанново • И зразумевша яко человеци не книжни еста и прости, дивляхуся знаяху же их яко со Ісусом беста •
Але, бачачы стаяўшага з імі чалавека, які быў аздароўлены, нічога не маглі запярэчыць.
Человека же видеста с нима стояща исцелевъшаго, ничтоже можаху противу рещи •
Дык, загадаўшы ім выйсці з залы рады, радзіліся між сабой,
Повелевшим же има вонъ изъ сонмища изыти стязахуся къ собе
кажучы: «Што маем зрабіць з гэтымі людзьмі? Бо ўсім жыхарам Ерузаліма ясна, што зроблены імі яўны знак, і мы не можам адмаўляць гэта.
глаголюще: что сотворим человекома сима? Яко убо разумно быст знамение, бывшее ими, всемъ живущим во Иерусалиме • Явно ест и не можемъ запрети,
Але, каб не разыходзілася гэта ў народзе, сурова забаронім ім, каб больш не прамаўлялі ў гэтае імя ніводнаму чалавеку».
но да не более прострется в людехъ, прещениемъ да запретим има, къ тому не глаголати о имени семъ ни единому человеку •
І, зноў паклікаўшы іх, забаранілі ім зусім прамаўляць і навучаць у імя Ісуса.
И призвавше их заповедаша имъ отнудь не провещавати ни учити о имени Ісусове •
Аднак Пётра і Ян, адказваючы, сказалі ім: «Мяркуйце самі, ці справядліва перад абліччам Бога вас больш слухаць, чым Бога?
Петръ же и Іоаннъ отвещавше к нимъ, рекоша: праведно ли ест то пред Богомъ, васъ послушати более, нежли Бога, судите •
Бо мы не можам не гаварыць пра тое, што мы бачылі і чулі».
Не можем бо мы яже видехом и слышахом, не глаголати •
Дык яны, аднаўляючы пагрозы і не знаходзячы, за што караць, выпусцілі іх дзеля народа, бо ўсе славілі Бога з прычыны таго, што сталася.
Они же пригрозивше имъ, пустиша е, ничтоже обретше како мучити их, людей ради, яко вси прославляху Бога о бывшемъ •
Бо той чалавек, з якім стаўся гэты знак аздараўлення, меў болей сарака гадоў.
Леты бо бяше множайшими четыридесяте человек той, о немже быстъ чудо сее исцеления •
Выпушчаныя, яны прыйшлі да сваіх і абвясцілі, што казалі ім першасвятары і старэйшыны.
Отпущена ж бывша пріидоша ко своим и возвестиша елика к нимъ архиереи и старейшины реша •
Тыя ж, выслухаўшы, аднадушна паднялі голас да Бога і сказалі: «Госпадзе, Ты — Бог, Які стварыў неба, і зямлю, і мора, ды ўсё, што ёсць у іх,
Они же слышавше единодушно воздвигоша гласъ къ Богу, и рекоша: Владыко Боже сотворивый небо, и землю, и море, и вся яже въ них •
Які праз Духа Святога сказаў вуснамі бацькі нашага Давіда, паслугача Твайго: “Чаго бунтуюцца плямёны і народы задумваюць марнае?
Иже усты Давыда отрока Своего рекый: въскую шаташеся языци, и людие повчишася тщетным?
Узнімаюцца цары зямлі і князі збіраюцца супольна супраць Госпада і супраць Хрыста Яго”.
Предсташа царие земстіи, и князи собрашеся вкупе, на Господа и на Христа Его •
Бо сапраўды сышліся ў гэтым горадзе супраць святога Паслугача Твайго Ісуса, Якога Ты намасціў, Ірад і Понцкі Пілат з паганамі ды народам Ізраэля,
Собрашеся воистинну во граде семъ на Святого Отрока Твоего Ісуса Егоже помаза • Иродъ, и Понтиский Пилатъ, со языки, и людми Ізраилевыми вчинити •
каб здзейсніць тое, чаму рука і рада Твая прызначылі стацца.
Елика рука Твоя и советъ Твой прежде нарче быти •
І цяпер, Госпадзе, зірні на пагрозы іх ды дай слугам Тваім з усёю адвагай абвяшчаць слова Тваё,
И ныне Господи призри на запрещения их, и дай жъ рабом Твоимъ со всем дръзновениемъ глаголати слово Твое •
ды працягні руку Тваю, каб аздараўляць і чыніць знакі і цуды праз імя святога Сына Твайго Ісуса».
Простри руку Твою да бывають исцеления, и знамения, и чудеса іменемъ Святымъ Сына Твоего Ісуса,
І, калі яны памаліліся, задрыжала месца, на якім яны сабраліся, ды ўсе былі напоўнены Духам Святым і вясцілі слова Божае з адвагай.
и помолившимся имъ, подвижася место, идеже бяху собрани, и исполнишеся вси Духа Свята, и глаголаху слово Божие со деръзновениемъ •
І вялікае мноства веруючых былі аднаго сэрца і адной душы; і нічога з таго, што мелі, ніхто не называў сваім, бо ўсё ў іх было супольнае.
Народу же веровавшему бе серце едино, и душа едина, и ни единъ же что от имения своего, поведаше свое быти • Но бяху имъ вся обща,
І Апосталы з вялікай сілай сведчылі пра ўваскрэсенне Госпада Ісуса, і ласка вялікая была на ўсіх іх.
и велию силою воздаяху Апостоли сведетелство о воскресеніи Ісуса Христа • И милость велия была ест межи всеми ими,
І не было між імі нікога ў недастатку, бо ўсе, хто былі ўласнікі зямлі або дома, прадавалі іх ды прыносілі грошы за тое, што прадавалі,
не бяше бо нищъ ни единъ в них, но елици быша господие селом, или домомъ, продающе приношаху цены продаемых,
ды складалі ля ног Апосталаў, ды давалася кожнаму тое, хто ў чым меў патрэбу.
и полагаху е пред ноги Апостолъ • И розделеваху единому каждому, еже аще кто что требоваше •
Тады Язэп, названы Апосталамі Барнабам, што значыць «Сын пацяшэння», левіт, родам з Кіпра,
Осій же нарицаемый от Апостолъ Варнава, еже исказуется сын утешенія с племеня Леввиева, Кипрянин родом
маючы зямлю, прадаў яе, і прынёс грошы, і паклаў ля ног Апосталаў.
имея село, продавъ принесе цену и положи пред ноги Апостолъ •