Дзеі 26 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Агрыпа гаворыць да Паўлы: «Дазваляецца табе гаварыць у тваю абарону». Тады Паўла, працягнуўшы руку, пачаў апраўдвацца:
Агриппа же Павлу рече: повелевает ти ся самому о себе глаголати • Тогда Павел отвещаваше простер руку:
«Цар Агрыпа! Лічу я сябе шчаслівым, што магу сёння выступаць у абарону сваю перад табой адносна ўсяго, у чым вінавацяць мяне юдэі.
О всехъ о нихже обжалованъ есмъ от Іудеи царю Агриппо имею себе блаженна яко прю свою исповем пред тобою днесь,
Тым больш, што ты ведаеш усё, што звычайнае і спрэчнае сярод юдэяў; таму прашу цябе цярпліва мяне выслухаць.
понеже ты веси все Іудейские обычае, и возыскания • А для того молуся тобе терпеливе послушай мене •
Жыццё маё ад маладосці, якое праходзіла ў народзе маім і ў Ерузаліме, ведаюць усе юдэі.
Житие бо мое еже от уности, исперва бывшее во языце моем во Ерусалиме ведят вси Іудеи
Яны добра ведаюць мяне ад пачатку і, каб хацелі, маглі б засведчыць, што я, як фарысей, жыў паводле звычаяў найдасканалейшага вучэння нашай рэлігіі.
знающе мя прежде, аще хотят сведельствовати • Яко по известней ереси жих фарисей •
І цяпер стаю перад судом за надзею на тое, што было абяцана ад Бога бацькам нашым,
И ныне во упованіи, еже ко отцемъ нашим обещания бывшего от Бога, стою судим,
на выкананне гэтага спадзяюцца дванаццаць пакаленняў нашых, служачы заўсёды, днём і ўночы. Дзеля гэтае надзеі, цару Агрыпа, і вінавацяць мяне юдэі.
егоже дванадесяте поколенія наши, нощ и день служаще Богу надеются дойти • О сем упованіи оклеветан есмъ, царю Агъриппо от Іудеи •
Чаму вам здаецца немагчымым, што Бог уваскрашае памерлых?
Что неверно судится вами, аще Богъ мертвыя воставляет •
Калісьці і мне самому здавалася, што мушу чыніць многа перашкод імені Ісуса з Назарэта,
И азъ убо мнехъ себе напротив именю Ісуса Назорея, многа противна вчиніти,
што і рабіў у Ерузаліме; і, атрымаўшы ўладу ад першасвятароў, кідаў у вязніцы шматлікіх святых, і аддаваў голас «за», калі іх забівалі.
еже и вчиних во Ерусалиме • И многы от святых азъ в темницах затворих, от архиереи область пріим • Убиваемым же имъ прилагах совет •
І часта ва ўсіх сінагогах карамі прымушаў іх да блюзнення, і пераследаваў іх празмерна нават па іншых гарадах.
И на всехъ сонмищех множицею муча их, принуждах хулити, преизлиха же враждуя на них гоних е, даже и по околичных градехъ •
І так ішоў я ў Дамаск з уладаю і з даручэннем ад першасвятароў,
В нихже егда шол есмъ в Дамаскъ, со областию и повелениемъ от архиереи,
і ў дарозе апоўдні ўбачыў я, о цару, святло з неба, ярчэйшае за ззянне сонца, якое агарнула мяне і тых, што ішлі разам са мной.
во полудни на пути видехъ царю с небеси паче сияния солнечнаго осиавши мя свет, и еже со мною идущих •
І, калі ўпалі мы ўсе на зямлю, пачуў я голас, што звярнуўся да мяне і сказаў на гебрайскай мове: “Саўле, Саўле, чаму Мяне пераследуеш? Цяжка табе ўпірацца супраць ражна!”
Всем падшим нам на землю, слышах глас глаголющъ ко мне еврейским языком: Савле, Савле что Мя гониши? Жестоко ти ест противу остъну въспечовати •
Я сказаў: “Хто Ты, Госпадзе?” А Госпад адказаў: “Я — Ісус, Якога ты пераследуеш.
Азъ рехъ: Кто еси Господи? Он же рече: Азъ есмъ Ісусъ, Егоже ты гониши •
Але падыміся і стань на ногі твае, бо аб’явіўся Я табе, каб паставіць цябе паслугачом і сведкам таго, што ты пабачыў, ды таго, што табе аб’яўлю,
Но востани и стань на ногу твою, на се бо явихся тобе да поставлю тя слугу и сведетеля, еже виделъ еси, и еже явлю тобе,
і абараню цябе ад народа і ад паганаў, да якіх цяпер цябе пасылаю,
изъбавляя тя от людей, и от язык, до нихже ныне посылаю тебе,
каб адкрыў ты ім вочы, каб павярнуліся ад цемры да святла і ад улады шатана да Бога, каб атрымалі адпушчэнне грахоў і ўдзел са святымі праз веру ў Мяне”.
отворити очи их, да обратятся от тмы во свет, и от моци сатинины ко Богу и да примуть оставление грехом, и достояние во святых верою еже ест въ Мя,
Адсюль, цару Агрыпа, не мог я працівіцца з’яве з неба,
для того царю Агриппо не бых противенъ небесному видению,
але перш тым, што ў Дамаску, і ў Ерузаліме, і ва ўсёй краіне Юдэі, і паганам прапаведаваў, каб пакаяліся ды навярталіся да Бога і спаўнялі ўчынкі праўдзівага навяртання.
но живущим в Дамасце прежде и во Ерусалиме, и по всей стране Іудейстей и языком проповедах покаятися, и обратитіся къ Богу, достойна покаянию дела чиняще •
З гэтай прычыны, схапіўшы мяне, калі я быў у святыні, юдэі спрабавалі мяне забіць.
Сих ради мя Іудеи емъше во светилищи хотяху разтерзати,
Але з дапамогай Божай жыву да сёння і стаю, сведчачы малым і вялікім, не кажучы нічога звыш таго, што прадказвалі прарокі і Майсей, што мае стацца,
помощ же улучив от Бога, даж и до сего дня стою сведетельствуя малу и велику • Ничтоже иное глаголю токмо еже пророци прорекоша хотящая быти, и Моисей •
што Хрыстос мае цярпець, што будзе Першым уваскрослым з мёртвых ды што будзе прапаведаваць святло для народа і для паганаў».
Яко муку имел прияти Христосъ и яко первый от воскресенія мертвых светъ проповедати людем и языком •
А калі ён так выступаў у абароне, Фэст гучным голасам сказаў: «Паўле, ты адурнеў. Вялікая навука давяла цябе да вар’яцтва».
Сия же ему отвещающе Фестъ велиемъ гласом рече: безъумуешъ Павле, многыя тя писма во неистовство прелагають •
А Паўла адказаў: «Дастойнейшы Фэст, я не вар’ят, але гавару словы праўды і разважнасці!
Онъ же рече: не безъумую державне Фесте, но истинны и целомудрыя глаголы вещаю •
Ведае пра гэта цар, да якога гавару смела. Я мяркую, што нічога з гэтага для яго не таямніца, бо адбывалася яно не ў нейкім закутку.
Весть бо о сих царь к немуже и со дерзновениемъ глаголю, вем убо иже ему от сих ничтоже тайно ест • Несть бо во угле сотворено сее •
Ці верыш, цар Агрыпа, прарокам? Ведаю, што верыш».
Веруеши ли царю Агриппо, пророком? вем, яко веруеши •
На гэта Агрыпа сказаў Паўлу: «Ты амаль пераканаў мяне стаць хрысціянінам!»
Агріппа ж ко Павлу рече: вомале мя препираеши христианина быти •
А Паўла сказаў: «Я маліў бы Бога, каб хутка ці няскора не толькі ты, але таксама ўсе, што мяне сёння слухаюць, сталіся б такімі, як я, апрача гэтых путаў».
Павел же рече: молил бых Бога и в мале, и в мнозе • Не токмо тебе но и всехъ слышащих мя днесь, быти имъ тацемъ, якожъ и азъ есмъ окроме узъ сих
І як ён сказаў гэтае, устаў цар, і намеснік, і Берэніка, ды тыя, што з імі сядзелі,
и сия рекшу ему воста царь, и владар, и Верникіи, и седящие с ними •
і, выходзячы, гаварылі адзін аднаму, кажучы: «Гэты чалавек не зрабіў нічога, вартага смерці або вязніцы».
И отшедше беседоваху, другъ ко другу глаголюще: яко ничтоже смерти достойно, или узамъ творит человекъ сей •
А Агрыпа сказаў Фэсту: «Можна было б адпусціць яго, калі б ён не апеляваў да цэзара».
Агриппа же ко Фесту рече: отпущенъ можаше быти человекъ сей, аще не бы нарицалъ кесаря • И тако суди ему и владарь послати его до кесаря •
