Дзеі 10 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А ў Цэзарэі жыў адзін чалавек, на імя Карнэлій, сотнік кагорты, званай Італійскай,
Мужъ некий бе во Кесаріи именемъ Корнилей, сотник от полка нарицающегося Италіска
пабожны і богабаязны з усім домам сваім, які рабіў шматлікія міласціны народу ды заўсёды маліўся да Бога.
благочестенъ и бояйся Бога, со всемъ домом своимъ, даяй милостыня многы людемъ, и моляся Богу всегда •
Каля дзявятай гадзіны дня ён у з’яве выразна ўбачыў анёла Божага, што ўваходзіў да яго і казаў яму: «Карнэлію!»
Сей виде во виденіи яве, во часъ девятый дня, Анъгела Божия, пришедша к нему, и рекша ему: Корнилие •
Ён жа, углядаючыся ў яго, ахоплены страхам, сказаў: «Што, гаспадару?» Той жа сказаў яму: «Малітвы твае і міласціны твае падняліся на ўспамін перад абліччам Бога.
Онъ же возревъ нань, и пристрашенъ быв рече: что ест Господи? Рече же ему: молитвы твоя и милостыни твоя, възыдоше на паметь пред Богомъ •
Дык зараз жа пашлі людзей у Ёпу і запрасі нейкага Сімона, званага Пётрам.
И ныне пошли во Оппию мужей, и призови Симона нарицаемаго Петра,
Ён гасціць у нейкага гарбара Сімона, якога дом каля мора. Ён скажа табе, што трэба табе рабіць.»
сей пребываеть у некоего Симона кожедела, егоже домъ ест при мори, той речет тобе глаголы в них же спасешися ты, и домъ твой •
Калі адышоў анёл, які з ім гутарыў, ён паклікаў двух сваіх дамоўнікаў і богабаязнага жаўнера, з тых, што былі яму падначалены,
И внегда от иде Ангелъ глаголавый Корнилию, призва два от рабъ своих, и воина добречестъна от служащих ему •
расказаў ім усё, і паслаў іх у Ёпу.
И сказавъ имъ все, посла их во Оппию •
На другі дзень, калі яны былі ў дарозе ды набліжаліся да горада, Пётра каля шостай гадзіны ўзышоў на дах, каб памаліцца.
Во утрейшій же день идущим имъ по пути, и граду приближающимся • Возыде Петръ на горницу помолитися в час шестый •
І, калі адчуў ён голад і захацелася яму есці, пакуль гатавалі яму, найшло на яго захапленне,
Бысть же приалчен, и хотяше вкусити • Готующим же онымъ обедъ • Нападе нань ужасъ,
і ён убачыў адкрытае неба ды нейкую пасудзіну, што навісала, падобную да вялікага абруса, які за чатыры канцы спускалі да яго на зямлю,
и виде небо отверсто, и сходящъ сосудъ некий яко плащеницу велику, от четырех краи привязан, и низу спущающся на землю,
на ёй былі ўсякія чатырохногія зямлі, звяры, гады і птушкі нябесныя.
в нем же бяху вся четвероногая земли и гади, и птици небесные •
І азваўся голас да яго: «Устань, Пётра, забівай і еж!»
И бысть глас к нему: воставъ Петре заколи и яжъ •
А Пётра гаворыць: «Ніякім чынам, Госпадзе, бо я ніколі не еў нічога паганага і нячыстага».
Петръ же рече: отдали сее от ме Господи, яко николиже ядохъ всяко скверно или нечисто •
І голас ізноў паўторна азваўся да яго: «Што Бог ачысціў, не называй таго нячыстым».
И се гласъ опять к нему второе: Яже Бог очистил естъ, ты не скверни •
І сталася гэта тройчы, і зараз жа тая пасудзіна была ўзята ў неба.
Сее бысть трежды, и паки взятся сосудъ на небо •
І калі Пётра разважаў у сабе, што можа азначаць з’ява, якую бачыў, вось, перад брамай затрымаліся тыя, што былі пасланы Карнэліем, і пыталіся пра дом Сімона.
Внегда же Петръ самъ в собе дивляшеся, что бы знаменовало видение сее еже виде • И се мужи посланые от Корнилія пытающи дому Симонова стояли предъ враты,
Яны пыталіся ўголас, ці тут гасціць Сімон, называны Пётрам.
и вызвавши некоего пытаху, ест ли же Симонъ нарицаемый Петръ изде пребываеть •
А ў той час, як Пётра разважаў пра з’яву, Дух сказаў яму: «Вось, тры мужчыны пытаюцца пра цябе,
Петру же помышляющу о виденіи рече ему Духъ: се мужи трие ищуть тебе •
дык устань і сыдзі на ніз ды ідзі з імі, не сумняваючыся, бо Я іх паслаў».
Востав же, сниди долу, и пойди с ними, ничтоже разсужая: занеж Азъ послал их •
І, сышоўшы, Пётра сказаў мужам, пасланым ад Карнэлія да яго: «Вось, я той, якога шукаеце; што за прычына, дзеля якой вы прыйшлі?»
Сошед же Петръ к мужем и рече: се азъ есмъ той егоже вы ищете, что за дело ест, иже пріидосте семо?
Яны сказалі: «Сотнік Карнэлій, чалавек справядлівы і богабаязны, аб чым можа засведчыць увесь народ юдэйскі, атрымаў ад анёла святога даручэнне паклікаць цябе ў свой дом і выслухаць тое, што ты скажаш».
Они же рекоша: Корнилей сотникъ, мужъ праведенъ, и бояся Бога, и сведетелство доброе имея от всехъ людей Іудейских • Поведено ему бысть от Ангела свята призвати тя в домъ свой, и слышати речи от тебе •
Тады ён, запрасіўшы іх, прыняў як гасцей. А на другі дзень Пётра, узняўшыся, у таварыстве некаторых братоў з Ёпы разам з імі выбраўся ў дарогу.
Тогда появъ их у дворъ и учьтилъ • Наутрей же востав Петръ иде с ними, и неціи братия от Іоппии идоша с нимъ •
На другі дзень прыбылі ў Цэзарэю; Карнэлій жа чакаў іх, склікаўшы сваіх сваякоў і блізкіх прыяцеляў.
И второго дня внидоша во Кесарию • Корнилей пакъ ждаше их, созвавши племя свое, и другы любезные •
І сталася, калі Пётра ўваходзіў, Карнэлій выйшаў яму насустрач, паў яму да ног і пакланіўся.
И бысть якоже вхожаше Петръ стрети и Корнилей, и падъ на ногу его поклонися •
Пётра ж падняў яго, кажучы: «Устань, бо і я такі самы чалавек».
Петръ же воздвиже и глаголя: въстани и азъ самъ человекъ есмъ •
І, гутарачы з ім, увайшоў у дом, і знайшоў там шмат сабраўшыхся,
И розмолвяя с нимъ вніиде, и знайде собравъшиеся многы,
і сказаў ім: «Вы ведаеце, што юдэю нельга мець адносіны з чужынцамі. Але Бог мне паказаў, што ніводнага чалавека нельга назваць паганым і нячыстым.
и рече к нимъ: вы весте, яко негодно ест мужу Іудею, прилучитися или приступити ко иноплеменнику • Но мне приказал Богъ, ни единаго скверна или нечиста глаголати человека,
Таму вось, запрошаны, я, без сумнення, прыбыў. Дык цяпер пытаюся, навошта вы мяне запрасілі?»
темже и без суменения пріидохъ позванъ • И пытаю вас для чего посласте по мя?
І Карнэлій гаворыць: «Чатыры дні таму а дзявятай гадзіне я посціў і маліўся я ў сваім доме, і вось, паўстаў перада мною муж у бліскучым адзенні,
И Корнилей рече: от четвертаго дня даже и до сего часа, бех постяся, и во девятый часъ молихся въ дому моемъ • И се мужъ ста предо мною во одежи светле,
і гаворыць: “Карнэлій, твая малітва выслухана, і прыгаданы твае міласціны перад абліччам Божым.
и рече ко мне: Корнилие услышана бысть молитва твоя, и милостыне твое помянушеся предъ Богомъ •
Дык пашлі ў Ёпу і пакліч Сімона, званага Пётрам; ён гасціць у доме Сімона гарбара каля мора, і ён, прыйшоўшы, скажа табе”.
Пошли въ Оппию, и призови Симона, иже нарицается Петръ, сей пребываеть в дому Симона в кожедела близ моря,
Дык я паслаў, не марудзячы, па цябе, і ты добра зрабіў, што прыйшоў. Цяпер усе мы стаім перад абліччам Бога, каб паслухаць усяго, што табе Бог даручыў».
и скоро послахъ къ тобе • Ты же добре вчинил пришеды к намъ • Ныне убо вси мы предъ Богомъ, пріидохомъ послушати вся повеленная тобе от Бога •
Тады Пётра, адкрыўшы вусны, сказаў: «Я сапраўды пераконваюся, што Бог не зважае на асобу,
Отверзъ же Петръ уста своя рече: поистинне разумеваю, яко на лица не зрить Богъ •
але ў кожным народзе мілы яму той, хто баіцца Яго і служыць справядлівасці.
Но во всякомъ языце бояйся Его, и делая правду, приятенъ Ему естъ •
Паслаў Ён Сваё Слова сынам Ізраэля, абвяшчаючы добрую вестку пра супакой праз Ісуса Хрыста; Ён — Госпад усіх.
Слово еже посла Богъ сыномъ Ізраилевымъ благовещая миръ Ісусомъ Христомъ, Сей ест всем Господь •
Вы ведаеце, што сталася ва ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі, пасля хросту, які прапаведаваў Ян;
Вы весте бывшій глаголъ по всей Іудеі наченъ от Галилеи, по крещении еже проповеда Іоаннъ •
пра Ісуса з Назарэта, як намасціў Яго Бог Духам Святым і магутнасцю, і Ён хадзіў, чынячы дабро і аздараўляючы ўсіх апанаваных дэманамі, бо Бог быў з Ім.
Яко Ісуса от Назарета помаза Богъ Духомъ Святымъ, и силою • Он же прииде добродетелствуя, и исцеляя вся насилованныя от диавола • Зану же Богъ былъ ест с Нимъ •
І мы — сведкі ўсяго, што Ён учыніў у зямлі Юдэйскай і ў Ерузаліме; Яго і забілі, павесіўшы на дрэве.
И мы есмо сведетели всему еже сотвори во стране Іудейстеи и во Ерусалиме, Егоже убиша повесивше на древе •
Але Бог уваскрасіў Яго на трэці дзень і даў Яму аб’яўляцца,
Сего Богъ воскреси въ третій ден • И далъ Его явна быти
ды не ўсяму народу, але сведкам, выбраным наперад Богам, нам, якія з Ім елі і пілі пасля таго, як Ён уваскрос з мёртвых.
не всемъ людемъ • Но сведетелем прежде нареченным от Бога намъ, иже с Нимъ ядохом, и пихом по воскресеніи Его от мертвых •
І Ён нам загадаў прапаведаваць народу і сведчыць, што Ён — Той, Які ўстаноўлены Богам за суддзю жывых і мёртвых.
И повеле нам проповедати людемъ, и засведетелствовати яко Той ест нареченый от Бога, Судия живымъ, и мертвымъ •
І ўсе прарокі сведчаць аб тым, што кожны, хто верыць у Яго, атрымае адпушчэнне грахоў праз імя Яго».
О Семъ вси пророци сведетелствують, оставление грехомъ прияти именемъ Его, всякому верующему в Онь •
І калі Пётра яшчэ гаварыў гэта, Дух Святы сышоў на ўсіх, якія слухалі слова.
Еще же Петру глаголющу слова сие, паде Духъ Святый на всехъ слышащих слово •
Дык веруючыя з абрэзаных, што прыйшлі з Пётрам, былі надта здзіўлены, што дар Духа Святога выліты быў таксама на паганаў,
И ужасошеся верніи, еже быша от обрезания, пришедшіи съ Петромъ • Яко и на поганы даръ Святаго Духа излияся •
бо чулі, што яны гавораць мовамі і славяць Бога. Тады азваўся Пётра:
Слышаху бо их глаголющихъ разными языки, и велічающихъ Бога • Тогда отвеща Петръ:
«Хто можа адабраць ваду, каб не былі ахрышчаны, ў тых, якія атрымалі Духа Святога, як і мы?»
Еда воду возбранити можеть кто, еже не креститися, симъ они же Духъ Святый прияша, яко и мы?
І загадаў іх хрысціць у імя Ісуса Хрыста. Тады прасілі яго затрымацца некалькі дзён.
И повеле имъ креститися во имя Ісусъ Христово • Тогда молиша его абы пребылъ у нихъ дней неколико •
