Дзеі 19 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І сталася, калі Апалос быў у Карынце, Паўла, прайшоўшы ўзгорыстыя мясцовасці, прыйшоў у Эфес ды напаткаў нейкіх вучняў,
Бысть же внегда Аполос пребываше въ Коринфе • И Павелъ прошед вышние страны, пріиде во Ефесъ • И знашедъ ту некия ученики,
і сказаў ім: «Ці атрымалі вы Духа Святога, уверыўшы?» А яны адказалі яму: «Мы нават не чулі, ці ёсць Дух Святы».
рече къ нимъ: аще Духъ Святый принясте веровавше? Они же рекоша к нему: ани аще ест Дух Святый слышахом •
Тады ён гаворыць да іх: «Дык які хрост вы прынялі?» А яны сказалі: «Хрост Янаў».
Рече же к ним: во что убо крестистеся? Они же рекоша: во Іоанново крещение •
Тады Паўла сказаў: «Ян хрысціў хростам навяртання, кажучы людзям, каб уверылі ў Таго, Хто прыйдзе па ім, значыць у Ісуса Хрыста».
Рече Павел: Іоаннъ крестилъ крещениемъ покаяния, людем глаголя: во грядущего по мне да веруета • То ест во Христа Ісуса •
Калі яны гэта пачулі, прынялі хрост у імя Госпада Ісуса.
Слышавши же крестишеся во имя Господа Ісуса •
І калі Паўла ўсклаў на іх рукі, Дух Святы сышоў на іх, і гаварылі мовамі, і праракавалі.
И возложивши Павлу на не руце, прииде Духъ Святый на них • Глаголаху же языки, и пророчествоваху •
Было ж іх усіх каля дванаццаці мужчын.
Было же всехъ мужей яко дванадесеть •
Затым, увайшоўшы ў сінагогу, адважна прамаўляў, на працягу трох месяцаў дыспутуючы і пераконваючы пра Валадарства Божае.
Вошед же Павелъ во сонмище молвяше смеле по три месеци, гадаяся, и препирая яже о Царствіи Божіи •
Але паколькі некаторыя закамянелі і не верылі, знеслаўляючы шлях перад натоўпамі, дык аддзяліўся ён ад іх ды аддзяліў вучняў, і штодзень гутарыў у школе Тырана.
И якоже неціи ожесточели, и не верили зле молвяще, о пути Господьнемъ предъ народомъ • Отступилъ от них, и отлучивъ ученики, по вся дни стязаяся во училищи некоего мужа Силна •
Працягвалася гэта два гады, так што ўсе жыхары Азіі, і юдэі, і грэкі, мелі магчымасць слухаць слова Госпада Ісуса.
И сее бысть през две лете • Тако иже все живущие во Асіи слышали слово Господа Ісуса, Іудеи же, и Еллини •
І Бог чыніў незвычайныя цуды праз рукі Паўла,
Силы пакъ непросты творяше Богъ рукама Павловыма,
так што нават хусткі і паясы з яго цела клалі на хворых, і хваробы пакідалі іх, ды выходзілі ліхія духі з іх.
яко и на недужныя носилі от пота его убрусце и препоясания, и исцеляхуся от них немощныя, и исходяху духи лукавыя •
Дык некаторыя падарожныя экзарцысты юдэйскія спрабавалі прызываць імя Госпада Ісуса над апанаванымі ліхім духам, кажучы: «Заклінаю вас праз Ісуса, Якога прапаведуе Паўла».
Начаша же неціи от скитающихся Іудеи заклинатели, именовати надъ імущими духи лукавы имя Господа Ісуса, глаголюще: заклинаемъ васъ Ісусомъ Егоже Павел проповедает •
Рабіла ж гэта сем сыноў нейкага Скевы, першасвятара юдэйскага.
И было ест едного Іудеянина именем Скевея архиерея, сынов седмъ, они же чиняху сия •
А ліхі дух, адказваючы, сказаў: «Ісуса я ведаю і Паўлу ведаю, а вы хто такія?»
Тогда отвещав дух лукавый рече имъ: Ісуса знаю, а Павла съвем, вы же кто есте?
І кінуўся на іх чалавек, у якім быў ліхі дух, і, атрымаўшы сілу над імі, адолеў іх так, што голыя і пакалечаныя ўцяклі з таго дома.
И скочил на них человекъ той в нем же бе духъ лукавый, и одолевъ имъ крепляшеся на них • Тако иже нагы, и уранены бежали от храма оного •
І даведаліся пра гэта ўсе юдэі і грэкі, якія жылі ў Эфесе, і страх ахапіў іх усіх, і славілі імя Госпада Ісуса.
Сее пакъ явъно было всемъ Іудеомъ, и Еллином живущим во Ефесе • И нападе страхъ на всехъ их, и величаше имя Господа Ісуса •
І многа веруючых прыходзіла, вызнаючы і абвяшчаючы ўчынкі свае.
Многи же от веровавших прихожаху исповедующе, и исказующе дела своя •
Многа таксама з тых, што займаліся чарамі, прыносілі кнігі і палілі іх на вачах усіх; і падлічылі кошт іх, і аказалася пяцьдзясят тысяч срэбранцаў.
И мнози они же чинивали чары, собравше книгы своя сожигаху пред всеми • И сочтоша цены их, и обретоша сребреникъ пятдесят тысещ •
Так магутна расло і ўмацоўвалася слова Госпадава.
Сице крепко слово Господьне растяше и множишеся •
Зрабіўшы ўсё гэта, Паўла намерыўся ў Духу, прайшоўшы праз Мацэдонію і Ахаю, ісці ў Ерузалім, кажучы: «Пасля таго, як пабуду там, належыць мне і Рым убачыць».
Сим же скончавшимся, уложи Павлови духъ, прошедъ Макидонию, и Ахаію, ити во Ерусалим • Рекіи: яко бывшу ми тамо, подобаеть мне и Римъ відети •
Дык выслаў у Мацэдонію двух сваіх памочнікаў, Цімафея і Эраста, а сам застаўся на нейкі час у Азіі.
Послав же въ Макидонию два от служащих ему, Тимофея, и Ераста • Самъ же остася на той часъ во Асіи •
І сталася ў той час немалое забурэнне з прычыны шляху Госпадава.
Бысть же во время оно молва немала о пути Господьнемъ •
Адзін срэбранік, на імя Дэметр, які вырабляў срэбраныя фігуры Артэміды і гэтым даваў неблагі заробак рамеснікам,
Дімитрей убо некто именемъ сребросечець, онже чинивалъ требники сребряны Арътемиде, даяше бо хитръцем делание немало •
сабраў іх разам з іншымі работнікамі гэтага рамяства і сказаў: «Мужы, вы ведаеце, што з гэтага рамяства нам дабрабыт.
Ихже собравъ, и тымъ подобныя делателя • Рече: мужие весте яко от сего делания имение наше естъ •
Але бачыце і чуеце, што не толькі у Эфесе, але амаль ва ўсёй Азіі гэты Паўла, пераконваючы, зводзіць шмат людзей, даказваючы, што няма багоў, зробленых рукамі.
И видите и слышите, иже не толико во Ефесе, но скоро и по всей Асіи • Сей Павелъ препре, и обрати многъ народъ глаголя, яко не суть то бозі еже руками бывають уделаны •
Дык пагражае небяспека, што не толькі наша рамяство ўпадзе, але і святыня вялікай багіні Артэміды за нішто будзе лічыцца, ды і яна сама, слаўленая ва ўсёй Азіі, будзе пазбаўлена велічы сваёй».
И также ныне не токмо наше дело беду приемлеть, и обличение • Но и великое богини Ариемидінъ храмъ нивочто же уменится, к тому начнеть разорятися и величество ея • Юже вся Асіа, и вселенная почитаеть •
Калі яны гэта пачулі, напоўніліся гневам і крычалі, кажучы: «Вялікая Артэміда Эфеская!»
Слышавши же сия исполнишеся ярости, и возопиху глаголюще: велика ест Артемида Ефеская •
І замяшанне напоўніла ўвесь горад, і, схапіўшы Гая і Арыстарха, мацэдонцаў, таварышаў Паўлы, з імпэтам кінуліся аднадушна ў тэатр.
И наполнися градъ весь мятежа, и устремишеся единодушно въ позорище, похытивше Гаіа, и Аристарха, Макидоняны, другы Павловы •
Калі ж Паўла хацеў выйсці да народа, вучні не пусцілі яго;
Павлу же хотящу вънити между нихъ, не дорущаху ему ученици •
таксама некаторыя прыхільныя да яго азійскія начальнікі паслалі да яго, просячы, каб ён не ішоў у тэатр.
И неціи от Асійских началникъ суще ему любезни, послаша к нему моляще, не дати себе въ позоръ •
І адны крычалі адно, а іншыя — другое, бо сабранне было бурлівае, і многія не ведалі, з якой нагоды сышліся.
Друзіи же ино нечто вопиаху, бе бо собрание смущено, и мнози не ведяху для чего пріидоша •
З натоўпу вывелі Аляксандру, якога выпіхалі юдэі. Аляксандра, даўшы знак рукою, каб змоўклі, хацеў даць народу тлумачэнні.
От народа же влекоша Александра, пхающим его Іудеомъ • Александръ же покивавъ рукою дабы умолкли хотяй отвещати народу •
Калі ж даведаліся, што ён — юдэй, то ўсчыніўся суцэльны голас, і ўсе крычалі каля дзвюх гадзін: «Вялікая Артэміда Эфеская!»
Познавши же его, яко Іудеанинъ ест • Гласъ бысть единъ от всехъ, якобы за два часа вопиющих: велика Артемида Ефеская •
І пісар, калі супакоіў натоўпы, сказаў: «Мужы эфескія! Ці ёсць чалавек, які не ведае, што горад Эфес славіць вялікую багіню Артэміду ды Эпіэта?
Внегда же книжникъ укротил народъ, рече: мужие Ефестіи, и кто ест человекъ той онже бы не ведалъ, иже градъ Ефескій чьтить великую Артемиду, Діова роду?
Паколькі гэтаму нельга запярэчыць, то належыць вам супакоіцца і нічога не рабіць неразважна.
И понеже тому противитися никто не может, мусите ся упокоити, и ничтоже с наскаканиемъ чинити •
Прывялі вы гэтых людзей, якія ані абкрадалі святыні, ані блюзнілі супраць багіні вашай.
Приведоста бо мужа сия, ни церковнаго что украдша, ни хуляща богыню вашу •
А калі Дэметр і рамеснікі, што з ім, маюць супраць кагосьці справу, дык на рынку праводзяцца суды і ёсць праконсулы; хай адны адных вінавацяць.
Естъ ли же Димитрееви, и мастером тымъ иже суть с нимъ, до кого дело • Судіи суть, и к тому врядъници, да жалують другъ на друга •
А калі чаго іншага дамагаецеся, дык можна вырашыць законна на сходзе.
Пак ли же чего иного ищете, по закону церкви да разрешится •
Пагражае бо нам абвінавачанне адносна сённяшняга забурэння, бо няма ніякай прычыны, дзеля якой маглі б апраўдаць гэтае зборышча». І па гэтых словах распусціў сход.
Зануж бедно ест намъ пріимати таковыя брани яко днешнего дня ни едіной вине сущі о нейже можем воздати слово збежанию сему • И сия рекъ роспустил народъ •
