Дзеі 12 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
У гэты час цар Ірад падняў рукі, каб пераследаваць некаторых з царквы.
В той часъ послалъ Іродъ царь слугы, да погубять некия от церкви,
І Якуба, брата Яна, забіў мечам.
и убилъ ест Іакова брата Іоаннова, мечем •
І, бачачы, што гэта спадабалася юдэям, увязніў да таго ж і Пётру. А былі гэта дні праснакоў.
И видевъ яко любо тое бысть Іудеомъ • Приложи яти и Петра, бяху же дние опресночніи •
Калі яго схапіў, укінуў у вязніцу, даручыўшы, каб чатыры варты па чацвёра жаўнераў пільнавалі яго, жадаючы па свяце Пасхі вывесці яго народу.
Егоже емъ всади во темницу • Предавъ двадесети воиномъ стеречи и, хотяй по Пасце вывести его к людем •
І быў Пётра вартаваны ў астрозе. А ў царкве безупынна была малітва за яго да Бога.
Петра убо стрежаху в темници, молитва же уставичная от христианъ бываше къ Богу о немъ •
У ноч, пасля якой Ірад меўся вывесці яго, Пётра, скаваны падвоеным ланцугом, спаў між двумя воінамі, і вартаўнікі перад брамай пільнавалі астрог.
Егда же хотяше извести его Іродъ, в нощи той бе Петръ спя межи двемя воинома, связанъ железными ретезма двема, стражие же пред дверми стрежаху темницу •
І вось, з’явіўся анёл Госпадаў, і святло заззяла ў каморы; і, ткнуўшы ў бок Пётры, абудзіў яго, кажучы: «Устань хутчэй!» І апалі ланцугі з рук яго.
И се Ангелъ Господень пріиде, и светъ восия во храмине • Толъкнув же в ребра Петра, воздвиже его глаголя: востани скоро • И спадоша ретези с руку его •
І сказаў яму анёл: «Падперажыся ды абуй пасталы твае!» І ён так зрабіў. І кажа яму: «Надзень вопратку тваю ды ідзі за мной».
Рече же Ангелъ к нему: препояшися, и въступи у вобувь свою • Вчинилъ же ест тако • И глагола ему: облецися в ризу свою, и пойди за мною •
І, выйшаўшы, ішоў за ім, але не ведаў, ці гэта рэчаіснасць, што анёл робіць, а думаў, што бачыць з’яву.
И вышедъ шолъ ест за нимъ • И не ведалъ яко истинна естъ бывшее от Ангела, но мнелъ сонъ зрети •
Прамінуўшы першую і другую варту, яны дайшлі да жалезнай брамы, што вяла ў горад, якая сама адчынілася перад імі, і, выйшаўшы, прайшлі адну вуліцу, і зараз анёл аддаліўся ад яго.
Прешедъши же первую стражу, и вторую • Пріидоста ко вратомъ железнымъ воводящимъ во градъ, еже сами отверзошеся имъ • И изшедше прейдоша улицу едину, и таже отступи Ангелъ от него •
Тады Пётра, прыйшоўшы ў сябе, сказаў: «Цяпер ведаю сапраўды, што Госпад паслаў анёла Свайго ды вырваў мяне з рукі Ірада і з усяго, чаго чакаў народ юдэйскі».
Тогда Петръ привратився самъ к собе рече: ныне вемъ воистинну яко посла Богъ Ангела Своего, изят мя из руки Иродовы, и со всего чаанія людей Иудейских •
Паразважаўшы, пайшоў у дом Марыі, маці Яна, званага Маркам, дзе пазбіраліся многія на малітве.
Осмотревся же Петръ, пріиде в домъ Маріинъ матери Іоанновы, нарицаемаго Марка иде же беяху мнози собраний молящеся •
І калі Пётра пастукаў у дзверы, прыбегла дзяўчына, на імя Рода, паслухаць, хто там.
Толкнувшу же Петру во врата двора, вынійде рабыни слышати, именем Родія •
І, пазнаўшы голас Пётры, з радасці не адчыніла дзверы, але пабегла паведаміць, што Пётра стаіць перад дзвярамі.
И познавши гласъ Петров, от радости не отверзе вратъ, притекши ж сказа Петра стояща пред враты •
А яны сказалі ёй: «Дурніца!» Яна ж даказвала, што гэта так. Яны ж усе казалі: «Гэта анёл яго».
Они же к ней рекоша: мылишся • И она крепляаше тако быти • Тогда они рекли: Ангелъ его ест •
А Пётра стукаўся далей. Калі ж нарэшце адчынілі, убачылі яго і надта здзівіліся.
Петр же пребывааше толкый • И внегда отворили двери, видевши его ужасошася •
Ён жа, даўшы ім знак рукою маўчаць, расказаў, як Госпад вывеў яго з астрога, і сказаў: «Паведаміце пра гэта Якубу і братам». І, выйшаўшы, пайшоў у другое месца.
И покивав на них рукою абы молчали, сказа имъ, како Господь вывел его с темнице • И рече: возвестите сия Іакову, и братиамъ • И изшедъ иде во ино место •
Калі ж настаў дзень, між жаўнерамі ўзнікла немалая трывога з-за таго, што сталася праз Пётру.
Бывшу же дню, бе молва немала во воинехъ о Петре что убо бысть ему •
Ірад жа, калі спытаўся пра яго і не знайшоў, судзіў вартаўнікоў, загадаўшы пакараць іх смерцю. І, перабраўшыся з Юдэі ў Цэзарэю, там затрымаўся.
Иродъ же поискавъ его и не обрете, и спытавъ стражей, повеле отвести их • И изшедъ от Іудеи въ Кесарію живяше тамъ •
А Ірад дужа злаваўся на жыхароў Тыра і Сідона. Але яны аднадушна прыбылі да яго і, схіліўшы на свой бок Бласта, палацовага царскага, прасілі супакою, бо іх край жывіўся ад краю царскага.
Тогда Іродъ гневашеся на Тирянъ, и на Сидонян, они же единомыслено пришли к нему • И умоливше Власта постелника царева, просили миру, дабы могли брати пищу страны их от царствия его •
У вызначаны ж дзень Ірад, апрануўшы царскія шаты, седзячы на пасадзе, прамаўляў да іх.
Тогда уставивъ на то день, в онь же облекся Іродъ въ одежу царску • И седъ на престоле судищномъ молвяше к нимъ •
А народ крычаў: «Гэта голас бога, а не чалавека!»
Народъ же стоящій возглашаше: гласъ Божій ест сее а не человеч •
І адразу ж ударыў яго анёл Госпадаў, таму што ён не аддаў Богу належнай славы, і ён памёр, сточаны чарвямі.
И скоро поразилъ его ангелъ Божій, занеж не далъ хвалы Богу • И бысть черви источен изъдше •
Слова ж Госпадава расло і памнажалася.
Слово же Божие растяше, и множашеся •
А Барнаба і Саўл, выканаўшы сваё даручэнне, вярнуліся з Ерузаліма, узяўшы з сабой Яна, званага Маркам.
Варнава же, и Саулъ возвратишеся во Ерусалимъ, скончавши службу поемши съ собою Іоанна нарицаемаго Марка •
