Дзеі 10 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Быў у Кесары́і адзін чалавек па імені Карнíлій, со́тнік з палка́, называ́нага Італíйскім,
Мужъ некий бе во Кесаріи именемъ Корнилей, сотник от полка нарицающегося Италіска
пабо́жны і богабая́зны з усім домам сваім, ён рабіў многія справы міласэ́рнасці лю́дзям і заўсёды маліўся Богу;
благочестенъ и бояйся Бога, со всемъ домом своимъ, даяй милостыня многы людемъ, и моляся Богу всегда •
ён у відзе́нні ясна ўбачыў каля дзевятай гадзíны дня Ангела Божага, які ўвайшоў да яго і сказаў яму: Карнíлій!
Сей виде во виденіи яве, во часъ девятый дня, Анъгела Божия, пришедша к нему, и рекша ему: Корнилие •
Ён жа, угле́дзеўшыся ў яго і спало́хаўшыся, сказаў: што, Госпадзí Ангел сказаў яму: твае малітвы і твае справы міласэ́рнасці ўзнялíся ва ўспамíн перад Богам;
Онъ же возревъ нань, и пристрашенъ быв рече: что ест Господи? Рече же ему: молитвы твоя и милостыни твоя, възыдоше на паметь пред Богомъ •
і цяпер пашлі ў Іаппíю людзей і пакліч Сíмана, якога завуць Пятром;
И ныне пошли во Оппию мужей, и призови Симона нарицаемаго Петра,
ён гасцю́е ў нейкага Сíмана-гарбара́, дом якога каля мора; ён скажа табе тое, праз што спасе́шся ты і ўвесь дом твой.
сей пребываеть у некоего Симона кожедела, егоже домъ ест при мори, той речет тобе глаголы в них же спасешися ты, и домъ твой •
І калі адышоў Ангел, які размаўляў з Карнíліем, ён паклíкаў дваіх са сваіх слуг і набо́жнага воіна з тых, што былí пры ім,
И внегда от иде Ангелъ глаголавый Корнилию, призва два от рабъ своих, и воина добречестъна от служащих ему •
і, расказаўшы ім усё, паслаў іх у Іаппíю.
И сказавъ имъ все, посла их во Оппию •
А на другі дзень, калі яны былí ў дарозе і набліжа́ліся да горада, Пётр каля шостай гадзíны ўзышоў на дах до́ма памалíцца.
Во утрейшій же день идущим имъ по пути, и граду приближающимся • Возыде Петръ на горницу помолитися в час шестый •
Ён прагалада́ўся і хацеў паесці; пакуль жа гатава́лі яму, найшло́ на яго захапле́нне,
Бысть же приалчен, и хотяше вкусити • Готующим же онымъ обедъ • Нападе нань ужасъ,
і бачыць ён неба адкры́тае, і сыхо́дзіць да яго нейкае ёмішча, нíбы вялікае палатно, прывя́занае за чатыры канцы, і апуска́ецца на зямлю́,
и виде небо отверсто, и сходящъ сосудъ некий яко плащеницу велику, от четырех краи привязан, и низу спущающся на землю,
і былí ў ім усяля́кія чатырохно́гія зямны́я, і звяры́, і паўзуны́, і птушкі нябе́сныя.
в нем же бяху вся четвероногая земли и гади, и птици небесные •
І быў голас да яго: устань, Пётр, закалí і еж.
И бысть глас к нему: воставъ Петре заколи и яжъ •
Але Пётр сказаў: ні ў якім ра́зе, Госпадзі, бо я ніко́лі не еў нічога пага́нага ці нячы́стага.
Петръ же рече: отдали сее от ме Господи, яко николиже ядохъ всяко скверно или нечисто •
А голас зноў, другі раз, да яго: тое, што Бог ачы́сціў, ты не лічы́ пага́ным.
И се гласъ опять к нему второе: Яже Бог очистил естъ, ты не скверни •
Так было́ тройчы; і зноў узя́та было́ ёмішча на неба.
Сее бысть трежды, и паки взятся сосудъ на небо •
Пакуль Пётр недаўмява́ў у сабе, што зна́чыла б відзе́нне, якое ён бачыў, — вось, людзі, пасла́ныя Карнíліем, распыта́ўшы пра дом Сíманаў, спыніліся каля варот
Внегда же Петръ самъ в собе дивляшеся, что бы знаменовало видение сее еже виде • И се мужи посланые от Корнилія пытающи дому Симонова стояли предъ враты,
і го́ласна пыта́ліся: ці тут гасцю́е Сíман, называ́ны Пятром?
и вызвавши некоего пытаху, ест ли же Симонъ нарицаемый Петръ изде пребываеть •
І ў той час, як Пётр разважа́ў пра відзе́нне, сказаў яму Дух: вось, тры чалавекі шукаюць цябе;
Петру же помышляющу о виденіи рече ему Духъ: се мужи трие ищуть тебе •
дык устань, спусціся і ідзі з імі, ні ў чым не сумнява́ючыся, бо гэта Я паслаў іх.
Востав же, сниди долу, и пойди с ними, ничтоже разсужая: занеж Азъ послал их •
Пётр, спусціўшыся да людзей, пасла́ных да яго Карніліем, сказаў: вось, я той, каго вы шука́еце; што за прычына, дзе́ля якой вы прыйшлí
Сошед же Петръ к мужем и рече: се азъ есмъ той егоже вы ищете, что за дело ест, иже пріидосте семо?
Яны ж адказалі: Карнілій сотнік, муж пра́ведны і богабая́зны, які ма́е добрае све́дчанне ад усяго народа Іудзейскага, атрыма́ў ад святога Ангела ўказа́нне паклíкаць цябе ў дом свой і паслу́хаць сло́вы твае.
Они же рекоша: Корнилей сотникъ, мужъ праведенъ, и бояся Бога, и сведетелство доброе имея от всехъ людей Іудейских • Поведено ему бысть от Ангела свята призвати тя в домъ свой, и слышати речи от тебе •
Пётр, запрасіўшы, пачастава́ў іх, а на другі дзень, уста́ўшы, пайшоў з імі, і некато́рыя з братоў Іаппíйскіх пайшлі з ім;
Тогда появъ их у дворъ и учьтилъ • Наутрей же востав Петръ иде с ними, и неціи братия от Іоппии идоша с нимъ •
на насту́пны дзень прыйшлí яны ў Кесары́ю. Карнілій жа чакаў іх, склíкаўшы сваяко́ў сваіх і блізкіх сяброў.
И второго дня внидоша во Кесарию • Корнилей пакъ ждаше их, созвавши племя свое, и другы любезные •
Калі Пётр уваходзіў, Карнілій сустрэў яго і, упа́ўшы яму ў ногі, пакланіўся.
И бысть якоже вхожаше Петръ стрети и Корнилей, и падъ на ногу его поклонися •
Але Пётр падня́ў яго, ка́жучы: устань, я таксама чалавек.
Петръ же воздвиже и глаголя: въстани и азъ самъ человекъ есмъ •
І, размаўля́ючы з ім, увайшоў і заста́ў многіх сабра́ных;
И розмолвяя с нимъ вніиде, и знайде собравъшиеся многы,
і сказа́ў ім: вы ве́даеце, што не дазваля́ецца Іудзею мець зносіны з іншапляме́ннікам альбо прыхо́дзіць да яго; а мне Бог адкрыў, каб я ніводнага чалавека не называў пага́ным або нячы́стым;
и рече к нимъ: вы весте, яко негодно ест мужу Іудею, прилучитися или приступити ко иноплеменнику • Но мне приказал Богъ, ни единаго скверна или нечиста глаголати человека,
таму я і прыйшоў, не пярэ́чыўшы, калі мяне паклíкалі; дык пыта́юся: дзе́ля якой справы вы паслалі за мной?
темже и без суменения пріидохъ позванъ • И пытаю вас для чего посласте по мя?
І Карнíлій адказаў: пача́ўшы чатыры дні таму і да гэтай гадзíны я пасцíўся і ў дзевя́тую гадзíну маліўся ў доме маім; і вось, стаў перада мною муж у све́тлым адзе́нні
И Корнилей рече: от четвертаго дня даже и до сего часа, бех постяся, и во девятый часъ молихся въ дому моемъ • И се мужъ ста предо мною во одежи светле,
і сказаў: «Карнілій! пачу́та малітва твая, і мíласціны твае ўспамяну́ты перад Богам;
и рече ко мне: Корнилие услышана бысть молитва твоя, и милостыне твое помянушеся предъ Богомъ •
дык пашлі ў Іаппíю і пакліч Сíмана, якога завуць Пятром; ён гасцю́е ў доме Сíмана-гарбара́ каля мора; ён прыйдзе і будзе прамаўля́ць да цябе».
Пошли въ Оппию, и призови Симона, иже нарицается Петръ, сей пребываеть в дому Симона в кожедела близ моря,
Я адразу ж паслаў да цябе, і ты добра зрабіў, што прыйшоў; дык вось, цяпер мы ўсе перад Богам стаім, каб вы́слухаць усё, што зага́дана табе Богам.
и скоро послахъ къ тобе • Ты же добре вчинил пришеды к намъ • Ныне убо вси мы предъ Богомъ, пріидохомъ послушати вся повеленная тобе от Бога •
Пётр адкрыў вусны і прамовіў: я сапраўды́ ўпэ́ўніваюся, што ў Бога няма прадузя́тасці,
Отверзъ же Петръ уста своя рече: поистинне разумеваю, яко на лица не зрить Богъ •
але ў кожным народзе той, хто баіцца Яго і жыве́ пра́ведна, даспадо́бы Яму;
Но во всякомъ языце бояйся Его, и делая правду, приятенъ Ему естъ •
Ён паслаў сло́ва сына́м Ізра́ілевым, дабраве́сцячы мір праз Іісуса Хрыста, Які ёсць Гасподзь усіх;
Слово еже посла Богъ сыномъ Ізраилевымъ благовещая миръ Ісусомъ Христомъ, Сей ест всем Господь •
вы ведаеце пра тое, што адбыва́лася па ўсёй Іудзеі, пачына́ючы з Галілеі, пасля хрышчэ́ння, якое прапаве́даваў Іаан;
Вы весте бывшій глаголъ по всей Іудеі наченъ от Галилеи, по крещении еже проповеда Іоаннъ •
пра Іісуса з Назарэ́та, як Яго пама́заў Бог Ду́хам Святы́м і сілаю, і Ён хадзіў, тво́рачы дабро і ацаля́ючы ўсіх апанава́ных дыявалам, таму што Бог быў з Ім;
Яко Ісуса от Назарета помаза Богъ Духомъ Святымъ, и силою • Он же прииде добродетелствуя, и исцеляя вся насилованныя от диавола • Зану же Богъ былъ ест с Нимъ •
і мы све́дкі ўсяго, што зрабіў Ён у краіне Іудзейскай і ў Іерусаліме; Яго і забілі, паве́сіўшы на дрэ́ве.
И мы есмо сведетели всему еже сотвори во стране Іудейстеи и во Ерусалиме, Егоже убиша повесивше на древе •
Яго ўваскрасіў Бог на трэці дзень і даў Яму быць я́ўленым,
Сего Богъ воскреси въ третій ден • И далъ Его явна быти
не ўсяму народу, а све́дкам, якіх раней абраў Бог, нам, якія з Ім елі і пілí пасля ўваскрасе́ння Яго з мёртвых;
не всемъ людемъ • Но сведетелем прежде нареченным от Бога намъ, иже с Нимъ ядохом, и пихом по воскресеніи Его от мертвых •
і Ён загада́ў нам прапаве́даваць лю́дзям і све́дчыць, што Ён — вы́значаны Богам суддзя́ жывы́х і мёртвых;
И повеле нам проповедати людемъ, и засведетелствовати яко Той ест нареченый от Бога, Судия живымъ, и мертвымъ •
пра Яго ўсе прарокі све́дчаць, што кожны, хто веруе ў Яго, атрыма́е прабачэ́нне грахоў íмем Яго.
О Семъ вси пророци сведетелствують, оставление грехомъ прияти именемъ Его, всякому верующему в Онь •
Яшчэ калі прамаўля́ў Пётр сло́вы гэтыя, сышоў Дух Святы на ўсіх, што слу́халі сло́ва.
Еще же Петру глаголющу слова сие, паде Духъ Святый на всехъ слышащих слово •
І ве́руючыя з абрэ́заных, якія прыйшлі з Пятром, ура́зіліся, што і на язы́чнікаў вы́ліўся дар Святога Духа,
И ужасошеся верніи, еже быша от обрезания, пришедшіи съ Петромъ • Яко и на поганы даръ Святаго Духа излияся •
бо пачулі, як яны гаво́раць на іншых мо́вах і веліча́юць Бога. Тады Пётр сказаў:
Слышаху бо их глаголющихъ разными языки, и велічающихъ Бога • Тогда отвеща Петръ:
хіба́ можа хто забаранíць хрысцíцца вадою тым, што атрыма́лі Духа Святога, як і мы?
Еда воду возбранити можеть кто, еже не креститися, симъ они же Духъ Святый прияша, яко и мы?
І загадаў ім хрысцíцца ў імя́ Іісуса Хрыста. Тады яны папрасілі яго заста́цца на некалькі дзён.
И повеле имъ креститися во имя Ісусъ Христово • Тогда молиша его абы пребылъ у нихъ дней неколико •
