Дзеі 15 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Некато́рыя, што прыйшлі з Іудзеі, вучы́лі братоў: калі не абрэ́жацеся паводле звы́чаю Маісеевага, то не можаце спасцíся.
И неціи пакъ пришедъше от Іудея, учаху братию глаголюще: не обрежете лі ся по обычаю Моисееву не можете спастися •
Калі ж адбыло́ся сутыкне́нне і спрэ́чка немала́я ў Паўла і Варнавы з імі, то было́ вы́рашана, каб Павел з Варнавам ды некато́рыя іншыя з іх пайшлі да Апосталаў і прасвітараў у Іерусалім па гэтай справе.
Бывши же распри, и стязанию немалу Павла, и Варнавы к нимъ, установиша на томъ, абы Павелъ и Варнава шли до Ерусалима, и некие иные с ними ко Апостоломъ, и старцемъ, о вопрошеніи сем •
І вось, яны, адпра́ўленыя царквою, праходзілі праз Фінікíю і Самары́ю, раска́зваючы пра навярта́нне язычнікаў, і прыно́сілі радасць вялікую ўсім брата́м.
Тогда они суще выпроважени от церкві прохожаху Фіникию, и Самарию, поведающе обращение погановъ • И чиняху радость велию всей братіи •
Калі ж прыбылí яны ў Іерусалім, то былí прыня́ты царквою, Апосталамі і прасвітарамі і расказалі пра ўсё, што зрабіў з імі Бог і як Ён адчынíў язычнікам дзверы веры.
Пришедши же во Ерусалимъ, приата быста от церкви, и от Апостолъ, и от старець • Споведаша же им елика сътвори Богъ с нима, и яко отверзе языкомъ дверь веры •
Тады ўсталі некато́рыя з фарысейскай е́расі, якія ўве́равалі, і яны казалі, што трэба абрэ́зваць язычнікаў і зага́дваць ім, каб выконвалі закон Маісееў.
Восташа же неціи от сонма фарисейскаго, веровавшие глаголюще • Яко подобаеть обрезати их, и завещавати блюсти законъ Моисеовъ •
Апосталы і прасвітары сабра́ліся, каб разгле́дзець гэтую справу.
Собралися же Апостоли, и старци сведети о словеси сем •
Пасля доўгай спрэчкі ўстаў Пётр і сказаў ім: мужы́ браты́! вы ведаеце, што Бог ад дзён даўніх вы́браў з нас мяне, каб з маіх ву́снаў язычнікі пачулі слова Ева́нгелля і ўве́равалі;
Многу же взысканию бывшу • Воставъ Петръ рече к ним: мужие братия вы весте яко от дней первых, Богъ в насъ избра дабы усты моими услышали языци благовествование и веровали •
і Сэрцаве́д Бог даў ім све́дчанне, пасла́ўшы ім Духа Святога, як і нам;
И Серцевидець Бог сведетелствовал, давъ имъ Дух Святыі, якоже и намъ,
і не зрабіў нія́кай розніцы паміж намі і імі, вераю ачы́сціўшы сэ́рцы іх.
и ничтоже раздели между нами и онеми, верою убо очистил серца их •
Чаму ж вы цяпер спакуша́еце Бога, каб ускла́сці на шы́і вучняў ярмо, якога ні айцы нашы, ні мы не змаглі пане́сці?
Ныне же что искушаете Бога, хотяще возложити иго на шию ученикомъ, егоже ни отци наши, ани мы возмогохом понести?
Але мы ве́руем, што благадаццю Госпада Іісуса Хрыста спасёмся, як і яны.
Но благодатию Господа Ісуса Христа веруемъ спастися якожъ и они •
Тады замоўк увесь сход і слу́хаў Варнаву і Паўла, як яны раска́звалі, якія знаме́нні і цу́ды зрабіў Бог праз іх у язычнікаў.
Тогда умолкоша все множство, и послушаху Варнавы, и Павла, поведающих елика сътвори Богъ знамения, и чудеса во языцехъ с нима •
Пасля таго, як яны змоўклі, прамовіў Іакаў, кажучы: мужы́ браты́! паслу́хайце мяне;
По умолчанию же ею отвеща Іаковъ глаголя: мужие братия послушайте мене •
Сíман расказаў, як Бог ад пачатку скірава́ў по́гляд на язычнікаў, каб скла́сці з іх народ у імя́ Сваё;
Симонъ поведалъ, яко ест Богъ напредъ наведил імъ, абы принял от язык люди во имя Свое •
і гэтаму адпавяда́юць словы прарокаў, як напíсана:
И сему согласують словеса пророкъ, якоже пишеть:
«потым вярну́ся і адбуду́ю скінію Давідаву заняпа́лую, і разбу́ранае ў ёй адбуду́ю, і ўзвяду́ яе,
По сих навращуся, и созіжду храмъ Давыдовъ падший, и раскопания его направлю, и воздвигну и,
каб шукалі Госпада іншыя людзі і ўсе народы, для якіх абве́шчана імя́ Маё, — кажа Гасподзь, Які робіць усё гэта».
яко да прочіи человеци возыщуть Господа, и вси языци над ними же призывано ест имя Мое, глаголеть Господь творяй вся сия •
Вядо́мы Богу адве́ку ўсе справы Яго.
Разумна суть Богови от века вся дела Его •
Таму я лічу́, што не трэба абцяжа́рваць тых з язычнікаў, якія навярта́юцца да Бога,
Для того азъ сужу, не стужати тымъ ониже от язык обращаются къ Богу •
а напіса́ць ім, каб яны ўстры́мліваліся ад апага́ньвання ідаламі, і ад блу́ду, і ад заду́шанага, і ад крывí, і каб не рабілі іншым таго, чаго не жада́юць сабе.
Но написати к нимъ, да выстерегаются от требъ идолскых, и от блуда, и от удавленины, и от крови • И елика невгодна собе быти, инымъ не чинити •
Бо закон Маісе́еў ад старажы́тных ро́даў па ўсіх гарада́х ма́е тых, што прапаве́дуюць яго, і чытаецца ў сінагогах кожную суботу.
Моисей бо от родов давных во всех градех проповедающих себе имат во сонмищи, идеже на каждую суботу чьтется •
Тады Апосталы і прасвітары з усёй царквою вы́рашылі пасла́ць вы́браных ад іх мужо́ў у Антыяхíю з Паўлам і Варнавам: Іуду, называ́нага Варса́вам, і Сілу, — мужоў, якія ме́лі старшынство́ сярод братоў,
Тогда полюбилосе Апостоломъ, и старцем, и всему собору • Абы выбраные от себе муже послали во Антиохию, съ Павломъ, и Варнавою • Іуду нарицаемаго Варсаву, и Силу мужа нарочиты во братіи пославши листы
напіса́ўшы і перада́ўшы праз іх насту́пнае: «Апосталы, і прасвітары, і браты́ — брата́м з язычнікаў у Антыяхíі, Сíрыі і Кілікíі: ра́давацца.
рукою их, писаны сеце: Апостоли, и старци, и братия • Тымъ ониже суть во Антиохіи, в Сиріи, и въ Киликіи братиямъ, иже от языкъ навращеным о Господи радоватися усказуемъ •
Паколькі мы пачулі, што некато́рыя, прыйшоўшы ад нас, устрыво́жылі вас сваімі сло́вамі і збянтэ́жылы ду́шы вашы, ка́жучы, што трэба абрэ́звацца і выко́нваць закон, чаго мы ім не даруча́лі,
Понеже убо слышахом, яко неціи пришедше от нас возмутиша васъ словесы, развращающе душе ваше, веляще вамъ обрезатися, и блюсти законъ • Имъже того мы не розказали •
то мы, сабра́ўшыся, вы́рашылі пасла́ць да вас адзінаду́шна вы́браных мужоў з узлю́бленымі нашымі Варнавам і Паўлам,
И изволися намъ бывшимъ посполу выбравши мужей послати къ вамъ • Со возлюбленными нашими Варнавою и Павломъ,
людзьмí, якія аддалí ду́шы свае за імя́ Госпада нашага Іісуса Хрыста.
человекома, ониже предаша душе свое, для имене Господа нашего Ісуса Христа •
Дык вось, мы паслалі Іуду і Сілу, якія на сло́вах перададу́ць вам тое самае;
Послахом же Іуду, и Силу, и техъ словом усказуемъ таяжде •
бо ўгодна Духу Святому і нам не ўсклада́ць на вас нія́кага бо́льшага цяжа́ру, акрамя́ гэтага неабходнага:
Слюбилося ест Духу Святому, и намъ, ни едина на васъ воскладати бременя • Развей толико потребных сихъ:
устры́млівацца ад ахвярава́нага ідалам, і ад крывí, і ад заду́шанага, і ад блу́ду, і не рабіць іншым таго, чаго не жада́еце сабе; выко́нваючы гэта, вы до́бра зро́біце. Быва́йце здаро́вы».
Да воздеръжитеся от жертвъ ідольских, и от крови, и от удавленины, и от блуда, и елика не хощете вамъ быти, другим не чините • От нихже соблюдающе себе, добре сотворите, здравъствуйте •
І вось, адпра́ўленыя прыйшлі ў Антыяхíю і, сабра́ўшы людзе́й, перадалí пасла́нне.
Тогда они послани бывше, пріидоша во Антиохию • И собравши множество, подаша имъ листъ •
Тыя ж, прачытаўшы, узра́даваліся настаўле́нню.
Прочетши же возрадовашеся о утешеніи •
А Іуда з Сілам, якія са́мі былí прарокамі, у многіх прамовах далí настаўле́нне брата́м і ўмацава́лі іх.
Іуда же, и Сила пророци суще, словами многыми утешиста братию, и утвердиста •
Прабы́ўшы там пэўны час, яны былí з мірам адпу́шчаны брата́мі да Апосталаў;
И ту пребывше некое время, отпущена быста с миромъ от братіи ко Апостолом •
але Сіла вы́рашыў заста́цца там, а Іуда адзін вярну́ўся ў Іерусалім.
И захотелося Силе остати ту • Іуда пакъ самъ навратился во Ерусалимъ •
Павел жа і Варнава знахо́дзіліся ў Антыяхíі, навуча́ючы і прапаве́дуючы з многімі іншымі сло́ва Гасподняе.
Павелъ же, и Варнава живяху во Антиохіи, учаще и благовествующе, со иными многыми слово Господьне •
Праз нейкі час Павел сказаў Варнаву: давай ве́рнемся і наве́даем братоў нашых ва ўсіх гарадах, дзе мы прапаве́давалі слова Гасподняе, — як у іх справы.
По некоихъ же днехъ рече Павелъ ко Варнаве: возвратившися подобаеть намъ наведити братию нашу во всехъ градехъ, в нихже проповедахомъ слово Господьне, како ся имеють •
Варнава хацеў узяць з сабою Іаана, называ́нага Маркам;
Варнава пак совеща абы поняли съ собою и Іоанна нарицаемаго Марка •
Павел жа лічы́ў, што не трэба браць з сабою яго, які пакінуў іх у Памфілíі і не пайшоў з імі на справу, на якую яны былí пасла́ны.
Павелъ же глаголаше: занеж отступилъ от насъ во Памфиліи и не шолъ на дело с нами, в немже положени быхомъ, не понимаймы его съ собою •
Адбыла́ся спрэчка, так што яны разлучы́ліся адзін з адным; і Варнава, узя́ўшы Марка, адплы́ў на Кіпр;
И бысть межи неми распря, тако иже разлучишеся от себе • Варнава убо поимъ Марка отплыл во Кипръ •
а Павел, вы́браўшы Сілу, пайшоў, бу́дучы дару́чаны брата́мі благада́ці Божай,
Павелъ же выбравъ собе Силу, изыде преданъ благодати Божией от братіи,
і праходзіў па Сíрыі і Кілікíі, умацо́ўваючы цэ́рквы.
прохожаше ж Сирію, и Киликию, утвержая церкви •
