Дзеі 10 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Быў жа ў Кесарыі муж не́йкі, на ймя Карнэль, сотнік із роты, называнай Італійскай,
Мужъ некий бе во Кесаріи именемъ Корнилей, сотник от полка нарицающегося Италіска
пабожны й багабойны разам з усе́нькім домам сваім; багата абдорываў ён народ ды ўсьцяж маліўся Богу.
благочестенъ и бояйся Бога, со всемъ домом своимъ, даяй милостыня многы людемъ, и моляся Богу всегда •
Ён бачыў ясна ў зьяве, каля дзявятае гадзіны дня, як увайшоў да яго Ангел Божы і сказаў: Карнэль!
Сей виде во виденіи яве, во часъ девятый дня, Анъгела Божия, пришедша к нему, и рекша ему: Корнилие •
Ён жа, глянуўшы на яго ды спалохаўшыся, сказаў: Хто ты, Госпадзе? І сказаў да яго: Малітвы твае́ й дораньне тваё ўзыйшлі на памяць перад абліччам Бога.
Онъ же возревъ нань, и пристрашенъ быв рече: что ест Господи? Рече же ему: молитвы твоя и милостыни твоя, възыдоше на паметь пред Богомъ •
Дык пашлі цяпе́р у Іоппу людзе́й ды пакліч праз іх Сымона, што называецца Пятром;
И ныне пошли во Оппию мужей, и призови Симона нарицаемаго Петра,
ён у гасьцёх у не́йкага Сымона, гарбара, дом якога ля мора. Ён скажа табе́, што трэба табе́ рабіць.
сей пребываеть у некоего Симона кожедела, егоже домъ ест при мори, той речет тобе глаголы в них же спасешися ты, и домъ твой •
Калі-ж Ангел, што гутарыў з Карнэлем, пайшоў, ён, клікнуўшы двое слуг сваіх і пабожнага жаўне́ра із тых, што былі пры ім,
И внегда от иде Ангелъ глаголавый Корнилию, призва два от рабъ своих, и воина добречестъна от служащих ему •
ды ўсё ім расказаўшы, паслаў іх у Іоппу.
И сказавъ имъ все, посла их во Оппию •
Назаўтрае-ж, як яны былі ў дарозе й падыходзілі да ме́ста, Пётр узыйшоў на дах памаліцца каля шостае гадзіны.
Во утрейшій же день идущим имъ по пути, и граду приближающимся • Возыде Петръ на горницу помолитися в час шестый •
І сталася, пачуў голад ды захаце́ў е́сьці; пакуль-жа гатавалі, найшло на яго захапле́ньне,
Бысть же приалчен, и хотяше вкусити • Готующим же онымъ обедъ • Нападе нань ужасъ,
і бачыць не́ба расчыненае ды судзіну не́йкую, зыходзячы да яго, быццам вялікі абрус, зьвязаны за чатыры канцы і апусканы на зямлю,
и виде небо отверсто, и сходящъ сосудъ некий яко плащеницу велику, от четырех краи привязан, и низу спущающся на землю,
а ў ім былі ўсялякія чацьвёраногія зямлі, зьвяры й гады і птахі нябе́сныя.
в нем же бяху вся четвероногая земли и гади, и птици небесные •
І стаўся голас да яго: Устань, Пётр, і забівай ды еш.
И бысть глас к нему: воставъ Петре заколи и яжъ •
Пётр жа сказаў: не, Госпадзе, бо ніколі ня е́ў я паганага й нячыстага.
Петръ же рече: отдали сее от ме Господи, яко николиже ядохъ всяко скверно или нечисто •
І ізноў голас другі раз да яго: Што Бог ачысьціў, ты не пагань.
И се гласъ опять к нему второе: Яже Бог очистил естъ, ты не скверни •
Сталася-ж гэта тройчы. І судзіна ізноў узьнялася на не́ба.
Сее бысть трежды, и паки взятся сосудъ на небо •
Калі-ж Пётр сумляваўся ў сабе́, што-б значыла зьява, якую бачыў, — вось людзі, пасланыя ад Карнэля, распытаўшыся аб Сымонавы дом, спыніліся ля варотаў
Внегда же Петръ самъ в собе дивляшеся, что бы знаменовало видение сее еже виде • И се мужи посланые от Корнилія пытающи дому Симонова стояли предъ враты,
і, крыкнуўшы, спыталіся: Ці тут у гасьцёх Сымон, называны Пятром?
и вызвавши некоего пытаху, ест ли же Симонъ нарицаемый Петръ изде пребываеть •
А пад той час, як Пётр разважаў пра зьяву, сказаў яму Дух: Вось, трое людзе́й шукаюць цябе́.
Петру же помышляющу о виденіи рече ему Духъ: се мужи трие ищуть тебе •
Дык, устаўшы, ідзі ды пайдзі з імі, нічога не разьбіраючы: бо Я паслаў іх.
Востав же, сниди долу, и пойди с ними, ничтоже разсужая: занеж Азъ послал их •
Зыйшоўшы-ж да гэных людзе́й, пасланых да яго ад Карнэля, Пётр сказаў: Вось я той, каго шукаеце. Што за прычына, дзеля чаго вы прыйшлі?
Сошед же Петръ к мужем и рече: се азъ есмъ той егоже вы ищете, что за дело ест, иже пріидосте семо?
Яны-ж сказалі: Карнэль, сотнік, муж справядлівы й багабойны, аб якім сьве́дчыць уве́сь народ Жыдоўскі, дастаў ад сьвятога Ангела загад паклікаць цябе́ ў свой дом ды паслухаць слоў тваіх.
Они же рекоша: Корнилей сотникъ, мужъ праведенъ, и бояся Бога, и сведетелство доброе имея от всехъ людей Іудейских • Поведено ему бысть от Ангела свята призвати тя в домъ свой, и слышати речи от тебе •
Дык, запрасіўшы іх, пачаставаў. А назаўтрае Пётр пайшоў з імі, ды некаторыя із братоў, што з Іоппы, пайшлі з ім разам.
Тогда появъ их у дворъ и учьтилъ • Наутрей же востав Петръ иде с ними, и неціи братия от Іоппии идоша с нимъ •
І назаўтрае прыйшлі ў Кесарыю. Карнэль жа чакаў на іх, спрасіўшы родных сваіх ды блізкіх прыяцеляў.
И второго дня внидоша во Кесарию • Корнилей пакъ ждаше их, созвавши племя свое, и другы любезные •
Калі-ж сталася, што Пётр увайшоў, Карнэль, сустрэўшы яго, упаў да ног ягоных і пакланіўся.
И бысть якоже вхожаше Петръ стрети и Корнилей, и падъ на ногу его поклонися •
Але Пётр падняў яго, гаворачы: Устань, і я чалаве́к.
Петръ же воздвиже и глаголя: въстани и азъ самъ человекъ есмъ •
І, размаўляючы з ім, увайшоў ды знаходзе многа сабраных.
И розмолвяя с нимъ вніиде, и знайде собравъшиеся многы,
І прамовіў да іх: Вы ве́даеце, што не́льга чалаве́ку Жыду лучыцца ці схадзіцца з чужынцамі; але Бог паказаў мне́ не лічыць ніводнага чалаве́ка паганым ці нячыстым.
и рече к нимъ: вы весте, яко негодно ест мужу Іудею, прилучитися или приступити ко иноплеменнику • Но мне приказал Богъ, ни единаго скверна или нечиста глаголати человека,
Дзе́ля гэтага я, пакліканы, і прыйшоў, не спрачаючыся. І вось пытаюся: на што вы клікалі мяне́?
темже и без суменения пріидохъ позванъ • И пытаю вас для чего посласте по мя?
І прамовіў Карнэль: Ад чацьве́ртага дня ажно да гэтае гадзіны я пасьціў ды ў дзявятай гадзіне маліўся ў доме маім; і вось стануў перада мною муж у бліскучай вопратцы
И Корнилей рече: от четвертаго дня даже и до сего часа, бех постяся, и во девятый часъ молихся въ дому моемъ • И се мужъ ста предо мною во одежи светле,
ды прамовіў: Карнэль, выслухана малітва твая, і дораньне твае́ ўзыйшло на памяць перад абліччам Бога;
и рече ко мне: Корнилие услышана бысть молитва твоя, и милостыне твое помянушеся предъ Богомъ •
дык пашлі ў Іоппу ды пакліч Сымона, што называецца Пётр: ён у гасьціне ў доме Сымона гарбара, каля мора; той, прыйшоўшы, скажа табе́.
Пошли въ Оппию, и призови Симона, иже нарицается Петръ, сей пребываеть в дому Симона в кожедела близ моря,
Дык я ўраз-жа паслаў да цябе́, і ты добра зрабіў, што прыйшоў. І вось мы ўсе́ стаімо перад абліччам Бога, каб выслухаць усё, што загадана табе́ ад Бога.
и скоро послахъ къ тобе • Ты же добре вчинил пришеды к намъ • Ныне убо вси мы предъ Богомъ, пріидохомъ послушати вся повеленная тобе от Бога •
І Пётр, расчыніўшы вусны, сказаў: Запраўды спасьцерагаю, што не на аблічча ўглядаецца Бог,
Отверзъ же Петръ уста своя рече: поистинне разумеваю, яко на лица не зрить Богъ •
але ў кожным народзе прые́мны Яму той, хто баіцца Бога й чыніць справядліва.
Но во всякомъ языце бояйся Его, и делая правду, приятенъ Ему естъ •
Слова паслаў сыном Ізраілявым, абвяшчаючы мір праз Ісуса Хрыста (той ёсьць Госпад усяго);
Слово еже посла Богъ сыномъ Ізраилевымъ благовещая миръ Ісусомъ Христомъ, Сей ест всем Господь •
вы ве́даеце слова, што сталася па ўсе́нькай Юдэі, пачынаючы ад Галіле́і, пасьля Хрышчэньня, якое абвясьціў Іоан:
Вы весте бывшій глаголъ по всей Іудеі наченъ от Галилеи, по крещении еже проповеда Іоаннъ •
як Бог Ісуса із Назарэту памазаў Духам і моцай, што хадзіў робячы дабро і аздараўляючы ўсіх апанаваных чартом, бо з ім быў Бог.
Яко Ісуса от Назарета помаза Богъ Духомъ Святымъ, и силою • Он же прииде добродетелствуя, и исцеляя вся насилованныя от диавола • Зану же Богъ былъ ест с Нимъ •
І мы — сьве́дкі ўсяго, што Ён зрабіў у краіне Жыдоўскай дый у Ерузаліме. І забілі Яго, паве́сіўшы на дрэве.
И мы есмо сведетели всему еже сотвори во стране Іудейстеи и во Ерусалиме, Егоже убиша повесивше на древе •
Яго Бог ускрасіў на трэці дзе́нь і даў Яму паказвацца,
Сего Богъ воскреси въ третій ден • И далъ Его явна быти
ды не ўсяму народу, але сьве́дкам, напе́рад выбраным ад Бога, нам, што е́лі й пілі разам з Ім пасьля ўваскрасе́ньня із мёртвых.
не всемъ людемъ • Но сведетелем прежде нареченным от Бога намъ, иже с Нимъ ядохом, и пихом по воскресеніи Его от мертвых •
І загадаў нам абвяшчаць народу й сьве́дчыць, што Ён ёсьць празначаны ад Бога судзьдзя жывых і мёртвых.
И повеле нам проповедати людемъ, и засведетелствовати яко Той ест нареченый от Бога, Судия живымъ, и мертвымъ •
Аб ім усе Прарокі сьве́дчаць, што кожын, хто ве́руе ў Яго, дастане адпушчэньне грахоў праз імя Ягонае.
О Семъ вси пророци сведетелствують, оставление грехомъ прияти именемъ Его, всякому верующему в Онь •
І, калі Пётр яшчэ гаварыў, зыйшоў Дух Сьвяты на ўсіх, што слухалі ягонае слова.
Еще же Петру глаголющу слова сие, паде Духъ Святый на всехъ слышащих слово •
І ве́ручыя із абрэзаных, якія былі прыйшлі разам з Пятром, здуме́ліся, што дар Духа Сьвятога зыходзе й на паганаў:
И ужасошеся верніи, еже быша от обрезания, пришедшіи съ Петромъ • Яко и на поганы даръ Святаго Духа излияся •
бо пачулі іх гаворачы языкамі і ўзьвялічаючы Бога. Тады прамовіў Пётр:
Слышаху бо их глаголющихъ разными языки, и велічающихъ Бога • Тогда отвеща Петръ:
Няўжо-ж хто можа забараніць вады дзе́ля хрышчэньня вось гэтых, што прынялі Духа Сьвятога, як і мы?
Еда воду возбранити можеть кто, еже не креститися, симъ они же Духъ Святый прияша, яко и мы?
І загадаў ім ахрысьціцца ў імя Госпада. Тады прасілі яго, каб пабыў у іх колькі дзён.
И повеле имъ креститися во имя Ісусъ Христово • Тогда молиша его абы пребылъ у нихъ дней неколико •
