Дзеі 24 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А праз пяць дзён прыйшоў архірэй Ананія з старшымі ды не́йкім рытарам Тэртуллам і выступілі перад старастай проці Паўлы.
По пяти же днехъ, сниде архиерей Ананія, со старци, и с некоимъ Тертиломъ мовцею, ониже возвестиша владареви о Павле •
Пакліканы-ж, пачаў вінаваціць яго Тэртулл, гаворачы:
Призвану же бывшу ему, началъ жаловати Тертилъ глаголя:
Дазнаючы праз цябе́ вялікага супакою ды шчасьця, што сталася народу гэтаму тваім адумам, заўсёды й усюды прыймаем мы (гэта), вяльможны Фэліксе, з усе́ю ўдзячнасьцяй.
Понеже во многомъ упокои живемы тобою, и многые ся речи направують языку нашему промышлениемъ твоимъ, весде и всуду, приемлемы то со всякимъ благодарениемъ, вседержавный Феликсе •
Але, каб табе́ шмат не дакучаць, прашу цябе́ каротка выслухаць нас паводле ласкавасьці твае́й.
Но да не паче тружаю тебе, молю послухати нас вократце своею кротостию •
Бо, знайшоўшы, што чалаве́к гэты ёсьць зараза, будзіцель бунту сярод Жыдоў на ўсе́нькім сьве́це ды павадыр гэрэзіі Назарэйскае,
Обретохом бо мужа сего, губителна, и движуща противление всемъ Іудеомъ, живущимъ по вселенней, заступника же назорейское ереси,
які й храм адважыўся зьнява́жыць, — мы ўзялі яго й хаце́лі судзіць паводле нашых законаў.
иже церковь покусися осквернити егоже яхомъ, и по закону нашему хотехом судити ему •
Але прыйшоў тысячнік Лізі ды з вялікім гвалтам забраў яго із нашых рук,
Пришед же Лусия тысещьникъ с великою силою вырвалъ его з рукъ наших, и к тобе послал,
загадаўшы абвініцелям ягоным ісьці да цябе́. Ад яго ты сам можаш, распытаўшыся, даве́дацца аб усім тым, у чым мы вінавацім яго.
повелев и жалобникомъ его пред тобою стати • От негоже возможеши самъ выпытавъ разсудити, о всехъ сихъ, о нихже мы жалуемъ нань •
Пацьвярдзілі-ж і Жыды, кажучы, што гэта так.
Приложиша же и Іудеи глаголюще симъ тако быти •
Паўла-ж, як стараста даў яму знак гаварыць, адказаў: Ве́даючы цябе́ многа год, як судзьдзю гэтага народу, я тым ахватне́й буду бараніці справу маю.
Тогда отвеща Павелъ, кивнувшу ему владарю, абы мовилъ • От многъ летъ ведя тебе быти судию справедлива языка сего, з доброю мыслию самъ за себе отвещаю •
Ты можаш даве́дацца, што ня больш, як дванаццаць дзён назад, прыйшоў я пакланіцца ў Ерузалім.
Можеши то поразумети, иже несть тому дней болей двунадесяти, яко придохъ поклонитися во Ерусалим •
І ані ў храме не знайшлі мяне́ хоць з кім спрачаючыся ці бунтуючы народ, ані ў сынагогах, ані ў горадзе,
Ани въ церкви знайдоша мя с кимъ гадающа, ани в народе разветъ творяща, ни в сонмищи, ни во граде,
дый ня могуць даказаць таго, у чым цяпер вінавацяць мяне́.
нижь перевести тое могуть о чемъ ныне на мя жалують •
Але табе́ прызнаюся ў тым, што на шляху, які яны гэрэзіяй называюць, я служу гэтак Богу айцоў, ве́ручы ўсяму, што згодна з законамі ды што напісана ў Прарокаў,
Исповедаю же сее тобе, яко въ путь еже глаголють ересь, тако служу отеческому Богу, верую всем еже в законе, и во пророцехъ писана суть,
маючы надзею на Бога, што мае быць ускрасе́ньне мёртвых, праведных і няправедных, чаго й самі яны чакаюць.
упование имея на Бога, егоже и сами сие чають, воскресение быти мертвымъ, праведником и грешником,
Дзеля гэтага й сам я крэпка стараюся ме́ць заўсёды чыстае сумле́ньне перад Богам і перад людзьмі.
о сем же и азъ подвизаюся, непорочну совесть имети ко Богу, и ко человекомъ всегда •
Цераз многа год прыйшоў я чыніць дораньне народу майму ды ахвяры,
По многых же летехъ пріидох милостыня вчинити во языкъ свой, и приношения •
і на гэтым знайшлі мяне́ ачышчанага ў храме некаторыя Жыды із Азіі, а не з таўпой ды ўзварушэньнем;
В нихже объретоша мя постящася во церкви, не с народомъ, ни с молвою •
вось ім трэба было прыйсьці да цябе́ й вінаваціць мяне́, калі-б не́шта проці мяне́ ме́лі.
Но неціи от сія Іудеи видевши мя возопиша глаголюще: уморите врага нашего • Имъже подобаеть пред тя приіти и глаголати, ест ли что имают ко мне •
Або самі гэтыя няхай скажуць, ці знайшлі ў-ва мне́ які грэх, як я стаяў перад сынэдрыонам,
Или сіи сами да рекуть кою знайдоша во мне неправду, внегда стоахъ во сонмищи •
апрача аднаго гэтага голасу, што крыкнуў, стоючы сярод іх: што сяньня яны судзяць мяне́ за ўваскрасе́ньне мёртвых.
О сем ли толико гласе еже возпихъ стоя посреди их, о воскресеніи мертвых азъ суд приемлю •
Пачуўшы гэтае, Фэлікс адлажыў справу іхнюю, падрабне́й разьве́даўшы аб шляху гэтым ды сказаўшы: Як прыйдзе тысячнік Лізі, разгле́джу справу вашу.
Слышав же сия Феликсъ отложи имъ, исте ведя о пути семъ • Рекый: егда Лусіа тысещникъ снидеть, выслухаю васъ •
І загадаў сотніку сьцерагчы Паўлу ды даваць яму волю й не забараняць нікому з ягоных служыць яму й прыхадзіць да яго.
Повеле же сотнику стеречи Павла, и имети ослабу, и ни единому возбраняти от своих знаемых служити ему, или приходити к нему •
Праз колькі дзён Фэлікс, прыйшоўшы з Друзіллаю, жонкаю свае́ю, што была Жыдоўка, паклікаў Паўлу і слухаў яго аб ве́ры ў Хрыста.
По днех же некых приде Феликсъ, со Друзилиею, женою своею, она же бе Іудеаныня • Призва Павла да слышит от него веру еже во Христа Ісуса •
А як той гаварыў аб справядлівасьці й узьдзяржаньні ды аб судзе́, што мае быці, дык Фэлікс, спалохаўшыся, адказаў: Цяпе́р годзе, ідзі; як выбяру час, паклічу цябе́.
Глаголющу же ему о правде, о воздержаніи, и о суде пріидущем • Пристрашен быв Феликсъ отвеща ему: ныне иди, время же приемъ призову тя •
Да таго-ж ён спадзяваўся, што дастане грошы ад Паўлы, каб звольніў яго; дык, часта заклікаючы яго, гутарыў з ім.
Надеялся убо яко мзда дасться ему от Павла, да отпустит его • Для того часто посылаше, и беседоваше с ним •
А як скончыліся два гады, дастаў Фэлікс замясьціцеля Поркія Фэста; каб-жа прыдбаць ласку Жыдоў, Фэлікс пакінуў Паўлу ў путах.
Двема ж летома скончавшимася приял изменение Феликсъ • Поркия Феста • Хотяй же угодное Іудеомъ вчинити Феликсъ, остави Павла поімана •
