Дзеі 26 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І Агрыпа сказаў Паўлу: Табе дазваляецца гаварыць за сябе. — Тады Павел, выцягнуўшы руку, прамовіў у сваю абарону:
Агриппа же Павлу рече: повелевает ти ся самому о себе глаголати • Тогда Павел отвещаваше простер руку:
Ва ўсім, у чым мяне абвінавачваюць іудзеі, цару Агрыпа, — я лічу сябе шчаслівым, што магу сёння абараняцца перад табою,
О всехъ о нихже обжалованъ есмъ от Іудеи царю Агриппо имею себе блаженна яко прю свою исповем пред тобою днесь,
асабліва таму, што ты знаўца ўсіх звычаяў і спрэчных пытанняў між іудзеяў; таму прашу выслухаць мяне доўгацярпліва.
понеже ты веси все Іудейские обычае, и возыскания • А для того молуся тобе терпеливе послушай мене •
А жыццё маё з юнацтва, якое ад пачатку праходзіла між майго народу ў Іерусаліме, ведаюць усе іудзеі;
Житие бо мое еже от уности, исперва бывшее во языце моем во Ерусалиме ведят вси Іудеи
знаючы ўжо мяне здаўна, калі яны захочуць сведчыць, то паводле найсуровейшага кірунку нашага веравызнання я жыў як фарысей.
знающе мя прежде, аще хотят сведельствовати • Яко по известней ереси жих фарисей •
І цяпер я стаю перад судом за надзею на абяцанне, якое даў Бог нашым бацькам,
И ныне во упованіи, еже ко отцемъ нашим обещания бывшего от Бога, стою судим,
якога спадзяюцца дасягнуць нашы дванаццаць плямёнаў, шчыра служачы дзень і ноч. За гэтую надзею, цару [Агрыпа], мяне абвінавачваюць іудзеі.
егоже дванадесяте поколенія наши, нощ и день служаще Богу надеются дойти • О сем упованіи оклеветан есмъ, царю Агъриппо от Іудеи •
Чаму ў вас лічыцца неверагодным, калі Бог уваскрашае мёртвых?
Что неверно судится вами, аще Богъ мертвыя воставляет •
Дык вось і мне здавалася, што трэба шмат зрабіць супроць імя Ісуса Назарэя,
И азъ убо мнехъ себе напротив именю Ісуса Назорея, многа противна вчиніти,
што я і рабіў у Іерусаліме; і шмат святых я зняволіў у турмы, атрымаўшы ўладу ад першасвятароў, і падаваў голас супроць іх, калі іх забівалі.
еже и вчиних во Ерусалиме • И многы от святых азъ в темницах затворих, от архиереи область пріим • Убиваемым же имъ прилагах совет •
І ва ўсіх сінагогах, часта караючы іх, я прымушаў іх да богазнявагі; і ў надзвычайнай супроць іх раз’юшанасці, гнаў іх нават і ў чужаземных гарадах.
И на всехъ сонмищех множицею муча их, принуждах хулити, преизлиха же враждуя на них гоних е, даже и по околичных градехъ •
Дзеля гэтага я ішоў у Дамаск з уладаю і даручэннем ад першасвятароў.
В нихже егда шол есмъ в Дамаскъ, со областию и повелениемъ от архиереи,
Апоўдні ў дарозе я ўбачыў, о цару, святло з неба, мацнейшае за ззянне сонца і якое заззяла вакол мяне і тых, што ішлі са мною.
во полудни на пути видехъ царю с небеси паче сияния солнечнаго осиавши мя свет, и еже со мною идущих •
І калі мы ўсе ўпалі на зямлю, я пачуў голас, які казаў мне на яўрэйскай мове: «Саўле, Саўле, чаму ты гоніш Мяне? Цяжка табе ісці супроць ражна?»
Всем падшим нам на землю, слышах глас глаголющъ ко мне еврейским языком: Савле, Савле что Мя гониши? Жестоко ти ест противу остъну въспечовати •
І я сказаў: «Хто ты, Госпадзе?» А Госпад сказаў: «Я Ісус, Якога ты гоніш.
Азъ рехъ: Кто еси Господи? Он же рече: Азъ есмъ Ісусъ, Егоже ты гониши •
Але ўстань і стань на свае ногі, бо Я дзеля гэтага з’явіўся табе, каб прызначыць цябе слугою і сведкам і таго, у чым ты бачыў Мяне, і таго, у чым Я з’яўлюся табе,
Но востани и стань на ногу твою, на се бо явихся тобе да поставлю тя слугу и сведетеля, еже виделъ еси, и еже явлю тобе,
выбаўляючы цябе ад [гэтага] народу і язычнікаў, да якіх Я [цяпер] пасылаю цябе
изъбавляя тя от людей, и от язык, до нихже ныне посылаю тебе,
адкрыць ім вочы, каб яны павярнуліся ад цемры да святла і ад улады сатаны да Бога, каб яны атрымалі дараванне грахоў і спадчыну між тых, хто асвечаны вераю ў Мяне».
отворити очи их, да обратятся от тмы во свет, и от моци сатинины ко Богу и да примуть оставление грехом, и достояние во святых верою еже ест въ Мя,
Таму я, цару Агрыпе, не быў непакорлівы нябеснаму з’явенню,
для того царю Агриппо не бых противенъ небесному видению,
але спярша абвяшчаў і тым, што ў Дамаску, і ў Іерусаліме, і па ўсёй іудзейскай краіне, і язычнікам, каб яны пакаяліся і звярнуліся да Бога, творачы годныя ўчынкі, даказваючы сваё пакаянне.
но живущим в Дамасце прежде и во Ерусалиме, и по всей стране Іудейстей и языком проповедах покаятися, и обратитіся къ Богу, достойна покаянию дела чиняще •
За гэта іудзеі, схапіўшы мяне, [калі я быў] у святыні, спрабавалі расправіцца.
Сих ради мя Іудеи емъше во светилищи хотяху разтерзати,
Але, атрымаўшы дапамогу ад Бога, я да гэтага дня стаю, сведчачы і малому і вялікаму, не кажучы нічога, акрамя таго, пра што прарокі і Маісей казалі, што гэта адбудзецца,
помощ же улучив от Бога, даж и до сего дня стою сведетельствуя малу и велику • Ничтоже иное глаголю токмо еже пророци прорекоша хотящая быти, и Моисей •
што павінен быў адпакутаваць Хрыстос і Ён, першы ўваскрэслы з мёртвых, абвесціць святло і гэтаму народу, і язычнікам.
Яко муку имел прияти Христосъ и яко первый от воскресенія мертвых светъ проповедати людем и языком •
І калі ён казаў гэта ў сваю абарону, Фэст гучным голасам прамовіў: Ты звар’яцеў, Паўле! Вялікая вучонасць даводзіць цябе да вар’яцтва.
Сия же ему отвещающе Фестъ велиемъ гласом рече: безъумуешъ Павле, многыя тя писма во неистовство прелагають •
А Павел [сказаў]: Я не звар’яцеў, глыбокашаноўны Фэсце, а кажу словы праўды і здаровага розуму.
Онъ же рече: не безъумую державне Фесте, но истинны и целомудрыя глаголы вещаю •
Бо ведае пра гэта цар, якому я і кажу адважна, бо я перакананы, што [нішто] з гэтага не засталося для яго незаўважаным; бо не ў закутку гэта рабілася.
Весть бо о сих царь к немуже и со дерзновениемъ глаголю, вем убо иже ему от сих ничтоже тайно ест • Несть бо во угле сотворено сее •
Цару Агрыпе, ці верыш прарокам? Ведаю, што верыш.
Веруеши ли царю Агриппо, пророком? вем, яко веруеши •
Але Агрыпа Паўлу [сказаў]: Ты хутка ўгаворыш мяне, каб я зрабіўся хрысціянінам.
Агріппа ж ко Павлу рече: вомале мя препираеши христианина быти •
А Павел [сказаў]: Я маліўся б Богу, каб хутка ці няхутка не толькі ты, але і ўсе, хто слухае мяне сёння, зрабіліся такімі ж, як я, акрамя гэтых ланцугоў.
Павел же рече: молил бых Бога и в мале, и в мнозе • Не токмо тебе но и всехъ слышащих мя днесь, быти имъ тацемъ, якожъ и азъ есмъ окроме узъ сих
І, [калі ён гэта сказаў], усталі цар, і намеснік, і Верніка, і тыя, хто сядзеў з імі;
и сия рекшу ему воста царь, и владар, и Верникіи, и седящие с ними •
і, адышоўшы, гаварылі адзін з адным, кажучы: Гэты чалавек не робіць нічога, вартага смерці альбо ланцугоў.
И отшедше беседоваху, другъ ко другу глаголюще: яко ничтоже смерти достойно, или узамъ творит человекъ сей •
І Агрыпа сказаў Фэсту: Можна было б вызваліць гэтага чалавека, калі б ён не апеляваў да цэзара. [Таму і вырашыў намеснік паслаць яго да кесара].
Агриппа же ко Фесту рече: отпущенъ можаше быти человекъ сей, аще не бы нарицалъ кесаря • И тако суди ему и владарь послати его до кесаря •
